LOGIN“Mr. Tuazon, thank you for coming all the way here,” nakangiting bati ng resort owner habang nakikipagkamay kay Andrei.“It's my pleasure, Mr. Villanueva,” tugon ni Andrei. “I wanted to personally check the progress before we proceed with the next phase.”Tumango ang resort owner bago sila sabay na naglakad papunta sa malaking glass window na nakaharap sa ongoing construction ng bagong function hall.Mula roon ay kitang-kita ang mga construction workers na abala sa kani-kanilang trabaho.“The structural work is already complete,” paliwanag ni Andrei. “Right now, we're focusing on the interior finishes, lighting installation, and the mechanical and electrical systems.”Tahimik na nakinig ang resort owner.“Will everything be completed before the grand opening?” tanong nito.Tumango si Andrei. “If the weather cooperates, yes. We're still ahead of schedule by a
Tahimik na isinara ni Andrei ang pinto ng kanyang unit. Ilang segundo siyang nanatiling nakatayo roon bago napabuntong-hininga. Sa mga oras na iyon, malamang ay palabas na sina Aviannah kasama sina Jamie at Sandra. At maya-maya na lamang ay susunduin na rin sila ni Alfred.Hindi niya napigilang mapailing. Mahigpit niyang naikuyom ang kamao. Hindi niya talaga gusto ang ideyang iyon.Agad siyang nagtungo sa mini bar at nagsalin ng isang baso ng whiskey para sa sarili. Ngunit hindi pa man niya naiaangat ang baso ay biglang umalingawngaw ang doorbell sa buong unit. Napakunot ang noo niya. Wala naman siyang inaasahang bisita.Marahan niyang inilapag ang baso bago nagtungo sa pintuan.Pagkabukas niya nito ay bumungad sa kanya ang isang matangkad na lalaki na may backpack sa isang balikat at maliit na maleta sa kabilang kamay.“Surprise!” Malawak ang ngiti nito.“Rome…”“Missed me?”Napailing
“Uy, Avie! Okay ka lang?” gulat na sambit ni Jamie habang mabilis na inaabot ang tissue sa mesa.“O-Okay lang… naubo lang,” hirap na saad ni Aviannah kasabay ng sunod-sunod na pag-ubo.Nagkatinginan sina Jamie at Sandra. Pareho silang napataas ng isang kilay.“Suspicious,” bulong ni Sandra kay Jamie.“I know.”Pagkatapos uminom ng isa pang lagok ng tubig ay sa wakas ay kumalma rin si Aviannah.“Nakakatakot naman kayong dalawa. Kung anu-ano ang naiisip n'yo,” saad ni Aviannah sa dalawa.“Eh bakit ka kasi nasamid?” nakangising tanong ni Sandra.“Dahil nabigla ako!”“Hindi kami naniniwala.”“Oo nga,” sang-ayon ni Jamie. “Kapag walang tinatago ang isang tao, hindi ganyan ang reaksyon.”Napangiwi si Aviannah. “Ano bang sinansabi niyo dyan?”“Sabihin mo na lang ka
Namilog ang mga mata ni Aviannah nang makita ang 11 missed calls sa cellphone niya. At ang lahat ng iyon ay galing lahat kay Alfred.“Patay!” nag-aalalang bulong niya sa kanyang sarili.Pagkatapos kasi kanina ay nakaramdam siya ng pagod. Kaya naman sa halip na maghanda para sa meeting niya ay nakatulog lamang siya ulit at hapon na nagising.Bukod sa missed calls ay maraming messages din si Alfred sa kanya. Halos lahat ng notifications sa cellphone niya ay galing lahat kay Alfred.“Lagot talaga ako,” mahinang bulong niya ulit habang napapakagat pa sa kanyang ibabang labi.Ilang saglit pa nang muling mag-ring ang cellphone niya. Alfred si calling. Kinakabahan niya naman iyong sinagot.“H-Hello?”“Avie!” Halata ang pag-aalala sa boses ni Alfred. “Are you okay? I've been trying to call you for hours.”“I-I’m so sorry. I... I overslept.”“I was worried. I even thought something had happened to you.”She closed her eyes, overcome with guilt. “I'm really sorry.”“It's okay,” mahinahon nitong
Ramdam na ramdam ni Aviannah ang unti-unting pagguho ng mga pader na matagal niyang itinayo sa paligid ng puso niya. Mga pader na pilit niyang binuo upang pigilan ang sarili na muling masaktan. Mga pader na paulit-ulit niyang pinatibay sa tuwing ipinapaalala niya sa sariling hindi na siya dapat umasa.Ngunit sa bawat salitang binitiwan ni Andrei, sa bawat titig nitong puno ng sinseridad, at sa bawat marahang paghaplos nito sa kanyang pisngi, ay unti-unting nababasag ang lahat ng iyon.Hindi na niya alam kung kailan nagsimulang manginig ang mga kamay niya. Hindi na rin niya alam kung kailan tuluyang lumabo ang kanyang paningin dahil sa mga luhang patuloy na umaagos.Mahina siyang napailing, “Pero mali ‘to.”“Hindi mo ba ako mahal?” tanong ni Andrei na nagpaangat ng tingin niya rito.“Andrei...” Hindi niya kayang magsinungaling. Dahil dinig na dinig niya ang sariling puso sa isinisigaw nito.“Hin
Tahimik na bumuntong-hininga si Alfred. Isang tipid na ngiti ang sumilay sa labi nito, ngunit halatang may bahid ng lungkot.“Hindi mo kailangang sumagot agad, Avie.”Napayuko si Aviannah. “I'm sorry.”“Don't be.” Umiling ito. “Mas gusto kong pag-isipan mo nang mabuti kaysa sumagot ka dahil lang sa napipilitan ka.”Napalunok si Aviannah. Bakit parang mas lalo siyang nagi-guilty?Tumayo si Alfred at inabot ang bill na kanina pa inilapag ng waiter. “Halika. Ihahatid na kita.”Hindi na siya tumutol.Buong biyahe ay tahimik lamang silang dalawa. Paminsan-minsan ay nagtatanong si Alfred kung komportable ba siya o kung nilalamig ba siya dahil sa aircon, ngunit hanggang maiikling tugon lamang ang naibibigay niya.Pagdating sa harap ng gusali, huminga nang malalim si Alfred bago nagsalita.“Avie… pasensya na kung nasabi ko agad ang tungkol sa kasunduan ng mga magulang natin.” Napakamot ito sa batok na tila nahihiya sa sarili. “Alam kong hindi ka pa nakakausap ng daddy mo. Siguro dapat hininta
Pawisang naupo si Aviannah sa swivel chair ng kanyang maliit na opisina sa kanyang boutique shop. Bukod doon ay habol-habol niya rin ang kanyang paghinga na para bang kagagaling niya lamang sa isang pakikipaglaban.“Ms. Aviannah? Okay lang po ba kayo?”“I’m not okay,” hingal na tugon niya. “Napaka-
“Dahil seryoso akong… ayaw ko na siyang makita pa kahit na kailan.”Paulit-ulit sa isipan ni Aviannah ang mga huling salitang sinabi niya sa kaibigang si Sandra, nang kausap niya ito kanina sa kanyang cellphone. Desidido naman talaga siya at seryoso siyang ayaw na niyang makita pang muli si Andrei.
“Sino ba naman kasi ang nagsabi sa’yong magpakalasing ka ng ganoon? Birthday iyon ng kaibigan mong si Sandra, pero ang ending ay namroblema pa siya sa inyo kung paano kayo iuuwi. Pinag-alaga at pinag-alala niyo pa siya sa inyo.”Marahang paulit-ulit na hinihilot ni Aviannah ang magkabilang sentido
“I love it! I really really love it! Hindi talaga ako nagkamali sa pagpili sa’yo. Napakaganda ng kinalabasan ng design mo para sa’kin!” masayang puri ng magandang babae kay Aviannah habang hawak-hawak nito ang sketchbook na may wedding dress na iginuhit niya para dito.Nang matapos sa pag-aaral si







