Home / Romance / Undress Me, Uncle Troy / Chapter 5 - Rules

Share

Chapter 5 - Rules

Author: GRAY
last update publish date: 2025-10-17 23:52:52

"P-Personal maid?" hindi makapaniwalang naitanong ko habang nakatingin sa babaeng may maiksing buhok. She was petite and cute. Personal maid ba talaga siya o—

"Ako pala si Mayang, Ma'am Emie," nakangiti niyang pagpapakilala sa akin. Matigas iyong accent niya. Kung hindi lang nagsalita ay mapagkakamalan ko siyang batang naliligaw at hinanap ang mama niya.

Naiilang akong ngumiti sa kanya. "H-Hello... parang inutusan ka lang bumili ng suka, ah?"

Nagulat ako dahil napatawa siya nang malakas. "Juker ka pala, ma'am!"

Kumuha ako ng pera sa bag ko at binigay sa kanya. "Bili ka ng meryenda."

"Hala, salamat kaayo, ma'am!" At kumaripas na siya ng takbo palabas ng hospital room ko.

Nang masigurong wala na siya ay naniningkit ang mga matang napatingin ako kay Uncle Troy. Prente siyang nakaupo sa may sofa at may binabasa yata sa tablet na hawak niya.

"Uncle—"

Natigil ako sa pagsasalita nang mula sa tablet ay nalipat ang atensyon niya sa akin. Ang naggagandahan niyang mga mata ay masamang nakatingin sa akin ngayon. Lihim akong napalunok ng laway. Kulang na lang ay may lumabas na kutsilyo sa mga mata niya at diretso ang tama sa akin.

"Rule number one." Dahan-dahan niyang binigkas ang tatlong salitang iyon. "Call me anything, except for uncle."

"Papa?"

"Yes, mama?"

Napasimangot ako. That was supposed to be a joke! Binalik ba naman sa akin? Mga matatanda talaga. Pero ang sagwa pala pakinggan.

Napabuntonghininga ako bago nagsalita sa kung anong dapat kong sabihin at baka sa kung saan pa mapunta ang usapan. "Kailangan ko ba talagang magkaroon ng personal maid? I mean, kaya ko namang kumilos kahit para na lang sa sarili ko. Gusto ko nga asikasuhin na ang JEF at EPH para—"

"At sinong nagsabi sa iyo na ikaw ang mag-aasikaso? You're maybe the CEO but I will not let you work," kaagad niyang sagot sa akin kahit hindi pa man ako natatapos sa pagsasalita.

"Hindi pa tayo mag-asawa pero you're bossing me already?" Nakataas ang kilay ko habang seryosong nakatingin sa kanya. "If you're setting rules, I will also set my rules."

"You're not in the place to set you're own rules," matigas niyang sagot sa akin.

Aba, ang gurang na ito, iniinis ako!

"Oh, really?" Pinagkrus ko ang mga braso ko at hindi man lang kumurap. "Ikaw itong may offer sa akin at may karapatan akong tumanggi."

"Tumanggi ka kung gusto mo," sabi niya pa sa nanghahamong tono.

Tumayo ako at inaayos ang mga gamit ko.

"Anong ginagawa mo?" tanong niya sa tonong parang naaalarma.

Hinarap ko siya habang hawak ang bag ko. "Aalis."

Napatayo naman siya at kaagad na binawi ang bag ko sa akin. "You're not going anywhere."

"At bakit? I'm refusing you're marriage proposal," matigas kong sagot sa kanya at nakipagtitigan pa para ipakita sa kanyang hindi ako nagbibiro, kahit pa parang natutunaw ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin. "Mahirap bang ibigay sa akin ang mga gusto ko gayong anak at kasal ang ibibigay ko sa iyo?"

Inismiran ko siya nang hindi siya makasagot.

Pupunta na sana ako sa banyo para magbihis pero mabilis niyan nahawakan ang kamay ko. "Fine! Set your own rules. You win young brat."

"Madali ka naman palang kausap," sabi ko at bumalik ng upo sa kama habang nagdidiwang na ako sa loob-loob ko. "I have three rules and I'll follow all your rules."

"Name it," tipid niyang sagot pero alam kong naiinis na siya dahil natalo ko siya. Ang dali lang palang hanapin ng kiliti niya.

"First, I'll still work. But I'll let Kuya Diego do all the hard work. Gusto kong updated pa rin ako sa mga negosyo namin. I'll assure you that I'll take care of myself, nanjan naman si Mayang, ang kinuha mong personal maid ko," sabi ko sa kanya at hinintay siyang sumagot.

Narinig ko ang malalim niyang paghinga bago tumango. "Okay, happy?"

Tumango ako at ngumisi. "Second, hanapan mo ako ng secretary na mapagkakatiwalaan, hindi iyong tatraydurin ako."

Sa sinabi kong iyon ay napatitig siya sa akin. Malamang ay alam niya ang ibig kong sabihin. "Okay, got it."

"Lastly..." sabi ko at pansin kong atat siyang malaman kung anong huling rule ko. "Saka na lang. Wala pa akong maisip."

Iyong mukha niya...

Bakit ang sarap kurutin?

Tang ina.

Naglilihi na ba ako?

"May sampung rules ako," sabi niya at nanlaki naman kaagad ang mga mata ko. Ganoon kadami? "Pero saka ko na lang din sasabihin."

Tsk, gagaya.

"At kapag hindi ka sumunod sa mga patakaran ko ay parurusahan kita..."

Bakit parang iba yata ang dating sa akin ng salitang parusa? "B-Bahala ka."

Naupo siya ulit at binalik ang atensyon sa tablet. Ano kayang meron sa tablet niya?

Nang may bigla akong maalala. "Kumusta ang kaso ko?"

Pangatlong araw ko na rito at wala akong balita kung anong nangyayari sa labas. Ni hindi ko pa nakakausap sina mama. Ang sabi ni Uncle Troy ay nasabihan niya sina mama na maayos ako at wala ng dapat problemahin.

"Malinis na ang pangalan mo," sagot niya habang nakatuon pa rin ang atensyon sa tablet.

"Ano raw ang nangyari? Bakit nagkaganoon?" sunud-sunod kong tanong. Kahit si Kuya Diego ay hindi ko pa nakakausap. Literal na hindi ko hawak ang cellphone ko. Wala ring tv rito para sana may alam ako sa kung ano ng balita sa labas.

Seriously? Private room pero walang tv?

Napaiwas na lang ako ng tingin ng makitang ang sama na naman ng titig niya sa akin. "Rule number two, don't stress and worry yourself too much."

Eh? Bakit parang advantage sa akin ang rule na iyon? Pambihira talaga magbigay ng mga patakaran ang lalakeng ito.

"Bukas ay makalalabas ka na," sabi niya pa at ikinatuwa ko naman iyon. "Uuwi ka sa inyo at ipapaliwanag sa pamilya mo ang lahat-lahat."

Tumango-tango ako. "Huwag kang mag-alala, sasabihin ko naman sa kanila na buntis ako at ikaw ang ama."

"Good," sagot niya na parang isang bata ang kausap. "Pagkatapos ay maghanda kayo dahil pupunta ang buong pamilya ko sa bahay ninyo."

Natigilan ako sa sinabin niya at mukhang naintindihan niya naman ang naging reaksyon ko. "Yes, kasama si Gio. So better prepare yourself. Don't ever let him see that you're not over him yet. And as for my third rule, kailangang magmukha tayong nagmamahalan sa harap ng lahat."

Hindi ko alam kung makakaya ko ba.

Biglang may tumawag sa cellphone niya ipinatong niya naman ang tablet sa ibabaw ng coffee table. Sumenyas siyang lalabas at tumango lang ako.

Nang makalabas siya ay nabalik ang tingin ko sa tablet, nakabukas iyon.

Dali-dali akong bumaba ng kama at sinilip ang tablet.

Nanlaki ang mga mata ko sa nakita sa search tab nito.

A pregnant woman's craving.

How to please a pregnant woman.

How to make a pregnant woman calm.

Puro tungkol sa pagbubuntis.

Ganoon ba siya kaseryoso sa pagbubuntis ko?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 246 - Connected

    Tahimik ang umaga sa Berlin nang araw na iyon—pero hindi iyon ang klaseng katahimikan na nagpapahinga ang mundo. Ito iyong katahimikan na parang may hinihintay na mangyari.At sa pagkakataong ito, tapos na.Nasa loob ako ng sasakyan habang papunta sa airport. Walang convoy. Walang ingay. Walang kahit anong magpapakita na may nangyaring malaking operasyon sa loob ng ilang araw.Pero alam ko.Alam namin.Natapos na ang dapat naming gawin.At nagsimula na ang mga bagay na hindi na namin kayang kontrolin.Sa tabi ko, si Daniel ang nagmamaneho. Pareho pa rin ang postura niya—maayos, tahimik, walang sayang na galaw.“You completed everything faster than expected,” sabi niya habang nakatingin sa kalsada.“Preparation,” sagot ko.Hindi ko na pinalawak. Hindi rin siya nagtanong pa.“Impressive,” dagdag niya. “Our engineers are still reviewing the integration.”“Take your time,” sagot ko. “The system adapts.”Bahagya siyang tumango.Hindi niya alam kung gaano kalalim ang ibig sabihin ng sinabi

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 245 - Infiltration Successful

    Pagpasok ko sa loob ng central operations facility ay agad kong naramdaman ang bigat ng lugar.Hindi ito basta server room. Hindi ito basta control center.Ito ang klase ng espasyo na hindi lang nagho-host ng system—kundi nagdidikta kung paano gagalaw ang isang buong rehiyon.Tahimik.Hindi dead silence—kundi controlled silence. Lahat ng tunog may dahilan. Lahat ng galaw may purpose.“This way, Mr. Arizcon,” sabi ni Daniel habang nauuna.Sumunod ako. Hindi nagmamadali. Hindi rin mabagal. Sa bawat hakbang, sinusukat ko ang paligid.Glass panels. Reinforced doors. Biometric checkpoints.Hindi lang security—layered security.Ibig sabihin: Hindi lang nila pinoprotektahan ang system.May tinatago sila.Pagdating namin sa isang mas malalim na bahagi ng facility, doon ako pinahinto ni Daniel.Dalawang personnel ang nakaabang.“Identification,” sabi ng isa.Inilahad ko ang access card na ibinigay nila.Scan. Pause. Green.“Clear.”Nagbukas ang pinto.At doon ko nakita.Ang core infrastructure

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 244 - Real Game Is Starting

    Paglapag ng eroplano ay hindi agad nawala ang pakiramdam na may mali sa hangin. Hindi ito dahil sa pagod. Hindi rin dahil sa haba ng biyahe. Kundi dahil ramdam ko agad na iba ang mundo na ito.Pagbukas pa lang ng pinto ng eroplano ay sumalubong ang malamig na hangin ng Berlin. Tahimik. Malinis. At higit sa lahat— kontrolado.Hindi kami sabay na bumaba ni Lara.Nauna ako.Ilang segundo ang pagitan bago siya sumunod.Sakto lang para magmukhang hindi kami magkakilala. Hindi na kailangan ng usapan para doon. Naiintindihan na namin iyon bago pa man kami umalis ng Pilipinas.Pagpasok ko sa terminal ay diretso ang galaw ko.Walang lingon. Walang pause. Normal na pasahero.Sa gilid ng paningin ko ay nakita ko si Lara—pero hindi siya lumalapit. Hindi rin siya tumitingin sa akin. Para lang siyang isa sa maraming dumating ns pasahero.Tama.Ganoon dapat.Paglabas ko ng terminal ay nandoon na ang sasalubong sa akin. Isang lalaki. Maayos ang postura. Tahimik. Hindi siya gumagalaw nang walang dahil

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 243 - The Departure

    Kinabukasan ay mas mabigat ang hangin. Hindi dahil sa pagod. Hindi dahil sa kakulangan sa tulog. Kundi dahil malinaw na malinaw na hindi ito rehearsal.Ito na ang mismong galaw.Maaga pa lang ay gising na ang buong hideout.Hindi na kailangan ng utos. Hindi na kailangan ng paalala. Kahit walang nagsasalita, bawat isa ay alam ang gagawin.Mga monitor na naka-on.Mga system naka-sync.Ang clone ng Aether Grid ay naka-live na parang isang pusong patuloy na tumitibok sa gitna ng katahimikan.At sa bawat tibok na iyon—may responsibilidad.Pagpasok ko sa main area, agad kong naramdaman ang pagbabago.Mas mabilis ang galaw. Mas tahimik ang boses. Mas mabigat ang bawat hakbang.Hindi ito tulad ng mga nakaraang araw na puno ng diskusyon. Ngayon ay execution na.“Morning, sir,” bati ni Melvin habang hawak ang dalawang tablet.Hindi na siya kinakabahan tulad ng dati. Hindi na siya basta sumusunod lang. Nakikita ko— nagbabago na rin siya.“Status,” sabi ko.“Flight reconfirmed,” sagot niya agad.

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 242 - The Meeting

    Maaga kaming nakapwesto sa hideout.Lahat naka-ready.Mga screen naka-on. Mga system naka-standby. Ang clone ng Aether Grid ay naka-live feed na, tahimik pero buhay na buhay sa bawat galaw ng data.Hindi ito simpleng meeting.Ito ang unang pagkakataon na ang isang buong rehiyon—isang buong kontinente—ay kusang lalapit para humingi ng sistema namin.Hindi dahil sa utos. Kundi dahil sa resulta.“Connection in ten seconds,” sabi ni Ethan habang mabilis ang galaw ng mga daliri sa keyboard.Tahimik ang lahat.Si Samantha nasa likod ko, nakatingin sa main screen. Si Alessia nasa kanan ko, tahimik pero alerto. Ang buong team ay nakaposisyon—hindi para makinig lang, kundi para magbasa ng bawat galaw.“Three… two… one…”At nagbukas ang screen.Lumabas ang conference panel. Maraming mukha. Iba-iba ang posisyon. Pero malinaw—mga taong sanay sa kontrol.Mga kinatawan ng European government.Hindi sila nagsayang ng oras.“Mr. Arizcon,” bungad ng isang lalaking nasa gitna ng panel.Malinis ang tono

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 241 - Nagsimula Na

    Kinabukasan ay mas maaga akong nagising kaysa sa karaniwan. Hindi dahil sa alarm. Hindi dahil sa schedule.Kundi dahil alam ko na ito na ang simula ng bagay na hindi na pwedeng atrasan.Tahimik pa ang buong bahay. Wala pang gumagalaw. Wala pang ingay. Pero sa loob ko ay malinaw na ang direksyon. Hindi na ito tulad ng Aether Grid na itinayo namin nang unti-unti.Ito ay diretso sa gitna.Paglabas ko ng kwarto ay nadatnan ko si Mama sa kusina. Nakaupo lang. Tahimik na nagkakape. Parang naghihintay.“Maaga ka ngayon,” sabi niya.“May pupuntahan po,” sagot ko.Hindi na siya nagtanong pa. Hindi na rin niya kailangan. Alam na niya kahit hindi ko man sabihin.“Mag-ingat ka,” sabi niya.Tumango lang ako. “Opo.”Paglabas ko ng bahay ay nandoon na ang sasakyan. Si Melvin nasa driver’s seat. Tahimik din. Pero halatang gising ang isip.“Address?” tanong ko habang sumasakay.Inabot niya ang tablet.Isang location.Walang pangalan ng building. Walang label. Walang description.Coordinates lang.Ngum

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 120 - Pagbabalik

    Maaga pa nang pumasok ako sa opisina kinabukasan. Hindi dahil excited ako sa trabaho—kundi dahil mas malinaw mag-isip kapag tahimik pa ang mundo. Ang hallway ng Arizcon Technologies ay halos walang tao, ang mga ilaw ay naka-dim pa, at ang tunog ng aking mga hakbang ang tanging pumupuno sa espasyo.

    last updateLast Updated : 2026-03-27
  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 125 - Ang Pag-Amin

    Humigpit ang kapit ko sa strap ng bag ko habang nakatayo kami sa gitna ng hallway na halos wala nang dumaraan.Iyon ang hindi ko pinakainaasahang sasabihin niya. Oo at inaasahan namin nina Valeria at Charm na malalaman at malalaman niya rin ang totoo pero hindi ganito kaaga. Ni wala pa kaming nakuk

    last updateLast Updated : 2026-03-27
  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 116 - Representative

    Maaga akong pumasok sa opisina.Hindi dahil masipag ako—kundi dahil ayokong may mauna sa akin. Ayokong may makakita ng kahit anong puwang, kahit anong sandali ng kahinaan na puwedeng pasukan ng mga matang sanay mang-amoy ng dugo. Ang Arizcon Technologies ay gising na, pero kulang—kulang ng presensi

    last updateLast Updated : 2026-03-26
  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 108 - Ang Pagkilos Ng Magkapatid

    Saka pa lang ako tuluyang huminga nang malalim nang makapasok ako sa madilim na bahagi ng hardin ng mansyon.Hindi pa ako agad umalis. Hindi pa ito ang tamang sandali.Mula sa kinalalagyan ko—nakasilong sa anino ng matataas na punong ornamental na bahagi ng landscape design ng mga Arizcon—kitang-ki

    last updateLast Updated : 2026-03-26
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status