LOGINBelle POVHindi pa kami nakakalayo nang marinig ko ang mahinang click mula sa likuran.Napahinto ako.Hindi iyon tunog ng ordinaryong bagay.Sanay ako.Tunog iyon ng… transmitter.Dahan-dahan akong napalingon.Nandoon pa rin ang katawan ni Kent—walang galaw, walang buhay."Wait."Agad kong binalikan ang bangkay niya. Hindi na ako pinigilan ni Kz, bagkus sumunod pa siya sa akin.Lumuhod ako at mabilis na kinapkapan ang loob ng suot niyang coat. Upang hanapin ang bagay na iyon. At doon ko nakita.Isang maliit na device.Blinking. Red.𝐴𝑐𝑡𝑖𝑣𝑒. Naisaloob ko habang nakatitig doon. Kung ganun kanina pa may nakikinig sa usapan namin mula sa kung saan. Hindi ako naging maingat sa ganitong pagkakataon. Hindi ko naisip na posibleng may iba pa siyang katulong na higit na makapangyarihan. "Shit…" mariin kong bulong."Ano ‘yan?" tanong ni Kz.Hindi agad ako sumagot.Pinindot ko ang device.At biglang—"𝑆𝑜… 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑤 𝑖𝑡 𝑒𝑛𝑑𝑠 𝑓𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑚."Isang boses, Malamig.Kalmado At h
Belle POVNakatutok ang baril ko sa kanya. Habang siya tila hindi makagalaw sa biglaan kung pagsulpot. Nakakatawa ang reaction niya, Paano siya naging pinuno kung ganyan siya umasta. Taliwas sa inaasahan ng lahat. "15 years ago…" malamig kong sambit. "Naalala mo pa ba?"Bahagya siyang natawa."Hindi ko alam kung ano—"Hindi ko na hinintay pa'ng matapos ang sasabihin niya, Isang bala ang tumama sa balikat niya.Napahiyaw siya sa sakit. "Don’t lie to me," mariin kong sabi.Lumapit pa ako.Mas malapit.Mas delikado."Bus incident."Paalala ko. Biglang nagbago ang ekspresyon niya. Takot at pagkalito ang mababanaag sa mukha niya. "Y-you…""Correct."Huminto ako sa harap niya. Mapait na ngumiti kasabay ng mga ala-ala kung saan nahulog ang bus sa bangin. "Isa ako sa tatlong batang nakaligtas mula sa pagkahulog ng bus. Sa mga batang hindi na natagpuan pa ang katawan. "Patuloy ko. "Na hindi sana mangyayari kung hindi dahil sa pamilya mo. Winasak niyo ang buhay nila sa paghahangad ng sal
Belle POVTahimik ang gabi. Nakakabinging katahimikan na ayaw kung naramdaman lalo na't batid ko ang susunod na mangyayari. Ang katahimikan na ‘to—Ito ang klase ng katahimikan bago magsimula ang gulo. Ang malagim na gabing magwawakas at tatapos sa buhay ng karamihan. Hindi mga inosenteng buhay, kundi buhay ng mga taong ang layunin ay magdala ng gulo at panganib. Mga taong nais lamang ng kapangyarihan, pagkawasak, paghihiganti at higit sa lahat salapi. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, tanaw ang malawak na siyudad. Ilaw ng mga gusali ang nagsisilbing saksi sa mga bagay na mangyayari pa lang."Ma’am, all units are ready."Hindi ako lumingon."Report.""Confirmed location ni Kent Zhang. Nasa isang private compound sa outskirts. Mabigat ang security… pero kayang pasukin."Bahagya akong napangisi."Kayang pasukin?" ulit ko. "Hindi tayo papasok para makipaglaro."Dahan-dahan akong humarap sa kanila. Seryoso, mabigat. "We’re going there to end it."Sabay-sabay silang tuma
Vanessa POVTahimik ang buong paligid habang muling umaandar ang convoy. Katahimikan na ayaw kung maramdaman sa ganitong sitwasyon. Lalo na't hindi maganda ang pakiramdam ko. Mas mabigat, Mas delikado.Hindi na lang ito tungkol sa amin, May paparating na mas malaki.“Ron…” mahinang tawag ko habang nakaupo kami sa loob ng armored vehicle.Nakatitig lang siya sa hawak niyang device, yung simbolo na nakuha nila kanina. Hindi ko alam kung anong mayroon sa simbolo na iyan, ngunit parang may kakaiba sa kaniya, bagay na pinagtataka ko. “Kilalang-kilala mo ‘yan, ‘di ba?” tanong ko.Hindi siya agad sumagot.Pero nang bumaling siya sa’kin, Alam ko na. “Yes,” malamig niyang sagot. “At kung tama ang hinala ko…”Huminto siya sandali.“Hindi lang Zhang ang kalaban natin.”Napalunok ako.“Then who?”Saglit siyang tumingin sa labas ng bintana. Mababanaag sa gwapong mukha niya ang lungkot at pait. “CCP group.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko. CCP group? Di ba iyon
Vanessa POVNanginginig ang buong katawan ko habang patuloy ang putukan sa labas. Mahigpit kung yakap si Thea, na nakatakip ang mga kamay sa magkabilang tainga niya. Si Kz na naka-cover ang katawan sa amin, she's whispering something na hindi ko na pinag tuunan ng pansin. Lalo na't ramdam ko ang takot. Parang bumalik lahat ng trauma.Lahat ng takot.Lahat ng sakit.Biglang bumukas ang pinto ng sasakyan, Napasinghap ako. Pero agad kong nakita kung sino iyon.“Ron!”Walang sabi-sabi, agad niyang hinila kami palabas.“Stay behind me!” utos niya matapos sulyapan ang anak namin. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko habang karga ko si Thea. Si Kz ay nakabantay mula sa likuran namin habang gumaganti ng putok. Sunod-sunod ang putok sa paligid.“Run!” sigaw niya.Tumakbo kami.Wala akong ibang marinig kundi ang malakas na tibok ng puso ko at ang iyak ni Thea. She's mumbling something na hindi ko na narinig pa. Hanggang sa—Biglang natigilan si Ron kasabay ng isang malakas na putok. “R
Vanessa POVNapapailing ako habang pinagmamasdan silang nagtatawanan, pero sa kabila ng ingay at kulitan—ramdam ko ang kakaibang bigat sa dibdib ko.Hindi dahil sa kanila… kundi dahil sa lahat ng nangyari. At sa mga bagay na hindi pa tapos."Enough na," seryosong sambit ko na siyang agad nilang ikinatahimik. "Hindi lang naman ‘to tungkol sa selos ko… may mas malalim pa."Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi nila.seryosong nakatingin sa akin. Yung kaninang asaran at mapanudyong ngiti unti-unting napalitan ng pagkalito, pagtataka at higit sa lahat kuryosidad. "Ano pa?" mahinang tanong ni Kristal.Huminga ako ng malalim bago nagsalita."No’ng gabing umalis ako… hindi lang ako galit. Takot din ako.""Takot?" ulit ni Lorraine habang nakataas kilay. Tumango ako."Takot na baka tama ako… na baka totoo yung iniisip ko. Na baka isang araw, iiwan din ako ni Ron."Natahimik ang buong kwarto.Hindi na sila tumawa."Vanessa…" mahinang tawag ni Janelle."Alam kong mali ako," dugtong ko. "Per
Tyrone POV Nagising ako na may mga kamay na nakayakap sa magkabilang balikat ko, hindi lang yun, parang may nakadagan sa katawan ko. Marahan akong nagmulat ng mga mata, tatagilid sana ako ng maramdaman kong nakadagan si Althea sa akin,pagtingin ko sa kabila katabi ko rin si Vanessa na nakayakap sa
Tyrone POV Pagdating namin sa bahay galit na hinarap ako ni Vanessa! Hindi niya kasi ako maaway kanina sa loob ng sasakyan dahil hinatid pa namin si Kz sa apartment nito. "So ano! Ginawa mo talaga yun sa kaniya! Akala ko ba wala tayong pakialaman! Sinaktan mo si Kent!" Galit na sigaw pa nito. "Siy
Vanessa POVHindi ko alam kong Paano nila nalaman na narito kaming dalawa ni Kent sa loob ng private room ng bar na to! Ang nakakagulat bigla nalang tumawag ang mga kaibigan ko at nagtatanong kong okay lang ako, nakita daw nila sa balita ang tungkol sa nangyari kanina. At heto kami ngayon sa isang si
Tyrone POV Tahimik lang ako habang nakikinig sa paliwanag ng big boss, ngayon naiintindihan ko na siya kong bakit kinausap niya ako ng pribado. "Nag aalala ako na baka maulit ang nangyari 15 years ago, Mr. Kim ngayong may mga taong nagpapadala ng files tungkol sa nangyari noon hindi ko maiwasang ma







