A Night with HIM

"YOUR presentation, Ms. Dallarosa, is that all you've got?" my boss asked, disappointed."Is that what you want me to present at the meeting? Do you want to embarrass me?"Nahihiyang yumuko ako. "I'm sorry, sir."Nahihiya ako dahil alam kong hindi ko napaghandaang mabuti ang presentation na itinalaga niya sa akin."I'm very sorry, sir; I'll just make another one.""You should!" he said angrily. Inilapag niya ang folder sa ibabaw ng office table."These past few weeks, I've noticed that you were so clouded; if it's because of your annulment with your husband, I understand; but, Jordan, you should separate your personal life from your work," he said softly, but his annoyance could be heard in his voice.I nodded slowly. "I'm really sorry, Sir.""You can go now."Mabilis kong kinuha ang folder sa ibabaw ng table at lumabas ng opisina niya. Pabagsak akong naupo sa swivel chair at pagkatapos ay minamasahe ang sarili kong ulo.I couldn't think straight because of what happened between me an

PAGKAKITA ni Luca sa anak ko ay agad nito itong pinaasikaso. Dahil na rin sa pera ay nagawa nitong mailipat sa prestihiyosong hospital si Alessandro at pinaoperahan.Hindi mapakaling nagpalakad-lakad ako sa labas ng operating room habang hinihintay ang paglabas ng doktor."Miss Gomez, relax. Your son is in good hands," sabi ni Luca na pumutol sa katahimikan."Oo nga naman, Jordan. Sumasakit na ulo ko sa paruot-parito mo. Tama itong si mister tisoy. Kilala ang hospital na 'to dahil sa magagaling na mga doctor na nandito. Kaya maupo ka at mag-relax. Wala maitutulong ang ginagawa mo," segunda ni Apple.Buntong hiningang naupo ako sa tabi ni Apple. "I know. But I couldn't relax. Nag-aalala pa rin ako kay Alessandro. Siya na lang kasi ang meron ako."Hinawakan ni Apple ang kamay ko. "Naiintindihan kita. Buti nga inaksyunan agad ni Mr. Pogi 'yung anak ninyong dalawa. Oo nga pala ano ang reaksyon ni Mr. Pogi nang sabihin mong nagbunga ang isang gabing kapusukan ninyo?"Pinanlakihan ko ng mat

KINABUKASAN, tulad nga ng sinabi ni Beckett ay pinadala nga nito ang mga damit pang opisina na susuotin ko. Pero sa dami ni'yon ay halos mapuno na ang kwarto ko at idagdag pa na branded ang mga iyon.Dahil tulog pa si Alessandro ay naligo na ako at naghanda na sa pagpasok. Pagkatapos kong maligo ay agad kong isinuot ang isa sa mga napili kong ternong office attire.It's a red blazers suits two piece with tops and skirt. Bumagay iyon sa balingkinita kong katawan. Pagkatapos kong magbihis ay itinali ko pataas ang buhok ko, in a messy bun style at naglagay lang ako ng manipis na make up para hindi naman ako maputla tingnan.Pagkatapos kong mag-ayos ay tinitigan ko ang sarili ko mula sa salalim. Hindi sa pagyayabang ay may taglay naman akong kagandahan at may ibubuga rin.Medyo kabado ako kasi halos limang taon na na mula noong huling nagtrabaho ako bilang sekretarya. Sana lang talaga hindi ako pumalpak sa unang araw ng trabaho ko.Nang masiguro kong maayos na ako tska ako lumabas ng kwar

AYAW ko sanang pumasok sa trabaho dahil ayokong makita si Beckett dahil dinadamdam ko pa rin iyung mga sinabi niya sa akin. Pero kung hindi naman ako papasok iisipin ni Beckett na totoo nga ang mga binitawan niyang salita sa akin. Bukod 'dun, ayoko naman matawag na unprofessional dahil lang dun.Pero mas maaga akong nag-asikaso ngayon dahil ayokong sunduin pa ako. Hindi ko kailangan nun.Dahil tulog pa si Alessandro ay humalik na lang ako sa pisngi niya bago pumasok. Nami-miss ko ng ka-bonding ang anak ko kaya kapag walang pasok talagang ipapasyal ko siya.Nang dumating ako sa opisina ay wala pa si Beckett. Kaya nagpunta muna ako sa canteen para bumili ng umagahan ko. Pagkatapos kong bumili ay agad na rin akong bumalik sa pwesto ko.Eksaktong seven-thirty bumukas ang elevator at iniluwa niyon si Beckett at Luca. Nakayuko ako kaya hindi ko nakita kung ano ang reaksyon nila nang makita ako. Wala silang sinabi at nagpatuloy lang sa pagpasok sa opisina ni Beckett.Para may magawa naman ak

"WHAT?" patay malisyang tanong ni Luca sa akin ng tingnan ko siya ng masama pagkalabas ni Jordan."Wrong timing ba ako?" tanong pa niya.Iling-iling na muli akong naupo sa swivel chair ko. Umiinit ang dugo ko sa kanya. Kung hindi ito umentrada alam ko na kung saan kami kahihinatnan ni Jordan."Mukhang wrong timing nga," natatawang sabi niya. "I'm sorry.""What do you need?""Umh...well, sabi ng investigator, hindi niya mahanap ang pangalan ni Jordan."Natigilan ako sa binalita niya. "Hindi mahanap? How could he not find Jordan's name?"Nagkibit ito ng balikat. "Maybe, hindi totoong pangalan ni Jordan ang binigay niya."Bigla akong napaisip. Paano kung nagsinungaling nga si Jordan tungkol sa pangalan nito? Kung totoo man iyun, anong dahilan nito kung bakit nito ginawa iyon?Nagtiim ang mga bagang ko. "Kontakin mo si Jacen at ibigay mo ang litrato ni Jordan. He knows what to do.""I will." Tumikhim ito. "Boss, huwag mo sanang masamain, pero pinaalalahanan lang kita. Ikaw ang bagong papa