5

katahimikan saglit bago nagsalita si Zamiel.

“Kumusta yung kagabi?” tanong niya, halatang pabiro pero may halong intriga.

Sumama ang titig ni Clyde sa kanya.

“Huwag nyo na ulit uulitin ’yun… kung mahal niyo pa ang mga buhay niyo,” inis niyang sabi, malamig at seryoso.

Tumawa si Zariel, halatang hindi natakot.

Itinuro niya si Xavier, parang sinasabi: “Siya talaga may pakana nun, Clyde.”

“Si Zamiel lang ang humanap ng babae,” dagdag pa niya, halatang pinaglalaruan ang sitwasyon.

Tumingin si Clyde kay Zamiel, kumunot ang noo.

“Sinu yung babae?” tanong niya, mababa at mahigpit.

Kibit-balikat si Zamiel, natatawa, halatang pinagtatawanan ang reaksyon ni Clyde.

“Andun ka na… hindi mo pa tinignan,” pabiro niyang sagot.

Napayuko si Clyde.

Naalala niya bago siya lumabas, Nung mahimasmasan siya nakadapa na yung babae…hindi na niya sinilip pa ang mukha,

Parang tinamaan siya ng konsensya.

Bahagya siyang huminga nang malalim, ramdam ang bigat ng pangyayari sa dibdib niya—hindi na lang sa galit, kundi sa guilt at pag-aalala rin.

Blurred pa rin ang paningin niya, dulot ng gamot na inihalo sa alak niya kagabi.

“Pero maganda ’yan… hindi mo naaalala,” natawang sabi ni Zamiel, halatang nang-aasar habang tinititigan siya.

“Sabay na tayo umuwi. Daan tayo kina Atlas.”

Creole pov..

Lumabas sila sa opisina,

Dumaan sila sa tabi ko—hindi ko maalis sa paningin ang halos nakangiting mukha ni Zamiel.

“Bye, Miss Maoy…”

bulong niya, nakangisi, halatang nanunukso.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko.

Hindi ako makapag-react—hindi dahil takot, kundi dahil andiyan ang boss ko, nakatayo lang sa p***o, tahimik ngunit nakamasid.

Napakuyom ako sa kamao at tumingin sa oras  second nalang 5'oclock na..

Tapos na ang duty ko..

“Bye, Sir!”

Yumuko ako bilang paggalang sa boss, pilit pinipigilan ang kaba sa dibdib.

Habang nagbibilang ng segundo sa isip ko:

5… 4… 3… 2… 1…

Saktong 5 o’clock, mabilis kong dinampot ang bag ko at tumakbo papasok sa exclusive elevator ng boss ko, kasama ang mga kaibigan niya.

Ramdam ko ang adrenaline habang sumasara ang p***o ng elevator,

Tumitig ako sa target ko, gulat na gulat sa ginawa ko.

"Creole…"malamig na tawag sakin ni Sir Clyde..napapailing na parang nag tatanong Kung anong problema..

“Hindi na po ako nakaduty, sir!” mabilis kong sagot, sabay baling ng masamang titig kay Zamiel — ang pangalang narinig ko kanina.

Nginitian ako nito.

“Why?” tanong nito, parang nagtataka pa.

ANONG WHY, PANAGUTA----!!

Agad nitong tinakpan ang bibig ko gamit ang malalaking palad niya.

“Shhh…” aniya, sabay higpit na niyakap ako patalikod.

“Hmmmm…!!!”nagpapapalag ako habang ang tatlong lalaki sa gilid nakatulala Lang Samin.

“Zamiel, let her go.." seryosong Sabi ni sir clyde..

Pero sadyang matigas ang mukhang nung zamiel..

Hindi niya ako binitawan.

Pagkabukas pa lang ng elevator, bigla niya akong kinaladkad papuntang likuran—sa may fire exit, malayo sa paningin nina Sir Clyde.

“Saglit lang. Mag‑uusap lang kami ng girlfriend ko,” malamig niyang sabi, habang napapakunot ang noo ni Sir Clyde at ang iba pa.

Nang tuluyan kaming makalayo, saka niya lang ako binitawan.

Agad akong humarap sa kanya, nanginginig, luhaang ang mga mata.

“Hayup ka…!” sigaw ko, halos maputol ang boses ko sa galit.

“Pinagsamantalahan mo ako!!”

“Ako?! Bakit naman kita pagsasamantalahan?” sabi niya, tila naging seryoso.

“Ikaw yung tumabi sa’kin, ‘di ba?!” galit kong tanong.

“Tumabi lang ako sa’yo… hanggang Doon lang,” paliwanag niya..nakangiti.

Mayamaya, dinukot ko ang limang daang piso mula sa bag at ibinato sa kanya.

“Sayo na yang 500 mo!!!” sigaw ko, galit at hindi makontrol ang emosyon.

Kumunot ang noo niya, halatang nagtataka.

“500 pesos? Para saan ito?” Buklat pa niya ang perang nasalo niya sa kamay.

“I-iniwan mo sa akin ‘yan kagabi!” sagot ko, galit na galit.

Tumawa siya, malakas at walang pigil.

“Ang kuripot talaga!” rinig Kong bulong niya, sabay tingin sa akin.

“Miss… kung ako mag-iiwan ng pera sayo, hindi lang ganito ang halaga. Grabe naman, ‘500’ lang iniwan talaga sayo?” tawa niya habang patuloy na nakangiti.

“Bastos!!!!!” sigaw ko, habang umiiyak at nanginginig.

Tumakbo ako palabas, hindi alintana ang paligid, at agad sumakay sa taxi nagpahatid pauwi...

Nakalimutan ko na may kotse pala ako—sobrang inis ko na halos hindi ko na iniisip ang iba pa.

Pagkauwi ko, sinalubong ako ni Sheila.

“Ano nangyari sayo?” tanong niya, halatang nag-aalala.

“Sheila!!!” umiiyak kong sigaw, nanginginig ang buong katawan.

“Nakita ko yung… yung tumabi sakin sa bar kagabi!!!”

“Pwede ba tayong… magkaso?” bigla Kong tanong, puno ng takot at galit.

Naku… di ko alam, Creole,” sagot ni Sheila, halatang nahihirapan.

“Lasing ka din kasi… tapos yung lugar kung saan naganap yun… malamang Malinis na yun...”

Gwapo ba?” tanong ni Sheila, nakangiti.

Tumango ako ng marahan.

“Gwapo nga… nakakabwisit lang,” bungad ko,

"Anong work??" Tanong pa nito.

"Ewan ko..! Sagot ko

"Binalik ko Yung 500 niya sa sobrang inis ko!!"dagdag ko pa..

"Ay sayang ano kaba!!" Umiiling na Sagot ni Sheila ..

“Perahan mo na lang,” ani niya, halatang masaya sa reaksyon ko, at ang ngiti niya ay parang panalo na panalo.

Umiling ako at pumasok na sa kwarto

Naramdaman ko ang bigat ng ulo ko habang dumiretso ako sa kwarto, bitbit pa rin ang galit at inis sa sarili. Bakit pa kasi ako naglasing?  hindi sana, hindi sana nawala ang bagay na pinakaiingatan ko. Nakakainis. Para akong binabalot ng hiya at inis na hindi ko maalis.

Pagbagsak ko sa kama, bigla namang tumunog ang cellphone ko.

Napakunot ang noo ko.

Si Sir Clyde.

“Dalhin mo rito sa suites ko yung financial discrepancy report. Gusto kong makita ngayon..get up here in five minutes.."

Agad akong napatayo, halos mahulog pa ang bag ko sa pagmamadali. Kinuha ko ang USB na pinagpapalagay kong kailangan niya sa report—kinakapitan ko na lang ng hininga yung kaba ko.

“Grabe naman… mag-utos agad-agad…” bulong ko habang taranta kong sinasara ang zipper ng bag. Pakiramdam ko hinahabol ako ng oras.

Pagbukas ko ng pinto—

“Saan ka?!” rinig ko pa ang sigaw ni Sheila mula sa loob.

“Saglit lang ako!!” sigaw ko pabalik habang halos tumakbo palabas ng gate, sapatos ko nga parang hindi pa nakaayos sa paa.

Sa gitna ng paglalakad ko palabas ng subdivision, mabilis akong nag-type ng message, nanginginig pa daliri ko.

Sir, ano pong number ng suites niyo sa ASHWOOD Estate?

Pinindot ko ang send… at huminga ng malalim.

Ilang segundo lang ang lumipas—biglang umilaw ang screen ko.

Typing…

Nagta-type na agad siya.

Suites 443

Hingal na hingal pa ako nang makarating sa harap ng suite. Isang pindot pa lang sana ng doorbell—

Biglang bumukas ang p***o.

Parang naputol ang hininga ko.

Si Sir Clyde, ang nagbukas ng p***o habang suot lang ang puting bathrobe, bahagyang nakaluwag, at kitang-kita ang butil ng tubig na dumadaloy mula sa basang buhok niya pababa sa dibdib.

May hawak siyang tuwalya, pinupunas sa basa niyang buhok ang ganda ng katawan. Broad shoulders, defined ang chest, bumaba ng tingin ko—

Perpektong abs.

Napalunok ako.

Hindi ko namalayan na nakatitig na pala ako nang sobrang tagal.

Hanggang sa marinig ko ang malalim, malamig, pero parang nagbabanta niyang boses:

“Why are you looking there?”

Nagsalubong ang kilay niya, bahagyang yumuko, para bang sinusundan ang direksiyon ng mga mata ko.

I felt my entire soul leave my body.

I couldn’t move.

I couldn’t breathe.

I couldn’t even form a single word.

I just stood there… him dripping from the shower, robe half-open—

and me, burning red from head to toe, caught staring at the worst possible moment.