LOGINMaya-maya, bumukas ang exclusive elevator na ginagamit lamang ng boss niya-kaya napakunot ang noo niya. Hindi naman oras para gumamit si Clyde ng elevator, at wala rin naman sa listahan na may darating.
Lumabas mula roon ang isang babaeng sopistikada-maputi, matangkad, elegante, at mukhang Mayaman.
Agad niya itong binati.
"Good morning, Ma'am. May appointment po ba kayo?"
Medyo lutang ang tanong niya, dahil wala naman ito sa schedule ni Clyde.Tumingin siya sa notepad, nag-scroll sa listahan ng names.
"May I have your name, Ma'am?" dagdag niyang tanong habang sinisipat kung saan ilalagay ang guest sa log.Sa halip na sagutin Siya tinanong nito ang boss niya..
"Where's Clyde?"
"Ahmm... Ma'am, ano po ang pangalan nila?"
"I'm his girlfriend Karla Ventura. Kailangan ko pa ba ng approval niya tuwing pupunta ako dito?" sabay ng konting pagkamataray.
Hindi ako nakasagot..
Biglang bumukas ang p***o Ng opisina ni Clyde..
Lumiwanag ang mukha ng babae at agad na niyakap si Clyde.
"Karla...What are you doing here" seryosong tanong ni Clyde.
"Clyde... sorry, lowbat kasi phone ko kagabi," paghingi ng paumanhin ni Karla.
Tumingin lang si Clyde sa kanya at bumugtong ng hininga.
"It's okay... come in," sagot niya, sabay pinapasok ang girlfriend niya.Tumingin si Clyde sa akin. Saka tumango, at isinara niya ang p***o ng opisina.
Marahang umupo ako at inayos ulit ang schedule ng boss.
"Thirty minutes nalang kasi may pupuntahan kaming meeting..."Maya-maya, bumukas ulit nag exclusive elevator at lumabas doon ang tatlong lalaki,
Agad akong tumayo at bumati..
May naamoy akong pamilyar na pabango.
Napahinto ako.
Agad akong napalingon sa tatlong lalaking nakatayo ngayon sa harap ko.
"Hi, miss," ngiting-ngiti ang isa, parang sanay mang-akit.
"pwede ba kay Clyde?" tanong naman ng nasa gitna-nakatingin diretso sa mga mata ko, parang sinusuri ako.
"Ahmm... may bisita pa po si Sir Clyde," sagot ko habang sinusubukan kong maging professional, kahit ramdam kong nagkakalkal ang utak ko.
Habang nagsasalita ako, pilit kong inaamoy ang paligid-hinahanap ang pamilyar na scent na hindi ko maalis sa isipan.'Yun 'yung pabango kagabi...
Napatitig ako sa kanila.
Kambal ang dalawang lalaki-magkasing-tangkad, magkapareho ang tikas. Pero 'yung isa... may kakaibang titig...Titig na titig siya sa akin, nakangisi.
Nakakakilabot pero... parang may alam siya na hindi dapat."Small world.."rinig ko pang bulong nito.
Lumapit siya.
Hindi basta lapit-sobrang lapit na halos maramdaman ko ang hinga niya sa gilid ng tenga ko.Bahagya siyang yumuko...
at sa mababang boses na parang nanunukso, bumulong:"Nice to meet you again... Miss Maoy."
Parang nanlamig ang batok ko.
"I-ikaw 'yon!!"
Mabilis kong sabi, halos mabasag ang boses ko sa pagkabigla. Nanlaki ang mga mata ko habang tinititigan siya.Ngumisi lang siya-'yung tipong ngisi na parang alam niya lahat ng ayaw mong aminin.
"Ako? Ang alin?"
tila nang-aasar pa, nakahilig nang bahagya na parang pinaglalaruan ang reaksyon ko.Tumango-tango pa siya, kunwari inosente, pero kumikislap ang mga mata-
alam na alam niya kung ano ang tinutukoy ko.At doon ko nalaman-
Sa kanya galing ang pabango.Nagtaas-baba ang dibdib ko sa galit. Hindi ko na napigil. Bumaba ang tingin niya sa dibdib ko-saglit lang pero sapat na para mawala ako sa sariling pagpipigil.
Napakabastos.
Bago pa ako makapag-isip, nasampal ko na siya.
Napasinghap ang dalawang lalaki sa likod niya, halatang hindi inaasahan ang bilis ng reaksyon ko.
"Bastos ka, ha!!!" sigaw ko, halos nanginginig ang boses sa inis at hiya.
Parang nawala na sa isip ko na naka-duty ako,
nasa opisina, at may mga taong nanonood.
Ang lalaking sinampal ko...
hindi nagalit. Hindi sumigaw.Bagkus, dahan-dahan siyang humawak sa pisngi niya at...
ngumisi. 'Yung ngising alam mong mas lalo siyang naiintriga kaysa napipikon.Bumukas ang p***o. Lumabas si Karla, kasunod si Sir Clyde-halatang aalis sila.
Napatingin si Clyde sa amin, agad na nagbago ang ekspresyon niya nang makita ang tatlong lalaki at ako na halatang tensyonado.
"What's happening here?" tanong ni Clyde.
"Wala," sagot ni Zamiel, nakangiti-'yung ngiting parang nag-eenjoy sa gulo.
Sabay lingon niya sa akin, mabagal, parang sinasadyang ipakitang sinusuri niya ako mula ulo hanggang paa."Hindi ko alam," dagdag niya, "na may maganda kang secretary, Clyde."
Nagkatinginan ang dalawang kasama niya, kapwa nakangisi.
Si Clyde naman, biglang tumigas ang panga-'yung tipong galit pero pinipigilan. Habang si Karla ay napahawak sa braso ni Clyde, halatang nagtataka pero may bahid ng selos.Ako naman, biglang nanlamig ang kamay.
Nanigas ang panga ni Clyde.
Tumalim ang tingin niya-hindi sa mga kasama nito- kundi sa'kin."Creole," malamig niyang tawag.
Parang biglang lumakas ang tibok ng puso ko.
Humakbang siya palapit, hinila si Karla nang bahagya para mailayo sa eksena."Oras ng trabaho," madiin niyang sabi, hindi na nagpipigil. "At dito ka nakikipag-landian?"
Para akong binuhusan ng yelo.
"N-hindi po sir, hindi gano'n-""Hindi?"
Sabay tingin niya sa tatlong lalaki, lalo na kay Zamiel na nakangiting aso na parang nanunukso pa."Inside my company," aniya, mababa ang boses, "you act professionally.."
Namula ako-sa inis, sa hiya, sa gulat.
At sa likod ko, narinig ko ang dalawang lalaki na bahagyang natawa habang si Zamiel ay lalo pang ngumisi, parang mas lalo siyang naaliw sa eksenang lumalalim ang gulo."Clyde, let's go," parang naiinis na sabi ni Karla, sabay hatak sa braso niya. Halatang gusto na niyang umalis at hindi na makita ang tensyon dito.
Ako naman, napayuko.
Hindi ko alam kung dahil sa hiya, takot, o inis na rin. Ramdam ko ang tingin ni Clyde na parang sinusukat ang bawat paghinga ko."Cancel mo ang meeting," malamig niyang utos, walang emosyon pero punô ng bigat.
Napakislot ako.
Y-yes, sir..." sagot ko, kabado.
Hindi ko pa rin maitaas ang ulo ko-ayaw kong makita ang ekspresyon niya.Bumaling si Clyde kay Karla, halatang masama ang timpla, pero pilit pinipigil upang hindi lumala pa ang gulo sa harap ng mga taong nakatingin.
"Mauna ka na," malamig niyang sabi.
Napakunot ang noo ni Karla.
"Huh!? Ano ba, Clyde?!" Halata sa boses niya ang pagkalito at pagtaas na ng inis.Pero napag-usapan na natin 'to, Clyde!!!"
may bahid ng panunumbat, parang pinipilit nitong ilagay siya sa lugar habang nasa publiko.Pero si Clyde-hindi man lang tumingin sa kanya.
Nanatili ang mga mata nito sa akin, panga niyang nakadiin, para bang may bigat na hindi niya masabi sa harap ng lahat."Bye, Karla!"
Rinig ko pa ang pang-iinis ng isa sa mga lalaki-malamang si Zamiel, base sa kapal ng ngiti niya."Leche kayo!!"
sigaw ni Karla, sabay walk out na parang rumarampang galit sa buong hallway. Umalingawngaw pa ang takong niya habang papalayo.Tahimik ang opisina pagkatapos noon.
Yung klase ng katahimikan na nakakasakal."Sa loob tayo."
Aya ni Clyde sa tatlong lalaki, malinaw ang tono-malamig, may awtoridad.nauna siyang pumasok, sinusundan ng tatlong lalaki..
Samantala...
"Grabe ka talaga, mag‑Mahal, Clyde... Talagang hindi mo hiniwalayan si Karla."
Halos punong-puno ng pagka-frustrate ang tono habang nagsasalita.Tumingin lang si Clyde kay Xavier, malamig at walang emosyon, pero ramdam ang bigat ng mga mata niya.
Si Karla, long-time girlfriend niya, on-and-off ang relasyon nila.
Alam ni Clyde ang lahat ng kalokohan ng girlfriend niya kapag naghihiwalay sila-katunayan, iyon ang dahilan kung bakit ayaw ng mga kaibigan niya rito."HAPPY BIRTHDAY CREOLE!!!!" Sabay-sabay na sigaw nila Zamiel, Aziel, at xavier—kasama si Maris na girlfriend ni xavier na nakangiti.. habang hawak ang kamay ng boyfriend niya. Si Shiela naman, karga-karga si baby Caleb na parang mini prince sa kanya, ngiti hanggang tenga pero may halong lungkot sa mata—siyempre, siya pa rin ‘yung single at alam nating lahat kung bakit. Andun din si Noah, kapatid ni Clyde na first time ko lang nakilala—kamukhang-kamukha niya si Clyde pero mas tahimik, ngiti lang nang ngiti sa gilid habang pinapanood ang lahat. Biglang lumapit sa’kin si Clyde, hawak ang magandang bouquet ng mga rosas at isang square gift box. Mainit ang ngiti niya, mata niya puno ng pagmamahal. “Happy birthday, babe…” bulong niya, halos ako lang ang nakarinig, sabay abot ng flowers at gift. “Open mo na.” “Miss, maoy open mo na...” sigaw naman ni Zamiel, nagtaas pa ng baso kasama ang iba, excited na excited. Nahihiya akong binuksan ‘yung box—at bumungad sa’kin ang pinakamagandang
Hinalikan ko siya mula sa leeg pababa—dahan-dahan, sinisipsip nang bahagya ang balat niya sa bawat dampi, nararamdaman ko ang mabilis na pagtaas-baba ng dibdib niya. Bumaba pa ako sa abs niya, dinidilaan ang bawat uka, hinahaplos ng labi ko ang matitigas na muscles na basa pa ng tubig mula sa shower niya. At nang wala nang hiya, kinapa ko siya doon—sa ilalim ng boxer shorts niya—ramdam ko agad ang tigas at init niya sa palad ko.Ang titig niya, grabe… matindi, madilim, halatang nag-uumapaw pa rin ang pagnanasa kahit pigil na pigil siya. May gusto akong subukan na hindi ko pa nagagawa—gusto kong tulungan siyang mapawi ‘yung init niya sa ibang paraan, lalo na’t bawal pa talaga sa’kin.Agad niyang hinawakan ang balikat ko, mahina pero determinado...“Don’t…” pigil niya, umiiling-iling pa, pero namumungay na namumungay ang mga mata niya, halatang hirap na hirap nang magpigil.Pero hindi ako nagpapigil. Marahan kong inilabas ‘yun—hinila pababa ang boxer shorts niya—at napangiti ako nang l
Pagkatapos ng matagal na yakap at halikan sa loob ng kotse, unti-unti nang humina ang emosyon namin—naging tahimik, pero mas malalim ang koneksyon. Si Clyde, hinaplos niya ang pisngi ko, pinunasan ang natitirang luha ko gamit ang hinlalaki niya.“Uwi na tayo…” bulong niya, ngiti sa labi pero seryoso ang mata. “Sa suite. Doon tayo mag-usap nang matino….”Natawa ako nang mahina, sapat lang para marinig niya. Alam ko kasi talaga kung ano ‘yung nasa isip niya—‘yung haplos niya kanina sa pwet ko, ‘yung kamay na umakyat sa dibdib ko… obvious na obvious.“Hmm… bawal pa, Clyde,” sabi ko sa kanya, pilit na seryoso ang tono pero may ngiti sa labi at mata.Kumunot ang noo niya, parang naguluhan talaga. “Ha? Bakit naman bawal?”Maya-maya pa, napangisi siya—‘yung pangisi na alam mong naintindihan na niya ang laro ko. “Ahhh… pwede na ‘yan,” sabi niya, tapos tumawa nang mahina, paos pa rin ang boses dahil sa emosyon kanina at sa alak.“Ayoko,” pakipot ko kunwari, inaayos ang damit ko at umiwas ng ti
Habang nasa loob pa rin kami ng kotse sa madilim na sulok ng parking lot, hindi na talaga kami nakapagpigil. Ang halik niya, unti-unting nagiging mas mapusok, mas mainit, mas hindi na makapaghintay.Hinila niya pababa ang strap ng damit ko nang bahagya, labi niya bumaba na sa leeg ko, sa balikat ko. Bawat halik niya parang nag-iiwan ng apoy. Napahawak ako nang mahigpit sa balikat niya, kuko ko bahagyang nakakabit sa damit niya."Clyde... baka may makakita..." hiningal kong sabi, pero hindi ko naman talaga siya tinutulak palayo. Sa totoo lang, gusto ko rin 'to. "Let's talk, Creole..." he whispered between soft kisses on my neck, his warm breath sending shivers down my spine."T-teka... paano tayo mag-uusap kung ganito ang ayos natin?" namumula kong sita, pilit na tinatago ang kaba at kilig. Akma akong aalis sa kandungan niya, hihiwalay nang bahagya, pero bigla niyang hinigpitan ang hawak sa bewang ko-mahigpit pero hindi masakit, parang ayaw niyang makawala ako kahit isang sentimo.Nap
Lumalim na ang gabi, halos kami-kami na lang ang natira sa table. Ang ingay kanina, unti-unti nang napalitan ng mahinang tugtugan at tawanan na paminsan-minsan. Si Clyde... grabe, halatang natamaan na talaga. Pulang pula ang mukha at leeg niya, pero 'yung mga mata niya, mapungay pa rin kapag tumitingin sa'kin. Hindi nawawala 'yung ngiti sa labi niya..Hawak niya na naman 'yung bote ng beer, ilalapit na pa sana sa bibig niya nang pigilan ko 'yung braso niya."T-tama na 'yan..." sabi ko nang mahina, nahihiya pa rin pero nag-aalala talaga. "Magmamaneho ka pa diba?"Ngumiti Lang Siya.. Tiningnan niya ako nang matagal bago sumagot.“You can take care of me,” sabi niya na nakangisi, 'yung ngisi na puno ng pang-aasar. Inangat niya 'yung kilay, parang hamon. "Pwede ba ako sa inyo?"Napaawang ang bibig ko. Napapakamot ako sa ulo ko, hindi alam kung ano ang isasagot. Pakiramdam ko kung sasagutin ko 'yun nang deretso, baka may masabi akong hindi ko na mabawi pa.Biglang sumingit si zamiel sa g
Binuka ko ang bibig ko para sumagot-kahit ano basta may masabi lang-pero wala akong maisip na matino."K-ka...kasi..." nauutal kong sabi, parang sinusunog na ang buong mukha ko sa pamumula. "Masyado kang malapit... hindi Kita magagamot nang maayos."Pabulong ko 'yung huling parte, halos hindi marinig, pero narinig niya. Siyempre narinig niya.Bahagyang lumaki ang ngisi niya-mas malambot ngayon. Tapos hinaplos ng hinlalaki niya ang likod ng kamay ko, parang lihim na haplos na nagpapahina ng tuhod ko.Yung kamay ko na hawak niya-'yung mismong kamay na may hawak pa ng bulak at Betadine-dahan-dahan niyang itinapat sa dibdib niya.Diretso. Walang paalam.Ramdam na ramdam ko agad 'yung init ng katawan niya sa ilalim ng manipis na tela ng polo niya... at 'yung tigas ng dibdib niya na parang bato. Matigas, mainit, at bumibilis ang tibok ng puso niya-halos sabay kaming tumitibok, para bang magkadikit na 'yung heartbeat namin.Hindi ako makatingin nang maayos sa kanya. Sa sobrang ilang, nakayu







