LOGINPUMIGLAS si Alessia pero malakas ang mga bisig ni Caio. Kaya imbes na maubos ang lakas niya ay hinayaan na lang niya ito. Wala naman itong ginawang kakaiba. Nanatili lang na mahigpit na nakayapos ito sa kanya.
“I missed holding you like this, Bella….” Caio murmured.
Nakahinga nang maluwag si Alessia. Akala talaga niya ay natatandaan siya nito. Dahil oras na mangyari iyon ay panahon na para lisanin niya ang bahay na ito at maghanap ng ibang pagtataguan.
Ilang sandali silang nasa ganoong posisyon bago muling nagsalita ang dalaga. “Ah, Sir Caio…ako po ito, si Ali.”
Pero tila wala itong narinig. Nagpatuloy ito sa pagsasalita. “I won’t let anyone hurt you, Bella. I love you so much. I can’t live without you.”
“Sir Caio…”
“I’m sorry, please forgive me. I will do everything for you, my love.” Pumiyok ang boses ng lalaki.
Umiiyak ba ito? Dinig na dinig niya ang tibok ng puso nito dahil sa posisyon nila. Lalong nagulat si Alessia nang maramdaman ang pagdampi ang labi nito sa kanyang noo.
“I promised to protect you this time.” Hinaplos nito ang kanyang buhok.
It was when she realized Caio was sobbing. Sa unang pagkakaton ay hindi alam ni Alessia ang gagawin. Hindi niya inaasahan na sa laking tao ni Caio ay iyakin ito. He must really devastated on what happened to Bella. She would make sure to ask Yaya Glo about this girl.
It took a while before Caio finally calmed down. At dahil ayaw siya nitong binatawan, napilitan siyang pisilin ang sensitibong ugat sa likod ng leeg nito para mawalan ito ng malay. Tiyak na hindi naman ito magdududa sa ginawa niya dahil lasing na lasing ito.
Nakahinga nang maluwag ang dalaga nang tuluyang makawala sa bisig ni Caio. Dahan-dahan siyang tumayo at pinag-aralan ang ayos nito. The man was completely disheveled. Akma siyang lalabas ng silid nang bigla siyang natigilan sa paghakbang at muling nilingon ang nahihimbing nang binata.
Hindi niya ito natiis kaya muli siyang lumapit at tinanggal isa-isa ang butones ng suot nitong puting long sleeve. She carefully undressed him. Amoy na amoy niya ang panlalaking pabango nito na humahalo sa alak. The same scent on that night he met him.
Nakialam na siya sa walk-in closet nito. She chose a gray shirt and put it on him. Inayos rin niya ang pagkakahiga nito at kinumutan ito. Ngayon lang siya nakaramdam ng awa at hindi niya gusto ang pakiramdam na iyon.
Saktong pagbukas niya ng pinto ng silid ni Caio para lumabas nang mahuli niya sina Nena at Gina na naroon.
“Anong ginagawa n’yo rito?” sita niya sa dalawa.
Nagkatingan ang mga ito at si Nena ang sumagot. “Tinitingnan lang namin kung nagawa mo nang maayos ang trabaho mo.”
“Oo nga, mabuti naman at nakatulog aagad si sir. Sinaktan ka ba?” Humaba ang leeg ni Gina na sinilip ang nahihimbing na binata.
“Bakit naman niya ako sasaktan?” Nagkunot ang kanyang noo.
“Hindi siya nagwala? Inakit mo s’ya ano?” Nagdududang sambit ni Nena.
Hindi na napigilan ni Alessia ang mamilog ang mata. Malapit nang maubos ang pasensya niya sa dalawang tsimosang ito. Kapag hindi talaga siya nakapagpigil ay pagbubuluhin niya ang mga ito.
“Inakit?” Alessia scoffed. “Sabagay, kaakit-akit naman talaga ako.”
Nanlalaki ang matang nagkatinginan ang dalawang babae na hindi makapaniwala sa sinabi ni Alessia. Hindi kasi inaasahan ng mga ito na papalag siya.
“Hoy, huwag ka ngang feelingera. Mukha kang inosente pero maladita ka rin pala! Bago ka lang dito, kaya matuto kang lumugar.” Palaban na sabi ni Nena.
Alessia flipped her hair. “Wala akong pake. D’yan na nga kayo. Pinaiinit n’yo ang ulo ko.”
“Aba’t masama talaga ang tabas ng dila mo—” Hindi napagpatuloy ni Nena ang pagpupuyos dahil mabilis na nakalayo si Alessia. Naiwan itong uumusok ang ilong samantalang napapailing na lang si Gina.
Natatawa pa rin si Alessia nang pumasok sa sariling silid. Agad niyang hinubad ang suot na uniporme hanggang sa cycling shorts at sports bra na lang ang natira. Madilim na ang piligid sa labas at hindi siya puwedeng magpalipas ng kanyang workout routine.
Nagsimula siyang mag-push-up. She effortlessly finished ten rounds until sweats dripped in her body. Hindi pa siya nakuntento at walang sawang nag-squat. Natigil lang siya nang biglang pumasok si Yaya Glo.
“Diyos kong batang ito. Anong ginagawa mo?” gulat na bulalas ng matandang babae.
“I can’t use the gym, Yaya. So, I had to improvise.” Nakangiting sagot ng dalaga.
“Hayaan mo, sasabihin kong ikaw ang maglilinis ng gym para makagamit ka.” Magiliw na sambit ni Yaya Glo.
“Talaga, Yaya?” Alessia was excited. Nakita na niya kasi ang malawak na gym sa third floor. Pero tiyak na ipapahamak niya ang sarili kapag may nakahuli sa kanyang gumagamit niyon.
“Tatawagin sana kita para maghapunan. Sabi ni Gina ikaw daw tumulong kay Sir Caio kanina?”
Tumango siya. “I wonder why he’s such a drunkard. He kept calling me Bella.”
Nagbuntong-hininga si Yaya Glo. “Si Bella ang babaeng pakakasalan sana ni sir. Kaya lang naaksidente daw sa sasakyan sa Italy. Kawawa nga si Sir Caio, dinamdam niya talaga ang pagkamatay ni Ma’am Bella.”
“I see.” Napatango-tango ang dalaga. Malamang ito ang dahilan kung bakit niya ito natagpuan sa loob ng bar na nagpapakalunod sa alak. He must have been mourning. She only relates to the pain because she knew the feeling of losing someone important. Noong namatay ang kanyang mga magulang, hanggang ngayon ay hindi pa rin niya malimutan ng sakit kahit mahigit isang dekada na ang nakaraan.
Alessia had learned to live with the pain. Sana lang narito pa siya kapag nakamove-on na ang lalaki sa pagkawala ng babaeng mahal nito.
“Pero ang pogi ni Sir Caio ‘di ba?” tudyo ni Yaya Glo. “Alam mo, napakabait ng batang ‘yan. Nagsimula lang magbago ang ugali niya nang mamatay ang kuya niya. Tapos ngayon naman si Bella.”
“He looks not that bad. I pity him.”
“Hay, Ali. Kung bakit naman kasi mas pinili mong maging katulong dito sa bahay. Bagay sana kayo.”
Nanlaki ang mata niya sa sinabi nito. “Oh, come on. Forget it, Yaya. Gusto mo ba akong maging panakip-butas?”
“Sabagay. Pero wala namang masama. Malay mo, dahil sa ‘yo makalimutan niya si Ma’am Bella.”
Tinawanan na lang ito ni Alessia. “Mabuti pa kumain na lang tayo.”
Magkakasabay kumain ang mga kasambahay sa dirty kitchen. Panay ang irap sa kanya ni Nena lalo na nang makita ang kanyang table manners. Isang tinidor at bread knife ang nasa kanyang kamay dahil tinapay at karne ang kanyang kinakain.
“Ang arte!” bulong ni Nena.
Pinalabas lang iyon ni Alessia sa kabilang tainga. Pero kung hindi ito titigil ay sisiguraduhin niyang ito na ang huling magpaparinig ito sa kanya. Kung malalaman lang nito na maikli lang ang kanyang pasensya. She was known in the Triad having a short fuse, the reason she never hesitated to kill.
“Yaya Glo. Alam n’yo bang m*****a itong apo n’yo? Kung hindi ‘yan magbabago ng ugali, hindi ‘yan magtatagal dito. Hindi marunong makisama,” hayag ni Nena matapos uminom ng tubig.
Pinanlakihan ito ng mata ni Yaya Glo na wari ay sinasaway. Pero ayaw papigil ni Nena.
“Nagsasabi lang ako ng totoo. Pagsabihan mo ‘yan, Yaya Glo. Alam namin na inakit niya si Sir Caio kaya madaling nakatulog kanina.”
Humigpit ang pagkakahawak ni Alessia sa bread knife. Isang salita pa at hindi na talaga siya magpipigil.
“Nena, pagpasensyahan mo na lang si Ali,” sabi naman ni Gina.
“Pasensya? Bakit ako ang mag-a-adjust? Kita mo naman na masama ang ugali. Palibhasa bata pa at may itsura. Akala mo naman maaakit niya si Sir Caio—” Hindi nagawang ipagpatuloy ni Nena ang iba pang sasabihin dahil bigla itong napasigaw.
Buong lakas kasing itinapon ni Alessia ang bread knife at tumusok iyon sa mismong gilid ng plato ni Nena.
“Oops, pasensya na. Dumulas sa kamay ko,” apologetic na wika niya. Kahit halata namang wala sa loob iyon. She faced Nena, “Hindi kita pinakikialaman, Nena. Kaya sana huwag mo rin akong pakikialaman.”
Tumayo si Alessia at nagmartsa pabalik sa kanyang silid. Habang naiwang namumulta si Nena na halos himatayin sa matinding pagkabigla.
6 YEARS AGOHINDI maipinta ang mukha ni Sashi nang lapitan ni Hyacinth matapos silang kausapin ni Paul Chan nang gabing iyon para sa final briefing ng kanilang kauna-unahang misyon.The Dragon Head announced their first mission weeks ago, and they had been prepared to go. The squad must go out in pairs for a specific task. Each was equally dangerous as the other. Maaring dito magtapos ang buhay nila sa isang maliit na pagkakamali lang.“Why are you agitated? Aren’t you excited we’re going out on our first mission together? O baka naman ayaw mo akong ka-partner,” tudyo niya rito.“Oh, come on! I’ll choose you anytime. Our fighting dynamics are perfect.” Pinilit ngumiti ni Sashi. “Ewan ko ba. I feel a little uneasy.”“That’s normal. We’re facing stronger demons out there, but we’re not weak either. Ngayon pa ba tayo susuko?” Hindi mapigilan ni Hyacinth ang bahagyang matawa. “Compared to other teams, our mission is easy. We’re just going to retrieve that famous artifact for our client. U
KAORI gestured her hand dismissing the guards on the roof deck. Sumunod naman ang ilang kalalakihan na nagsialisan sa kanilang kinaroroonan para mabigyan ang dalawang babae ng privacy.Then Kaori gazed at the security camera motioning her hand to her neck as if telling the operator to stop recording. When she saw the light on the camera had turned red, she finally started talking.“I never thought we’d meet like this after that incident. But it’s really nice to see you again… Hayoung,” Kaori said softly. Naikuyom ni Hyacinth ang kamao. “Indeed, you really lived up to your name… Shadow Countess. You're an expert hiding in the dark.”Tumingin ito sa malayo at marahas na nagbuntong hininga. “Go on, you can crash out. Hit me and I won’t fight back. I deserve it.”Nanatiling kalmado si Hyacinth sa kabila ng rumaragasang emosyon sa loob ng dibdib niya.“Did you betray us, Sashi?” She asked dangerously.Humarap sa kanya si Kaori. “If I say yes, will you kill me right now?”Lalong nanginig a
HALOS hindi maipinta ang mukha ni Varo nang sumalo si Kaori sa hapag. At kahit na nilagyan ni Hyacinth ng pagkain ang plato nito ay hindi ito nag-abalang galawin iyon.Habang si Hyacinth ay panay subo na parang walang nangyari na siyang ipinagtataka ni Alfredo, pero hindi naman ito nagkumento. The old man was just observing in silence.Everyone could feel the tension around the table. Pero ang sinumang nakamasid sa kanila ay makikitang lahat naman kalmado. At least on the surface.Walang pakialam si Hyacinth kung makahalata man si Alfredo sa kakaibang reaksyon niya nang dumating si Kaori.‘You showed yourself at last after hiding for so long, Sashi…’ Hyacinth silently gritted her teeth.Hyacinth pushed her patience to the limit to control herself from confronting Sashi at the moment. Tama nga siguro si Vesta na masyado siyang emotional. That her attachments might led to her downfall. Pero hindi niya hahayaang mangyari iyon ngayon.The answers she long sought were already in front of he
“FUQIN, tell me you're joking,” ani Varo nang kumalma. Nagbilang siya ng sampu dahil hindi niya gustong salubungin ang galit ng ama. The old man may have looked calm, but he knew his father very well.Natawa nang pagak ang matanda. “Mukha ba akong nagbibiro?”Tumingin si Alfredo kay Hyacinth. “Don’t take it personally, hija. I know you must be extraordinary, that's why my son chose you. But don’t forget, aside from being a Gaudencio his real identity is the only heir of the Lao Clan.” Napailing si Alfredo at idinagdag, “mukhang hindi mo rin naman naiintindihan ang sinasabi ko. I hate to be blunt, but Alvaro’s marriage meant business. He had no right to decide on it.”“B-But…” Hyacinth pretended as if she was about to cry. Kahit na gusto niyang matawa.Once the old man found out her real identity, he might even kneel to ask Paul Chan her hand. Dahil lahat ng kilalang angkan ng organisasyon ay nangangarap na masilo ang sinumang miyembro ng Great White Shark para makipag-alyansa sa pinak
TAHIMIK ang unang tatlong araw na pamamalagi ni Hyacinth sa Hacienda Refugio. Sa loob ng mga araw din na iyon ay para talaga sila ni Varo na totoong mag-asawa na sinulit ang mga oras para sa kanilang honeymoon. They made love nonstop anytime they wanted without anyone disturbing their peace.Pero alam nila pareho na may hangganan ang sayang iyon. Dahil nang mga sandaling iyon ay nalaman nilang nakabalik na ng bansa ang ama ni Varo.“Did I hear it right? Your dad had just returned?” tanong ni Hyacinth habang sakay sila ng kabayo at nasa likuran niya si Varo nakaupo. Naglilibot sila sa hacienda nang umagang iyon.“Yes, Kaori told me.” Yumakap sa kanya si Varo. “This is it, Cinth. I’m openly rebelling so dad will make a choice. It’s either me, or Aramis.”“Kaori?” Her forehead creased. “Who’s that?”“Oh, her. Interested? Hmm, don’t tell you’re jealous?” tudyo ni Varo.Natawa nang pagak si Hyacinth. “Why would I be jealous? We’re basically playing house, and none of these are real.”Bigla
HINDI nagpahalata si Hyacinth na apektado siya mula sa tawag na natanggap galing kay Wei. Sa harap ni Varo, lagi lang siyang nakangiti na para bang walang inaalala.“Will it be fine with you if we stay at my mom’s ancestral house while waiting for dad’s arrival?” untag ni Varo habang kapwa sila nasa loob ng sasakyan at binabagtas ang daan patungo sa private hangar ng mga Lao.Ngumiti si Hyacinth. “Of course!”Nahilot ni Varo ang sentido. “I’m really worried for your safety. Lalo na kapag nagkamalay na si Aramis.”Namilog ang mata niya. “Thank the heavens he’s still in critical condition.”“I hope dad returns quickly. As much as I want to punish Aramis, I still need my father to mediate.”Napansin ni Hyacinth na tila maraming gustong sabihin ni Varo sa kanya pero hindi nito magawa. Kung alam lang nito na may ideya na siya sa tumatakbo sa isip nito. Dahil kababalik lang nito sa totoong pamilya, tamang sabihin na wala pa itong impluwensya kumpara kay Aramis. The Lao Clan might even beli







