5

Bella POV... 

Nakatungo pa rin ako habang itinulak ni Maddox ang mga papel papunta sa akin sa ibabaw ng mesa.

Nanginginig pa rin nang husto ang mga kamay ko na nakapatong sa aking kandungan.

"Sign it," Mababa ang boses niya na nag utos. 

Saglit akong napatingin sa kanya, pero agad ko ring ibinalik ang tingin ko sa papel.

Napakalakas ng kabog ng puso ko na halos marinig ko na ito sa sarili kong mga tainga.

Sumandal siya nang kumportable sa sofa at nagsimulang ipaliwanag ang mga nakasaad na kondisyon sa papel.

Kalmado ang kanyang boses, ngunit may bigat at kaseryosohan na lalong nakakapangilabot pakinggan.

"After one month  when you turn 18  you will give me your body. All of it, Bella. Completely. Whenever I want, however I want, wherever I want. No refusals. That's the main condition of this contract."

Huminto siya sandali, pinagmasdan ang mukha ko.

"In exchange, I will take full responsibility for your education and your future. You will study in a good university. I will cover all tuition, books, uniforms, and school expenses. Every month, you will receive 50,000 pesos for your family and personal needs. On top of that, you will have a separate school allowance for daily food, transportation, and other necessities."

Napalunok ako nang mariin, bahagyang lumaki ang mga mata ko.

"Wow..." mahina kong bulong, halos hindi makapaniwala.

Dahan-dahan kong itinaas muli ang tingin ko sa kanya.

Nagpatuloy lamang siya sa pagsasalita, kalmado ang boses habang ipinapaliwanag ang mga kondisyon, na para bang walang kakaiba sa lahat ng ito.

Pero para sa akin...

Bawat salita niya ay lalo lamang nagpaparamdam kung gaano kalaki ang mundong pinapasok ko.

Tahimik akong nakinig, hindi inaalis ang tingin sa kanya, habang pilit kong inuunawa ang bawat bagay na sinasabi niya.

At sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman na ang kasunduang nasa harapan ko ay hindi lang simpleng trabaho.

Ito ay isang bagay na magbabago sa buhay ko.

"You must obey me at all times. You will always be on time. I have a clear set of rules and punishments if you break them. And as much as possible, I don't want to use those punishments on you."

Tinapik niya ang papel at nagsimulang isa-isahin ang mga partikular na patakaran:

"First..." panimula niya, kalmado ngunit seryoso ang tono.

"You will call me  'Master' at all times.

You must always be on time. 

You will keep yourself available for me whenever I want you.

No boyfriends. No close male friends. No one touches you but me.

You will wear what I tell you to wear.

You must keep your body ready for me at all times clean, shaved, and presentable."

Namula ako sa sinabi niyang tungkol sa pag-shave... Hindi naman ako nag-aahit ng buhok sa kilikili ko, kasi binubunot ko iyon.

Pagkatapos, bahagya siyang yumuko palapit, at lalong dumilim ang kulay abong mga mata niya.

"Punishments for breaking any of these rules will depend on how serious the offense is:

Minor mistakes (being late, forgetting to call me 'Master', talking back)  you will be spanked. Bare. Over my knee. No counting how many times.

Medium offenses (leaving the house without permission, hiding things from me)  you will be tied up and edged for hours without release, or I will use toys on you until you're crying and begging.

Serious offenses (trying to run away, letting another man touch you, lying to me) you will be punished harshly. I will use my belt, or I will lock you in the room for days with only me as company. The worst punishment... I will deny you any pleasure and only use you for my own until you learn your lesson."

Maingat niya akong pinagmasdan habang unti-unting namumutla ang mukha ko.

"I don't enjoy breaking my toys, Bella. But I will if I have to. Do you understand?"

Nanginginig nang husto ang mga kamay ko na halos hindi ko na mahawakan ang ballpen.

Isang buwan.

Isang buwan na lang at tuluyan nang magbabago ang buhay ko.

Kinagat ko nang mariin ang labi ko, pilit pinipigilan itong manginig.

"Do you have any questions before you sign?" tanong niya, kalmado ang boses niya sa paraang mas lalong nakakatakot.

Nanatili lamang akong nakatitig sa kontrata habang unti-unting lumalabo ang paningin ko dahil sa mga luha.

Kailangan ko ito.. 

"For now," Dagdag niya, mababa at matatag ang kanyang boses. 

"You only need to stay by my side at all times. You will follow me wherever I go. You will sleep in my room. You will eat when I eat. You will not leave my sight unless I tell you to. Consider this your training period until you turn 18 next month."

Muli siyang sumandal sa sofa, habang maingat niya akong pinagmamasdan.

"Once you sign this, there's no going back. You will belong to me. I will protect you, fund your studies, and secure your family's future... but you will also surrender yourself to me completely when the time comes."

Nanginginig nang husto ang mga kamay ko na muntik nang madulas ang bolpen mula sa aking mga daliri.

Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang listahan ng mga patakaran at mga parusa ang pagpalo, pagtali, pagkakulong, ang sinturon...

Pakiramdam ko, napakaliit ko at wala akong magawa.

Kinagat ko nang mariin ang ibabang labi ko para pigilan itong manginig at bumulong,

"Bakit po may pag palo sa pwetan, Sir? Kahit kailan po hindi pa po ako napapalo ng tatay ko... Bakit po may punishment po kayong ganun?"

Bahagyang dumilim ang kulay abong mga mata ni Maddox... 

"You always had a choice, Bella. If you don't want it.... You could walk out that door right now. But we both know what waits for you outside  nothing. No money. No future. Your family depending on you. Here... you get everything. Safety. Education. Money. A future. All you have to do is obey me."

Napalunok ako.. 

"Sign it."

Matagal kong tinitigan ang papel na nasa harapan ko.

Parang isang walang katapusang sandali ang lumipas habang nakatitig lamang ako roon.

Naisip ko sina Mama at Papa na nasa probinsya...

Kung gaano sila nagsikap para lamang mapag-aral ako hanggang high school at maipadala ako sa Maynila.

Kung gaano kahirap ang buhay nila para maibigay sa akin ang pagkakataong magkaroon ng mas magandang kinabukasan.

At kung paano maaaring mabago ng perang ito ang lahat para sa kanila.

Mabilis kong pinunasan ang luha ko, pero hindi ko mapigilan ang bigat na nararamdaman ko sa dibdib ko.

Dahil sa harap ko ay may isang desisyong maaaring magbago sa buong buhay ko.

At ang tanging dahilan kung bakit ako nag-aalinlangan...

Ay dahil alam kong hindi lang simpleng trabaho ang tinatanggap ko.

Sa nanginginig kong kamay, sa wakas ay ibinaba ko ang ballpen sa papel at inilagay ang pangalan ko sa ibabang bahagi ng dokumento saka pinirmahan.

Sa sandaling matapos ko ang pagpirma, agad na kinuha ni Maddox ang kontrata mula sa harapan ko at inilagay iyon sa loob ng isang folder.

Tahimik lang akong nakatingin habang ginagawa niya iyon.

Parang sa isang simpleng pirma lamang...

May isang bahagi ng buhay ko ang naiwan sa papel na iyon.

Hindi ko alam kung tama ba ang desisyong ginawa ko.

Hindi ko alam kung pagsisisihan ko ba ito balang araw.

Pero isang bagay ang malinaw sa akin—

Simula na ng panibagong kabanata ng   buhay ko.

At wala na akong magagawa kundi harapin kung ano man ang naghihintay sa akin.

Kailangan ko lang naman sumunod sa kanya diba.. 

"Good girl," Mahina niyang sabi, halos banayad ang tono.

Pagkatapos kong pirmahan ang kontrata, tumayo si Maddox at mahigpit na hinawakan ang kamay ko.

"Come with me," Sabi niya.. . "You stay by my side from now on."

Hindi ako nangahas na bumitaw.

Tahimik akong sumunod sa kanya habang palabas kami ng hotel at sumakay sa isang itim na SUV.

Dalawa sa mga tauhan niya ang naghihintay na sa loob.

Tahimik ang buong biyahe.

Nakatungo lamang ako, mahigpit na nakapulupot ang mga kamay ko sa aking kandungan, pilit pinipigilan ang panginginig na dulot ng lahat ng nangyari.

Parang ang mga pangyayari ngayong gabi ay paulit-ulit na bumabalik sa isip ko.

Ang hotel.

Ang mga lalaking nakapaligid kay Maddox.

Ang kontratang pinirmahan ko.

At ang bagong buhay na hindi ko alam kung saan ako dadalhin.

Tahimik lang si Maddox sa tabi ko, walang sinasabi, habang ang tunog lamang ng makina ng sasakyan ang pumupuno sa katahimikan.

Hindi ko alam kung saan kami pupunta.

Pero sa bawat minutong lumilipas...

Mas lalo kong nararamdaman na tuluyan na akong pumasok sa mundo ni Maddox..

Dumating kami sa isang luma at mukhang abandonadong bodega sa labas ng siyudad.

Madilim at nakakatakot ang lugar.

Sa sandaling makapasok kami sa loob, agad kong naramdaman ang mabigat na atmospera ng paligid.

Hindi ito katulad ng marangyang hotel na pinanggalingan namin.

Iba ang pakiramdam dito.

Mas malamig.  Mas tahimik.

At may kung anong panganib na nakabitin sa hangin.

Marami sa mga tauhan ni Maddox ang naroon, nakatayo sa paligid ng isang lalaki na nakaupo sa gitna ng silid.

Nakatali ang lalaki sa isang upuan.

May mga pasa sa mukha niya at halatang sugatan, dahilan para mapahigpit ang hawak ko sa sarili kong mga kamay.

Napahinto ako sandali.

Binitiwan ni Maddox ang kamay ko at naglakad papunta sa harapan.

Nanatili akong malapit sa likod niya.

Tahimik.  Maingat.  Gaya ng iniutos niya.

Walang sabi sabing kinuha niya ang baril mula sa kanyang coat.

Nanlaki ang mga mata ko sa gulat at takot..

"Hindi ...please sir..." Ang lalaking nakatali ay nagsimulang magmakaawa, nanginginig ang boses sa takot.

Ngunit hindi man lang kumurap si Maddox.

Nanatiling malamig at walang emosyon ang kanyang mukha habang itinutok niya ang baril dito. 

Isang iglap lang ang lumipas bago nagkaroon ng malakas na putok sa loob ng silid.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makapaniwala sa nasaksihan ko.

Napasinghap ako nang malakas at agad kong tinakpan ang bibig ko gamit ang dalawang kamay.

Ang tunog ay umalingawngaw sa buong bodega, dahilan para tuluyan akong matigilan sa takot.

Parang hindi ako makahinga habang pilit kong pinoproseso ang nakita ko.

Napaatras ako nang hindi ko namamalayan, hanggang sa sumandal ang likod ko sa malamig na pader sa likuran ko.

Lumingon si Maddox sa akin. 

Kalmado ang mukha niya, halos walang emosyon, na para bang wala siyang ginawang kakaiba.

Naglakad siya papunta sa akin at hinawakan ang braso ko.. 

"Afraid?" Mahina niyang tanong, mababa ang kanyang boses.

Nag-atubili ako.

Dahan-dahan akong tumango, nanatiling nanlalaki ang mga mata ko sa takot at muling pumapatak ang mga luha ko.

Ngumiti si Maddox iyong parehong malamig at mapanganib na ngiting nakita ko kanina.

"You should be. " mahina niyang sabi, halos banayad ang tono, habang bahagyang humigpit ang hawak niya sa braso ko. This is my world, Bella. This is what happens to people who betray me. Remember that.." 

Hindi ako nakapagsalita.

Tanging ang takot at gulat ang nararamdaman ko habang nakatingin ako sa nangyari, bago muling ibinalik ang tingin ko kay Maddox.

Nanginginig nang husto ang buong katawan ko, pakiramdam ko ay maaari akong mawalan ng lakas anumang sandali.

Hinila niya ako palapit sa kanya, isang braso ang pumulupot sa aking baywang na parang ipinapaalala niyang manatili ako sa tabi niya.

"Stay right here beside me," bulong niya malapit sa tainga ko. "That's all I want you to do for now."