6

Pagkapasya niya, agad na sumakay ng taxi si Kyline papuntang Constantine INC..

Pagdating sa lobby, agad siyang hinarang ng receptionist. “Gusto kong makita si Shawn,” diretsong sabi ni Kyline.

Napailing ang babae sa front desk at sagot nang may panlalamig, “Ma’am Karen, without an appointment, you can’t see the president. At isa pa, may utos ang president.” Pinakita niya ang sulat sa isang maliit na papel. Binasa niya ito. “Karen amd the dogs are not allowed to enter the company.”

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Kyline. ‘Pati aso? What the hell is this man?’ inis niyang sabi sa isipan. 

Pinalagay ni Shawn si Karen sa parehong antas ng isang aso. At pinayagan pa niyang ipahiya siya ng mga tauhan sa harap ng lahat.

Mariin niyang niyakap ang sariling braso at malamig na tumitig sa babae. “Ngayon, kailangan kong makita si Shawn. Either you lead the way, or you get out of here.”

Ngunit imbes na matakot, mapangahas pang ngumisi ang receptionist na nagngangalang Anna. “Ang taong kagaya ng aso, anong karapatan mong mang-utos? Umalis ka na kung ayaw mong ipahabol kita sa security.”

Nag-iba ang ekspresyon ni Kyline. Isang maliit na front desk lang ang ganitong magmalaki? Ibig sabihin, sanay na si Karen na apihin dahil mismong si Shawn ang naglagay sa kanya sa ganitong posisyon.

Inayos niya ang buhok niya, inilagay lahat sa isang gilid at ngumiti nang nakabibighani, hanggang sa sandaling iyon, napatigil si Anna sa ganda niya. Ngunit kasunod nito, mabilis na dumapo ang palad ni Kyline sa kanyang pisngi.

Napatakip ng pisngi si Anna, gulat na gulat. “How dare you…”

Hinila ni Kyline ang kwelyo niya at muling isinampal ang kamay nito. “Why wouldn’t I dare? Simula ngayon, bawat salita mo, isang sampal. Kung isang daang salita, isang daang sampal!”

“Kapag nalaman ng president na nandito ka at nagwawala—” wala nang pakialam si Anna, tinuloy ang pananakot. Alam niya kasing dati, si Karen ay lagi lang nakayuko at tahimik kay Shawn.

Ngumiti si Kyline, binibilang ang daliri. “One word, one slap.”

Sunod-sunod ang mga sampal hanggang sa ang dating maayos na makeup ni Anna ay naging parang namamagang ulo ng baboy.

Pagkatapos, itinaas ni Kyline ang manggas, iniikot ang leeg na may tunog. “I’m done warming up. Do you want to try another tongue twister?”

Mula sa panunuya, ang mga mata ni Anna ay napalitan ng takot. Hindi niya alam kung nababaliw na ba si Karen. “Wala—”

Huling sampal, at bumagsak si Anna sa sahig, nawalan ng malay.

Nakangiting tinawagan ni Kyline ang ambulansya, at nang dumating ito, maingat pa niyang kinawayan ang kawawang babaeng isinakay. Para bang nagpaalam sa isang kamag-anak na nagbabakasyon.

Pagharap niya sa mga empleyado, ngumiti siya nang inosente. “So, who else wants to stop me?”

Nagsitakbuhan palayo ang lahat, nanginginig sa takot. Kahit na hindi nila iginagalang si Karen, alam nilang siya pa rin ang Mrs. Constantino. Kung sakaling makabangga nila siya, baka sila naman ang masampal gaya ni Anna.

Samantala, sa opisina ng presidente, pinagmamasdan ni Shawn ang lahat mula sa CCTV. Unti-unting lumalim ang kanyang tingin. “Karen has been acting strange lately. Her personality, her attitude… it’s like she’s a different person.”

Nilingon niya si Ronald. “May resulta na ba ang ipinapahanap ko?”

Maingat na yumuko ang assistant. “Sir Shawn, nagtanong na ako sa pamilya Gonzaga. Isa lang ang anak ng pamilyang iyon. Walang kambal si Karen.”

Napaisip si Shawn. Tatlong araw na siyang nawawala noon, at nang bumalik ay parang ibang tao na.

‘Karen… ano ba talaga ang plano mo?’ sa isip nito.

Mayamaya, tumunog ang doorbell ng opisina. Sinilip ni Ronald at bumaling sa kanyang amo. “Sir Shawn, si Ma’am Karen.”

“Let her in,” malamig na tugon ni Shawn.

Dahan-dahang bumukas ang pinto ng opisina ng presidente. Pinilit pigilan ni Kyline ang pagkadismaya sa kanyang mukha at sinubukang gayahin ang dating katahimikan at pagtitimpi ni Karen.

“Shawn,” mahinahong wika niya, “hindi ba’t sobra naman ang patakaran mo na ipinapantay mo ako sa isang aso at ipinagbabawal akong makapasok dito?”

Habang nakatutok pa rin sa dokumentong hawak, malamig na sumagot si Shawn nang hindi man lang siya tinitingnan. “Do you have any objections?”

Diretsahan siyang tumingin ni Kyline. “I withdraw that rule.”

Biglang tumigil ang ballpen sa kamay ni Shawn, at madiin niyang pinindot ang dulo nito sa papel. Sa wakas, itinaas niya ang tingin at tumama kay Kyline ang malamig at mapanganib na mga mata nito. “Bakit parang nakikipag-negotiate ka na ngayon sa akin?”

“Because I can cure your illness,” sagot ni Kyline nang kalmado, hindi natinag ng bigat ng titig nito.

Nanlamig ang mukha ni Shawn. Ayaw niya sa pakiramdam na may hawak laban sa kanya ang babae. Ngunit hindi rin niya maikakaila, matagal na rin mula nang makatulog siya nang mahimbing, at kagabi lamang siya nakaranas ng kapahingahan.

“Ronald.”

Kaagad na yumuko ang lalaki. “Yes, Sir Shawn.”

Sa pagkakataong iyon, nag-iba ang tingin ni Ronald sa babaeng kasama nila ngayon bilang Karen. Kilala niya si Karen bilang babaeng laging nagpapakumbaba, halos walang dangal, sa harap ni Sir Shawn. Pero ngayon, sa tila digmaan ng salita, nakalamang siya. Nakakagulat.

Isang discarded wife ang siyang nagpatiklop sa kilalang malamig at malupit na si Shawn Constantino. Wala pang nakagagawa nito.

“Don’t come to Constantine INC. again if you have nothing to do,” malamig na utos ni Shawn.

Ngunit hindi natinag si Kyline. “I came here with something important.” Tumalim ang mga mata niya, at sa isiping si Jonas, saglit na kumislap ang galit. “Shawn, I want you to help me fulfill a wish.”

Nagkrus ng mga braso ang lalaki, ang malamig na tingin niya’y may halong kuryosidad.

‘Yesterday she mentioned a wish, and now she’s here to claim it?’ isip niya.

 “Say it.”

“Gusto kong pabagsakin si Jonas Romano. Gusto kong mabaon siya sa utang na aabot ng sampu-sampung milyon.”

Kung siya mismo ang nagtulak kay Jonas para umasenso, siya rin ang sisira dito, at sisiguraduhin niyang magiging abo ang kinabukasan nito.

Pagkatapos sabihin iyon, umalis na si Kyline na para bang nagdala lang ng isang bagay sa opisina ni Shaw. 

Napakunot ang noo ni Shawn. ‘Jonas? Pangalan ng lalaki iyon.’ isip niya.

“Ronald, alamin mo ang lahat tungkol kay Jonas.”

Makalipas ang ilang oras, nakalatag na sa mesa niya ang makapal na impormasyon.

“Sir Shawn,” ulat ni Ronald, “ordinaryo lang si Jonas. Pero sa totoo lang, hindi siya basta ordinaryo. Nagkaroon na siya ng anim na girlfriend, at lahat iyon tinago niya nang mahusay. Paulit-ulit siyang sumubok magnegosyo pero palaging bagsak. Hanggang sa biglang nagbigay ng malaking proyekto ang pamilyang Gonzaga, na umabot ng sampu-sampung milyon, at iyon ang nagpaangat sa kanya para maging milyonaryo. Pero guess what? Right after he got rich, he dumped all his six girlfriends at pinatulan ang anak ng fruit merchant. Malinaw na gusto niyang umakyat sa mataas sa pamamagitan ng babae.”

Malamig na kumalampag ang daliri ni Shawn sa mesa. ‘Bakit nga ba susuportahan ng Gonzaga ang isang walang kwentang tao?’ tanong niya sa sarili.

 “What does the Gonzaga have to do with him?”

Umiling si Ronald. “Wala, Sir Shawn.”

“Then what about Karen? Anong relasyon niya kay Jonas?”

Muli itong umiling. “None, Sir.”

Ngunit hindi iyon pinaniwalaan ni Shawn. Tahimik siyang nag-isip, nanatiling may pagdududa sa mga mata. ‘Karen has never been this willful. If she’s targeting Jonas like this, then she must have a reason.’

“Do as she wants,” malamig niyang utos.

“Yes, Sir Shawn.”

Habang palabas, lihim na napabuntong-hininga si Ronald. ‘Kapag kumilos si Sir Shawn, buong lugar ang natitinag. Pero ngayon… isang maliit na hamak na tao lang ang pinupuntirya niya, at para lang sa isang babae. This is the first time.’

Napatingin siya sa papalayong likuran ni Kyline. Sa isip niya, simula ngayong araw, hindi na niya muling mamaliitin ang babaeng ito. Dahil marahil, sitwasyon sa buhay ni Shawn ay magbabago dahil sa isang babae.

Paglabas ni Kyline ng Constantine INC., bigla siyang napahinto. Para bang may matinding liwanag na pumasok sa kanyang isipan.

‘Wait… bakit ko pa nga ba kailangang magpanggap bilang Karen?’