LOGINPawisang naupo si Aviannah sa swivel chair ng kanyang maliit na opisina sa kanyang boutique shop. Bukod doon ay habol-habol niya rin ang kanyang paghinga na para bang kagagaling niya lamang sa isang pakikipaglaban.
“Ms. Aviannah? Okay lang po ba kayo?”
“I’m not okay,” hingal na tugon niya. “Napaka-traffic sa kalsada. Ang dami pang hinintuang kanto no’ng driver ng jeep. Napakainit at napakausok,” reklamo niya pa.
Agad naman siyang inabutan ng tubig ni Ruffa, ang baklang staff at designer niya sa kanyang boutique. “Ito, uminom ka na muna.”
Agad namang kinuha ni Aviannah ang tubig na binigay ni Ruffa saka ininom.
“Ano po bang nangyari? Nasiraan ba kayo ng sasakyan kaya nag-commute kayo?” tanong naman ni Nimfa, ang sales assistant ni Aviannah.
“Mabuti pa sana kung ganoon nga lang. Pero hindi. Bukod sa wala akong driver kanina ay may asungot pang sumira ng umaga ko!” inis na wika ni Aviannah.
Agad na nagbalik sa isipan niya ang inis niya para kay Andrei nang maalala niyang ito ang dahilan kung bakit naranasan niya ang ganoong hirap kanina sa kalsada. Wala namang masama kung mag-leave ang kanilang driver na si Mang Lito, pero naiinis siya dahil hindi man lang nito pinaalam muna sa kanya. Araw-araw ay pinagda-drive siya ni Mang Lito, kaya naiinis din siya na bakit hindi rin ito nagsabi sa kanya. O baka sadyang pakana ni Andrei ang lahat ng iyon.
“Wala po si Mang Lito? Kung ganoon, sana ay nagpasundo ka na lang sa amin,” ani Nimfa.
“Hindi ko naman kayo pwedeng abalahin na lang. Alam kong marami rin kayong ginagawa at sobrang busy rin kayo lately, para makuha ang project kina Mrs. Zhang,” tugon ni Aviannah. “Anyways, kalimutan na natin iyon. Ang mabuti pa ay magsimula na tayo ng preparation para sa meeting natin mamaya kay Mrs. Cheska Zhang.”
“Alright. Here.” Iniabot ni Ruffa sa kanya ang isang portfolio na may lamang mga sample designs para sa gustong maging wedding gown ng kanilang kliyente.
Agad namang natigilan si Aviannah nang makita ang isa sa mga designs na naroroon.
“This…” mahinang usal niya.
“Ah, ayan. Inspire siya sa gown ng Disney Princess na si Belle ng Beauty and The Beast. Nabanggit kasi ni Mrs. Zhang na favorite Disney Princess daw iyon ng kanyang anak,” saad ni Ruffa sa kanya.
Dahil doon ay may mga alaalang nagbalik sa isipan ni Aviannah.
"When she came back to the palace, she found the beast ill in his bed. She didn't want him to die and she told him she'll marry him. Beast disappeared all of the sudden and its place was taken by a beautiful prince. He told her all about a fairy enchanting him and how the spell could have only been broken by a girl falling in love with him. After her father got better, they threw a wedding and then they all lived happily ever after."
Matamis na ngumiti si Aviannah matapos mabasa ng kanyang ina ang paborito niyang libro. Ni hindi na nga niya matandaan kung ilang beses na niya nga ba itong paulit-ulit na napapabasa sa kanyang ina, dahil hindi siya nagsasawang balik-balikan ang kwento ni Beauty at ni Beast.
"I want to grow up now, so, I can meet my own Beast!" masaya at tila excited na sambit niya sa kanyang ina.
"No, Baby. Don't grow up so fast. Gusto kong maging baby lang kita nang matagal na matagal!" tugon sa kanya ng kanyang ina kasabay ng pag-ayos nito ng kumot niya.
"But I can still be your baby even if I meet my own Beast," inosenteng sabi niya sa kanyang ina.
"Hmm. Well, pwede naman iyon, pero ayaw ko pang magkaroon ng kahati sa iyo. Kaya huwag mo munang madaliin ang paglaki mo, anak. Okay?"
"Okay po, mom. I won't na po. I'll just wait for the right time na lang po to meet my own Beast," magalang na tugon niya sa ina.
"Very good, baby. I love you so much!"
"I love you too, mommy!"
Punong-puno ng pagmamahal na kinintilan siya ng halik sa noo ng kanyang ina. At maya-maya lang ay may mahihina at maliliit na pagkatok silang narinig mula sa pintuan ng kanyang silid. Bumukas ang pinto at bumungad sa kanila ang kanyang ama, na kagagaling lamang sa trabaho.
"Daddy!" masayang sambit niya kasabay ng pagbangon at pagsalubong niya ng mahigpit na yakap dito.
"Hey, baby!" Mahigpit din siyang niyakap ng ama at kinarga. Saka ito kumilos at lumapit sa kanyang ina upang gawaran ito ng isang halik sa noo. "How was my queen and my princess?" malambing na tanong pa nito sa kanila saka ito naupo sa kama niya sa tabi ng kanyang ina, habang karga-karga pa rin siya.
"We're good, dad. Mom just read me my favorite story," masiglang tugon niya sa ama.
"Really? Is it Beauty and the Beast?" tanong ng kanyang ama sa kanya na kaagad niyang tinanguan bilang pagtugon. "You really love that story, huh. Can you tell me why?"
"Because, like you and mom, someday, I want to find my own Beast. I want to find my true love."
"Pero, hindi ba kami ang true love mo ng mommy mo?"
"Yes, you are. But Beast is different. You know, dad, I want my own Prince Charming. Tulad po ni mommy, she has her own Prince Charming and that is you."
"Oh? Prince Charming naman ngayon. Ang bata-bata mo pa para sa mga ganyang bagay, anak. Saan mo ba natututunan 'yan?" tanong ng kanyang ama sa kanya.
"Prince Charming is in all the stories we've read. Right, mom?" balin niya sa kanyang ina.
"Yes, baby. But that is enough na," sabi ng kanyang ina saka siya nito kinuha mula sa kanyang ama at maingat at marahan na ibinalik at inihigang muli sa kanyang kama. "It's your bedtime na. It's time to sleep na," dagdag pa nito sa kanya.
"It's your bedtime na pala, baby. You should sleep na. Close your eyes na," saad naman ng kanyang ama sa kanya.
"Okay po, daddy, mommy!" mabait niyang tugon sa kanyang mga magulang saka niya ipinikit ang kanyang mga mata.
"Good girl!" puri ng kanyang ama sa kanya saka nito inayos ang kumot sa kanya.
Pero mabilis niya ring iminulat muli ang kanyang mga mata. "I love you mommy, I love you daddy!"
"We love you too, baby!" sabay at natutuwang tugon naman sa kanya ng kanyang mga magulang, saka siya nito kinintilan ng halik sa kanyang noo at pisngi.
Matamis na ngumiti si Aviannah saka niya marahang muling ipinikit ang kanyang mga mata, at tuluyan na nga siyang hinila ng kanyang antok.
“I like this one,” mahinang usal ni Aviannah nang magbalik siya sa kanyang sarili.
“Talaga? Sa tingin mo rin ba ay magugustuhan nila ito?” masayang tanong ni Ruffa sa kanyang tabi.
“Huh? Uhm… o-oo naman. Sigurado akong magugustuhan nila ito.”
“Mabuti naman kung ganoon!” excited na wika ni Ruffa.
“Ms. Aviannah, narito pala ‘yong sales report natin for this week,” sabi naman ni Nimfa sabay abot din nito ng portfolio sa kanya.
Sinuri niya iyon at nagpatuloy sila sa kanilang meeting nang araw na iyon. Ilang oras pa ang lumipas nang makatanggap naman siya ng tawag mula sa bisitang kanina pa nila hinihintay at pinaghahandaan na makaharap, si Mrs. Cheska Zhang.
Isa ang pamilya Zhang sa kilalang pinakamatagumpay na negosyante sa kanilang siyudad. Kaya naman nang lumapit si Mrs. Cheska Zhang sa kanya upang personal na magpagawa ng wedding gown ng anak nitong babae, para sa nalalapit nitong kasal, ay hindi siya nag-atubili at inumpisahan niya agad ang pagtatrabaho.
“Magandang araw po, Mrs. Cheska Zhang,” masayang bati ni Aviannah sa kausap na nasa kabilang linya ng telepono.
“Magandang araw din sa iyo, Aviannah. Alam kong may usapan tayo ngayon na magkikita tayo sa shop mo, kaya lang ay baka hindi na ako makadaan dyan.”
Agad namang napawi ang mga ngiti sa mga labi ni Aviannah nang marinig ang sinabi ng kausap. “Huh? Uhm… ganoon po ba?”
“Ang totoo niyan ay nakatanggap kasi ako ng imbitasyon para sa party ng kapatid mo, at papunta na kami roon ngayon ng mga anak ko,” saad ni Mrs. Cheska Zhang na ikinagulat ni Aviannah.
“A-Ano po? Imbitasyon sa party ng kapatid ko?” pag-ulit niya pa dahil iniisip niyang baka naman nagkamali lamang siya ng dinig.
“Oo. Hindi ba’t kapatid mo… si Mr. Andrei Tuazon?”
Umawang ang mga labi ni Aviannah kasabay ng pagsapo niya sa kanyang noo. “Huh? Uhm…” Tila hindi niya malaman ang isasagot sa ginang.
“Kaibigan kasi siya ng aking anak na lalaki. Magkaklase sila sa Canada at sabay na dumating dito sa bansa. Ang gusto kasi ng anak ko ay dumalo kami roon dahil iniimbita rin daw kami ng iyong kapatid. Kaya naman naisip kong dumeretsyo na roon at doon na lamang tayo mag-usap ng personal para sa wedding gown ng anak kong si Charmie,” mahabang sabi ni Mrs. Cheska Zhang na ikinapikit ng mariin ni Aviannah. Ang buong akala niya ay nakalusot na siya sa kanyang ama upang hindi dumalo sa kasiyahan ng kanilang pamilya mamaya. Pero nagkakamali pala siya dahil sa dinami-dami ng pwedeng maging kaibigan ng anak ni Mrs. Cheska Zhang, ay ang kinaiinisan niya pang lalaki na si Andrei.
Nagpakawala ng marahang paghinga si Aviannah saka sumagot sa kausap. “Okay po. Sige po.”
“Okay, see you later, Aviannha.” Iyon lang at tuluyan nang naputol ang tawag.
“Anong nangyari? Okay ka lang ba? Nasaan na daw si Mrs. Cheska Zhang?” sunod-sunod na tanong ni Nimfa kay Aviannah nang maibaba nito ang telepono.
“May problema ba? Hindi ba matutuloy ang meeting mo kay Mrs. Cheska Zhang?” tanong naman ni Ruffa.
“Matutuloy ang meeting namin, pero hindi na rito,” walang buhay na tugon ni Aviannah sa dalawa.
“Huh? Kung ganoon ay saan na?” tanong ni Nimfa.
Humigit ng malalim na paghinga si Aviannah saka sumagot. “Sa bahay… sa party ng napakagaling kong kapatid,” inis na wika niya.
“Huh?”
“Let’s go, guys,” yaya niya pa sa dalawa saka siya tuluyang kumilos upang umalis.
“Ano naman ba kasi sa’yo kung magkasama kami? Isa pa, nasisiraan ka na ba? Baka nakakalimutan mong kaya kami nandito ay para sa trabaho. Kaya malamang madalas at halos araw-araw kaming magkakasamang dalawa,” inis na sabi ni Aviannah kay Andrei.“That’s why I’m here.”“Ano?”“Kumain ka na.”Napasinghap si Aviannah sa inis. “Wow. Ang bilis mo naman mag-change topic ah.”“Huwag mong sabihing nag-dinner ka na rin kasama niya?”Napahigit ng malalim na paghinga si Aviannah. Hindi niya lubos maunawaan si Andrei sa mga inaasal nito sa kanya. Naguguluhan siya sa kung paano at sa kung ano ba ang dapat niyang maramdaman.“Kung nag-dinner nga ako kasama siya, ano naman ba sa’yo?”“So, kumain ka na nga?”“Oo—” Natigilan si Aviannah sa pagsagot niya sana nang biglang kumalam ang sikmura niya. “Uhm…” napalunok siya na ikinangisi naman ni Andrei.“Maupo ka. Ipagluluto kita,” wika nito sa kanya.“Hindi na,” mabilis na sagot naman niya rito. “Hindi mo naman ako kailangang ipagluto. May sarili akong pag
“Ayaw ko,” simpleng sagot ni Aviannah kay Andrei.“Ano?” kunot-noong tanong naman ni Andrei kay Aviannah.“Bakit naman kita susundin? Isa pa, sinabi ko ba sa’yong ipaghanda mo ako ng lunch? At saka, ano bang ginagawa mo rito? Bakit ka ba kasi nandito?” Kahit na nagulat si Aviannah na makita at malaman na nasa katabing unit niya lamang si Andrei, ay hindi niya iyon ipinahalata sa lalaki. Suot niya pa rin ang mataray na awra niya para dito.Marahang humigit ng malalim na paghinga si Andrei habang seryosong nakatingin kay Aviannah. At pagkuwan ay humalukipkip ito.“Okay sige, isa-isahin natin. Una, bakit mo ako susundin? Kasi kuya mo ako.”Kaagad na kumunot ang noo ni Aviannah sa sinabing iyon ni Andrei. “Ano?” Napasinghap siya. “Talagang feel na feel mo ang pagiging kuya ko?”“Hindi naman sa ganoon. Pero… ano mo ba kasi ako gusto?” tila mapang-asar na tanong ni Andrei kay Aviannah.“Ano?”“Pangalawa, hindi mo nga naman sinabi na ipaghanda kita ng lunch, pero ipinaghanda pa rin kita. Hin
“Kung gusto mong ipagluto kita, pritong itlog lang ang maihahain ko sa’yo,” mapang-asar na sabi ni Aviannah kay Andrei nang makabalik sila sa unit ni Aviannah.“Samahan mo na rin ng hotdog, may binili ako rito,” tanging tugon naman ni Andrei kay Aviannah saka nito inayos at itinabi ang mga pinamili nila.Ang akala ni Aviannah ay maaasar ang lalaki sa kanya, pero parang ayos lang pala rito kahit na pritong itlog lang ang lutuin niya para dito.“Seryoso ka ba?” tila si Aviannah pa ang naasar sa huli.“Huh?” lingon ni Andrei kay Aviannah.“Kung aalis ka na ngayon dito at sa labas ka kakain, mas masarap ang makakain mo kaysa sa pritong itlog at hotdog.”“At least luto mo. Kaya mas pipiliin ko pa rin ang pritong itlog at hotdog,” tanging tugon naman ni Andrei saka ito matamis na ngumiti sa dalaga.“Ano bang trip mo?” inis na tanong ni Aviannah.“Huh? Hindi ako nangti-trip. Seryoso ako.”“Ah talaga ba? Seryoso ka pala.”“Palagi akong seryoso pagdating sa’yo,” tugon pa ni Andrei na siyang ba
Wala talaga sa intensyon ni Aviannah na ma-lock si Andrei sa loob ng unit niya. Kaya naman agad niyang tiningnan ang smart lock feature ng unit niya, at nakita niyang naka-activate ang child lock kaya naman nag-automatic itong mag-lock pagkasara niya rito mula sa labas kanina.“Bakit ba naka-activate kasi ito,” mahinang bulong ni Aviannah sa sarili saka niya pinindot ang deactivate button ng child lock settings.“See? I’m not lying. Na-lock ako rito sa loob,” sabi pa ni Andrei.Napatikhim si Aviannah. “H-Hindi ko naman sinasadyang ma-lock ka rito. Ikaw naman kasi. Bakit ka ba bigla-bigla na lang sumusulpot? Tapos bigla ka na lang pumasok dito sa loob kanina. Ayan tuloy.”“Alam mo, bakit hindi ka na lang kaya mag-sorry kaysa ang dami-dami mo pa ring sinasabi dyan.”“Bakit naman ako magso-sorry? Eh hindi ko nga sinasadya.”“Pero ikaw pa rin ang responsible sa pagkaka-lock ko rito sa loob,” sagot ni Andrei kay Aviannah.“Pero kasalanan mo pa rin dahil in the first place, hindi ka malo-lo
“What are you doing here?!” gulat na tanong ni Aviannah kay Andrei na prenteng nakatayo lamang sa harapan niya.“it’s time for dinner,” tanging saad lamang ng lalaki sa kanya.“What?” kunot ang noong tanong niya rito saka siya napasinghap. “Tinatanong kita kung anong ginagawa mo rito. Bakit ka nandito?”“Bakit? Bawal ba ako rito?” balik na tanong ni Andrei sa kanya na hindi niya malaman kung bakit parang iniinis siya nito.“Kung hindi ka sasagot ng ayos, get lost,” inis na sabi niya rito kasabay ng akmang pagsara niya ng pinto rito. Pero agad iyong pinigilan ng lalaki.“Fine. Nandito ako para bantayan ka,” sagot ni Andrei sa kanya na bahagya niyang ikinatigil.“What?” kunot-noong tanong niya.“Iyon ang gusto ni tito.”“Really?” tila hindi niya makapaniwalang ulit na tanong sa lalaki.“Yes,” simpleng sagot naman ni Andrei sa kanya saka ito biglang humakbang palapit sa kanya na agad naman niyang ikinaatras. At ang sumunod na lamang na alam niya ay dere-deretsyo na itong nakapasok sa loo
“Nasaan na sila?” alalang tanong ni Alfred kay Jamie pagkababa nito ng sasakyan. Tila mabuting sinusuri ang paligid upang hanapin sina Aviannah at Sandra, na ayon kay Jamie, ay kapwa nakainom.“Pasensya ka na, Alfred, inihatid na kasi sila ni Andrei,” nahihiyang tugon ni Jamie kay Alfred.“What?” kumunot ang noo ni Alfred. Sa totoo lang ay hindi niya alam na kasama pala ng mga ito si Andrei. Tumawag lamang kasi siya kay Aviannah kanina dahil may itatanong siya rito tungkol sa lakad nila bukas patungo ng Mindoro. Ni hindi rin niya alam kung bakit nasa ganitong klaseng lugar ang mga ito at kung ano ang ginagawa nila rito.“Andrei insisted kasi. Wala na rin akong nagawa pa kanina kahit na sinabi ko nang papunta ka na para sunduin kami. Pasensya ka na, naabala ka pa tuloy. Hindi ko rin kasi alam ang number mo. Tatawagan sana kita kanina para sabihing ‘wag ka nang tumuloy pa. Hindi ko rin nakuha sa cellphone ni Avie ang number mo. Kaya pasensya na talaga,” mahabang paliwanag pa ni Jamie.H







