Se connecterNigel's eyes darkened when she still didn't move. Kita niya na kapag hindi pa siya kumilos ay hindi siya nito tatantanan kahit pa makiusap siya. Pero sa kaloob-looban niya ay nagsisigaw na gusto naman niya kahit anong gawin ng kasintahan niya sa kanya sa oras na ito. Sabik siyang sambahin siya ng binata. Hindi siya magsasawa sa bawat halik at pag-angkin nito sa katawan niya. Dahil alam niyang ito ang magpapasaya sa katipan. Ito ang sayaw na hindi na niya kailangan pang pag-aralan dahil tuturuan agad siya nitong kumumpas sa musikang tanging sila lang ang nakakarinig. Isang togtog na sila ang bubuo, at ito ay ang ungol at pagtawag nila sa pangalan ng isa't isa.Hinawakan nito ang dalawang paa niya at hinila siya. Hindi na siya nagulat o nag-reak nang nakaluhod na siya sa may kandungan nito at nakatutok sa búkana niya ang matigas at tayong-tayo na kargàda nito. Napakagat labi siya at napahingal nang unti-unting pumasok ang nóta nito sa kúweba niya. Mahigpit na kumapit siya sa balikat nit
“Wait!” humihingal na pigil ni Lexie kay Nigel nang humaplos ang mainit na palad nito sa kasélanan niya.Kanina lang ay pinag-uusapan nila kung kailan niya ito ipapakilala sa kanyang ina tapos pagkalipas ng ilang minuto ay humantong sila sa mainit na sandaling ito. Kung saan hinahalikan nito ang batok, leeg at taynga niya. Habang ang dalawang kamay nito ay nagsimulang humaplos at pumisil sa kanyang katawan.Sa una ay napapikit siya at napapaungol. Ninamnam ang bawat haplos at pagdampi ng mainit nitong labi sa kanyang balat. Tinatawag din niya ang pangalan nito at mahigpit na nakahawak siya sa magkabilang binti nito dahil nakaupo siya sa pagitan ng nakabukakang hita ng kasintahan.Pakiramdam niya ay inaapoy siya ng lagnat dahil sa apoy na nagsisimulang magliyab mula sa pagkàbàbàé niya patungo sa bawat parte ng kanyang katawan. Ang mga nahihimbing na ugat sa katawan niya ay agad siyang tinupok at napaliyad pa. Ang bawat pagsambit niya sa pangalan ng binata ay kasabay naman ng pagpasok n
May matamis na ngiting pumikit si Lexie habang nakasandal siya kay Nigel.Kasintahan!Ang sarap ulit-ulitin na banggitin ang salitang ito. Parang isang melody na hinding-hindi niya pagsasawaang kantahin. Animo isang himig na bumubulong sa kanyang taynga. At umaabot hanggang sa kailaliman ng kanyang puso. Animo lumulutang na yata sa kalawakan dahil sa ibayong kaligayahan na kanyang nararamdaman ngayon.Ito ang matagal na gustong masungkit ng karamihan. Ang maging katipan nila ang binata. Kahit pa sa mata nilang lahat ay palikiro ito ay hindi pa rin iyon hadlang para magustuhan nila si Nigel. Baka lalo pa silang mahuhulog sa binata kapag natuklasan nila kung gaano kalambot ang puso nito kapag nagmahal ito.At ayaw niyng malaman iyon ng iba. Gusto niyang siya lang ang nakakaalam. Ayaw niyang agawin nila ang lalaking nagbigay sa kanya ng chance para magtiwala siya sa mga lalaki. Ang lalaking nagturo sa kanya upang magmahal.“Nigel!” bulong niya at huminga ng malalim.“Hmn?” ang tugon nama
Nang maiwan silang dalawa sa music room ay lumpad ang ngiti ni Lexie at malamlam ang mata na pinagmasdan si Nigel. Nakangiti lang din ito at nakatingin sa kanya pero sa oras na ito ay mas lalong naing guwapo ito sa paningin niya. Simple lang naman ang suot nitong damit pero mas nakakalaglag p*nty ang kakisigan nito kaysa sa sa mga sikat na artistang nakita niya. He was like a god descended from heaven to catch her heart. Idagdag pa ang mga rosas sa likod nito na lalong nagbigay ng kulay sa mundo nilang dalawa.Aminin niya na isang gabi lang na hindi niya ito nakita pero feeling niya ay isang dekada na ang nakalipas. Kaya naman hindi na niya pinigilan pa ang kanyang sarili at inihagis niya ang katawan sa bisig nito. Nigel had already opened his arms and catch her swiftly. He sniffed her hair and she heard him sighed contentedly.“I’m so happy,” bulong niya at sumobsob sa dibdib nito. Ginaya niya ito at sininghot ang natural na amoy ng binata.Humigpit ang yakap nito sa kanya bago yumuk
Nakapangalumbaba si Lexie sa upuan niya at nakatingin sa harapan habang lumilipad sa kung saan ang utak niya. At kahit nakatutok ang mata niya sa professor nila na nagsasalita ay hindi naman niya naiintindihan kung ano ang lumalabas sa bumubukang bibig nito. Pinipilit kasi niyang huwag mapapikit dahil kulang siya sa tulog. Lihim pa nga siyang humikab at hindi na niya mabilang kung ilang beses niyang ginawa ito. Kinuskos pa niya ang mata para gisingin ang sarili ngunit hindi siya nagtagumpay. Gusto na talaga niyang humiga sa kama at yakapin ang unan ni Nigel habang inaamoy ang bango na naiwan ng binata rito.Hindi siya tinantanan ni Nigel kagabi at hanggang sa mag-uumaga na saka siya nito hinayaang matulog. Kaya naman ngayon ay blangko ang isip niya at pilit na nilalabanan ang antok.Kinurot niya ng mariin ang kanyang binti nang muli siyang humikab. Napangiwi siya nang maramdaman niya ang kirot pero hindi naman nabawasan ang kanyang antok."Lexie! Pssst! Uy!" pabulong na tawag ni Janin
Kanina pa mariing nakatikom ang bibig ni Lexie at hindi makatingin ng deretso kay Nigel na ngayon ay nagmamaneho upang ihatid siya pauwi. Ang dahilan kung bakit pakiramdam niya ay mauupos na siya na parang kandila? Iyon ay dahil pagmulat niya ng mata ay lumantad sa kanya ang ina ng binata na nakaupo sa harap ng canvas at nagpipinta. Habang siya ay nakahiga sa sofa at humihilik. Kahit pa nakasuot na siya ng damit ay labis pa rin ang hiyang nararamdaman niya.Walang sinabi man ang ginang kung may naabutan man ito o wala pero hindi niya alam kung ano ang mga nakita nito. And the musty smell in the room had finally dissipated and it was replaced by the smell of paint. Wala mang bakas ng milagrong ginawa nila ng binata pero para pa rin siyang matutunaw sa hiya.Ito ay dahil sa pagnanasa nila sa isa't isa ay nakalimutan nila kung nasaan silang dalawa. Lalo na siya na nagpaalipin sa tawag ng laman. Nakalimutan niyang ang kuwartong ito ay studio ng ina ni Nigel at dito nagtatrabaho. How can s







