MasukKumusta naman ang holy week niyo Gorgeous Readers? Parang karamihan yata sa inyo hindi nagbakasyon, nagnilay-nilay at nagdagat base sa mga comments niyo. Anyway salamat sa oras niyo at mahabang pasensya ng paghihintay. Salamat sa mga gems at gifts. Braced yourself, mukhang malalaman na ni Giovanni na si Gabriella ay ang babaeng hinahanap niya. Babalik ko paunti-unti sa 3 Chapters a day. Ayon! Ingat ang lahat. Stay healthy.
MAVERICK HELD HER body, gently scratched her pretty nose with one hand and couldn't help but rub it lightly. Napakurap na ng mga mata ni Savanna. Hindibna makatingin ng deretso. After being busy for more than half a month, Maverick actually hadn't seen her for a long time, which was strange. Maverick took her lips in his mouth, and without words he kissed Savanna gently. Kapwa sumara ang mata nila.“I'll clean it up later.” pabulong na sagot ni Maverick matapos na tanggalin saglit ang labi.Savanna realized what Maverick wanted to do, and her heart beat extremely fast. She put her hand on her shoulder and gasped softly. Hindi siya pwedeng muling magpaubaya kay Maverick. Tiyak na mapapahamak siya kung hahayaan niya ang sariling katawan na magdikta doon.“Brina will come down at any time.” aniya na ginawang rason ang bata kahit pa ang totoo ay imposible na bumaba ito upang mang-istorbo. “Your personal yaya for Brina and the driver went shopping for groceries. Maybe pauwi na rin sila. Pa
IN THE PAST six months, in order not to offend her, Maverick had been very restrained. Ngayon lang din siya naging touchy sa babae. Except for that time when Maverick served her, he had never touched Savanna anymore. Napaka-ginoo ni Maverick, at unti-unti siyang nawawalan din ng gana. Paminsan-minsan, kapag abala ang lalaki ay isinasama ni Savanna si Brina pauwi ng kanilang bahay sa loob ng dalawang araw upang makasama. Strangely enough, Brina quite liked Savanna’s mother, who had a bad temper too. Hindi nga alam ni Savanna kung paano ito nakasundo ng ina niya. Hindi niya inakalang mangyayari ito.“Savanna…” tanging usal niya sa pangalan nito.Maverick turned around and slowly washed his hands. He drove for four hours and didn't eat dinner yet, so he found some ingredients from the refrigerator and wanted to make a simple dish, and ate it with rice without being particular at all. Hindi na napigilan ni Savanna na magbigay komento sa nabasang galaw nito.“May niluto na akong ulam—”Mav
SAVANNA LOWERED HER head and concentrated on making the cake, kinakailangan na niyang matapos iyon para masamahan na niya ang bata. Baka mamaya umiiyak na ito habang nanonood ng ulan dahil wala siyang kasama. Taliwas doon ang pakiramdam ng bata na nasa garden na at binabasa ang kamay at paa na sinasahod sa buhos ng ulan noon. Halos mapunit ang labi ng bata sa sobrang tuwa niya sa kanyang ginagawang pagtampisaw sa malamig na patak ng ulan.“Pwede kaya akong maligo? Huwag na nga lang. Baka mamaya magkasakit ako tapos mahirapan pa ang Mommy ko…”Nang marinig ni Savanna ang mga yabag mula sa kanyang likuran, hindi niya iyon pinansin sa pag-aakalang si Brina iyon kahit na may kakaibang bigat ang bawat bagsak sa sahig. Nagpatuloy pa rin siya sa ginagawa niya habang nakatalikod. “Is it cold outside? Bakit narito ka na agad? Akala ko magtatagal ka at hihintayin mong tawagin pa kita?”No one said a word. Napakunot na ang noo ni Savanna. Mali ba siya ng kinausap? Kung ang bata kasi iyon, malig
NATIGILAN SI SAVANNA sa kanyang ginagawa nang marinig ang tanong na iyon sa kanya ng bata. Hindi ma-gets kung bakit biglang napunta ang topic nilang dalawa ng bata sa hitsura ng ama nitong si Maverick. Kumibot-kibot na ang kanyang bibig. Aaminin niya, kahit na may edad na ang lalaki sa paningin niya ay wala pa rin itong pinagbago. Charming pa rin, pero syempre hindi niya iyon sasabihin dahil paniguradong isusumbong siya ng bata. Napaka-tsismosa pa naman.“What do you think, Brina?”Lumapad ang ngiti ni Brina nang sumagot si Savanna. Buong akala niya ay babaguhin nito ang kanilang usapan.“Of course he is my father, kaya sa mata ko laging good looking siya. Good looking din ako dahil galing ako sa kanya.”Tumagal ang tingin ni Savanna sa bata. Hindi niya alam kung bakit nakaramdam siya dito ng biglang awa. Nahuhulaan ng kapag nalaman nitong hindi siya tunay na anak ni Maverick ay paniguradong dadamdamin niya ito nang mas malala. “Even though sometimes puro white hair na ang buhok niya
BREE WAS HOLDING an apple and sitting in a child's chair. Ang triplets naman ay abala pa rin sa mga bagong tanggap na robot mula sa mga Lolo at Lola nila na pare-pareho ang hitsura, magkakaiba nga lang ng kulay. Pinagkukumpara ng tatlo ang pagkakaiba nito kung kaya hindi pansin ang tahimik na usapan ng kanilang mga magulang sa harap.“Dad laughed at Mom again.” buko ni Bree sa ama na kanina pa pinagmamasdan ang itsura.Hindi iyon itinanggi ni Bryson. Pahapyaw na nilingon niya ang asawa. Ginagap na ang isang kamay. Hindi naman iyon tinanggal ni Piper na pabirong umismid sa asawa habang nakatikwas ang isa niyang kilay. Piper leaned on the back of the chair, looked at her husband sideways. Iba na ang pinapahiwatig ng mga tingin sa asawa. Tikom pa rin noon ang bibig.“No one can trust anyone talaga kahit na asawa mo pa.” mahinang bulong niya, sapat lang ang lakas noon upang marinig ni Bryson.Humigpit ang hawak niya sa palad ng asawa.“What do you mean? Wala akong masamang ginagawa. Ano n
BRYSON HELD THE steering wheel and looked at the road ahead intently. He hummed. There was a red light ahead. Hininto niya ang sasakyan at tiningnan ng mataman ang asawa. Ang asawa na sa sandaling iyon ay tahimik na.“Ganun talaga ang buhay, Piper. Hindi porket umayos na ay tapos na ang mga pagsubok. Susubukin at susubukin pa rin kayo ng panahon upang mas patatagin. Tama sina Mom at Dad, hindi porket naging okay na kayo ay happy ending na talaga ang bagsak niyo.”Tinango ni Piper ang ulo na para bang mauunawaan ang lahat ng sinabi ni Bryson. “Kaya nga…”“Hayaan natin sila, matanda na sila at kahit anong pagsubok pa ang dumating, kaya na nilang lutasin ang lahat ng ito ng di umiiyak.” Ginagap ni Bryson ang kamay ng kanyang asawa gamit ang libre niyang isang palad.“Oo na, tama ka. Huwag na tayong makialam sa kanila, buhay natin ang ating asikasuhin.”On Christmas Eve, the Dankworth family gathered together, and even Gabriano and his wife, Gia, and Vaniel came over. Hindi kasama ang
MAHIGPIT NA YUMAKAP si Gabe at pagkatapos ay ngumisi habang sinusuyod niya ng tingin ang kabuohan ng ama. Naabutan ng babae ang ama sa parking lot na lingid sa kanyang kaalaman ay umaasa na kasama niya si Atticus kahit na alam niyang masama ang loob ng lalaki sa kanya kung kaya naman naroon ang mat
HINDI TUMITINGIN SA kapatid na marahang iniiling ni August ang ulo. Hindi niya rin alam kung bakit iyon ang naisip niya sa dami ng pwede niya namang gawing iba. Marahil ay dala na lang iyon ng bugso ng kanyang damdamin sa nobya.“Mahihirapan kang bawiin ang tiwala niya. Buong pagkatao niya ang sini
HUSTONG ALIS NG rider ay siya namang labas ni Atticus ng banyo. Hindi kagaya kapag nasa penthouse sila sa Maynila na nakatapis lang ito sa beywang ng tuwalya at walang pakialam sa kung anong nangyayari sa kanilang paligid. Nakapangtulog na rin ang lalaki na siyang nagpabago na naman sa impression n
NANATILI SILA SA labas hanggang hatinggabi na sa gaan ng pakiramdam, hindi na nila namalayan ang mabilis na paglipas ng mga oras. Nalibang sila sa tanawin. Habang palalim ang gabi ay padami nang padami ang mga tao. Gabe wanted to do something in such a good atmosphere. Ito ang nagpatiunang humalik







