ANO NA TAYO?

8:22 PM. MONTENEGRO MANSION. LIVING ROOM.*

Tahimik. Nakakabingi.

Simula nung pag-uwi nila galing reunion, walang nagsalita.

Si Damon nasa sofa. Nakayuko. Kamay magkakakrus.

Si Arianne nasa kabilang dulo. Yakap yung sarili. Nakatitig sa sahig.

Yung halik kanina... buhay na buhay pa rin.

"Uminom ka?" basag ni Damon sa katahimikan. Inabot yung tubig.

Uminom si Arianne. Pero hindi tumingin.

"Arianne," tawag ni Damon. Buong pangalan ulit. "About kanina..."

"Trabaho lang yun," putol ni Arianne. Mabilis. Matigas. "Sabi mo. Para sa inheritance."

Tumango si Damon. "Oo. Trabaho."

Pero yung boses niya... hindi kumbinsido.

Tumayo si Arianne. "Pagod na ko. Matutulog na ko."

Bago siya makatalikod, hinawakan ni Damon yung kamay niya.

"Wait."

Napahinto si Arianne. "Ano?"

Tumingin si Damon sa kanya. Pagod. Totoo. Walang pader.

"Yung sinabi ko sa kotse... hindi trabaho yun."

Nanigas si Arianne. "Anong ibig mong sabihin?"

"Lumapit ka," bulong ni Damon. "Please."

Nag-alinlangan si Arianne. 5 seconds. Umupo siya. Malayo pa rin.

"Kagabi sa rooftop," sabi ni Damon. "Nung hinawakan mo kamay ko... first time kong hindi natakot na may gustuhin."

"Ako rin," bulong ni Arianne. "First time kong hindi nanginginig sa takot nung hinawakan mo ko."

Tumahimik.

"Kaya hindi ko alam," sabi ni Damon. Kinamot yung batok. "Fake ba talaga to? O sinasabi lang natin na fake... para hindi masaktan?"

Napaluha si Arianne. Bigla. "Hindi ko alam, Damon. Natatakot ako."

"Lapit," sabi ni Damon. Inilahad yung kamay.

Dahan-dahan, lumipat si Arianne. Umupo sa tabi niya. Hindi na malayo.

"Hindi kita pipilitin," sabi ni Damon. Hinaplos yung likod ng kamay niya. "Pero gusto kong subukan. For real. Hindi fake."

Tumingin si Arianne. "Paano kung... paano kung saktan mo ko?"

"Hindi," mariin si Damon. "Papatayin ko muna sarili ko bago kita saktan."

Napangiti si Arianne. Pilit. "Ang dramatic mo."

"Ikaw nagturo," ngisi si Damon. "Sa libro mo."

Nagtawanan sila. Mahina. Pero totoo.

*12:10 AM. ROOFTOP. ULIT.*

Nasa rooftop sila ulit. Dalawang mug ng hot chocolate.

"Wala nang rules?" tanong ni Arianne.

"Wala na," sabi ni Damon. "Bagong rules. Rule 1: Honest. Rule 2: Pag may problema, pag-uusapan. Rule 3: No secrets."

"Deal," sabi ni Arianne. Tiningnan yung buwan. "Pero Damon..."

"Ano?"

"Yung mga babae. Yung chismis. Kaya ko ba yun?"

Lumapit si Damon. Hinawakan yung baba ni Arianne. Pinihit para magtama yung mata nila.

"Hayaan mo ko humarap dun," sabi niya. "Trabaho ko protektahan ka. Hindi lang sa gate. Sa lahat."

At hinalikan siya ulit si Damon.

Pero iba na to. Hindi dahil pinilit.

Dahil gusto.

Dahan-dahan. Maingat. Parang nagtatanong: _Okay lang ba?_

Sumagot si Arianne. Hinawakan yung kwelyo ni Damon.

Oo.

Pagbitaw, pareho silang hinihingal.

"So... ano na tayo?" tanong ni Damon. Nangingiti.

Tumingin si Arianne. "Hindi ko alam kung anong tawag. Pero... gusto kitang makilala. Yung totoo. Hindi yung playboy. Hindi yung weak girl."

"Tayo na yun," sabi ni Damon. "Yung totoo."

Umiling si Arianne. "Isa lang hiling ko."

"Ano?"

"Wag mo ko iiwan. Pagod na ko maiwan."

Tumango si Damon. "Promise. Hindi."

#### *THE NEXT MORNING. 7:00 AM. KITCHEN.*

Gising si Arianne. Nagluluto. Pero ngayon, may kasama.

Si Damon. Naka-apron. Nasunog yung toast.

"Chef ka daw?" pang-aasar ni Arianne.

"Para sayo lang," ngisi si Damon. "Titikman mo?"

"Pass."

Nagtawanan sila. Normal. Magaan.

Biglang nag-ring yung phone ni Damon. _Lola Conching._

"Hello, Lola?"

"Good! Nakita ko sa news. Official na kayo! Next month, engagement party!"

_Click._

Natigilan silang dalawa.

"Engagement?!" sabay na sabi.

Tumingin sila sa isa't isa. Gulat. Takot. Pero... may kunting saya?

"Isa-isa lang," sabi ni Damon. Hinawakan yung kamay ni Arianne. "Step by step. Okay?"

Tumango si Arianne. "Step by step."

At sa unang pagkakataon in 3 years... hindi natakot si Arianne gumising.