LOGIN“HAYAAN NA MUNA NATING MAG-STAY RITO SI SIR DAMION KAHIT ILANG ARAW LANG.”Halos lumabas na ang mga mata ni Czarina sa gulat. “Sandali… Tama ba ang narinig ko?” bulong niya sa sarili. “Pumayag si Tito Fran?”Hindi siya makapaniwala.Sa lahat ng taong posibleng tumutol, si Tito Fran pa ang inaasahan niyang hinding-hindi papayag.“Anong nangyari?” Sunod-sunod ang tanong sa isip niya.Pero alam niyang hindi iyon ang tamang oras para magtanong.Kaya tahimik na lang niyang itinabi ang lahat ng pagdududa, balak na kausapin na lang si Tito Fran kapag sila na lang ang magkasama.Mukhang kuntento naman si Damion. “Since there are no objections,” kalmado nitong sabi, “please arrange a room for me.”Bago pa makapagsalita si Tito Fran, mabilis nang sumingit si Czarina.“Tito Fran!” Pilit siyang ngumiti. “'Yung villa sa may entrance ng subdivision, maganda rin naman, 'di ba? Ibigay na lang natin sa kanya ang susi no'n.”“Ito ang advantage ng maraming bahay. Kapag doon siya tumuloy sa pinakamalayo
NAGPASYA SINA CZARINA at Tito Fran na pansamantalang lumipat ng tirahan upang mailayo siya sa panganib. Bago dumilim, tahimik silang nagtungo sa isang pribadong villa sa liblib na lugar.Nagulat si Czarina nang malaman na pagmamay-ari ni Tito Fran ang buong subdivision. Ipinaliwanag niya na binili niya ang mga villa bilang patunay sa kanyang husay sa pamumuhunan, hindi para ibenta. Bagama’t hindi maintindihan ang kakaibang hilig nito, nagpasalamat na lamang si Czarina at nagpahinga sa kanilang bagong pansamantalang tahanan.Samantala, abala si Tito Fran sa pag-aayos ng kanilang mga gamit; si Czarina naman ay paulit-ulit na umakyat at bumaba ng hagdan. Pero hindi nagtagal, nainip din siya.Tahimik na tahimik ang buong lugar. Kung nasa city proper sila, ito sana ang pinakamasayang oras ng araw—bukas ang mga mall, café, bar, at kung anu-anong puwedeng puntahan.Pero rito wala siyang marinig kahit ano, pati ang hangin ay tila nananahimik. Sobrang tahimik na halos nakaka-ilang.Dahil wal
“...AKO NA ANG MAG-AALAGA SA ‘YO HANGGANG SA TULUYAN KANG GUMALING.”“Ha?” Napakurap si Czarina. “Araw-araw siyang pupunta rito? Gusto ba talagang paikliin ng babaeng ‘to ang buhay ko?”Kahit si Wendy ay hindi napigilang mapangiwi.“Nako Zari...” mabilis nitong sabat, “Merry is fine. Hindi naman siya gano’n kalala para kailangan mo siyang alagaan araw-araw.”Natatawa pa nitong itinuro ang sarili. “Tingnan mo nga ako. Naparito lang ako para kumain.”“I just want to help Miss Velasco process everything she went through.” Nanatiling b
“...HINDI KA NA BABALIK DOON.”Nawala ang ngiti sa labi ni Czarina.“Delikado nga ang nangyari ngayon, pero hindi naman puwedeng dahil lang sa isang insidente ay titigil na agad ako.”“Hindi na ligtas ang Marquez Group. Natural lang na hindi na kita papayagang bumalik.”“Safe naman sa loob ng kumpanya. Sa labas nangyari ang insidente. Worst case, hindi na lang ako lalabas ng building. At kung hindi pumayag si Damion...” Bahagya siyang ngumiti. “Magre-resign na lang ako.”Pero hindi sumang-ayon si Tito Fran, kaya binaling na lang ni Czarina ang topic. Dahil sa takot at pagod niya kanina ay pinili na lamang ni Czarina na magpahinga.Sa mga susunod na araw, gusto lang niyang magpahinga ang isip at katawan. Pero hindi siya binigyan ng pagkakataon ni Wendy.Maaga itong bumisita kinabukasan. Halatang sabik na sabik siyang malaman ang buong nangyari. Ang problema, halos lahat ng puwede niyang ikuwento ay nasabi na niya kahapon.Kaya nang kulitin pa siya ni Wendy, ang naidagdag na lang niya a
“...HE NEVER FOUND HER AGAIN.”Napabuntong-hininga si Czarina sa isip.Diretso at walang emosyon ang boses ni Damion. Parang nagre-report lang ito ng trabaho, kaya tuloy pakiramdam niya, any moment ay bibigyan siya nito ng task.At bakit pakiramdam niya may kung anong pamilyar sa kuwentong iyon?Tahimik siyang nag-isip nang biglang magsalita si Damion. “The man keeps waiting for his woman to come back. Do you think she will return?”“Probably not,” casual na sagot ni Czarina.Bigla itong umayos ng upo at tiningnan siya nang diretso. “Why? The man is truly remorseful.”“Eh ‘di sana hindi na niya ginawa in the first place.” Bahagyang umismid si Czarina. “Kapag nakalabas ka na sa apoy, bakit ka pa babalik sa apoy? Ang tanga naman no’n kung gagawin pa niya ulit.”“The man was wrong.” Bahagyang bumaba ang boses ni Damion. “He’s willing to change now. He wants to give everything. Hindi ba puwedeng bigyan ulit siya ng chance?”“Lahat ‘yan, gusto lang isipin ng lalaki.” Tiningnan siya ni Cza
“I’D RATHER PROTECT MY INNOCENCE.”“You…”Napasandal na lang si Czarina sa upuan. Wala na siyang maisagot. Nang hindi niya matawagan si Tito Fran, ipinahiram ni Damion ang cellphone nito. Ngunit kahit ilang ulit siyang tumawag, walang sumagot.Pagdating sa bahay, agad niyang hinanap ang matanda, pero wala ito roon. Sa pag-aakalang baka lumabas ito para hanapin siya, lalo siyang nabalot ng pag-aalala.“Don’t worry.” Sumunod na pumasok si Damion. “Kung hindi ka niya mahanap, hihingi siya ng tulong sa iba. Once he uses his phone, makikita niya ang missed calls ko at tatawag siya.”Saglit itong tumigil. “I’ll let you talk to him.”May punto naman. Tatango na sana si Czarina nang bigla niyang napagtanto ang ibig sabihin ng sinabi nito.Napalingon siya kay Damion. “So… You’re staying here until Tito Fran calls?”“Yes.”Napapikit si Czarina. Seriously?Pagod na pagod na siya. Ang gusto lang niya ngayon ay mahiga at magpahinga.Pero kung narito si Damion, kailangan na naman niyang mag-ingat
PAGKAALIS ni Lorenzo ay siyang pagtunog ng kanyang cellphone. Buong akala niya ay si Czarina ang tumawag sa kanya, kaya ang matamis nitong ngiti sa labi ay agad ding nawala nang makitang ang ama nito ang tumatawag.“What?” tamad niyang tugon sa ama nito.“You unfilial son!” sigaw ng ama nito mula sa
“...DO YOU REALLY WANT TO STAY WITH THAT MAN?”“No… I don’t want to…” mabilis na umiling si Czrarina. Hindi lang basta sumama kay Charles—ayaw na ayaw na niyang makita pa ulit ang lalaking iyon sa buong buhay niya.Mabilis siyang kumilos, binuksan ang pinto ng kotse at bumaba.Nang makita ito ni Dam
“DOES THAT MEAN, GAGAWIN MO AKONG KABIT MO?”Napaigtad si Charles, halatang nabigla sa tanong ni Czarina, pero agad din itong kumalma, pilit na pinapakita ang malambing na anyo. “How could you say that, Zari? Ikaw itong mahal ko. At kahit na pakasalan ko si Monique, ikaw pa rin ang tinitibok ng pus
“NO. MATTER. WHAT. The. Reason. I’ll say it one last time—I will never marry her!!!”At walang pasintabi, binaba niya ang tawag.Naiwang nakatingin si Alejandro sa telepono habang kumakagat ang inis. “Evil son!” mura niya, galit na galit.KINABUKASAN.Matapos kumain, sumunod si Czarina sa arrangemen







