5

Si Kyline ay bahagyang kumurap ng kanyang magagandang mata, at may kaswal na ngiti sa kanyang labi na tila nanonood lamang ng palabas. “Magdamag na magkasama sa iisang silid ang isang lalaki’t isang babae… Rhena, what do you think?”

“Bakit hindi ka lumabas pagkatapos mo siyang gamutin?” galit na tugon ni Rhena habang taas-kamay na siya para manampal. Ngunit bago pa man bumagsak ang kanyang palad, isang maingay na bulalas ang pumigil sa kanya.

“Sir Shawn… can actually sleep?!”

Si Ronald, ang assistant ni Shanw,  halos hindi makapaniwala sa nakita. Sa maliit na siwang ng pinto, nasilayan niya ang kanyang amo na mahimbing na natutulog sa malaking kama. Para bang natulala siya sa gulat, at hindi halos maisara ang bibig.

Ilang taon nang pinapatingnan si Shawn sa iba’t ibang doktor, ngunit wala ni isa ang nakapagpagaling ng kanyang matinding sakit sa pagtulog. Ngunit ngayon, tila may pag-asa. 

Agad siyang napatingin kung sino ang dahilan ng pagbabago, at nang bumaling siya kay Kyline, ang tanong at pagdududa ay kitang-kita sa kanyang mukha.

‘Ma’am Karen? May alam ba siyang hypnosis? At posible ba talagang siya ang lunas sa sakit ni Sir Shawn?’ sa isip niya.

Lumabas si Kyline ng silid na para bang walang nangyari, ngunit bago siya tuluyang tumalikod ay nagpaalala pa ito, mabagal at puno ng kumpiyansa,  “Huwag niyo siyang gisingin para sa hapunan. Just let him wake up naturally.”

Nanlilisik ang mga mata ni Rhena habang pinagmamasdan ang papalayong likod ng babae. Mariin niyang pinisil ang laylayan ng kanyang palda, puno ng galit at inggit.

‘Karen… kaya mong gamutin ang sakit sa pagtulog ni Shawn gamit lang ang iyong presensya at halimuyak, pero itinago mo ito hanggang ngayon. Ang lalim ng laro mo.’ giit niya sa isipan.

Mayamaya lang, nang tuluyan nang nawala ang samyo ni Kyline sa loob ng silid, biglang dumilat ang malamig na mga mata ni Shawn. Dahan-dahan siyang umupo, hawak ang sariling noo na para bang sinusuri ang sarili.

“Sir Shawn, gising na po kayo.” Lumapit agad si Ronald, puno ng paggalang, at bahagyang napabuntong-hininga nang makita ang linya sa mukha nito, patunay na mahimbing itong nakatulog.

Habang nakaupo, naamoy pa ni Shawn ang unti-unting nawawalang halimuyak sa hangin. Sa halip na antok, malinaw na kamalayan ang dumapo sa kanya. Lalong lumalim ang guhit ng kanyang kilay. “Nasaan si Karen?” tanong niya na puno ng pagtataka.

“Lumabas na po siya, Sir Shawn,” sagot ni Ronald.

Sandaling natahimik si Shawn, ngunit ramdam niyang may kakaibang bagay na gumugulo sa kanya. Nakakainis man na aminin niya, pero ang halimuyak ni Karen lamang ang nakakapagpatulog sa kanya.

‘Impossible. No, I won’t accept this!’ bulong ng kanyang isip.

“Ronald,” malamig niyang utos, “ihanda ang aromatherapy candle. Dalhin mo ang pocket watch… hypnotize me.”

Muling nahiga si Shawn, tila nais patunayan na hindi siya umaasa kay Karen.

“Yes, Sir Shawn.” Sumunod agad si Ronald. Inilapit niya ang pocket watch at marahang ikinawag. “Sir Shawn, are you sleepy?” maingat na tanong nito.

Ngunit habang nakatitig si Shawn sa kumikislap na orasan, lalong dumilim ang ekspresyon ng kanyang mukha. Walang kahit anong antok ang dumapo sa kanya.

“Shawn, let me try it,” alok naman ni Rhena na nakasilip mula sa gilid. Hindi siya makapapayag na si Karen lang ang may kakayahan. 

‘Kung kaya niya, kaya ko rin!’ Sa isip niya.

Ngunit nang lumapit siya, agad sumalubong ang matapang na amoy ng kanyang pabango. Napakunot ang noo ni Shawn at halos mapasigaw ng natural,  “You can’t.”

Alam niyang iba ang amoy nito. Walang kasing-init at kasing-hinahon ng halimuyak na akala niyang si Karen kagabi. Kahit hindi niya gustong tanggapin, iyon ang katotohanan.

Nagbihis si Shawn at agad na tumungo sa kumpanya, hindi man lang napansin ang nanlilisik na tingin at naiwanang galit ni Rhena. Puno ng hinanakit at pagkasuklam ang kanyang mga mata.

Sa loob ng sasakyan, nakasandal ang lalaki habang bahagyang nakataas ang sulok ng kanyang labi. May halong panunuya at pait ang ngiti. “Ronald… fate really likes to play tricks on people.”

Tahimik na nagmaneho si Ronald, ngunit hindi napigilang magtanong,  “Si Ma’am Karen po ba ang ibig ninyong sabihin?”

Alam niyang si Karen ay tinatawag lamang na Mrs. Constantino para sa mga mata ng lipunan, pero sa katotohanan, isa lamang siyang asawang walang pangalan at walang halaga, isang biro para sa buong lugar.

Ngumisi si Shawn ng malamig at mapait. “She’s supposed to be my punishment, yet she’s the only medicine that can cure me. Isn’t that ironic?”

Wala nang idinagdag si Ronald. Alam niyang ang sugat at galit ni Shawn sa mga Gonzaga ay hindi na madaling mabura.

Samantala, sa isang pribadong silid ng café, nakaupo si Kyline. Halos kalahating oras lang siyang naghintay bago dumating si Jonas, nakapustura at naka-amerikana, habang may kasamang babaeng naka-red dress na nakahawak sa kanyang braso.

Bago pa man makapagsalita si Kyline, agad nang umupo si Jonas sa tapat niya, yakap-yakap ang babaeng naka-red dress.

“Are you the ex-girlfriend who keeps pestering Jonas?” malamig na tanong ng babae. Mayabang niyang inilapag ang isang bank card sa mesa. “May isang milyon sa card na ‘yan. Take the money and get out.”

‘Ex-girlfriend?’ Napalingon si Kyline kay Jonas, puno ng pagtataka. ‘Kailan pa ako naging ex?’

Umayos ng upo si Jonas, parang biglang naglagay ng distansya sa pagitan nila. “Ngayon ay may hawak na akong project worth tens of millions at matagumpay kong naitayo ang sarili kong kumpanya. I’m now a big boss. Pero ikaw, isa ka lang maliit na hypnotist na kumikita ng kakarampot.”

Nilamig ang pakiramdam ni Kyline habang pinapakinggan siya. “Ang kapal din ng mukha mong gawin ito sa akin? Do you think you’re still worthy of me para masaktan sa ginawa mo?” tanong ni Kyline.

Matagal siyang natigilan, ang mga mata niya’y nag-iba mula sa pagkagulat hanggang sa tuluyang lumabas ang emosyon niya. Bigla siyang ngumiti, mapait at puno ng pangungutya.

‘Ngayon ko lang talaga nakita ang tunay mong mukha.’ sa isip niya habang nakatingin kay Jonas.

Noon, sa pangakong “I will marry you and give you a home”, nagawa niyang ipagpalit ang sarili, tinanggap ang pakikipagkasundo sa kanyang ama upang tulungan itong makakuha ng investors at magtagumpay sa negosyo. Maging ang pagpapanggap bilang Karen para manatili sa piling ng isang mapanganib na lalaki, tiniis niya.

Pero ang kapalit? Dinala niya ang ibang babae para siya’y insultuhin. ‘How ironic.’ bulong niya sa isipan.

Kumislap ang mga mata ni Kyline habang dinampot ang bank card. Mabilis niya itong ibinato sa mukha ni Jonas. “Tama ka, we are not,” malamig niyang sabi. “Pero tandaan mo, you are not worthy of me, Kyline.”

Hinila niya ang necktie ni Jonas, nilapit ito sa kanyang mukha at malamig na bumulong,  “Jonas, huwag mong isipin na may dumadating na biyayang galing lang sa langit. Kung kaya kitang itaas, kaya rin kitang ibagsak.”

Dugo’t pawis niya ang posisyon niya ngayon sa trabaho niya pero tinrato lang siya bilang isang “maliit na hypnotist” ng lalaking akala niya ay sasamahan siya hanggang sa pagtanda.

Imbes na mahiya, itinulak siya ni Jonas at mabilis na inayos ang necktie, puno ng inis. “Kyline, gusto mo bang palabasin na nakuha ko ang proyekto worth tens of millions dahil sa’yo? That’s ridiculous. Kung magsisinungaling ka, at least make it believable!” Tumaas ang kanyang baba, puno ng kayabangan. “All in all, hindi ka na bagay sa akin. I’m now worth tens of millions.”

Iniwan niya si Kyline na parang walang halaga, binuksan ang pinto at lumabas na walang pag-aatubili.

Bago pa tuluyang magsara ang pinto, narinig pa ni Kyline ang babae sa red dress na nagrereklamo,  “Jonas, bakit ka pa naghanap ng ganyang babaeng mahirap at mayabang? If you can’t get rid of her, I’ll find someone to deal with her.”

“She’s just a lowly woman. Don’t worry about her,” malamig na sagot ni Jonas.

Nanlabo ang mga mata ni Kyline habang pinagmamasdan ang dalawa sa paglayo, magkahawak-kamay. Dahan-dahanng nanikip ang dibdib niya, puno ng galit at pagkadismaya.

Naalala niya bigla ang sinabi ni Jonas noon sa kanyang ama tungkol sa perang may “hindi malinaw na pinanggalingan” sa kanyang account. Dahil sa tiwala, ni minsan hindi siya nagduda kay Jonas na noon ay masunurin at tila tapat sa kanya.

Pero ngayon…tila iba ang pinapakita sa kanya.

Kinuha niya ang cellphone at tumawag sa isang numero lang. “Hanapin mo lahat ng detalye tungkol kay Jonas Romano.”

Makalipas ang ilang oras, bumalik ang tawag. “Kyline, nalaman ko na. Si Jonas ay naglabas ng pera at sangkot sa maraming ilegal na gawain!” galit na ulat ng nasa kabilang linya. “At higit pa doon, he’s a total scumbag! Niloko ka niya. Habang kayo, may lima pa siyang ibang girlfriends! Kaya pala kahit ilang beses kang palihim na nag-invest sa kanya, hindi umangat ang kumpanya niya. Ginamit lang niya ang pera mo para suportahan ang mga kabit niya!”

Habang patuloy ang pag-ulat, lalo pang tumindi ang galit sa tono ng kausap. “Ngayon lang siya nagkaroon ng tens of millions, kaya iniwan kayong lahat. At yong babaeng kasama niya ngayon? Anak ng fruit merchant dito sa lugar natin, worth more than a hundred million. Obviously, he wants to squeeze into the wealthy family by eating rich rice!”

Tahimik na pinakinggan lahat ni Kyline bago ibaba ang tawag. Sa kanyang mga mata, unti-unting sumilay ang talim. “Squeeze into a wealthy family? Jonas, kung makapasok ka man o hindi… depende kung buburahin na kita sa mundong ito.”

Muli niyang hinawakan ang kanyang cellphone, at napangiti ng mapanukso. Naalala niya ang kahilingang ibinigay niya kay Shawn noon, na sana’y matulungan si Jonas sa pamamagitan ng pakikipag-ugnayan sa Constantino.

Pero ngayon? Why would he need the Constantino family, when he prefers to cling to a rich woman instead?

Unti-unting umangat ang gilid ng labi ni Kyline, ang kanyang mga mata ay kumikislap sa kapilyuhan. Marami siyang paraan para tuluyang pabagsakin si Jonas. Ngunit alam niyang kapag siya mismo ang kumilos, agad siyang pagbibintangan ni Shawn, lalo na’t galit ito sa pamilya Gonzaga.

At higit sa lahat, hindi niya pwedeng ilantad ang kanyang tunay na pagkakakilanlan, na siya ay hindi si Karen, kundi si Kyline.

Mas mainam kung gagamitin niya si Shawn bilang sandata. Sa ganitong paraan, makakawala siya nang buo, at may magandang palabas pa siyang mapapanood.

Hindi na siya makapaghintay na makita si Jonas na parang daga sa imburnal, walang ligtas at walang pag-asa pang makabangon.