LOGIN"Gusto kong suklian ang regalong ibinigay mo."Huminto ang kamay ni Ruby, dahil hindi niya naramdaman ang anumang kilusan mula sa kanyang asawa. Muli nang binuksan ni Hevan ang kanyang mga mata at bahagyang yumuko. Nakita niyang nakatingin sa kanya ng malamig ang kanyang asawa."Hindi ako umaasa ng kapalit para sa lahat ng ibinibigay ko. Bakit mo ipinanganib ang sarili mong buhay?" Tahimik na boses ni Ruby, malinaw na hindi siya natutuwa sa ginawa ni Hevan.Hindi niya ibinigay ang saplot na tuwalya para makatanggap ng kapalit. Kung alam niya lang na mangyayari ito, hindi niya sana ibinigay. Huminga nang malalim at mariing binuga ni Ruby, pagkatapos ay pumili na lamang na manahimik at muling nilinis ang paligid ng tahi na tahi niyang sugat.Tiwala siyang hindi magkakaroon ng peklat kapag gumaling na ito.Wala pang usapan sa pagitan nila hanggang sa matapos ni Ruby ang paglalagay ng plaster para idikit ang gasa na sumasakop sa sugat.Ibinalik ni Ruby ang lahat ng kagamitan sa kahon ng m
"Maghintay ka lang sandali, maliligo ako, sige." Tumingin muli si Ruby kay Hevan sa salamin habang bahagyang tumatango. Nang pumasok si Hevan sa banyo, agad niyang napansin ang kama at talagang may natitirang pulang mantsa sa kumot.Mukhang hindi alam ni Hevan na tumagas ang dugo niya.Mabilis ang tibok ng puso ni Ruby habang pumasok siya sa walk-in closet at tiningnan ang lalagyan na karaniwang ginagamit para sa mga maruming damit.Kinunot noo ni Ruby dahil hindi niya mahanap ang mga damit na suot ni Hevan kagabi pati na rin ang kanyang amerikana at pantalon. Ang kanyang napakalaking tiyan ay nagpapadali sa kanya na mapagod, kaya napili ni Ruby na umupo muna sa bilog na sofa sa harap ng kanyang malaking vanity table.Patuloy na iniisip ni Ruby ang pulang mantsa hanggang sa lumabas si Hevan mula sa banyo at natagpuan siyang nagmumuni-muni."By." Tawag nito. Nagulat si Ruby at tumingala, suot pa rin ni Hevan ang kanyang pamamasahan. Lalo pang lumaki ang pagdududa ni Ruby tungkol sa kun
"Eughh...." Isang mahinang ungol ang narinig na lumabas sa makinis na labi ni Ruby. Dahan-dahang gumalaw ang kanyang mahahabang pilikmata kasabay ng bahagyang namamaga pa ring mga talukap nito, dahil sa pag-iyak niya buong gabi sa sobrang pag-aalala para sa kanyang asawa.Muling kumurap at dahan-dahang binuksan ni Ruby ang kanyang mga mata habang hinahaplos ang isang bagay na nakapatong sa kanyang hita. Hinimas niya ang matigas na bagay na lubos na niya nang alam. Biglang kumunot ang noo niya habang mabilis na tumibok ang kanyang puso.Pinigilan ni Ruby na buksan pa ang kanyang mga mata, natatakot na mawawala agad ang pigura pagkatapos niyang tumingin. Sa ngalan ng Diyos, hindi pa ganito katakot si Ruby dati. Kahit noong iniwan siya ng lalaki sa altar, ang kanyang pag-aalala ay hindi sinamahan ng ganitong lalim ng takot.Si Hevan, na naramdaman ang mahinang haplos ng kanyang asawa, ay agad na binuksan ang kanyang mga mata. Napakahusay ng pagkontrol niya sa sarili—hindi siya madaling m
Nang marinig iyon si Vidson ay tumango at naiintindihan, habang sa isip niya ay patuloy na iniisip kung aling kalaban ang posibleng umatake sa kanyang anak na lalaki. Maraming kalaban si Rickfeller na nagpapanggap na mga kasamahan sa trabaho; hindi naman siya walang alam na lahat sila ay naghahanap ng paraan para pabagsakin ang kanyang kumpanya, kahit na tiyak na walang kabuluhan iyon.Parang bakal na nakabaon sa ilalim ng lupa si Rockfeller. Kahit gaano kalakas o gaano kayo pagsisikapin na putulin o gumuho ito, imposibleng mangyari. Talagang malakas ang pamilyang iyon, alinsunod sa tawag na nakatanim sa kanilang lahi.Mga kamay ng mananakop at tagapagwasak ng Diyos ang Rockfeller. Nagagawa nila ang lahat ng kanilang ninanais maliban na lamang kung ang kalooban ng Diyos ay hindi umaayon sa kanilang nais. Ngunit sa ngayon, tila palaging nasa kanilang panig ang Diyos.Hindi alam kung anong kabutihan ang ginawa ng kanilang mga ninuno para maramdaman nila ang ganitong kalaking biyaya mula
Lucy ayuyuin ang likod ni Ruby nang may pagmamahal, "Hindi mangyayari ang anumang masama sa kanya, maniwala ka. Sa paningin ng isang ina, siya ay isang matatag at hindi matatalo na bata. Malapit na siyang makauwi, kailangan mong maghintay sa kanya na may ngiti sa iyong mukha, huwag kang magmukhang malungkot tulad nito."Hinawakan ni Lucy si Ruby at pinunasan ang mga luha nito na patuloy na umaagos. Ito rin ang unang pagkakataon na siya ay nakipag-ugnayan nang ganito kalapit sa kanyang ampon na babae, na hindi niya man lang nabigyan ng sapat na pagmamahal mula noong bata pa ito.Ang pagpapasisi ay palaging huli dumating, ngunit kung may pagnanap na magbago, mas mabuting huli kaysa hindi na lamang. Gagamitin nila ng kanyang asawa ang pagkakataong ito nang buong husay.Ang sirang salamin ay hindi na maibabalik sa dati nitong anyo, ngunit hindi imposibleng gawing isang bagay na mas maganda pa. Katulad ng puso ng kanyang anak na hindi na maaaring bumalik sa dati, sa huli ay handang buksan
Sa kanyang panaginip, nakita ni Ruby si Hevan na nababalutan ng dugo, nakahiga sa isang madilim na lugar na may mapagpakumbaba ngunit punong-puno ng pag-ibig na tingin sa kanya habang siya ay nakatayo sa malayong distansya mula sa lalaking iyon.Hindi makagalaw ang mga paa ni Ruby kahit na nais ng kanyang puso na tumakbo papunta sa lalaking nakalahad ang kamay, na para bang sinusubukang abutin siya ngunit imposibleng maabot.Sa panaginip na iyon, wala silang ibang kasama kundi silang dalawa lamang. Paulit-ulit na binibigkas ni Ruby ang mga salitang "Manatili ka" ngunit ang lalaking halos nanghihina na at muntik nang isara ang mga mata ay mahinang umiling, na para bang sinasabing hindi na niya kayang labanan pa.'Hindi ka maaaring umalis! Hindi kita pinapayagang umalis!' Sigaw ng puso ni Ruby.Ngunit hindi siya makapagsalita. Nanginginig ang kanyang buong katawan at para bang pinipilit siyang panoorin lamang ang nakakatakot na trahedyang ito nang walang magawa.Para bang alam ng lalaki







