Chapter 02 : Divorce

Nanginginig ang buong katawan ko habang nagmamaneho ako pabalik ng aming mansion. Maraming tumatakbo sa isipan ko pero nilakasan ko ang loob kong huwag magbreakdown.

Pagkababa ko ng sasakyan ay dali-dali akong tumakbo paakyat ng hagdanan patungo sa aming silid. Nang buksan ko ang pintuan ng aming kwarto ay hindi ko na napigilan ang pagtulo ng mga luhang kanina ko pa pinipigilang itago. 

Sa panghihina ko ay napaupo na lamang ako sa sofa, "How can you do this me?" Nahihirapang tanong ko sa kawalan. Halos hindi na ako makahinga sa kakaiyak.

Today is our wedding anniversary. We should be celebrating right now pero na saan siya? 

He's fucking with his mistress!

My tears stream down uncontrollably, but I tried so hard to stop it. Pinalis ko ang mga luhang tumutulo sa mga mata ko, "Hindi ako papayag na tapak-tapakan niyo lang ang dignidad ko." Mariing saad ko sa aking sarili.

Tatlong oras akong naghintay sa kaniya pero hanggang ngayon ay wala pa rin siya. It's already 11PM, kanina pa akong nakatulala at wala na rin akong mailuha. Sigurado akong namamaga na rin ang mga mata ko ngayon.

I swallowed hard. Hindi siguro siya uuwi ngayong gabi, he would probably spend his night with his mistress.

Kahit nanghihina ako ay pinilit kong tumayo at hilahin ang sarili ko sa banyo. 

Napapikit ako nang dumapo ang malamig na tubig sa aking balat. Para akong nahimasmasan.

Isang oras kong binabad ang sarili ko sa bathtub para kumalma at makapag-isip-isip bago ko tuluyang napagdesisyonang lumabas ng banyo, only wearing my robe.

Ngunit bago pa ako makapasok sa walk-in closet, nahagip ng mga mata ko ang isang silk nightdress na maayos na nakalatag sa aming higaan.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa aming kama para tingnan ito.

Is this his anniversary gift for me? I gritted my teeth with that idea.

I chuckled bitterly, "He just cheated on you, Lyndsey, and you're still going to believe that?" Natatawang bulong ko sa sarili ko.

Sa tingin niya ba talaga ay madadala niya ako sa mga bagay na 'to? Hindi ako gano'n katanga.

Tatalikod na sana ako nang mapansin ko ang isang papel na nakasipit sa nightdress.

Tumaas ang kilay ko. Marahan kong kihuna ito at doon ko napagtantong isa itong polaroid picture.

Litrato ng babae ni Ezekiel kung saan suot niya ang damit na ito. 

I swallowed hard. Nanginginig ang kamay ko ng baliktarin ko ang papel sa likod para tingnan ang nakasulat do'n.

"Sorry, sis. He said, it looks better on me."

My heart thumped so fast that I thought my chest will burst. Parang bulkang sasabog ang puso ko ngayon sa galit na hindi ko na namalayan ang sarili kong ginugusot ang larawan niya.

Nagngitngit kong kinuha ang damit at walang pag-a-atubiling sinira at pinunit ko ito gamit ang mga kamay ko— kasabay no'n ang pagbukas ng pintuan at iniluwal no'n ang magaling kong asawa.

Bumungad sa akin ang madilim niyang ekspresyon. His eyes immediately found the ruined dress. Muling nag-init ang magkabilang gilid ng mga mata ko nang maalala ang mga ngiti niya sa babae niya kanina.

Nikailanman ay hindi niya ako nginitian ng gano'n. He's always cold and distant to me while I'm giving all my best to him.

"Ano'ng ginawa mo?" Malamig niyang tanong at humakbang papasok ng aming kwarto. 

He looked at me intently with nothing but coldness in his eyes. Matapang kong sinalubong ang mga mata niya habang pinipigilan ang nagbabadyang pagtulo ng mga luha ko, pero habang tumatagal ang mga titig niya ay nanghihina ako. Para akong sinasaksak ng paulit-ulit. 

Paano niya pa ako nakakayang harapin nang ganito matapos niyang makipagkita at makipaglampungan sa ibang babae? 

"S-saan ka galing?" Nauutal kong tanong kahit na alam ko naman ang sagot. My voice is shaking. Hindi ko alam kung bakit 'yon ang mga salitang lumabas sa bibig ko imbes na komprontahin siya.

Ngunit imbes na sagutin ang tanong ko ay humakbang siya palapit sa akin at saka hinuli ang braso ko. 

Tumindig ang mga balahibo ko sa ginawa niya kaya mabilis kong binawi ang braso ko. 

Nakita ko ang bahagyang pagkagulat sa kaniyang ekspresyon dahil sa ginawa ko. Napaiwas na lamang ako ng tingin, "M-magbibihis na muna ako." Wala sa sariling sambit ko.

Hindi pa man ako nakakahakbang palayo sa kaniya ay muli niyang hinuli ang braso ko para pigilan ako.

"What's wrong?" Seryoso niyang tanong.

I gritted my teeth. Gusto kong matawa sa tanong niyang 'yon. After making out with his mistress, he'll get back here like nothing happened and asked me what is wrong— as if I was the freaking problem.

Is he for real?

Imbes na sagutin ang tanong niya ay kinuha ko ang kamay ko at tinalikuran siya patungo sa walk-in closet. Hindi ako martyr. Hindi ko na kailangan i-please siya para mahalin niya ako dahil tapos na ito nang malaman kong niloloko niya ako.

I loved him and did everything to please him... but not anymore. I will never forgive what he did behind my back. 

"I'm not done talking to you." Hinigit niya ako para harapin ulit siya pero dahil sa lakas ng pagkakahila niya ay bumagsak ako sa matigas niyang dibdib.

Napalunok ako. Agad akong lumayo sa kaniya. Nakita ko ang pagbaba ng tingin niya sa katawan ko kaya bumaba rin ang tingin ko rito at doon ko lang napagtantong lumuwag ang tali ng aking roba at kitang-kita ang dalawang malulusog kong dibdib. 

Bago pa ako makapagreact ay muli akong hinila ni Ezekiel. Nanlaki ang mga mata ko ng maramdaman ko ang mga labi niya sa akin. Ang mga kamay niya ay mabilis na gumapang sa katawan ko pero biglang pumasok sa isipan ko ang babae niya.

Kamukha ko ang kabit niya. Iyon ang rason kung bakit niya ako pinakasalan. Habang ginagawa namin 'to, alam kong siya rin ang naiisip niya kahit ako ang kasama niya. 

Parang bumaliktad ang sikmura ko sa pandidiring naramdaman. Mabilis ko siyang itinulak palayo sa akin. Sa gulat niya ay nabitawan niya rin ako. Pareho pa kaming dalawa na hinihingal dahil sa aming naputol na halik.

Tiningnan ko siya ng puno nang pandidiri sa aking mga mata, "Let's get a divorce." Mahinang bulong ko sapat lang para marinig niya.