LOGINPawisang naupo si Aviannah sa swivel chair ng kanyang maliit na opisina sa kanyang boutique shop. Bukod doon ay habol-habol niya rin ang kanyang paghinga na para bang kagagaling niya lamang sa isang pakikipaglaban.
“Ms. Aviannah? Okay lang po ba kayo?”
“I’m not okay,” hingal na tugon niya. “Napaka-traffic sa kalsada. Ang dami pang hinintuang kanto no’ng driver ng jeep. Napakainit at napakausok,” reklamo niya pa.
Agad naman siyang inabutan ng tubig ni Ruffa, ang baklang staff at designer niya sa kanyang boutique. “Ito, uminom ka na muna.”
Agad namang kinuha ni Aviannah ang tubig na binigay ni Ruffa saka ininom.
“Ano po bang nangyari? Nasiraan ba kayo ng sasakyan kaya nag-commute kayo?” tanong naman ni Nimfa, ang sales assistant ni Aviannah.
“Mabuti pa sana kung ganoon nga lang. Pero hindi. Bukod sa wala akong driver kanina ay may asungot pang sumira ng umaga ko!” inis na wika ni Aviannah.
Agad na nagbalik sa isipan niya ang inis niya para kay Andrei nang maalala niyang ito ang dahilan kung bakit naranasan niya ang ganoong hirap kanina sa kalsada. Wala namang masama kung mag-leave ang kanilang driver na si Mang Lito, pero naiinis siya dahil hindi man lang nito pinaalam muna sa kanya. Araw-araw ay pinagda-drive siya ni Mang Lito, kaya naiinis din siya na bakit hindi rin ito nagsabi sa kanya. O baka sadyang pakana ni Andrei ang lahat ng iyon.
“Wala po si Mang Lito? Kung ganoon, sana ay nagpasundo ka na lang sa amin,” ani Nimfa.
“Hindi ko naman kayo pwedeng abalahin na lang. Alam kong marami rin kayong ginagawa at sobrang busy rin kayo lately, para makuha ang project kina Mrs. Zhang,” tugon ni Aviannah. “Anyways, kalimutan na natin iyon. Ang mabuti pa ay magsimula na tayo ng preparation para sa meeting natin mamaya kay Mrs. Cheska Zhang.”
“Alright. Here.” Iniabot ni Ruffa sa kanya ang isang portfolio na may lamang mga sample designs para sa gustong maging wedding gown ng kanilang kliyente.
Agad namang natigilan si Aviannah nang makita ang isa sa mga designs na naroroon.
“This…” mahinang usal niya.
“Ah, ayan. Inspire siya sa gown ng Disney Princess na si Belle ng Beauty and The Beast. Nabanggit kasi ni Mrs. Zhang na favorite Disney Princess daw iyon ng kanyang anak,” saad ni Ruffa sa kanya.
Dahil doon ay may mga alaalang nagbalik sa isipan ni Aviannah.
"When she came back to the palace, she found the beast ill in his bed. She didn't want him to die and she told him she'll marry him. Beast disappeared all of the sudden and its place was taken by a beautiful prince. He told her all about a fairy enchanting him and how the spell could have only been broken by a girl falling in love with him. After her father got better, they threw a wedding and then they all lived happily ever after."
Matamis na ngumiti si Aviannah matapos mabasa ng kanyang ina ang paborito niyang libro. Ni hindi na nga niya matandaan kung ilang beses na niya nga ba itong paulit-ulit na napapabasa sa kanyang ina, dahil hindi siya nagsasawang balik-balikan ang kwento ni Beauty at ni Beast.
"I want to grow up now, so, I can meet my own Beast!" masaya at tila excited na sambit niya sa kanyang ina.
"No, Baby. Don't grow up so fast. Gusto kong maging baby lang kita nang matagal na matagal!" tugon sa kanya ng kanyang ina kasabay ng pag-ayos nito ng kumot niya.
"But I can still be your baby even if I meet my own Beast," inosenteng sabi niya sa kanyang ina.
"Hmm. Well, pwede naman iyon, pero ayaw ko pang magkaroon ng kahati sa iyo. Kaya huwag mo munang madaliin ang paglaki mo, anak. Okay?"
"Okay po, mom. I won't na po. I'll just wait for the right time na lang po to meet my own Beast," magalang na tugon niya sa ina.
"Very good, baby. I love you so much!"
"I love you too, mommy!"
Punong-puno ng pagmamahal na kinintilan siya ng halik sa noo ng kanyang ina. At maya-maya lang ay may mahihina at maliliit na pagkatok silang narinig mula sa pintuan ng kanyang silid. Bumukas ang pinto at bumungad sa kanila ang kanyang ama, na kagagaling lamang sa trabaho.
"Daddy!" masayang sambit niya kasabay ng pagbangon at pagsalubong niya ng mahigpit na yakap dito.
"Hey, baby!" Mahigpit din siyang niyakap ng ama at kinarga. Saka ito kumilos at lumapit sa kanyang ina upang gawaran ito ng isang halik sa noo. "How was my queen and my princess?" malambing na tanong pa nito sa kanila saka ito naupo sa kama niya sa tabi ng kanyang ina, habang karga-karga pa rin siya.
"We're good, dad. Mom just read me my favorite story," masiglang tugon niya sa ama.
"Really? Is it Beauty and the Beast?" tanong ng kanyang ama sa kanya na kaagad niyang tinanguan bilang pagtugon. "You really love that story, huh. Can you tell me why?"
"Because, like you and mom, someday, I want to find my own Beast. I want to find my true love."
"Pero, hindi ba kami ang true love mo ng mommy mo?"
"Yes, you are. But Beast is different. You know, dad, I want my own Prince Charming. Tulad po ni mommy, she has her own Prince Charming and that is you."
"Oh? Prince Charming naman ngayon. Ang bata-bata mo pa para sa mga ganyang bagay, anak. Saan mo ba natututunan 'yan?" tanong ng kanyang ama sa kanya.
"Prince Charming is in all the stories we've read. Right, mom?" balin niya sa kanyang ina.
"Yes, baby. But that is enough na," sabi ng kanyang ina saka siya nito kinuha mula sa kanyang ama at maingat at marahan na ibinalik at inihigang muli sa kanyang kama. "It's your bedtime na. It's time to sleep na," dagdag pa nito sa kanya.
"It's your bedtime na pala, baby. You should sleep na. Close your eyes na," saad naman ng kanyang ama sa kanya.
"Okay po, daddy, mommy!" mabait niyang tugon sa kanyang mga magulang saka niya ipinikit ang kanyang mga mata.
"Good girl!" puri ng kanyang ama sa kanya saka nito inayos ang kumot sa kanya.
Pero mabilis niya ring iminulat muli ang kanyang mga mata. "I love you mommy, I love you daddy!"
"We love you too, baby!" sabay at natutuwang tugon naman sa kanya ng kanyang mga magulang, saka siya nito kinintilan ng halik sa kanyang noo at pisngi.
Matamis na ngumiti si Aviannah saka niya marahang muling ipinikit ang kanyang mga mata, at tuluyan na nga siyang hinila ng kanyang antok.
“I like this one,” mahinang usal ni Aviannah nang magbalik siya sa kanyang sarili.
“Talaga? Sa tingin mo rin ba ay magugustuhan nila ito?” masayang tanong ni Ruffa sa kanyang tabi.
“Huh? Uhm… o-oo naman. Sigurado akong magugustuhan nila ito.”
“Mabuti naman kung ganoon!” excited na wika ni Ruffa.
“Ms. Aviannah, narito pala ‘yong sales report natin for this week,” sabi naman ni Nimfa sabay abot din nito ng portfolio sa kanya.
Sinuri niya iyon at nagpatuloy sila sa kanilang meeting nang araw na iyon. Ilang oras pa ang lumipas nang makatanggap naman siya ng tawag mula sa bisitang kanina pa nila hinihintay at pinaghahandaan na makaharap, si Mrs. Cheska Zhang.
Isa ang pamilya Zhang sa kilalang pinakamatagumpay na negosyante sa kanilang siyudad. Kaya naman nang lumapit si Mrs. Cheska Zhang sa kanya upang personal na magpagawa ng wedding gown ng anak nitong babae, para sa nalalapit nitong kasal, ay hindi siya nag-atubili at inumpisahan niya agad ang pagtatrabaho.
“Magandang araw po, Mrs. Cheska Zhang,” masayang bati ni Aviannah sa kausap na nasa kabilang linya ng telepono.
“Magandang araw din sa iyo, Aviannah. Alam kong may usapan tayo ngayon na magkikita tayo sa shop mo, kaya lang ay baka hindi na ako makadaan dyan.”
Agad namang napawi ang mga ngiti sa mga labi ni Aviannah nang marinig ang sinabi ng kausap. “Huh? Uhm… ganoon po ba?”
“Ang totoo niyan ay nakatanggap kasi ako ng imbitasyon para sa party ng kapatid mo, at papunta na kami roon ngayon ng mga anak ko,” saad ni Mrs. Cheska Zhang na ikinagulat ni Aviannah.
“A-Ano po? Imbitasyon sa party ng kapatid ko?” pag-ulit niya pa dahil iniisip niyang baka naman nagkamali lamang siya ng dinig.
“Oo. Hindi ba’t kapatid mo… si Mr. Andrei Tuazon?”
Umawang ang mga labi ni Aviannah kasabay ng pagsapo niya sa kanyang noo. “Huh? Uhm…” Tila hindi niya malaman ang isasagot sa ginang.
“Kaibigan kasi siya ng aking anak na lalaki. Magkaklase sila sa Canada at sabay na dumating dito sa bansa. Ang gusto kasi ng anak ko ay dumalo kami roon dahil iniimbita rin daw kami ng iyong kapatid. Kaya naman naisip kong dumeretsyo na roon at doon na lamang tayo mag-usap ng personal para sa wedding gown ng anak kong si Charmie,” mahabang sabi ni Mrs. Cheska Zhang na ikinapikit ng mariin ni Aviannah. Ang buong akala niya ay nakalusot na siya sa kanyang ama upang hindi dumalo sa kasiyahan ng kanilang pamilya mamaya. Pero nagkakamali pala siya dahil sa dinami-dami ng pwedeng maging kaibigan ng anak ni Mrs. Cheska Zhang, ay ang kinaiinisan niya pang lalaki na si Andrei.
Nagpakawala ng marahang paghinga si Aviannah saka sumagot sa kausap. “Okay po. Sige po.”
“Okay, see you later, Aviannha.” Iyon lang at tuluyan nang naputol ang tawag.
“Anong nangyari? Okay ka lang ba? Nasaan na daw si Mrs. Cheska Zhang?” sunod-sunod na tanong ni Nimfa kay Aviannah nang maibaba nito ang telepono.
“May problema ba? Hindi ba matutuloy ang meeting mo kay Mrs. Cheska Zhang?” tanong naman ni Ruffa.
“Matutuloy ang meeting namin, pero hindi na rito,” walang buhay na tugon ni Aviannah sa dalawa.
“Huh? Kung ganoon ay saan na?” tanong ni Nimfa.
Humigit ng malalim na paghinga si Aviannah saka sumagot. “Sa bahay… sa party ng napakagaling kong kapatid,” inis na wika niya.
“Huh?”
“Let’s go, guys,” yaya niya pa sa dalawa saka siya tuluyang kumilos upang umalis.
May mga pag-ibig na kailangang dumaan sa unos bago tuluyang makarating sa tahanan.May mga pusong kailangang mabasag bago matutong magpatawad.At may mga katotohanang kailangang mabunyag upang tuluyang maging malaya ang mga taong matagal nang ikinulong ng maling paniniwala.Isang taon ang matulin na lumipas. Isang taon mula nang magwakas ang lahat ng lihim. Isang taon mula nang mabunyag ang katotohanang nagpabago sa buhay nina Andrei at Aviannah.Sa loob ng isang taon, unti-unting naghilom ang mga sugat na iniwan ng nakaraan.Hindi iyon naging madali. May mga gabing binabagabag pa rin sila ng mga alaala. May mga umagang mabigat pa rin dahil wala na ang mga nakasanayan. At may mga pangalang nanatiling masakit banggitin.Ngunit natutunan nilang mabuhay nang hindi na alipin ng nakaraan. Natutunan nilang patawarin ang iba. At higit sa lahat, natutunan nilang patawarin ang kanilang mga sarili.Dahil ang tunay na paghilom ay hindi ang paglimot.Kundi ang pagpiling magmahal sa kabila ng laha
Tahimik ang buong paligid. Tanging mga hikbi lamang ni Aviannah ang maririnig habang yakap-yakap niya ang wala nang buhay na si Vangie. Hindi niya magawang bitiwan ang matandang babaeng itinuring niyang pangalawang ina sa loob ng maraming taon.“Yaya…”Nanginginig ang mga kamay niya habang marahang hinahaplos ang mukha nito.“Bakit kailangang umabot sa ganito?”Wala nang sumagot sa kanya. Wala nang ngiting sasalubong sa kanya tuwing umaga. Wala nang tinig na paulit-ulit na magpapaalala sa kanya na mag-ingat.Sa kabila ng lahat ng ginawa ni Vangie, hindi pa rin kayang burahin ni Aviannah ang lahat ng masasayang alaala nila.Lumapit si Andrei at marahang yumuko at lumuhod sa tabi niya.“Aviannah…”“Bakit? Bakit kailangang maging ganito ang lahat?” patuloy na pag-iyak niya habang lalong niyakap ang katawan ni Vangie.Wala ring maisagot si Andrei sa mga iyak at tanong ni Aviannah. Dahil sa totoo lang, kahit siya ay hindi alam kung paano haharapin ang lahat ng nangyari.Samantala, ilang ha
Mahigit isang oras nang nawawala si Aviannah.Matapos kausapin ni Andrei ang kanyang ina, agad niyang sinundan si Aviannah sa loob ng bahay. Ngunit nakapagtatakang wala ito sa sala, sa silid nito, sa garden, o sa kahit saang bahagi ng bahay.Unti-unting lumipas ang mga minuto. Hanggang sa tuluyan nang mag-panic ang lahat.“Na-check na ba ang buong bahay?” tanong ni Andrei habang mabilis na naglalakad sa hallway.“Oo, boss. Pati ang garden, service area, at rooftop, wala rin siya,” sagot ni Rome.Napahawak si Andrei sa kanyang noo. Hindi puwedeng basta mawala si Aviannah. Lalo na pagkatapos ng nangyari sa Mindoro.Naalala niyang si Vangie ang huling nakita niyang kasama ni Aviannah nang pumasok ito sa loob ng bahay.“Nasaan si Yaya Vangie?”“Bukod kay Aviannah, ay nawawala rin siya,” sagot ni Rome na ikinatigil ni Andrei sa paglalakad. “Posibleng… pareho silang kinuha pero posible ring…” Hindi maituloy ni Rome ang nais niyang sabihin.Ayaw nilang mag-isip ng masama sa ginang pero…“And
Nanatiling tahimik ang buong paligid. Walang sinuman ang makapagsalita matapos ang pag-amin nina Andrei at Aviannah.Si Ark ay nakaupo lamang sa kanilang harapan, nanginginig ang buong katawan sa matinding galit at pagkabigla.“I’m sorry, Dad. Patawarin niyo po kami,” lumuluhang sabi ni Aviannah habang nakatingin sa ama.“Patawarin?” mapait na natawa si Ark. “Alam mo ba ang ginagawa ninyo?”“Alam po namin,” sagot naman ni Andrei.“Hindi!” Mariing umiling si Ark. “Hindi ninyo alam!” Biglang tumaas ang boses nito. “Mahal ninyo ang isa’t isa? Pwes, hindi ko tatanggapin ang relasyong ito!”“Dad—”“Enough!”Napapikit si Aviannah. Ramdam niya ang labis na pagkadismaya ng kanyang ama sa kanya.“Hindi ko kailanman matatanggap ang pagmamahalan at relasyon ninyong iyan!” galit na sabi ni Ark bago siya tumalikod at naglakad papasok sa bahay.Naiwan ang lahat sa garden. Tahimik at naroon pa rin ang pagkabigla at tensyon.
Chapter 99:Tahimik at payapa ang buong bahay ng mga Madrigal. Hindi engrande ang selebrasyon ng kaarawan ni Aviannah. Gaya ng gusto niya, pamilya at malalapit na kaibigan lamang ang naroon.Sa garden ay may simpleng dekorasyon, ilang ilaw na nakasabit sa mga puno, at isang mahabang mesa na puno ng mga paborito niyang pagkain.Matapos ang lahat ng nangyari sa Mindoro, sapat na para sa kanya ang makitang magkakasama ang mga taong mahal niya.“Happy birthday, Avie!” masayang bati ni Sandra habang yakap-yakap si Aviannah. “Napakaganda mo!”“Thank you!” nakangiting tugon ni Aviannah. “Maganda ba? Ang bagal ko pa rin maglakad dahil sa sugat ko.”“Eh ano ngayon? Maganda ka pa rin kahit may sugat ka, ‘no!”Napailing na lamang si Aviannah habang natatawa.“Sandra, huwag mo nang yakapin nang mahigpit si Avie. Baka bumuka ang tahi niya,
Tahimik ang conference room ng Tuazon Build & Design. Nakaharap si Andrei sa maliit na grupo ng mga taong nagtatrabaho para sa kanya. Hindi sila malaking kompanya. Wala silang dose-dosenang executives o malalaking board members. Ang naroon lamang ay ang mga taong pinagkakatiwalaan niya—si Rome, ang operations coordinator ng kompanya, si Attorney Benedicto, ang retained legal counsel nila, si Marlon, ang finance officer, at si Denise, ang business development manager.Nakatutok ang lahat sa financial reports na naka-project sa screen.“Sir,” panimula ni Marlon, “na-review na namin ang financial records ng Madrigal Pharmaceuticals.” Tumango si Andrei. “Ang problema nila ay hindi lang simpleng kakulangan sa pera,” pagtutuloy ni Marlon saka nito nilipat ang slide. “Nagkaroon sila ng malaking cash flow problem. Delayed ang bayad sa suppliers. May recall issue sa isang product line nila. At natigil ang expansion project nil
“Ito, ija. Humigop ka na muna ng mainit na sabaw,” wika ni Mang Gener kay Aviannah saka siya nito inabutan ng tasa na may lamang mainit na sabaw ng tinolang manok na niluto ng matanda.“S-Salamat po, lolo,” marahang tugon naman niya saka niya dahan-daha na hinigop ang sabaw. Kaagad na gumuhit ang m
“P-Pero… ngayon ko lang yata nalaman na takot ka pala sa linta,” nauutal na sabi ni Rowena kay Andrei habang si Aviannah ay nananatiling napako ang tingin sa lalaki.“Marami ka pa namang hindi alam sa akin,” pagkuwan ay sagot ni Andrei kay Rowena saka ito nagpatuloy sa ginagawang pagsasabon ng mga
Maagang nagising ang diwa ni Aviannah dahil sa maingay na pagtilaok ng mga manok. Saka niya nakangiting marahang iminulat ang mga mata. Hindi niya alam kung bakit kahit na napuyat siya ay napakagaan pa rin at napakaganda pa rin ng gising niya.“Good morning, Ate Belle!” nakangiting bungad sa kanya
“Oh, Aviannah, mabuti at narito ka na.”“Hi, Yaya!” nakangiting bati ni Aviannah pagkapasok nito ng gate ng kanilang mansyon.Sinulyapan naman ni Vangie ang magarang sasakyan sa labas na siyang naghatid pauwi sa alaga niya. “Sino iyong naghatid sa iyo?” tanong ni Vangie kay Aviannah habang sinusund







