เข้าสู่ระบบI wish so na magka-amnesia si Zari. Pero mukhang napatawad na siya ni Damion. Pero napatawad na ba talaga ni Damion si Zari? Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“IF I COULD, I’D KEEP YOU BY MY SIDE FOR THE REST OF MY LIFE.”“Stop talking nonsense. Unahin muna nating tingnan si Tiantian.”Hinayaan na lang ni Czarina si Damion na hawakan ang kaniyang kamay at sumama ito sa kuwarto. Nang makitang mahimbing na natutulog si Alejandro sa tabi ni Tiantian, nagpasya silang huwag na itong gisingin at sa kabilang kuwarto na lamang magpahinga. Pagkapasok nila roon, dumiretso si Czarina sa banyo upang alisin ang amoy ng usok at uling na kumapit sa kaniya. Pagkatapos maligo at maglinis ng sarili, saka lang siya lumabas ng banyo.Napansin niyang nakapag-shower na rin si Damion. Basa-basa pa ang buhok nito.“Strange. May sarili rin palang bathroom ang kuwartong ’to?”Napatawa si Damion. “Idiot. Sa kabilang kuwarto ako naligo.”“Oh, I see.”Pinadaan ni Czarina ang mga daliri sa mahaba niyang buhok bago umupo sa sofa. Napansin niyang abala si Damion sa pagtatrabaho gamit ang laptop nito.Napakunot ang noo niya habang pinagmamasdan ang asawa. “Holiday na nga
“DOES SHE WANT TO KILL US?”Nang makita ang pagsimangot ni Damion, napangiti si Czarina at nagpaliwanag.“Don’t worry. Sasabihan ko si Wenwen na ipamigay na lang sa mga staff ang mga inihaw.”Agad na nawala ang simangot ni Damion. Napangiti siya at napatingala sa kalangitan.“You really know how to handle things. Now I can finally relax and enjoy this beautiful starry sky.”Pagkasabi niyon, humiga si Damion sa damuhan at minasdan ang napakaraming kumikislap na bituin sa itaas.Balak sana niyang yayain si Czarina na humiga rin sa tabi niya para sabay nilang pagmasdan ang magandang tanawin. Pero nang lingunin niya ito, napansin niyang malalim ang iniisip ng asawa.“What are you thinking about?”Nakasandal ang baba ni Czarina sa isang kamay habang nakatingin sa malayo.“Iniisip kong puntahan si Papa at saluhin muna siya sa pagbabantay kay Tiantian.”“No need. Hindi naman ganoon kainteresado si Dad sa mga ganitong bagay. Nakaupo lang naman siya roon at nanonood sa mga nangyayari. Besides,
“...THE FARM WILL BE OPEN TO THE PUBLIC.”Hindi napigilan ni Czarina na mapatingin kay Damion nang may pagtataka. “This isn’t like you.”“But that’s your style. I’m just trying, step by step, to get closer to you.”Napangiti ang mga nakarinig sa malambing na sagot ni Damion, pero si Czarina naman ang hindi mapakali sa sobrang sweetness nito.Bahagya siyang umubo at sinadya pang maging mataray ang tono.“Now that you’re done with your work, hurry up and get the drinks. Kailangan din nating sindihan ang campfire kapag dumilim na nang kaunti.”“Okay. I’ll do whatever you say.”Nang makitang wala na siyang kailangang gawin doon, nag-isip si Enzo na umalis na lang. Pero agad siyang pinigilan ni Czarina.“Since you’re already here, stay and eat with us.”“Exactly!” sabat ni Wendy. “Masaya mamaya, so join us!”Napakamot si Enzo sa ulo at napatingin kay Damion, halatang hinihintay ang desisyon nito.Walang gaanong mabasang emosyon sa mukha ni Damion nang sumagot siya, “Since they’ve invited y
“LET’S GET OUT OF HERE. Ang dumi rito.”Tinulungan ni Damion si Czarina na makalabas ng chicken coop, pero ilang hakbang pa lang ang nagagawa nila ay bigla itong huminto.“What’s wrong?”“Huh? Nasaan na ’yung listahan ko?”“Baka nahulog sa chicken coop?”Napangiwi si Czarina. “No way! Kailangan kong balikan at hanapin ’yon.”“Anong hahanapin mo? Kung babalik ka ngayon, baka mga piraso na lang ng papel ang makita mo. Don’t waste your time. I think we’ve prepared enough. Hanggang dito na lang muna tayo.”“But…”“Supposed to be fun ang barbecue, pero tingnan mo nga ang itsura mo ngayon. Gusot na gusot ka na. Paano ka pa mag-e-enjoy niyan? Okay, dalhin na natin ang mga nakuha natin sa kitchen. Then let’s go back to our room, take a shower, and change our clothes.”“Well… okay.”Sa totoo lang, pagod na pagod na rin si Czarina sa lahat ng nangyari, kaya pumayag na siya sa sinabi ni Damion.Dinala nilang dalawa sa kitchen ang lahat ng nakolekta nila. Paglabas nila, nagkataong nakasalubong ni
“GENERATION GAP.”Napatawa si Damion. “Pa knows a lot.”“Of course. Kailangan din nating sumabay sa panahon.”Hindi pinansin ni Damion ang pang-aasar ng ama. Sa halip, tinapik niya ang mesa para makuha ang atensyon ng dalawang babaeng kaharap niya.“Weren’t we talking about preparing the ingredients? Paano tayo napunta sa ibang topic?”“Oh, right! We’ve gone off-topic.” Napahawak si Wendy sa noo bago lumingon kay Czarina. “Shouldn’t we go to the vegetable garden first and pick the ingredients we need?”“Hindi lang vegetable garden. May fruit orchard din, mushroom greenhouse, chicken coop…” Napaisip si Czarina. “Oh, dear. Mas okay sigurong gumawa muna ako ng listahan. Then we can divide the work among ourselves para mas mabilis. Kapag kumpleto na lahat, ipapadala na lang natin sa kitchen para ma-process.”“Yes, making a list is very important. Para walang makalimutan.”Kumuha si Czarina ng papel at ballpen para magsulat, pero panay naman ang panggugulo ni Tiantian sa mga bisig niya. In
“...HUWAG KANG MAGSASALITA NG KUNG ANU-ANO SA HARAP NG ANAK MO!”“It’s not something dirty, so why can’t you say it out loud? You should look at this issue with a pure heart.”“Talking to you about this is like casting pearls before swine!”Napangiwi si Czarina at masamang tinitigan si Damion bago niya kinuha si Tiantian at lumayo sa kanya.Nang maramdaman niyang humihikab ang anak niya sa mga bisig niya, dinala niya ito sa isang tahimik na lugar para patulugin.Hindi nagtagal, mahimbing na nakatulog si Tiantian.Tinitigan ni Czarina ang maliit na batang nasa harapan niya at hindi niya napigilang mapangiti.Napakaswerte niya na siya ang naging ina ni Tiantian.Sa sandaling iyon, ang tanging gusto niya ay maibigay sa anak niya ang lahat ng pinakamaganda sa mundo. Gusto niyang lumaki agad si Tiantian at makita itong maging isang mabuting tao balang araw, pero sa kabilang banda, ayaw din niyang bilisan ang paglaki nito.Habang malalim ang iniisip, unti-unting bumigat ang mga talukap ni C
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W
KINABUKASAN, dumalaw si Wendy sa mansyon ng mga Marquez dahil sa labis na pag-aalala niya kay Czarina. Halos isang buwan na niyang hindi nakikita ang kaibigan.“Zari, have you been sick lately?” tanong ni Wendy. “Hindi ka na pumapasok? May nangyari ba?”Sinuri ni Wendy ang kaibigan mula ulo hanggang
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo







