Chapter 4 - Questions and Answers

"S-Sandali lang..." sabi ko at umiwas ng tingin.

Naaalala ko pang tinawag niya akong baby nang gabing iyon. Pakiramdam ko ay umakyat ang lahat ng dugo ko sa mukha ko.

"May gusto kang idagdag? Sabihin mo lang," sagot niya naman at kahit hindi ko siya tingnan ay alam kong nakatingin siya sa akin ngayon.

Nanunuot ang mga titig niya sa akin.

Dati naman ay hindi ganito ang reaksyon ko sa twing nandyan siya. Bakit ngayon ay nai-intimidate ako sa presensya niya?

"M-May mga katanungan lang ako. Nalilito ako sa mga nangyayari," sabi ko pa habang nakayuko.

"Five questions for now, saka na ang iba," malumanay niyang sabi. "The doctor said you need to take a full rest. Buong buwan kang naging abala at napagod nang husto ang katawan mo."

Paano niya nalamang buong buwan akong abala?

Sa pagkakataong ito ay sinalubong ko na ang mga tingin niya sa akin. Natitigan ko na naman ang mga mata niya.

"Ang ganda..." wala sa sariling nasabi ko at nang umarko ang kilay niya ay saka ko napagtanto kung anong lumabas sa bibig ko. "A-Ang ganda ng pagkakasabi mo. Muntik na akong pumayag!"

Tumawa pa ako para hindi ako mailang. Tang ina ko talaga!

"Simula mo na ang pagtatanong at nang makapagpahinga ka na." Napatingin siya sa relo niya. "Kailangan ko na ring umalis para asikasuhin ang kaso mo."

Aba? Hindi pa nga ako pumapayag.

"B-Bakit kasal kaagad?" tanong ko at kaagad pang nagsalita. "I believe in the sacredness of marriage. Hindi laro ang pagpapakasal at... a-at hindi naman tayo magkarelasyon."

"Una, gusto kong maging legitimate ang bata, sinabi ko na iyan kanina na ayaw kong maging bastardo ang bata kagaya ko. Pangalawa, oo at hindi laro ang kasal, pero matanong ko lang. Laro ba para sa iyo ang ibigay ang sarili sa hindi mo karelasyon?" He was talking like a man in his old age and giving sermon to a kid. "Mabuti na lang at ako ang kasama mo ng gabing iyon. Kung hindi ay baka hindi pa akuin ang bata."

May punto naman siya at nasaktan ako. Nagpakalasing ako at kung ibang lalake siguro iyon, malamang ay tatakasan na ako.

"I'm sorry, I was a bit harsh."

Kaagad napako ang tingin ko sa kanya. He was looking intently at me. Saying sorry after being honest...

Gosh.

May matinong lalake pa—

Lihim kong namura ang sarili sa isipan ko. Bakit ba kapag kaharap ko siya ay parang gumagala ang utak ko?

"I-It's okay, tama ka naman," sabi ko at umiwas ulit ng tingin. Baka traydurin ako ng bibig ko at masabi ko namang maganda ang mga mata niya. "Pangalawang tanong, bakit sobra-sobra naman yata ang ibibigay mo para lang mapapayag akong magpakasal sa iyo?"

"Ikaw na rin mismo ang nagsabing sagrado ang kasal, I'm just returning the favor," direkta niyang sagot pero bakit pakiramdam ko ay hindi siya nagsasabi ng totoo?

"Pangatlong tanong, paano mo nalamang buong buwan akong abala? Minamanmanan mo ba ako?"

Napansin ko ang paggalaw ng adams apple niya.

"Okay, I'll be honest with you."

Nagtaka naman ako sa sinabi niya. Kailangan ko na bang kabahan?

Narinig ko ang malalim niyang paghinga bago siya nagsalitang muli. "Oo, I hired someone to keep an eye on you."

"B-Bakit?" biglang kong naitanong.

"It's not for you to know." Umiwas siya ng tingin. "Pang-apat na tanong mo na iyon."

Ang daya! Wala na nga akong nakuhang sagot ay nasayang pa ang tanong ko.

"Wala ka bang pakialam kung anong sasabihin ni G-Gio? O ng pamilya ninyo? They already knew me as his—"

"Ex-girlfriend." Nagkatitigan ulit kami. Parang biglang nagbago ang awra niya. Ganito na ba ang mga matatanda? Pabago-bago ng mood? "Isa pa, ano na lang din ang iisipin ng iba na nabuntis kang walang asawa at walang ama ang anak mo?"

Ang galing niya talagang magsalita. Kung nagkataong salesboy siya ay marami na siyang customer. Makukumbinsi ang kahit sino.

Pero tama naman siya. Wala na akong pagpipilian. Nakasalalay ang JEF at EPH dito, ang mga trabahante, si kuya, at higit sa lahat ako at ang magiging anak namin.

Nag-init bigla ang mukha ko nang maisip na magkakaanak kaming dalawa. Ano kayang iisipin ni Gio?

"Isa pa..." Kaagad na nabalik ang atensyon ko sa kanya. "Makakaganti ka kay Gio."

Sa totoo lang ay pabor sa akin ang lahat.

"Hindi pa rin ako mapakali dahil sobra-sobra na ang ibibigay mo kung saka-sakalio at—"

Hindi ko na natapos ang sanang sasabihin nang bigla niya na lang tinawid ang distansya sa pagitan naming dalawa at kaagad akong hinalikan sa aking mga labi.

Akma akong aatras nang hawakan niya ang likod ko para hindi ako makalayo sa kanya. Ipinasok niya ang dila niya dahilan para maibuka ko ang aking bibig at malaya siyang humahalik sa akin.

Ang bilis ng tibok ng puso ko.

Napapikit na lang ako at hindi ko namalayang gumaganti na pala ako sa mga halik niya. Dumapo ang kamay niya sa dibdib ko at doon ako natauhan.

"N-Nasa hospital tayo..." sabi ko nang bahagya akong makalayo sa kanya.

Iginilid ko ang ulo ko kaya nasa pisngi ko na ang mga labi niya. Nararamdaman ko ang init ng kanyang hininga na nagbibigay sa akin ng kakaibang emosyon.

"Hindi pa ba sapat ang halik ko bilang sagot? Hindi pa ba sapat ang nangyari sa gabing iyon? Hindi pa ba sapat na ako ang narito ang hindi ang walang hiyang Gio na iyon?" sunod-sunod niyang tanong sa akin na hindi ko naman maintindihan. "I want you to be my wife."

Halos mapigil ko ang hininga sa sinabi niyang iyon. Mas lalo akong napuno ng mga tanong. May gusto ba siya sa akin?

Nagkamali ako sa paglingon sa kanya dahilan para magtama muli ang mga labi namin. Sa pagkakataong iyon ay tumugon na ako.

Parang may sariling pag-iisip ang katawan ko at bigla na lang nagpapaubaya sa mga halik at haplos niya. Naging mapusok ang halikan namin at sa isang iglap lang ay naipasok niya na ang kamay niya sa loob ng underwear ko. Walang pagdadalawang isip na ipinasok niya ang daliri sa loob ng pagkababae ko.

Napayakap ako sa leeg niya at ibinuka ko pa ang mga hita ko. "Hmmm..."

Pabilis nang pabilis ang galaw ng kamay niya.

"Ahmmm." Halos pigil na pigil na rin ako sa pag-ungol nang malakas.

Nang biglang bumukas ang pinto at halos tumalon siya palayo sa akin. Mabuti na lang at nakayuko ang nurse dahil may binabasa sa chart.

Lumapit ito sa kinaroroonan ko at nakangiti. Hindi ko masundan ang sinasabi ng nurse dahil nakatingin ako sa kanya na nakatigilid ng upo. Nanlaki ang mga mata ko nang pasimple niyang inamoy ang daliri niya.

Pakiramdam ko ay sinabuyan ako nang mainit na tubig. Gusto ko siyang sipain.

Nang makalabas na ang nurse ay kaagad siyang tumayo. Napatingin siya sa akin at sinamaan ko naman siya ng tingin. "What?"

Nahihiya akong sabihin kaya inismiran ko na lang siya.

"Ahh, nabitin ka ba?"

Mas lalong sumama ang tingin ko sa kanya at tinawanan niya lang ako.

Tumawa siya?

Bakit ang pogi niyang tingnan?

Ten years ang agwat namin pero bakit hindi halata sa hitsura niya?

"See you later, baby..."

Umiwas ako ng tingin sa kanya baka kasi hindi ko mapigilang mapangiti. Tang ina ko talaga.

"One more thing..."

Hinintay ko kung anong sasabihin niya habang pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko.

"I want to be your husband, not your uncle."