LOGINMANILA, PHILIPPINES
TAGUMPAY na ngiti ang gumuhit sa labi ni Alessia nang tumuntong ang kanyang mga paa sa loob ng NAIA. She made it this far. Kinailangan niyang bumili ng dalawampung plane tickets patungo sa iba-ibang destinasyon sa mundo para kahit paano ay ma-delay ang paghahanap sa kanya. Although they would trace her here in the Philippines sooner. Sisiguraduhin niyang hindi iyon magiging madali.She looked at the map on her phone. Halos tatlong taon na ang huling pagbisita niya sa Pilipinas. Madalas siyang nasa Beijing dahil na rin doon ang sentro ng kanyang mga operasyon. Her father invested a lot of resources on her to the best in the field. Kahit hindi niya gusto ang ginawa nitong pagmamanipula sa buhay niya ay nagpapasalamat pa rin siya sa pagkupkop nito dahil hanggang ngayon ay buhay pa siya.Matagal na niyang planong lumayo at alam na niya kung saan pupunta. It took her a while to find the person she needed to see. Ang kanyang dating tagapangalaga ang hinahanap niya noong bata pa siya. Tiyak na makikilala siya nito at hindi siya tatanggihan. Nag-background check din si Alessia sa mga taong nakapaligid dito kaya lang wala siyang masyadong mahanap na importanteng detalye.Isuot niya ang itim na aviator sunglasses at pumara ng taxi. Magulo ang isip niya pero desidido siya sa gagawin. Nagtaka pa ang driver dahil walang pasabing nagsuot siya ng maluwang na damit at itinago ang ilang mamahaling gamit sa loob ng kanyang bag. Ginulo rin niya ang buhok bago bumaba.Narating niya ang paroroonan at tumambad sa kanya ang higanteng asul na gate. Hindi siya nag-alinlangan na pindutin ang doorbell. Nakailang ulit siya bago lumabas ang isang naka-unipormeng guard.“Sinong hinahanap mo, Miss?” tanong ng malaking bulas na lalaki na tantiya niya ay nasa mid-thirties.“Hinahanap ko si Gloria Asuncion. Dito siya nagtatrabaho ‘di ba?” sinikap ni Alessia na maging mukhang inosente na tila ngayon lang napadpad sa syudad. Suot kasi niya ang isang pulang oversized t-shirt na tinernuhan ng punit-punit na maong na pantalon. Nakasukbit naman sa kanyang balikat ang isang malaking kulay pink na ecobag na naglalaman ng mga gamit niya.“Ah, si Yaya Glo? Kaano-ano mo ba siya?” Nagdududang tanong ng guwardya.Alessia had expected the security would be this strict. Hindi basta-basta ang lugar na ito na pawang mga mayayaman ang nakatira kaya hindi na siya nagtaka.“Kailangan ko siyang makausap. Importante lang… N-naglayas kasi ako sa probinsya. Muntik na akong gahasain ng tiyuhin ko at siya na lang ang tanging kamag-anak na malalapitan ko.” Napasinok si Alessia. Mabilis na namuo ang luha sa mata niya hanggang sa napahikbi siya.“Kawawa ka naman. Ang bata mo pa.”“Tulungan mo ako, Manong Guard. Kahit ilang minuto lang, parang awa mo na.” Humawak si Alessia sa braso ng guwardya. She suppressed her smile as soon as she saw his face softened. Maliit na bagay lang ito. Madaling magmanipula ng tao gamit ang emosyon.Binaklas ng guwardya ang kanyang kamay. “Sandali, Ineng. Tawagin ko lang.”“Naku, maraming salamat po!” Pinunas niya ang luha sa mata. But she secretly scrutinized the place around, marking every CCTV camera to be sure she stood at an angle that could not reveal her whole face.Kinuha ng lalaki ang radyong nakasukbit sa baywang nito. “May babaeng naghahanap dito kay Yaya Glo. Kamag-anak daw.” Binalingan siya nito at nagtanong, “Anong pangalan mo, bata?”“A-Ali…” tipid na sagot niya. Iyon naman ang tawag sa kanya ng tagapangalaga noong bata pa siya.Ilang minuto pang nakipag-usap ang guwardya bago ito nagbigay ng kumpirmasyon. “Papunta na raw, Ineng. Pero wala daw siyang kamag-anak na Ali.”“H-ho? P-pati pala siya kinalimutan na rin ako. Dios ko, ano nang mangyayari sa buhay ko.” Alessia sounded helpless.Nagbuntong hininga ang lalaki at kahit nagpipigil ito at halata nang awang-awa sa kanya.“Doon ka muna sa guard house maghintay. Mahigpit kasi rito, ayaw ni Boss na magpapasok ng kung sino lang.”Tumango si Alessia. “N-naintindihan ko po. Salamat.”Alessia smirked in silence as soon as she entered the gate. Tahimik siyang naupo sa monobloc chair sa loob ng guard house habang pinag-aaralan ng paligid.A four-storey house stood at a distance. Napakalawak ng hardin na natataniman ng iba-ibang makukulay na mga bulaklak. Nakahilera rin sa gilid ng daan patungo sa malaking bahay ang matatayog na puno ng Persimmon na hitik sa bunga. The place would be perfect for her to hide.Ilang sandali pa ay tumambad na sa harapan niya ang may katandaang babae. Namumuti na ang buhok nito at nakasuot ito ng asul na uniporme ng isang kasambahay. Yaya Glo’s plump figure remained the same.Tumayo si Alessia. “Nakikilala n’yo pa po ba ko? Ako na po ito, si Ali.”“Dios ko, Alessia. Ikaw na ba ‘yan?” Halos hindi makapaniwala ang matanda sa nakikita. Maluha-luha itong niyakap siya. “Ali, ikaw nga! Anong nangyari sa ‘yo? Paano ka napunta rito?”“Ako nga po.” Gumanti siya ng yakap sa matanda. This was the first in a very long time that she felt loved. Hindi maipagkakaila ang sayang bumalot sa puso niya.“Yaya Glo…” she whispered.“Dalagang-dalaga ka na. At ang ganda-ganda mo.”Kumalas ito sa pagkakayakap nang lumapit ang security guard. “Kaano-ano mo ba ito, Yaya Glo? Mukhang tumakas sa probinsya ha. Kawawa naman, gusto raw siyang pagsamantalahan ng tiyuhin. Tutal malakas ka naman kay Boss, ipakiusap mo na lang siya na mamasukan dito.”“Ito si Ali…apo ko.” Puno ng galak ang mukha nito. Pinunas nito ang luha, “Bert, dalhin ko muna sa loob para makapag-ayos. Ako nang bahala kay Sir Caio.”“Sige na.” Pagtataboy sa kanila ng lalaki.Hindi pa nakakahuma ang matanda kay Alessia. “Anong nangyari sa ‘yo anak? Paano mo ako nahanap? At bakit ganyan ang itsura mo? Nabalitaan kong inampon ka ng kaibigan ng daddy mo kaya naibsan ang pag-aalala ko. Pero Diyos ko, pinabayaan ka ba niya?” Sunod-sunod ang tanong nito.Mariing umiling si Alessia habang kuyom ang kamao. Kung malalaman lang nito ang impyernong dinanas niya. “Isang napakahabang kuwento, Yaya.”Agad siyang sinaway ng matanda. “Lola ang itawag mo sa akin, Ali. Ayaw kong pagdudahan ka ni Sir. Masyadong maingat iyon sa mga taong pumapasok sa bahay.”“Opo…Lola.” Nakuhang ngumiti ni Alessia. Mula pagkabata kasi ito na ang nag-alaga sa kanya. Mabuti na lang at umuwi ito sa probinsya nang gabing pinaslang ang mga magulang niya. At mula noon ay hindi na sila nagkita pa.Sa likod ng bahay sila dumaan at walang pag-alinlangan na pinapasok siya ni Yaya Glo sa loob ng silid nito.“Maligo ka muna at mamaya ipapakilala kita kay sir. Hindi kita pipilitin na magkuwento kung anong nangyari sa ‘yo. Pero puwede kang manatili rito pansamantala. Masaya akong nagkita tayong muli.”“Salamat, Yaya Glo. I spent most of my time in Beijing these past few years. I ran away from home. I didn’t want Papa to find me. I’ve been through hell, Yaya.” Bakas ang matinding poot sa mukha niya na agad namang nahalata ng matanda kaya hinaplos nito ang likod niya.“Dito ka muna, safe ka rito.” Pinayapa nito ang kanyang loob. Hindi naman kasi lingid sa kaalaman nito na nagmula si Alessia sa mayamang pamilya na maraming illegal na negosyo. Pero hindi na ito nag-usisa pa.“I won’t stay here for long. Gusto ko lang magpalamig muna.” Naupo siya sa kama at marahas na nagbuga ng hangin.“Hanggang nandito ako, wala kang magiging problema. Basta hangga’t maaari ay iwasan mo si Sir Caio.”“I will do it.”“Sabihin mo lang kung ano ang maitutulong ko anak. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na magkasama tayo ngayon. Masayang-masaya ako na maayos ang lagay mo.”Lumambot ang ekspresyon ni Alessia. “Ako rin, Yaya.”Iniwan siya nito saglit nang ipatawag ito sa isang kasambahay na dumating na raw ang kanilang amo galing sa trabaho. Kaya mabilis na nag-ayos si Alessia. Isang kulay puting oversized shirt ang ipinalit niya at purple na pajama. Hinayaan niyang nakalugay ang hanggang leeg niyang buhok at wala siyang kahit anong kolorete sa mukha.Alessia knew who the boss was. He was Caio Alfieri, a CEO of a well-known construction firm in the country. Pero mailap ito dahil sa kabila ng galing niya sa pagkalap ng mga sensitibong impormasyon, ay wala siyang nakitang litrato nito maliban sa lalaking sekretarya nitong si Giovanni Mardetti. Both men were of a mixed heritage of Filipino and Italian.Nakapagpahinga naman siya buong maghapon ngunit biglang pumasok si Yaya Glo na tila nagmamadali bandang takip-silim. “Ali, halika rito. Ipakikilala kita kay Sir. Sinabi kong ipapasok kita ritong kasambahay.”“H-ho?!” Nagulat si Alessia dahil hindi niya ito inaasahan.“Bilis na at mainit ang ulo baka mapagdiskitahan ka. Mabuti nang magtrabaho ka rito para kahit magtagal ka walang magdududa.”“Sige.” Tumayo siya at agad na sumunod rito.Natagpuan niya ang sariling natutulala nang makarating sa loob ng mini bar. Naroon ang may-ari ng bahay. Para siyang itinulos sa kinatatayuan nang mapagsino ang lalaking abalang umiinom ng alak.“Sir, ito po si Ali ‘yong sinasabi ko.” Atubiling sabi ng matanda.Lumingon ang lalaki. “I don’t need another maid. But since you’re Yaya Glo’s grandchild, you’re hired.”“Y-yes, sir.” Yumuko siya.“Ali, ito si Sir Caio, ang amo natin.” Pagpapakilala ni Yaya Glo.“P-pagbubutihin ko ang trabaho ko, sir.” She averted her gaze as soon as she raised her head. Mukha lang siyang kalmado pero sobrang eratiko ang tibok ng puso niya. Paanong hindi siya magugulat? Caio Alfieri was the man she spent a wild night in Italy!NANG lumapag ang chopper sa pribadong hangar na pag-aari ng mga Chan ay naroon na naghihintay ang dalawang itim na SUV. Ang isa ay naglalaman ng ilang tauhan nila na naatasang sumundo kay Hyacinth, habang ang isa pang sasakyan ay ang mga elite bodyguard ni Varo.“Please update me, Cinth. Our coordination is crucial in this operation,” ani Varo habang kapa sila nakatayo malapit sa dawalang sasakyan.Tumango si Hyacinth. “Sure. We’re going now.”“Be careful, Cinth.”Tipid na ngumiti si Hyacinth. “Watch out as hell break loose.”Magkasabay na pumasok ang dalawa sa kanya-kanya nilang mga sundo at sabay na lumiko ng sasakyang sa magkaibang dereksyon.Tahimik si Hyacinth sa loob ng sasakyan habang katabi niya si Oliver. Ito ang nagbibigay utos sa mga tauhan nila para maiwasan ang posibleng aksidente sa daan.Inabot sila ng halos dalawang oras bago narating ang main base nila sa bansa.Agad na sinalubong si Hyacinth ng mga matataas na opisyal ng kanilang private army at nagbigay-galang sa ka
NAGMADALING lumabas si Hyacinth sa silid na kinaroroonan ni Varo matapos ang kanilang naging pag-uusap. Nakita niya sina Yuen at Oliver sa labas na wari ay naghihintay sa kanya.Sumabay si Yuen sa kanyang paglalakad. Nagkunwari itong nag-alis ng bara sa lalamunan pero hindi rin nito magawang magsalita.“What’s the matter, Yuen?” Hindi nakatiis si Hyacinth na magtanong.“Kayo na ulit?” Tila nananantiyang tanong nito. Para itong kinikilig na hindi na bagay sa edad.Awtomatikong nagsalubong ang kilay niya. “No.”Nawala ang ngiti sa labi ni Yuen at biglang nalaglag ang balikat.“Ay, sayang naman. Akala ko nagkasundo na kayo.” Nagbuga ng hangin si Yuen bago nagpatuloy, “alam mo ba, Cinth. Malala ang pinagdaanan namin bago nakapunta rito. Baka isipin mo pinapadrinuhan ko si bossing. But it’s true, he is determined to have you back.”Tumigil si Hyacinth sa paglalakad at hinarap ito. “Nangongonsensya ka ba, Yuen?”“Of course not! Sa totoo lang, galit na galit ‘yan siya sa’yo dati kasi nga ini
MAG-ISANG naglakad si Ren patungo sa restaurant na napag-usapan nila ni Sashi. It was in the outskirts of the city in the Philippines. He took a more than five hour flight from Beijing just to meet her.Ren genuinely wanted to see her, because after all, he considered her as a family. Baka sa pagkakataong ito ay maintindihan niya ang naging desisyon nitong talikuran sila.And maybe, he could give her another chance despite her betrayal.Ren gazed at his wristwatch to check the time. Medyo maaga pa iyon, kaya minabuti niyang aralin ang paligid. Meeting Sashi was reckless, and the risk might cost him his life. Pero sarili niyang desisyon iyon kaya wala siyang pagsisisihan kahit ano man ang kahihinatnan ng pakikipagkita niyang ito.Nang pumasok siya sa loob ng mamahaling restaurant, agad niyang nakita si Sashi sa hindi kalayuan. As expected, she looked dashing as ever. Ren could still remember that Sashi used to be the sunshine in the squad.“Ren Gege!” Kumaway ito sa kanya habang malawa
REN had just finished checking the bid documents when his phone rang. Rumehistro ang hindi pamilyar na numero sa kanyang screen. Normally, he wouldn’t answer. But since it was his private number, Ren thought it might be an emergency coming from any member of the squad.“Yes?” ani Ren.“Ren Gege…” bungad ng isang pamilyar na tinig ng babae sa kabilang linya.Bahagyang napahigpit ang hawak ni Ren sa cellphone. He looked deadly calm yet alert.“Speaking, may I know who’s on the line?” Ren pretended he wasn’t aware just to make sure. Pero sa buong squad, iisang tao lang ang tumatawag sa kanya ng ganoon.Si Sashi.“Ren Gege, it’s me… the Shadow Countess.”“Sashi…” Ren murmured and he added, “what do you want?”“I’m glad you’re still using your old number. Otherwise, I wouldn&rs
AWTOMATIKONG kumunot ang noo ni Hyacinth. Then her eyes narrowed.“Afraid to what?” Hyacinth met her piercing gaze.“That you’d fall for me for real.” May paghamon sa timber ng boses nito.“Not gonna happen,” aniya sa siguradong tono, kahit kabaligtaran iyon ng kanyang saloobin.“Why don’t you give me sixty-six days to prove myself? Since number six in Chinese is associated with things going smoothly without obstacles. I’m very positive about it.” Varo was unstoppable as if he was not giving her space to maneuver.She scoffed. “Hindi ka rin makulit ‘no? Even if I give you six thousand days, it’s still a no.”“I can’t believe the mighty huntress queen is afraid to take a risk.” Varo chuckled.“I know what you’re up to, Mr. Lao. You clearly know the stakes of associating with me,” seryosong sambit ni Hyacinth. “Bakit mo ipinipilit?”Varo stood straight and let out a sigh. “Because I always fight for someone I love.”Hyacinth stared at him in disbelief. “You what?! You love me? You love
ILANG ulit na ikinurap ni Varo ang mata na nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan.“I also had it rough, Cinth. It’s a miracle I survived into adulthood considering everything I’ve been through…”Habang marahang napailing si Hyacinth matapos makinig sa mahabang kuwento ng kabataan ni Varo.“I know you and Yuen are very close. He’s very loyal to you, but it doesn’t have to do with me, does it?” wika niya.Although she sympathized with him, she wouldn’t change her mind regarding his proposal of marriage alliance. Dahil para sa kanya, mas mabuti na ang ganito. They’d remain civil to each other. Because after all, they belonged to the same organization. Hanggang doon na lang iyon.“Will you not reconsider? Believe me, I’m not scheming this time,” pakiusap nito.“Yes, we’re the same, raised from different kinds of hell. I sincerely apologized to what happened between us three years ago. Pero hanggang doon na lang talaga iyon,” aniya sa mababang tono.Varo looked defeated as he slowly nodded hi
UNTI-UNTING iminulat ni Alessia ang mata. Nakailang kurap siya bago tuluyang luminaw ang kanyang paningin at saka niya nakita ang iba-ibang aparatong nakakabit sa katawan siya. Alessia wondered if she was just dreaming. Paano siya nakaligtas sa tiyak na kamatayan mula sa kamay ni Rafaella? Agad na
HINDI nagdalawang-isip si Alessia na bumalik sa mansyon ni Caio mula nang lumapag ang eroplano sa Manila. She strengthened her resolve. Buo na ang desisyon niya. She’d keep the child. Hindi pala siya kasing sama ng iniisip niya, na makakaya niyang pumatay ng sariling anak sa kanyang sinapupunan. ‘T
MABILIS na lumipas ang isang buwan. Nanatili si Alessia sa bahay ng pamilya sa Hong Kong bagama’t sumaglit siya ng ilang araw sa Beijing para personal na asikasuhin ang ilang negosyong naiwan ni Paul Chan.Pero kakaiba ang gising niya nang umagang iyon dahil agad niyang naramdaman na may kakaiba sa
“YOU’RE awake!”Ang malinawag na mukha ni Giovanni ang nabungaran ni Caio pagmulat niya ng mata. Sandali niyang pinag-aralan ang paligid, mukhang nasa loob siya ng ospital.“Where am I?” tanong niya.“I brought you here as soo







