6 - REALIZATION

HUMINGA nang malalim si Alessia habang humigpit ang pagkakahawak niya sa sniper rifle. It took her a while to see her moving target.

A woman. Her name was Isabella Gauci.

Ngayon lang niya gagawin ito. But based on the report given by his father, that woman was involved in child smuggling and other illegal business related to the poor helpless children. Ilang taon na siyang pumapatay ng mga masasamang tao lalo na at kumakalaban sa kanilang organisasyon. Killing was all she had known since she was ten. This should be just a piece of cake.

Do it, Ali. She urged herself.

May kasamang dalawang bodyguard ang babae. The woman seemed to glow in happiness. Ilang ulit siyang napalunok habang nakasilip siya sa maliit na teleskopyo ng mahabang baril na hawak niya.

Kasalukuyan siyang nakaposisyon sa mataas na bahagi ng isang hotel sa hindi kalayuan. While her target was about to go to one luxury shop.

Alessia focused, and her finger slowly held the trigger. Ngayon lang siya nag-alinlangan nang ganito. She lived by the Triad’s rule that they do not kill women and children. This would be the first time to kill a woman.

Why are you hesitating, Ali? She reprimanded herself. Itinutok niya ang sniper rifle sa dibdib ng target. She had to make sure to end her life in one shot.

Pikit-matang kinabig niya ang gantilyo ng baril. A gunshot reverberated. Mula sa kinaroonan niya ay kitang-kita niyang nagkagulo ang paligid.

Alessia had seen the woman lying motionless on the ground. She must have moved because the bullet had hit her head, and she died on the spot…

“NO!” biglang nagising si Alessia na namumuo ang pawis sa kanyang noo. She had dreamed about the woman again. Posible bang nakokonsensya siya dahil nalaman niyang nagdadalantao ito?

Mariin niyang ipinilig ang ulo. Sa dami ng buhay na kinuha niya, ni minsan hindi siya nakonsensya at walang sinuman sa dumalaw sa panaginip niya. Probably she only needed time to forget everything. Aminado naman siyang masama siyang tao pero hindi siya pumapatay nang walang dahilan. Besides, it was her job—the only thing she was good at.

Ang pagiging magaling na assassin ang nagbigay sa kanya ang kayamanan para makuha ang anumang bagay na gustuhin niya. Wala rin pag-asa na magbago pa siya dahil iyon na ang mundong kinagisnan niya. She was not even afraid to die. Death was peaceful, and that would be the best gift to herself for killing so many people.

Agad nag-ayos si Alessia. Bigla niyang naisip ang nangyari kahapon at bigla siyang nagsisi sa pagiging padalos-dalos niya. Pinagsabihan din siya ni Yaya Glo na mas habaan pa ang pagtitimpi bago siya natulog kagabi.

Kaya nagdesisyon siyang humingi ng pasensya kay Nena kapag nakita niya ito. This was the only way to extend her stay in this house. Ipapahamak niya ang sarili kapag papatulan niya ang mga tao rito sa bahay. Baka maging daan pa iyon para pagdudahan ang pagkatao niya, lalo na ni Caio.

Sandali siyang nag-stretching at mabilis na naligo. Isinuot niya ang uniporme at agad niyang nasalubong si Nena. Inirapan siya nito at nagtago sa likod ni Yaya Glo.

“Nena… pasensya ka na. Nabigla lang ako kagabi,” aniya sa mababang tinig. Sinigurado niyang mababakas sa mukha ang pagiging kaawa-awa at sising-sisi sa nangyari.

“Napakabayolente mo!” Muli siya nitong inirapan.

“Pasensya na talaga. Hindi ko sinasadya.” Nangilid ang luha niya sa mata at muntik na siyang matawa nang makita ang ekspresyon ni Nena na biglang naawa sa kanya.

“Bahala ka nga, hmp!” Tinalikuran siya nito.

Hindi niya napigilian ang mapaangat ang isang kilay nang sila na lang ni Yaya Glo ang naroon.

“Antipatika,” bulong niya.

“Ali… nag-usap na tayo kagabi.” Hinawakan nito ang kamay niya.

Alessia heaved a sigh. “I’m trying.”

“Halika na at mag-agahan ka muna. Ayaw mong sumaglit sa loob ng gym? Akala ko ba gusto mong ikaw ang maglinis sa loob?”

“Medyo mataas na ang sikat ng araw. Baka mahuli pa ako d’on. Pero maglilinis ako.” Kinindatan niya ang matandang babae.

“Hala, sige na. Kumain ka na lang kapag nagugutom ka na. Akong bahala sa ‘yo.”

“Salamat, Lola.” She gave her a quick peck on her cheek.

“Ikaw talagang batang ka. Hindi ka pa rin nagbabago.” Natutuwang saad ni Yaya Glo.

Mabilis niyang tinungo ang gym para kung walang tao ay makapag-workout siya kahit saglit lang. Pero nagulat siya nang madatnan doon si Caio na abalang tumatakbo sa treadmill at wala itong damit pang-itaas!

Akma sana siyang tatalikod nang marinig ang ang baritonong boses nito.

“Hey, what brought you here?” May pagtataka sa mukha nito sabay tanggal sa airpods sa tainga nito.

“Maglilinis po sana ako, sir.” Alanganin ang ngiting ngumuti sa labi at sinasadya niyang hindi madako ang kanyang mata sa pawisang katawan nito. Of course, she still remembered his perfectly chiseled body—like a living art. Or perhaps, a demigod because his anatomy was just immaculate. Did he remember what happened last night?

“Do I know you?” the line on his forehead deepened.

“Sir?!” she stared at him dumbfounded. May sira yata talaga ito sa ulo at hindi siya matandaan kahapon? Ni halos ayaw nga siya nitong bitawan sa loob ng kuwarto kagabi. Tapos ngayon tatanungin siya kung sino?

“Oh, I remember now. You’re Yaya Glo’s granddaughter. My apologies. But why do I have this feeling that I met you somewhere?”

Biglang lumundag ang puso ni Alessia. Pero hindi nagbago ang kaseryosohan ng kanyang  mukha. Nakatitiyak siyang hindi siya nito nakikilala mula sa Italya dahil sa disguise niya nang gabing iyon. Pero paano kung katulad niya ay umaakto lang din itong inonseste? Kaya kailangan niyang mas mag-ingat.

“A-artista po ba kayo, sir?” Nauutal na sambit ni Alessia. Caio’s piercing gaze was something else. Na para bang binabalatan nito ang bawat himaymay ng kanyang pagkatao.

“Excuse me?”

“K-kasi po mahilig ako manood ng concert sa probinsya. Sa itsura mo po kasi para kang bokalista ng isang banda. Baka nakahingi ako ng autograph sa ‘yo dati.” Nagbaba siya ng tingin. Muntik nang mapangiwi si Alessia sa palusot sa naisip niya. It sounded awkward, but she tried to push through it.

“I’m a what?!” He stared at her in disbelief.

Pigil ni Alessia ang matawa dahil sa nakikitang naguguluhang itsura nito. Oh well, she was not joking, though. The man hadn’t shaved for a few days, and he looked like a rockstar. Especially with his disheveled hair.

“Maglilinis sana ako dito sir sa gym. Hintayin ko na munang matapos kayo.” Hinanap ni Alessia ang kinaroroonan ng walis-tambo.

“It’s all right. You can clean. I’m almost done.” Nagpunas ito ng towel sa pawisan nitong katawan.

Tukso namang napako muli ang mata ni Alessia sa abs nito at bumaba sa pagitan ng hita nito. She silently swallowed because her mind automatically remembered what it looked like without shorts!

Ali, stop it! Saway niya sa sarili.

“Is there a problem?” Takang tanong ng binata.

“Naku, wala po sir!” Mabilis na tinakbo niya ang kinarorooan ng walis-tambo at nagkunwaring naglinis sa loob ng gym.

Caio went busy lifting a fifty-pound barbel for a while. Hindi ito pinansin si Alessia at sinubukang mag-concentrate sa paglilinis ng dalaga. Habang panaka-nakang ninanakawan niya ng tingin ang lalaki.

Bigla tuloy niyang naalala si Zhan. Katulad ni Caio ay mahilig din ito mag-workout. At tiyak na sa mga oras na ito ay abala na ang lalaki sa paghahanap sa kanya. She only wished he wouldn’t find her this soon. Magulo pa kasi ang isip niya hanggang ngayon.

“Hey, did I do something last night?”

Napapitlag si Alessia dahil bigang sumulpot sa likuran niya si Caio habang wala siya sa sariling nagwawalis nang walang dereksyon.

“Naku, sir. Wala po!” Hinarap niya ito.

“Good. Anyway, you look so young. I don’t mean to be rude, but did you go to college?”

Alessia could tell his concern was genuine. “Highschool lang sir ang natapos ko dala ng matinding kahirapan e.”

“You can go to college while you work here. Sabihin mo lang, tutulungan kita.”

“Salamat sir! Pero kasi…” Nag-alinlangan si Alessia.

“Kasi ano?”

“Wala ako sir mahilig mag-aral. Mababa ang mga grades ko e. Sabi nga ng tiyuhin ko, bobo raw ako.” She pouted her lips. She made sure she looked dumb as possible. Malaking problema kapag pinilit nito ang gusto. Ibig sabihin niyon ay aalis siya sa bahay na ito kaagad.

“Oh,” Napatango-tango si Caio, “Sayang naman. Ang bata mo pa, you can have a bright future ahead of you.”

“Okay na ako sir maging katulong. Libre lahat.” Humagikhik si Alessia. Kung malalaman lang nito ang educational background niya. She was accelerated because she was highly intelligent. She graduated with flying colors at MIT in the US. Doon siya nagpakadalubhasa sa pag-aaraal tungkol sa mga makabagong teknolohiya, she was popular computer genius.

“Your choice. What’s your name again?”

Alessia almost rolled her eyes. “Ali… Ali Asuncion.”

“Okay, Ali. I hope you enjoy working here.” Tuluyan na siya nitong iniwan at hatid niya ito ng tanaw. Mukhang lagi itong lutang dahil siguro sa maraming iniisip. Pero wala siyang pakialam, paiikutin niya ito sa mga palad niya habang nandito siya.