LOGINKumalat sa hangin ang mabangong aroma ng rose tea.Tahimik na nakaupo si Isla sa maliit na table, humihigop ng tea habang sumasagot sa messages sa phone niya.Deliberately siyang dinala rito ng household staff sa halip na diretsong ihatid sa living room.Most likely, arrangement iyon ni Selena.Pinapunta siya rito, pero malinaw namang hindi kailangan na masyado siyang maagang pumasok.Kung papasok siya ngayon, madadamay lang siya sa kung anumang argument ang nangyayari sa loob.Mas mabuting umupo muna siya sa labas.Kung kailangan, puwede pa niyang magkunwaring late siyang dumating.Mula sa living room, malinaw na narinig ang paghikbi ni Kate.“Bakit ganito kamiserable ang buhay ko!”Sandaling natigil si Isla, pagkatapos ay ipinagpatuloy ang pagtingin sa phone niya.Sa loob, lalong lumakas ang boses ni Kate.“Bakit? Bakit sa tingin mo? Bakit kailangang ibigay kay Lucas ang shares ni Lacson? Mahigit fifty percent na nga ang shares ni Lucas! Sa buong board, sino pa ba ang kayang kumontra
“Thank you, Mrs. Montenegro and Miss Nathalia.”Pinanood ni Manang Rose na sumakay si Karylle sa car ni Lacson at umalis bago siya tuluyang bumalik sa loob.Pagpasok niya, agad siyang tumingin kina Isla at Lucas.“Dinala na po ni Luis sa hospital si Lolo Leonardo,” report niya. “Sabi nila, sa sobrang galit niya kay Lacson, nahimatay siya.”Hindi naman particularly surprised si Isla.Base sa expression ni Leonardo kanina, parang matter of time na lamang bago tuluyang tumaas nang husto ang blood pressure niya.Nagpatuloy si Manang Rose, “Sinabi rin ni Luis na hindi na kailangang pumunta ninyo ni Lucas sa hospital. Wala raw dahilan para pumunta pa kayo roon at i-risk na mahawa ng sakit.”Malinaw ang meaning sa likod ng mga salita ni Luis.Sa edad ni Leonardo, halos kasing-common na ng pag-uwi sa bahay ang pagpunta sa hospital.Besides, hindi naman talaga particularly gusto ng old man si Isla.Hindi niya kailangang pilitin ang sarili niyang magmukhang dutiful granddaughter-in-law sa pamama
Sa loob ng maliit na residence.Nakaupo si Karylle sa sofa na halos kalahati lamang ng katawan niya ang talagang nakasandal dito. Diretso ang likod niya at maayos na nakapatong ang mga kamay sa tuhod.Kahit nang lumapit si Manang Rose at maingat na maglagay ng cup of tea sa harap niya, agad na naramdaman ng older woman kung gaano siya ka-restrained.“Please have some tea,” mabait na sabi ni Manang Rose.“Thank you.”Agad na tumango si Karylle.Sobrang careful ng bawat galaw niya na para bang natatakot siyang makahawak ng bagay na hindi niya dapat galawin.Sumulyap sa kanya si Isla.Sa mismong sandaling magsalita siya, agad tumayo si Karylle mula sa sofa.Parehong amused at exasperated si Isla.“Please sit down.”Awkward na natigil si Karylle.Nagpatuloy si Isla, “Kapag bumaba si Lacson, sasabihin kong dito ka na lang niya sunduin.”Noon lamang muling umupo si Karylle.“Okay. Thank you, Mrs. Montenegro.”Kinuha niya ang teacup at uminom ng kaunting sip.Imposibleng malaman kung nagustuh
Hindi naman eksaktong ganoon.Agad dumilim ang expression ni Pia.Sapat na ang humiliation na tiniis niya sa dinner na ito. Una, openly kinuwestiyon ni Lacson kung bakit engaged sa son niya ang daughter ng Montero family, at ngayon naman, si Charles mismo ang nagpapahiwatig na siya lang ang pinaka-suitable option na available para rito.Hindi iyon kayang tiisin ng pride niya.“Ano ang ibig mong sabihin?” matalim na sabi ni Pia. “Kung ayaw mo sa family namin, then break off the engagement!”Lumingon si Charles sa kanya.Walang panic sa expression niya.Sa halip, malamig siyang nag-snort.“Fine.”Natigilan si Pia.Kalmadong nagpatuloy si Charles, “Bawiin ninyo lahat ng contracts at lawsuits na ipinadala sa akin ng father mo.”Nanigas ang mukha ni Pia.After all, law ang pinag-aralan ni Charles.Halos kaagad matapos ma-confirm ang engagement nila, nagsimula nang magpadala ang Montero family sa kanya ng sunod-sunod na legal matters.Contracts na kailangang i-review.Disputes na nangangaila
Biglang natahimik ang dinner table.Sa loob ng ilang segundo, walang nagsalita.Tahimik na ibinaba ni Isla ang mga mata niya at humigop ng soup.Unti-unti na niyang naiintindihan ang isang bagay tungkol sa pamilya Montenegro.Sa tuwing nagtitipon ang buong family para kumain, halos palaging may nakakaaliw na mapapanood.Minsan, argument.Minsan naman, isang old grievance na biglang hinihila pabalik sa liwanag.At minsan, katulad ngayong gabi, may taong dumarating sa eksaktong tamang timing para gumawa ng chaos.Nanatiling calm at composed si Isla, kumikilos na para bang isa lamang siyang outsider na nanonood ng lively show.Kumuha siya ng pagkain at inilagay iyon sa plate ni Nathalia.“Dahan-dahan lang sa pagkain.”Obediently na tumango si Nathalia at nagpatuloy kumain.Originally, nakatutok ang attention ni Leonardo sa little girl.Kahit stern siya sa lahat, palaging bahagyang lumalambot ang gaze niya tuwing napupunta kay Nathalia.Pero agad na sinira ng announcement ng household staf
Ngayong nandito si Leonardo, obediently na pupunta sina Isla at Lucas sa main family residence para mag-dinner.Malamig na nag-snort si Pia.Iyon mismo ang dahilan kung bakit niya pinapunta ang old man.Kung wala ito, baka manatili lang sina Lucas at Isla sa maliit nilang residence at i-ignore ang lahat. Pero kapag nakaupo si Leonardo sa head ng table, hindi basta-basta tatanggi ang dalawa sa family dinner.Ibinaba ni Pia ang mga mata niya, itinatago ang calculation sa loob ng mga iyon.Makalipas ang ilang sandali, tumayo siya at kinuha ang wine glass niya.Deliberately niyang pinalambot ang expression niya.“I’m sorry, Isla,” sabi niya. “Mali ang nasabi ko noong last time tayong kumain. Alam ko talagang mali ako, kaya please huwag ka nang magalit.”Napatingin ang lahat sa table.Si Isla naman ay mukhang genuinely surprised.Kumurap siya.“Hindi ba pinatawad na kita noong nag-apologize ka last time?”Bahagyang humigpit ang mga daliri ni Pia sa stem ng glass niya.Natural na nagpatuloy







