C-5

AURORA ANGELINA

“Feeling mo naman,” wala sa sarili na sambit ko.

Nanlaki ang mga mata ko ng marealize ko ang sinabi ko. 

“What did you say?” tanong niya sa akin.

“May sinabi po ba ako? Parang wala naman,” sabi ko sa kanya.

“Narinig kita,” sabi niya sa akin.

“Narinig mo naman pala kaya bakit ka pa nagtatanong,” sabi ko pa kaya bigla na lang huminto ang sasakyan.

Ako naman itong kinakabahan sa kanya. Dapat talaga ay hindi na ako sumabay sa kanya. Sana ay nagpahatid na lang ako sa driver namin. 

“Wala ba akong karapatan na maging feeling? Guwapo naman ako at single naman ako,” sabi pa niya sa akin.

“Guwapo ka po ba?” 

“Hindi ba?” tanong niya sa akin at mas lumapit pa siya sa akin kaya naman ako itong kinakabahan sa kanya. Gwapo siya kaya mas lalo akong kinakabahan. Natatakot rin akong tumingin sa mga mata niya.

“H–Hindi po. Sakto lang,” sagot ko sa kanya.

“Okay, sabi mo,” sabi niya at pinatakbo na naman niya ang sasakyan.

Ako naman ay mapakapit ng mahigpit sa seatbelt ko dahil ang bilis niyang magpatakbo ng sasakyan niya. Hindi ko tuloy alam kung galit ba siya o hindi. Hindi ba niya kayang tanggapin na hindi siya guwapo sa paningin ko kahit pa kasinungalingan ito. Bakit ko naman kasi sasabihin sa kanya na guwapo siya? Hindi pa nga ako naka-move on sa ginawa niyang paghalik sa akin kagabi na mukhang nakalimutan niya. Tapos gugustuhin ko na naman na maulit.

“Uncle ninong, salamat po sa paghatid. Ingat ka po,” sabi ko sa kanya dahil nakarating na agad kami sa school ko.

“Bumalik ka sa clinic next week,” sabi niya sa akin.

“Okay po,” sabi ko na lang at lumabas na ako sa sasakyan niya.

Paglabas ko ay sinalubong ako ng iba kong classmates. 

“Hindi ka nagmotor ngayon?” tanong nila sa akin.

“Hindi, bukas na lang,” sagot ko sa kanila.

“Sino ang naghatid sa ‘yo? Ang ganda ng sasakyan eh. Boyfriend mo ba?” tanong nila sa akin.

“Hindi,” sagot ko naman dahil hindi naman talaga.

Nang lumingon ako ay hindi pa rin pala siya umaalis. Hinayaan ko na lang at pumasok na ako sa loob ng school namin. Pero nagulat ako dahil itong isa kong kaibigan ay inakbayan ako. At pinakamatalik kong kaibigan sa lahat. Siya rin ang nagturo sa akin na magmotor. Kaya minsan ay nagra-rides kaming dalawa.

“Wala ang motor mo?” tanong niya rin sa akin. 

“Wala, tinatamad ako ngayon. Hindi ako nakatulog ng maayos,” sabi ko sa kanya at halos lahat na yata sila ay nagtataka na wala akong gamit na motorsiklo ngayon.

“Sana sinabi mo para isinabay kita,” nakangisi na sabi niya dahil malapit lang naman sa amin ang bahay nila.

“Hindi mo ba kasabay ang jowa mo?”

“Hindi, break na kami,” sagot sa akin ni Marky.

“Ang bilis mo talagang magpalit ng babae parang damit lang,” sabi ko sa kanya.

“Ang boring kasi tapos demanding pa,” sabi niya kaya inirapan ko siya.

“Alam mo, lahat naman talaga ng babae ay gusto ng sweet na boyfriend at caring. Ikaw kasi pinaglalaruan mo lang sila—”

“So, siya na ba? Siya na ba ang bago mo ngayon? Siya na ba ang ipinalit mo sa akin?” tanong nga babae na sa tingin ko ay ex nitong nakaakbay sa akin.

“Nagkakamali ka, Miss. Hindi ko type ang isang ito. Kaibigan ko na siya since grade school pa kaya naman tumigil ka sa kaka-accuse sa akin dahil kasama pa nga niya ako noong nagpatuli siya,” sabi ko sa babae kaya naman tinakpan ng isang ito ang bibig ko.

“Hindi mo na ‘yan kailangan pang sabihin,” pabulong na sabi ni Marky sa akin.

Tumawa naman ako at ang babae na nasa harapan namin ay halatang nagulat. Hinayaan ko na lang at inalis ko ang braso ni Marky sa balikat ko. 

“Mag-usap na lang kayong dalawa. May class pa ako,” sabi ko sa kanila at iniwan ko na sila.

Lagi na lang akong napagkakamalan ng mga babae niya. Kaibigan ko lang talaga ang isang ‘yon. Ewan ko ba pero never ko naman siyang naging crush. O baka hindi ko lang talaga siya type. Wala akong interes sa kanya dahil sapat na sa akin na maging magkaibigan kami. Mabait siya pero babaero nga lang.

Pumasok na ako sa class ko at parang wala namang pumapasok sa utak ko. Pero okay lang dahil ang mahalaga ay present ako. After class ay bumili lang ako ng pagkain ko. After ay pumunta ako sa library para matulog. Oo, dito ako matutulog dahil bawal ang maingay dito kaya walang manggugulo sa akin. Naramdaman ko ang vibration ng alarm ko kaya naman gumising na ako dahil may isang class pa ako. Gabi na ang uwi ko dahil sabog ang schedule ng class ko. Ewan ko ba naman at hindi na lang tuloy-tuloy para sana maka-uwi ako.

Kahit pa inaantok pa ay nagmamadali akong pumunta sa next class ko. Ito na ang last class ko hanggang gabi na ito. Seven pa ang uwi ko at magtaxi na lang ako pauwi. Nagpapasalamat naman ako dahil ang bilis ng oras ngayon. Natapos na sa wakas ang class ko. Ngayon ay nag-aabang na ako para umuwi. Magbobook na sana ako pero may sasakyan naman na tumigil sa harap ko at ito ang kotse ni uncle ninong. Ibinaba na niya ang bintana niya.

“Sabay ka akin!” nagulat ako dahil narinig ko ang boses ni Marky. Nakita ko na may is pa siyang hawak na helmet. Oo nga pala, alam niya na wala akong dalang motorsiklo ngayon.

“Get in,” seryoso ang boses na utos naman sa akin ni uncle ninong kaya hindi ko na alam kung kanino ba ako sasabay.

“Tara na, sumabay ka na sa akin. Hinintay talaga kita,” nakangiti na sabi sa akin ni Marky kaya tumingin naman ako kay uncle ninong na ngayon ay naghihintay rin sa akin at seryoso na ang ekspresyon ng mukha niya.

“Kanino ba ako dapat na sumabay? Sa kaibigan ko ba o sa uncle ninong ko?” tanong ko na lang sa sarili ko.