MasukI wish so na magka-amnesia si Zari. Pero mukhang napatawad na siya ni Damion. Pero napatawad na ba talaga ni Damion si Zari? Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“WHATEVER YOUR REASON, I’M HAPPY TO SEE YOU.”Gusto sanang lumapit ni Damion kay Czarina pero nang maalala niya ang tungkol sa leg niya, sumuko rin siya.Napatingin si Czarina kay Damion at napansin niyang malaki ang ibinawas ng timbang nito, kaya mas naging defined ang mga features niya. Bahagyang nakababa ang mga mata nito, at ang makapal nitong pilikmata ay nag-iwan ng anino sa mukha niya, na para bang may kung anong hindi masabi.Kapag may sakit ang ibang tao, nanghihina at mukhang kawawa. Bakit itong lalaking ’to, lalo pang gumwapo? Baka nagpa-plastic surgery at nagpapahinga lang para matapos ang recovery period?Biglang may pumasok na kung ano sa isip ni Czarina, pero nang mapansin niyang nakangiti sa kanya si Damion, agad niyang inayos ang ekspresyon niya.“Stop saying such mushy things. Hey, I’m asking you, ano ba talagang sakit mo? Bakit ka araw-araw nasa kuwarto at hindi lumalabas?”Nakangiting tumingin si Damion sa kanya. “Are you concerned about me?”“Paano ka nagkakaroon
“ANO INIISIP MO?” tanong ni Wendy nang makitang tulala si Czarina matapos itong pagsalinan ng tsaa bago umupo sa tapat niya.Nang mag-angat ng tingin si Czarina, nakasalubong niya ang nagtatakang tingin ni Wendy. Sinundan nito ang tingin niya at nakita ang mga sasakyan sa harapan.“Ano’ng tinitingnan mo, Zari?”Inilihis ni Czarina ang tingin at nagkunwaring normal lang. “Wala. Medyo pagod lang ako at napaisip.”“Oh, uminom ka muna ng black tea. Hindi naman mukhang ganoon kainit ngayon, pero buong umaga tayong naarawan. Pula na tuloy ang balat ko.”“May aloe vera face mask ako. Pagbalik natin sa Marquez Family home, ipapahid ko sa’yo.”“Pagbalik natin sa Marquez Family home?”Ngumisi si Czarina. “Of course. Kung hindi, paano ko naman mauubos ang basket ng mga gulay na binigay mo?”Tuwang-tuwa si Wendy. “Kung gano’n, kukuha rin ako mamaya ng isang matabang tupa.”“Are you kidding me? Pinapakain lang natin ng damo, tapos kakainin mo rin pala?”“Pinapakain natin ng damo para tumaba at mag
“KUNG KURYOS KA TALAGA, BAKIT HINDI MO PUNTAHAN ANG KWARTO AT TINGNAN SIYA? SIMPLE LANG NAMAN.”Umayos ng upo si Czarina at agad na tumanggi. “No way! Niloko niya ako, tapos gusto niya akong pumunta sa kuwarto niya? No way!”“Then relax at ‘wag kang masyadong mag-isip.”Muling napayuko si Czarina. Inilagay niya ang daliri sa ibabaw ng mesa habang mahina niyang sinabi, “But I’m just curious. I wonder what kind of scheme he’s up to this time, and where I am in this plan.”“Miss, you’re overthinking it. With me here, he won’t be able to scheme against you.”“That makes sense.”Pakiramdam ni Czarina ay medyo nagpapaka-praning na siya, kaya tumigil na siya sa pag-iisip tungkol doon at biglang nagmungkahi,“Tito, kung lumabas kaya tayo?”“Saan naman tayo pupunta?”“Doon sa farm na pinuntahan natin last time. Hindi ko naman na-enjoy nang maayos noon dahil sa nangyari kay Damion. Gusto rin daw pumunta ni Wenwen, kaya tayong lahat na lang ang sumama. Isama natin si Tiantian para makapag-enjoy
“...’WAG NA ‘WAG MONG GAGALAWIN SI TIANTIAN!”Nang makakita si Wenwen ng maliit na tren, agad siyang tumakbo at pumila, dahilan para lalo nang pagsisihan ni Czarina ang pagsama sa kaniya. Tinawag niya si Wenwen para umalis, ngunit tumanggi ito at hinikayat siyang sumakay kasama si Tiantian, dahil puwede rin namang sumama ang mga matatanda. “May kailangan bang samahan ka?” Ngumiti si Wenwen kay Tiantian. “Tiantian, gusto mo bang sumakay sa little train kasama si Auntie? Masaya ’yon!”Hindi naman naiintindihan ni Tiantian ang sinasabi niya, pero natuwa ito sa nakangiting mukha ni Wenwen at inabot ang pisngi nito.Lalong natuwa si Wenwen. “O, ’di ba? Gustong-gusto ni Tiantian! Ako na ang magbuhat sa kaniya. Sama-sama tayong sumakay sa little train at tuklasin ang unknown world!”Sa kabila ng pag-aatubili ni Czarina, nakasakay pa rin sina Wenwen at Tiantian sa maliit na tren. Tuwang-tuwa si Wenwen at pinakuha pa siya ang pictures kay Czarina. Matapos ang ilang oras, si Tiantian ay nana
“...KUNG HINDI KITA KILALA, IISIPIN KONG MAY FEELINGS KA PA RIN KAY DAMION.”Bahagyang kumislap ang mga mata ni Czarina bago siya napailing. “Kung anu-ano na naman ang sinasabi mo.”“Kung kalokohan ba ’yan o hindi, malalaman mo rin kapag nagtanong ka.” Inakbayan siya ni Wenwen at nakangiting nagtanong, “So, tell me. Anong nangyari nitong nakaraang dalawang araw?”“Wala naman. Everything’s fine.”Itinuwid ni Wenwen ang pagkakaupo ni Czarina at nagkunwaring misteryoso.“Wala kang maitatago sa akin, Zari. Walang silbi. Nakikita ko na sa mga mata mo ang isang kuwentong kailangang maibahagi sa iba.”Itinulak ni Czarina ang kamay nito. “Wala ka bang ibang ginagawa sa hospital kundi magbasa ng mukha ng mga tao?”“This isn’t research. I just have an innate and keen sense of smell. Kung wala ako niyan, paano ako magiging journalist habang ikaw naman, hanggang mayamang socialite lang?”“Minamaliit mo ba ako? Kaya ko ring magsikap tulad mo.”“Yes, let’s work hard together with your little one. G
“M-MADAM…”Kalmado lamang si Czarina. “Ayos lang.”Pero agad niyang napansin ang dala nitong tray na puno ng dugo. “Kanino ‘yan galing?”“K-Kay Sir po.”Kumunot ang noo niya. “May sugat siya?”“Opo. Nagamot ko na rin ang sugat niya at mukhang malalim po.”Lalong kumunot ang noo ni Czarina, ngunit maya-maya’y nawala rin iyon at napalitan ng bahagyang panunuya.Hmph. Another self-inflicted injury ploy!Hindi na pinansin ni Czarina ang injury ni Damion. Ipinangako rin niya sa sarili na hindi na siya makikialam sa mga ginagawa nito at mamumuhay na lang nang normal.At sa sumunod na mga araw, naging tahimik at payapa naman ang buhay ni Czarina.Pero may ibang problema si Damion. Ang sugat sa kaniyang binti ay namula at namaga. Habang tumatagal, lalo rin itong sumasakit.Sa una, hindi iyon pinansin ni Damion. Akala niya, normal lang iyon dahil malalim ang sugat.Hanggang sa may lumitaw na madilaw na pamamaga sa tabi nito. Doon niya naisip na baka mas seryoso na ang sitwasyon. Tinawagan niya
“ZARI?”Natigilan siya, natulala sa ballpen na hawak. ‘Imposible…’Dahan-dahan siyang tumingin at bumungad ang isang lalaking hindi niya inaasahang makikita rito.Charles Navarro. Her ex-boyfriend.Ang lalaking minahal niya ng dalawang taon, ngunit binasag ang puso niya nang magloko ito tatlong buw
“YOUR trick of playing hard to get is not clever at all,” nakangising wika ni Damion. “Since nakuha mo na ang gusto mo, hindi mo na kailangan pang gawin ‘to…” Damion said casually, as if giving her advice.Pero nang makita niya ang namumulang pisngi ni Zari at kinakagat nitong labi, lalo lang siyang
KINABUKASAN.Narating nina Czarina at Lena ang Marquez Group. Nasa loob sila ng conference room habang hinihintay na dumating si Damion Marquez. Labis ang panlalamig ni Czarina, aligaga sa kanyang inuupuan at sobrang lakas ng tibok ng kanyang puso—pilit na pinapakalma ang sarili, natatakot na baka
PAGKABALIK ng kompanya nina Czarina at Lena, kumalat agad ang balita. Lahat ay nagulat nang malaman na nakuha nila ang exclusive interview with the President of Marquez Group.Halos lahat ay naiingit at nagseselos. Sino ba naman hindi? Si Damion Marquez iyon! The Legendary President of Marquez Group







