LOGINMAVERICK GRABBED HER hand. Sa bilis ng pangyayari,natagpuan na lang ni Savanna na hawak na nito nang mahigpit ang kamay niya.“Pwede tayo magsimula ng panibago di ba?”Maverick couldn't wait any longer? When he said this, Savanna wanted to laugh. Hindi siya pwedeng magpadalus-dalos. Sasakyan niya ang kalokohan nito. Tatanungin niya kung ano ang plano. This time, Savanna suppressed her emotions and looked at him.“Maverick, don't you think it's a little late?”Whether it's too late or not, Maverick doesn't care. All he knew was that he didn't want to let her go. At wala rin siyang pakialam sa bagay na iyon kahit sobrang late pa. Para sa kanya ay walang late at maaga dahil sulit naman. “Pauwiin mo muna ako sa amin. Pwede namang sa ibang araw na lang pag-usapan.”Tinalikuran ni Savanna si Maverick at tinungo ang pintuan but she couldn't leave at all. Nang buksan niya ang pinto ng ward, she saw a row of bodyguards in black standing outside with a respectful attitude. Wala silang kagalaw
SABRINA DIDN'T EAT much all day, so Savanna coaxed her to eat less. Hindi pwede na biglain nito ang gutom na tiyan, baka sumakit. Masunurin naman siyang sinunod ng bata. Hindi naglaon ay muling nakatilog ito. Payapa na ang mukha, mayroon na iyong kulay. Hindi na panay kunot ang noo nito sa kandungan ni Savanna. Dinala nila sa silid si Brina upang maayos na maihiga sa kama. Hindi naman ito nagising pa. Savanna stayed with her for a while. Ilan sandali pa binilinan niya ang Yaya na bantayan si Brina. Humakbang na siya palabas ng ward upang puntahan si Maverick. Hindi niya na alam kung anong oras na iyon,m sa pagiging abala niya. Marahil ay malapit ng maging umaga. Gising pa rin si Maverick, obviously waiting for her. Savanna walked near to his bed. Kailangan nilang mag-usap.“Did you deliberately let the news out?”Maverick looked at her with dark eyes and did not deny it. Totoo naman ito. Sinadya niya nga.“I was injured and couldn't find you, and I wanted to see you again, so I asked
NAHIGIT NG KATULONG ang kanyang hininga nang paglingon niya ay matagpuan niya ang bulto ni Savanna na nakatayo. Hindi na niya maipaliwanag ang nararamdaman sa presensya ng babae. Pakiramdam niya ay nabunutan siya ng hininga nang magtama ang kanilang paningin na dalawa. Lumawak na ang kanyang ngiti sa dating pinagsisilbihan. “Miss Savanna, narito ka pala!” Tumango lang si Savanna na ang mata ay nakapako na aa batang karga ng katulong. Mukhang nakatulog na naman ito sa balikat ng Yaya kaya hindi aware na naroon siya. After not seeing Sabrina for a few days, she always seemed to have lost a lot of weight, leaving only a little weight. Bakas din ang pananamlay nito. Nang maisip niya ang sinabi ni Piper, nakaramdam siya ng awa at guilt para sa bata. Hindi niya mapigilan na murahin nang palihim si Dustin sa kanyang isipan sa pagiging walang puso nito na naturingan pang doctor at tagapagligtas ng maraming buhay. Savanna could imagine how scary Dustin was at that time para kay Sabrina. Mara
SUMIDHI PA ANG inis ni Savanna dahil para kay Maverick, mahalaga pa rin ang trabaho niya keysa sa sarili niyang pangangatawan. “Madadala mo ba ang pera sa hukay kapag patay ka na? Mag-isip ka nga ng matino. Hindi mo na naman inaalagaan ang sarili mo!” The senior executives of the Alvarez Group touched their noses. Nagulantang sila sa pagsabog ni Savanna. Hindi nila magawang tumikhim upang umawat, iyon ay dahil ayaw nilang mawalan ng trabaho dahil sa simpleng reaction na iyon. Paglapastangan din kasi iyon.‘How bold! Napakatapang naman ng future Mrs. Alvarez. Grabe na kung maka-sermon ngayon, paano pa kaya sa hinaharap?’Maverick was still staring at her, his eyes were weak but so gentle and charming. Lagpasan sa kabilang tainga ang sinasabi ni Savanna. Wala siyang panahon na pakinggan siya dito. Maverick missed her very much, bold and hot and not afraid of him at all. Malayo sa Savanna noong huli silang nagkita. Maverick hadn't been able to look at her boldly and openly like this fo
THE TWO OF them walked in the corridor, their footsteps ringing loudly sa gitna ng tahimik na hallway. Tahimik na ang gabi kung kaya dinig ang ingay ng mga hakbang na kanilang parehong ginagawa. Savanna’s steps suddenly stopped. She turned around and looked at Piper, mumbling but unable to say a word. Piper guessed what she wanted to ask. Although Mr. Alvarez never admitted Brina’s life experience to her, she also got a lot of information from Bryson. Lahat kasi sinasabi ng asawa sa kanya ang mga nalalaman niya. Ultimo ang pagiging hindi nito umano isang tunay na Alvarez. Lahat iyon sinabi ni Bryson.“Mr. Alvarez loves her very much. Sa loob ng mahabang panahon, malamang nadama ni Mr. Alvarez na wala nang posibilidad na makasama ka pa niya dahil sa kanyang asawa, kaya si Brina ang maaaring napagbalingan niya na maging buong emosyonal na suporta niya hanggang sa kanyang pagtanda.” Nanatiling wala pa ‘ring imik si Savanna. Prino-proseso ng isipan ang bagong detalyeng nalaman. Hindi pa
KINAGAT NI SAVANNA ang pang-ibabang labi habang nag-iisip ng rason na sasabihin. Hindi niya pwedeng sabihing ex-girlfriend siya ni Maverick, tiyak na magdudulot din ito ng gulo.“Magkaibigan kami ni Mr. Alvarez…” The bodyguard was very loyal, but wouldn't let her go. Hindi na makaisip pa si Savanna ng dahilan. Hindi na niya ipipilit pa ang nais niya.“Kahit bestfriend ka niya, hindi ka pa rin maaaring pumasok ng wala kang permiso.”Pinapanghinaan na si Savanna ng loob ngunit sa pagkakataong iyon, a slender figure came from the distant ward. When she got closer, Savanna saw that it was Piper; her friend. Doon siya nabuhayan ng loob dahil maaari niyang gamitin ang pangalan ng babae. Pwede siyang makiusap sa kaibigan. Lumundag na ang puso ni Savanna sa labis na galak. Mangiyak-iyak na rin sa tuwa ang babae doon.“Makinig kayo sa akin, kapag si Miss Savanna ang pumunta dito papasukin niyo siya sa loob kung ayaw niyong mawalan ng trabaho oras na malaman ni Mr. Alvarez na hinaharang niyo s
GABE COULDN’T REFUTE her misunderstanding, nor would she allow herself to explain to him. She turned her face away. Ang isipin na makikipagtalo siya kay Atticus habang nasa harap ang mga anak at paulit-ulit lang ay napapagod na siya agad. Alam ni Gabe sa kanyang sarili na sa huli ay ito pa rin nama
GANUN PA MAN ang ginawa ni Atticus, hindi naibsan ang sakit na nararamdaman ni Gabe. Para sa kanya ay kapatid niya ang nawala dahil iyon naman ang turing niya sa lalaki. Feeling niya ay napilay siya ng isang paa. Hindi sa hindi niya alam kung paano magsisimula, ngunit nais niyang bigyan ang kanyang
MASYADONG BATA PA ang isipan ni Haya at hindi niya pa naiintindihan ang lahat ng kanilang sinasabi. Tinikom na lang niya ang bibig kahit pa may gusto siyang sabihin sa ama. Pagtingin niya kasi sa inang si Gabe, umiling ang ulo nito na ang ibig sabihin ay huwag ng sabihin ang laman ng kanyang puso.
BAGO PA SIYA MAKABANGON at makapag-isip ng tamang dahilan ay nakatanggap siya ng tawag mula sa secretary niya. “Attorney Dankworth, magsisimula ang meeting sa loob ng sampung minuto. Nakarating ka na ba sa law firm?” matamis ang boses ng kanyang secretary habang hinihintay ang kanyang magiging sag






