로그인MANILA, PHILIPPINES
TAGUMPAY na ngiti ang gumuhit sa labi ni Alessia nang tumuntong ang kanyang mga paa sa loob ng NAIA. She made it this far. Kinailangan niyang bumili ng dalawampung plane tickets patungo sa iba-ibang destinasyon sa mundo para kahit paano ay ma-delay ang paghahanap sa kanya. Although they would trace her here in the Philippines sooner. Sisiguraduhin niyang hindi iyon magiging madali.She looked at the map on her phone. Halos tatlong taon na ang huling pagbisita niya sa Pilipinas. Madalas siyang nasa Beijing dahil na rin doon ang sentro ng kanyang mga operasyon. Her father invested a lot of resources on her to the best in the field. Kahit hindi niya gusto ang ginawa nitong pagmamanipula sa buhay niya ay nagpapasalamat pa rin siya sa pagkupkop nito dahil hanggang ngayon ay buhay pa siya.Matagal na niyang planong lumayo at alam na niya kung saan pupunta. It took her a while to find the person she needed to see. Ang kanyang dating tagapangalaga ang hinahanap niya noong bata pa siya. Tiyak na makikilala siya nito at hindi siya tatanggihan. Nag-background check din si Alessia sa mga taong nakapaligid dito kaya lang wala siyang masyadong mahanap na importanteng detalye.Isuot niya ang itim na aviator sunglasses at pumara ng taxi. Magulo ang isip niya pero desidido siya sa gagawin. Nagtaka pa ang driver dahil walang pasabing nagsuot siya ng maluwang na damit at itinago ang ilang mamahaling gamit sa loob ng kanyang bag. Ginulo rin niya ang buhok bago bumaba.Narating niya ang paroroonan at tumambad sa kanya ang higanteng asul na gate. Hindi siya nag-alinlangan na pindutin ang doorbell. Nakailang ulit siya bago lumabas ang isang naka-unipormeng guard.“Sinong hinahanap mo, Miss?” tanong ng malaking bulas na lalaki na tantiya niya ay nasa mid-thirties.“Hinahanap ko si Gloria Asuncion. Dito siya nagtatrabaho ‘di ba?” sinikap ni Alessia na maging mukhang inosente na tila ngayon lang napadpad sa syudad. Suot kasi niya ang isang pulang oversized t-shirt na tinernuhan ng punit-punit na maong na pantalon. Nakasukbit naman sa kanyang balikat ang isang malaking kulay pink na ecobag na naglalaman ng mga gamit niya.“Ah, si Yaya Glo? Kaano-ano mo ba siya?” Nagdududang tanong ng guwardya.Alessia had expected the security would be this strict. Hindi basta-basta ang lugar na ito na pawang mga mayayaman ang nakatira kaya hindi na siya nagtaka.“Kailangan ko siyang makausap. Importante lang… N-naglayas kasi ako sa probinsya. Muntik na akong gahasain ng tiyuhin ko at siya na lang ang tanging kamag-anak na malalapitan ko.” Napasinok si Alessia. Mabilis na namuo ang luha sa mata niya hanggang sa napahikbi siya.“Kawawa ka naman. Ang bata mo pa.”“Tulungan mo ako, Manong Guard. Kahit ilang minuto lang, parang awa mo na.” Humawak si Alessia sa braso ng guwardya. She suppressed her smile as soon as she saw his face softened. Maliit na bagay lang ito. Madaling magmanipula ng tao gamit ang emosyon.Binaklas ng guwardya ang kanyang kamay. “Sandali, Ineng. Tawagin ko lang.”“Naku, maraming salamat po!” Pinunas niya ang luha sa mata. But she secretly scrutinized the place around, marking every CCTV camera to be sure she stood at an angle that could not reveal her whole face.Kinuha ng lalaki ang radyong nakasukbit sa baywang nito. “May babaeng naghahanap dito kay Yaya Glo. Kamag-anak daw.” Binalingan siya nito at nagtanong, “Anong pangalan mo, bata?”“A-Ali…” tipid na sagot niya. Iyon naman ang tawag sa kanya ng tagapangalaga noong bata pa siya.Ilang minuto pang nakipag-usap ang guwardya bago ito nagbigay ng kumpirmasyon. “Papunta na raw, Ineng. Pero wala daw siyang kamag-anak na Ali.”“H-ho? P-pati pala siya kinalimutan na rin ako. Dios ko, ano nang mangyayari sa buhay ko.” Alessia sounded helpless.Nagbuntong hininga ang lalaki at kahit nagpipigil ito at halata nang awang-awa sa kanya.“Doon ka muna sa guard house maghintay. Mahigpit kasi rito, ayaw ni Boss na magpapasok ng kung sino lang.”Tumango si Alessia. “N-naintindihan ko po. Salamat.”Alessia smirked in silence as soon as she entered the gate. Tahimik siyang naupo sa monobloc chair sa loob ng guard house habang pinag-aaralan ng paligid.A four-storey house stood at a distance. Napakalawak ng hardin na natataniman ng iba-ibang makukulay na mga bulaklak. Nakahilera rin sa gilid ng daan patungo sa malaking bahay ang matatayog na puno ng Persimmon na hitik sa bunga. The place would be perfect for her to hide.Ilang sandali pa ay tumambad na sa harapan niya ang may katandaang babae. Namumuti na ang buhok nito at nakasuot ito ng asul na uniporme ng isang kasambahay. Yaya Glo’s plump figure remained the same.Tumayo si Alessia. “Nakikilala n’yo pa po ba ko? Ako na po ito, si Ali.”“Dios ko, Alessia. Ikaw na ba ‘yan?” Halos hindi makapaniwala ang matanda sa nakikita. Maluha-luha itong niyakap siya. “Ali, ikaw nga! Anong nangyari sa ‘yo? Paano ka napunta rito?”“Ako nga po.” Gumanti siya ng yakap sa matanda. This was the first in a very long time that she felt loved. Hindi maipagkakaila ang sayang bumalot sa puso niya.“Yaya Glo…” she whispered.“Dalagang-dalaga ka na. At ang ganda-ganda mo.”Kumalas ito sa pagkakayakap nang lumapit ang security guard. “Kaano-ano mo ba ito, Yaya Glo? Mukhang tumakas sa probinsya ha. Kawawa naman, gusto raw siyang pagsamantalahan ng tiyuhin. Tutal malakas ka naman kay Boss, ipakiusap mo na lang siya na mamasukan dito.”“Ito si Ali…apo ko.” Puno ng galak ang mukha nito. Pinunas nito ang luha, “Bert, dalhin ko muna sa loob para makapag-ayos. Ako nang bahala kay Sir Caio.”“Sige na.” Pagtataboy sa kanila ng lalaki.Hindi pa nakakahuma ang matanda kay Alessia. “Anong nangyari sa ‘yo anak? Paano mo ako nahanap? At bakit ganyan ang itsura mo? Nabalitaan kong inampon ka ng kaibigan ng daddy mo kaya naibsan ang pag-aalala ko. Pero Diyos ko, pinabayaan ka ba niya?” Sunod-sunod ang tanong nito.Mariing umiling si Alessia habang kuyom ang kamao. Kung malalaman lang nito ang impyernong dinanas niya. “Isang napakahabang kuwento, Yaya.”Agad siyang sinaway ng matanda. “Lola ang itawag mo sa akin, Ali. Ayaw kong pagdudahan ka ni Sir. Masyadong maingat iyon sa mga taong pumapasok sa bahay.”“Opo…Lola.” Nakuhang ngumiti ni Alessia. Mula pagkabata kasi ito na ang nag-alaga sa kanya. Mabuti na lang at umuwi ito sa probinsya nang gabing pinaslang ang mga magulang niya. At mula noon ay hindi na sila nagkita pa.Sa likod ng bahay sila dumaan at walang pag-alinlangan na pinapasok siya ni Yaya Glo sa loob ng silid nito.“Maligo ka muna at mamaya ipapakilala kita kay sir. Hindi kita pipilitin na magkuwento kung anong nangyari sa ‘yo. Pero puwede kang manatili rito pansamantala. Masaya akong nagkita tayong muli.”“Salamat, Yaya Glo. I spent most of my time in Beijing these past few years. I ran away from home. I didn’t want Papa to find me. I’ve been through hell, Yaya.” Bakas ang matinding poot sa mukha niya na agad namang nahalata ng matanda kaya hinaplos nito ang likod niya.“Dito ka muna, safe ka rito.” Pinayapa nito ang kanyang loob. Hindi naman kasi lingid sa kaalaman nito na nagmula si Alessia sa mayamang pamilya na maraming illegal na negosyo. Pero hindi na ito nag-usisa pa.“I won’t stay here for long. Gusto ko lang magpalamig muna.” Naupo siya sa kama at marahas na nagbuga ng hangin.“Hanggang nandito ako, wala kang magiging problema. Basta hangga’t maaari ay iwasan mo si Sir Caio.”“I will do it.”“Sabihin mo lang kung ano ang maitutulong ko anak. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na magkasama tayo ngayon. Masayang-masaya ako na maayos ang lagay mo.”Lumambot ang ekspresyon ni Alessia. “Ako rin, Yaya.”Iniwan siya nito saglit nang ipatawag ito sa isang kasambahay na dumating na raw ang kanilang amo galing sa trabaho. Kaya mabilis na nag-ayos si Alessia. Isang kulay puting oversized shirt ang ipinalit niya at purple na pajama. Hinayaan niyang nakalugay ang hanggang leeg niyang buhok at wala siyang kahit anong kolorete sa mukha.Alessia knew who the boss was. He was Caio Alfieri, a CEO of a well-known construction firm in the country. Pero mailap ito dahil sa kabila ng galing niya sa pagkalap ng mga sensitibong impormasyon, ay wala siyang nakitang litrato nito maliban sa lalaking sekretarya nitong si Giovanni Mardetti. Both men were of a mixed heritage of Filipino and Italian.Nakapagpahinga naman siya buong maghapon ngunit biglang pumasok si Yaya Glo na tila nagmamadali bandang takip-silim. “Ali, halika rito. Ipakikilala kita kay Sir. Sinabi kong ipapasok kita ritong kasambahay.”“H-ho?!” Nagulat si Alessia dahil hindi niya ito inaasahan.“Bilis na at mainit ang ulo baka mapagdiskitahan ka. Mabuti nang magtrabaho ka rito para kahit magtagal ka walang magdududa.”“Sige.” Tumayo siya at agad na sumunod rito.Natagpuan niya ang sariling natutulala nang makarating sa loob ng mini bar. Naroon ang may-ari ng bahay. Para siyang itinulos sa kinatatayuan nang mapagsino ang lalaking abalang umiinom ng alak.“Sir, ito po si Ali ‘yong sinasabi ko.” Atubiling sabi ng matanda.Lumingon ang lalaki. “I don’t need another maid. But since you’re Yaya Glo’s grandchild, you’re hired.”“Y-yes, sir.” Yumuko siya.“Ali, ito si Sir Caio, ang amo natin.” Pagpapakilala ni Yaya Glo.“P-pagbubutihin ko ang trabaho ko, sir.” She averted her gaze as soon as she raised her head. Mukha lang siyang kalmado pero sobrang eratiko ang tibok ng puso niya. Paanong hindi siya magugulat? Caio Alfieri was the man she spent a wild night in Italy!AGAD na naging alerto si Hyacinth matapos masiguro na ang pulang ledger na iyon ang hinahanap niya. There was even a small note inside:[I’ve fulfilled our bargain, now it’s your turn. –Shadow Countess]Tinago ni Hyacinth ang ledger. For a moment, confusion filled her mind. She refused to accept that everything would come to an end.‘This is it,’ aniya sa sarili kahit puno ng pag-alinlangan sa kanyang dibdib.Nilibang ni Hyacinth ang sarili sa bahay habang nag-paplano nang maigi kung ano ang kanyang gagawin.Could she really hurt Varo?“It must be done…” she whispered.Gulong-gulo ang isip niya. Kaya naisipan niyang pumunta sa loob ng study ni Varo para kumuha ng libro at magbasa. She had never been this indecisive.Nagbasa-basa si Hyacinth pero walang kahit anong pumapasok sa isip niya.She looked around the study, then her eyes caught the golden box on Varo’s table at a distance. Biglang na-curious si Hyacinth kung anong klaseng family heirloom ng mga Lao.‘Could be jewels,’ she sil
“HYACINTH!” Varo gaped at his wife as soon as he saw his own hand filled with blood. Hindi galing sa kanya kundi sa asawa. He couldn’t believe she’d shield her own body to protect him. Yakap niya ito dahil sinalo niya ang katawan nito bago pa dumausdos sa buhangin.“Shit, shit!” Varo was too stunned upon realizing what just happened.‘These bunch of useless idiots!’ Hyacinth cursed hard deep inside. Saka lang kasi naalerto ang mga kalalakihang kasama nila. Agad na nilabas ng mga ito ang matataas na kalibre ng baril at gumanti ng putok, dahilan para mabilis sa humarurot paalis ang speed boat palayo.Ilan sa mga kalalakihan ay tinamaan ng bala pero hindi naman napuruhan. They protected the couple until the thr
TINUNGO nina Hyacinth at Varo ang kinaroroonan ni Alfredo sa hardin habang nagkakape ito kasama si Kaori. The sun had just risen, and they could hear the bird’s chirping along with the sound of the waves.“Fuqin, my wife and I are leaving,” magalang na wika ni Varo.Habang walang kibo si Hyacinth sa tabi ni Varo at marahang yumuko sa presensya ni Alfredo. She didn’t dare to break her cover as an innocent girl who was a nobody. Siguradong makakahalata si Alfredo sa kaunting pagkakamali niya lang. However, she gave Kaori a sharp side eye as if reminding her about their agreement.“Leaving already? What’s the rush?” Kaori sounded worried. Ibinaba nito ang maliit na tasang hawak at ipinatong sa mesa.Samanta
ILANG beses na ikinurap ni Hyacinth ang mata na nag pabalik sa kanya sa kasalukuyan. Now that she carefully thought about Sashi’s survival, there must be a hidden tunnel in that dungeon and she made early preparations with the Laos to extract her there. Kung paano nito iyon nagawa ay hindi na siya interesadong malaman.Lalong naging mas mahigpit ang pagkuyom niya ng kamao. All those tears she wasted only to find out Sashi’s betrayal. The squad may be right, being an empath as an assassin spells trouble. She just kept refusing to admit it. Kahit alam naman niyang iyon ang totoo. Kasalanan ba niyang ituring na pamilya ang mga taong nakasama niya mula pagkabata at sabay-sabay nilang sinuong at nilampasan ang impyernong pinagdaanan nila?‘Empath, my ass!’ She silently gritted her teeth. It was a wrong move, and she had to make it right.It took her a while to gain her composure.“Cinth!” Varo quickly rose up upon seeing her approach. Hinawakan nito ang kanyang magkabilang balikat nang mak
6 YEARS AGOHINDI maipinta ang mukha ni Sashi nang lapitan ni Hyacinth matapos silang kausapin ni Paul Chan nang gabing iyon para sa final briefing ng kanilang kauna-unahang misyon.The Dragon Head announced their first mission weeks ago, and they had been prepared to go. The squad must go out in pairs for a specific task. Each was equally dangerous as the other. Maaring dito magtapos ang buhay nila sa isang maliit na pagkakamali lang.“Why are you agitated? Aren’t you excited we’re going out on our first mission together? O baka naman ayaw mo akong ka-partner,” tudyo niya rito.“Oh, come on! I’ll choose you anytime. Our fighting dynamics are perfect.” Pinilit ngumiti ni Sashi. “Ewan ko ba. I feel a little uneasy.”“That’s normal. We’re facing stronger demons out there, but we’re not weak either. Ngayon pa ba tayo susuko?” Hindi mapigilan ni Hyacinth ang bahagyang matawa. “Compared to other teams, our mission is easy. We’re just going to retrieve that famous artifact for our client. U
KAORI gestured her hand dismissing the guards on the roof deck. Sumunod naman ang ilang kalalakihan na nagsialisan sa kanilang kinaroroonan para mabigyan ang dalawang babae ng privacy.Then Kaori gazed at the security camera motioning her hand to her neck as if telling the operator to stop recording. When she saw the light on the camera had turned red, she finally started talking.“I never thought we’d meet like this after that incident. But it’s really nice to see you again… Hayoung,” Kaori said softly. Naikuyom ni Hyacinth ang kamao. “Indeed, you really lived up to your name… Shadow Countess. You're an expert hiding in the dark.”Tumingin ito sa malayo at marahas na nagbuntong hininga. “Go on, you can crash out. Hit me and I won’t fight back. I deserve it.”Nanatiling kalmado si Hyacinth sa kabila ng rumaragasang emosyon sa loob ng dibdib niya.“Did you betray us, Sashi?” She asked dangerously.Humarap sa kanya si Kaori. “If I say yes, will you kill me right now?”Lalong nanginig a
HALOS hindi maipinta ang mukha ni Varo nang sumalo si Kaori sa hapag. At kahit na nilagyan ni Hyacinth ng pagkain ang plato nito ay hindi ito nag-abalang galawin iyon.Habang si Hyacinth ay panay subo na parang walang nangyari na siyang ipinagtataka ni Alfredo, pero hindi naman ito nagkumento. The o
“FUQIN, tell me you're joking,” ani Varo nang kumalma. Nagbilang siya ng sampu dahil hindi niya gustong salubungin ang galit ng ama. The old man may have looked calm, but he knew his father very well.Natawa nang pagak ang matanda. “Mukha ba akong nagbibiro?”Tumingin si Alfredo kay Hyacinth. “Don’
TAHIMIK ang unang tatlong araw na pamamalagi ni Hyacinth sa Hacienda Refugio. Sa loob ng mga araw din na iyon ay para talaga sila ni Varo na totoong mag-asawa na sinulit ang mga oras para sa kanilang honeymoon. They made love nonstop anytime they wanted without anyone disturbing their peace.Pero a
HINDI nagpahalata si Hyacinth na apektado siya mula sa tawag na natanggap galing kay Wei. Sa harap ni Varo, lagi lang siyang nakangiti na para bang walang inaalala.“Will it be fine with you if we stay at my mom’s ancestral house while waiting for dad’s arrival?” untag ni Varo habang kapwa sila nas







