تسجيل الدخولCHAPTER 37—NAPATIGIL ang buong mundo sa loob ng napakalawak na CEO office ng Montclair Tower matapos bitawan ni Caelan ang mga salitang iyon. Tanging ang mahinang pagpatak ng ulan sa labas ng malaking panoramic glass window at ang pantay na paghinga nina Caelan at Kira ang naririnig sa gitna ng tahimik at maunim na silid. Ang asul na liwanag mula sa mga ilaw ng Bonifacio Global City ay nagpapakita ng matinding lalim sa kani-kanilang mga mukha.Nakatitig si Kira sa mga mata ng CEO.Ang matinding katotohanan, lambing, at tiwala sa boses ni Caelan ay direktang tumama sa pinakamalalim na bahagi ng kanyang pagkatao. Sa loob ng maraming taon bilang isang Senior Special Agent ng NBI Cybercrime Division, sinanay siya na maging malamig, walang kinikilingan, at laging sumusunod sa mga utos at batas ng gobyerno.Ngunit ang lalaking nakatayo sa kanyang tapat ngayon ay hindi isang kriminal na naghahanap ng pansariling pakinabang. Si Caelan Montclair ay ang taong nagsasakripisyo ng sariling kalig
CHAPTER 36—NAKATAYO si Caelan Montclair sa tapat ng window. Inalis na niya ang kanyang suit jacket. Ang mga manggas ng kanyang dress shirt ay nakalupik paitaas at nakatuklap ang dalawang itaas na pindutan ng kanyang kwelyo. Hawak niya ang isang baso ng iced water, ngunit ang kanyang mga mata ay matalas at may lalim habang nakatitig sa malamig na kalawakan ng BGC.Sa kanyang likod, bumukas ang frosted glass door ng opisina. Naglakad pumasok si Kira Ramirez. Suot pa rin ng dalaga ang kanyang dark blue tailored blazer at trousers, ngunit wala sa kanyang mukha ang karaniwang pormal na pagpapanggap bilang isang Executive Assistant. Ang kanyang lakad ay mabigat, tumpak, at may bitbit na matinding paninindigan, ang tindig ng isang Senior Special Agent ng NBI Cybercrime Division na handa nang harapin ang katotohanan.Ibinaba ni Kira ang kanyang tablet sa ibabaw ng mahogany desk..Napatigil si Caelan, ngunit hindi agad lumingon. Ininom niya ang huling patak ng tubig sa kanyang baso bago dahan
CHAPTER 35—ALAS-ONSE na ng gabi. Ang mga ilaw sa paligid ng matataas na gusali ay tila mga basang tuldok na pumupuno sa karagatan ng kadiliman. Sa dulo ng pampublikong eskinita sa tapat ng kilalang residential tower ni Caelan Montclair, nakaparada ang isang hindi kapansin-pansing itim na sedan.Sa loob ng sasakyan, nakaupo si Senior Special Agent Kira Ramirez. Inalis na niya ang kanyang pormal na corporate blazer. Suot niya ngayon ang isang itim na fitted tactical jacket at cargo pants. Ang kanyang laptop ay nakatongtong sa kanyang mga hita habang ang screen nito ay nagpapakita ng isang napakaraming linya ng forensic data traces. Nakakabit sa kanyang tainga ang wireless comms earpiece, ngunit sa pagkakataong ito, ganap na nakapatay ang linya ng NBI Cybercrime Division.Walang ibang nakakaalam sa kanyang ginagawang hakbang ngayong gabi, maging si Mark o si Director Valderama. Ilang oras pa lamang ang nakalipas mula nang matapos ang matagumpay na operasyon sa Salvatore General Hospita
TAHIMIK na ang buong subterranean level ng Salvatore General Hospital nang tuluyang makontrol ng NBI tactical team ang buong pasilidad. Ang makapal na usok mula sa mga incendiary charges ay dahan-dahang hinahawi ng mga malalaking exhaust fans, habang ang mga kumukurap na pulang warning lights ay napalitan na ng maaliwalas na puting ilaw.Matapos ma-secure nina Kira at ng mga awtoridad ang natitirang mga ebidensya sa Laboratory Seven, naglakad si Caelan patungo sa hiwalay na consultation lounge sa dulo ng pasilyo. Lihim niyang hiningi sa pormal na pamamahala ng ospital na ibukod muna ang kwartong iyon upang walang sinumang makapasok habang ginagamot ng resident doctors ang mga sirang gamit sa pasilyo.Bumukas ang pinto ng lounge. Pumasok si Thoryn. Inalis na nito ang kanyang tactical gear at isinuot muli ang kanyang malinis na white doctor's coat sa ibabaw ng dark scrub suit. Hawak niya ang isang maliit na damp towel habang pinupunasan ang kaunting alikabok sa kanyang kamay. Sa tingin
SA LOOB ng van, nakaupo si Caelan Montclair sa harap ng apat na customized tactical screens. Inalis na niya ang kanyang suit jacket, at ang mga manggas ng kanyang dress shirt ay nakalupik paitaas. Nakasaksak ang kanyang high-frequency decryptor sa main terminal habang ang kanyang mga daliri ay mabilis na nagta-type sa keyboard.Ilang minuto pa lamang ang nakalipas mula nang makarating siya sa lugar kasama si Kira. Habang si Kira ay kasalukuyang nakikipag-ugnayan sa mga NBI units sa ground floor lobby, ginamit ni Caelan ang kanyang sariling satellite relay upang pasimpleng kumonekta sa internal Closed-Circuit Television network ng ospital.Nang pumutok ang Code Red alarm sa buong pasilidad dahil sa pagpasok ng Archon Syndicate sa subterranean level, mabilis na in-override ni Caelan ang security encryption ng Laboratory Wing."I need to clear the path for the emergency response before they reach the ER," mahinang bulong ni Caelan sa kanyang sarili.Ang tanging nasa isip ni Caelan ay ang
LUMABAS si Damon Vance mula sa makapal na usok ng pasilyo.Suot niya ang kanyang itim na tactical vest, nakalupik ang mga manggas ng kanyang dark shirt, at may hawak na customized suppressed assault rifle. Bagamat may bahagya pa ring bakas ng sakit sa kanyang kilos dahil sa natamo nitong sugat mula sa shrapnel kamakailan, naitatago iyon ng kanyang matatag at walang katulad na tindig bilang isang seasoned operative.Napatigil si Thoryn sa likod ng pillar. Mabilis siyang lumabas mula sa kanyang pinagtataguan habang nakatutok pa rin ang kanyang suppressed pistol.Nang magtama ang kanilang mga mata sa gitna ng kumukurap na pulang emergency lights, dahan-dahang ibinaba ng doktora ang kanyang baril."Vance," mahinahong bulong ni Thoryn habang pinapakalma ang mabilis niyang paghinga. "What are you doing here?"Ibinaba rin ni Damon ang kanyang riple at mabilis na lumapit sa pwesto ng dalaga. Inilagay niya ang kanyang dalawang kamay sa magkabilang balikat ni Thoryn upang suriin ito."I interc
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf sector, sa dulo ng isang pribadong coastal road na halos walang dumadaan, nakatayo ang isang napakalawak na estate na nakatago sa pagitan ng mga matataas na pader na bato.Mula sa labas ay mukhang isang lumang kastilyo ang gusali, makapal na pader, matata
“LEAVE no one alive.” Isang malamig ngunit mababang boses ng lalaki ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Hindi ito sumigaw, ngunit sapat ang bigat ng tono para maramdaman ng lahat ang awtoridad at panganib na dala nito. Kasabay noon ay mas lalo pang umigting ang putukan. Ang mga lalaking naka
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf, sa mismong entertainment district na kilala sa walang tigil na nightlife at underground deals, matatagpuan ang isa sa pinakasikat na bar sa lugar— ang Crimson Mirage. Ito ang pinakamalaki at pinaka-ekstrabaganteng bar sa buong Grey Wharf.Mula pa lang sa







