Masuk“Sige. Ang kailangan natin ngayon ay tuluyang makawala sa mga multong ito. Hindi ko alam kung saan sila nanggagaling, pero walang tigil nila tayong nasusundan,” sabi ni Hugh.Habang nag-uusap sila, biglang may mga sigaw na narinig, kasunod ng isa na namang magulong labanan.Naabutan sila ng ilang multo, kaya napilitang tumakas muli sina Wrey.Samantala, nagpapahinga sa isang burol sina James at ang kanyang mga kasama.Pagod na pagod ang lahat sa sunod-sunod na labanan.Mula nang pumasok sila sa kailaliman, hindi pa sila nakapagpahinga nang maayos, ni nagkaroon ng oras upang magpanumbalik ng enerhiya.Halos ubos na ang lakas ng lahat.Bagaman sagana sa mga mapagkukunan ang lugar, wala silang panahong makapagpahinga.Para namang nakadikit sa kanila ang mga multo; mabilis na muling naaabutan ang grupo.Nakita ni James ang pagod nila, kaya madali siyang gumawa ng mahiwagang pormasyon na bumalot sa lugar sa loob ng isang daang metrong radius.“Master Diviner, Ginoong Campbell, dito muna ka
“Ano ang nangyayari?”Natulala si Hugh sa nakita.Hindi rin malaman ni Wrey ang gagawin.Agad na lumapit ang iba upang manood.“Tingnan ninyo! May mga anino sa kailaliman!” sigaw ng isang tao.Habang nakatingin ang lahat, palapit nang palapit ang mga anino hanggang sa lumabas ang mga ito mula sa loob ng bundok.Litong-lito si Wrey nang makita ang grupo.“James, pumasok nga talaga kayo?”Hindi siya makapaniwala sa nakikita.Paano nakatagal nang ganoon sa loob sina James? Nagulat din sina James, Matthew, at ang iba pa nang makita si Wrey.Hindi nila inakalang naroon at naghihintay ang mga ito.Sandaling nagkatitigan ang dalawang grupo bago kapwa nagpakawala ng hangaring pumatay.“Lintik! Sinabi ko nang hindi ko pinatay ang anak mo. Hindi ka talaga titigil, ano? Pati rito ay naghintay ka!” galit na sabi ni James, yamot sa walang tigil na paghabol ni Wrey.“Wala nang saysay ang mga sinasabi mo, James. Kailangan mong mamatay,” singhal ni Wrey.Malamig ang mukha niyang bumaling kay Great Di
“Ano ang gagawin ko? Napatay ko na ang zombie. Hindi ba dapat malaya na kayo?” tanong ni James. “Ipatong mo ang bungo ko sa altar. Mawawasak ang altar at makakalaya ang espiritu ko,” paliwanag ni Hadad.Tumango si James, tumalon, at matatag na lumapag sa altar. Sa gitna nito ay may malinaw na kalansay na tila kristal, ngunit wala itong bungo.Naunawaan niya ang dapat gawin. Inilabas niya ang bungo mula sa Singsing na Imbakan at dahan-dahang ipinatong sa altar. Agad na nagningning ang buong altar at naglaho sa liwanag ang kalansay. Nagsimulang mabuo ang aninong kopya ni Hadad. Espiritu pa rin ito, ngunit mukha na itong tunay na tao.“Hahaha! Malaya na ako! Malaya na ako! Kapag nalaman ko kung sino ang pumatay at nagkulong sa kapwa ko mga espiritung demonyo, ihahagis ko sila sa impiyerno at ikukulong doon magpakailanman!”Walang patid na humalakhak si Hadad habang nagtatakang nakatingin si James. Bago pa siya makapagtanong tungkol sa nakaraan nito o kung kilala nito ang kanyang ama, yum
Nagpatuloy si James sa mas malalim na bahagi ng bundok. Di nagtagal, nakita niya ang isang maringal na altar na mahinang nagniningning. Sa ilalim mismo nito nagbabantay ang hinahanap niyang zombie. Nangilabot siya sa mga sigaw ng pagdurusang nagmumula sa ilalim ng altar.“Bakit ka narito? Bumalik ka at bantayan ang pasukan!” utos ng zombie nang makita siya. Akala nito ay kontrolado pa rin nito si James.“Lintik ka!” Biglang nag-alab ang galit ni James. Hinugot niya ang Espadang Pamuksa ng Dragon na kumikislap sa ginintuang liwanag at inundayan ang kalaban.Nagulat ang zombie. Hindi nito inakalang malaya si James sa pagkontrol nito. Itinaas nito ang braso upang salagin ang papalapit na espada. Naputol ang braso at nahulog sa lupa.Ngunit hindi nagbago ang mukha ng zombie, na para bang hindi nito braso ang naputol. Natigilan si James; hindi niya inakalang ganoon kadaling mapuputol iyon.Mukhang hindi naman pala ganoon kalakas ang zombie. Habang nagtataka si James, may bagong brasong tum
“Paano kung hindi ako umalis?” tanong ni James. “Kamatayan lamang ang kahihinatnan mo.” Pagkasabi ng zombie nito, nagtipon sa mga dulo ng daliri nito ang negatibong enerhiya. Naging ilang masasamang espiritu iyon na sumugod kina James, nakalantad ang mga pangil at nakaamba ang mga kuko.Nagulat ang lahat at agad na naghanda sa pakikipaglaban. Hindi nila inakalang ganoon kabilis sasalakay ang zombie. Napakabilis ng mga espiritu; sa isang iglap, nasa harap na nila ang mga ito.Iwinasiwas nila ang kanilang mga sandata, ngunit natuklasang walang epekto ang kanilang mga atake. Sa halip na saktan sila, isa-isang pumasok ang mga espiritu sa kanilang mga katawan.Agad na natulala ang lahat at nahulog ang kanilang mga sandata. Walang buhay ang kanilang mga mata, para silang mga bangkay. Napakunot ang noo ni James. Pagpasok ng espiritu sa kanyang katawan, nadama niyang pilit nitong kinokontrol ang kanyang isip.Sa pag-aakalang ilusyon lamang iyon, binigkas niya ang orasyon ng pagpapakalma. Ngun
Habang humahalakhak ang matanda kay James, nanlaki ang mga mata ni James sa pagkalito. Kapareho ng tinig ng matanda ang tinig ng bungo. “K-Kayo…”Itinuro lamang niya ang matanda, hindi malaman ang sasabihin. “Hahaha! Akin ang kristal na bungo. Ako ang nagdala sa iyo rito,” tumatawang sabi nito.“Bakit ninyo ginawa iyon? Narito naman pala ang inyong espiritu. Bakit kayo nagsinungaling na kailangan ninyong gamitin ang lugar na ito upang tawagin ang inyong espiritu at muling mabuhay sa Daigdig ng mga Espiritu?” galit na tanong ni James. Isinapanganib niya ang buhay upang dalhin ang bungo rito, ngunit panlilinlang lamang pala ang lahat.“Hindi ako nagsinungaling. Narito nga ang aking espiritu, pero hindi ako makaalis. Ako ang demonyo ng negatibong enerhiya na nakakulong dito. Makakabalik lamang ako sa Daigdig ng mga Espiritu kapag winasak mo ang puwersang pumipigil sa akin,” pag-amin ng matanda. Siya nga si Hadad.“Matapos ang lahat ng ginawa ko, ang gusto pala ninyo ay palayain ko kayo?
"Godrick, kunin mo na ang painting na 'yan." Nakita ni Edgar kung paano maaaring magbago ang kulay ng painting nang mag-isa at alam niya na kailangan itong maging isang kayamanan, kaya Agad niyang inutusan si Godrick na kunin ito. Gusto niyang kunin ito sa kanyang sarili, ngunit nag-aalala siya n
Habang inilalabas ni Sylvester ang kanyang panloob na enerhiya, isang malakas na hangin ang nagsimulang umihip sa sala. Sa mabilis na pag-ikot ng kanyang palad, pinakawalan ni James ang ginintuang sinag ng liwanag na nakahawak kay Sylvester sa puwesto. Dahil ang kanyang katawan ay ganap na hindi g
Napuno ng sama ng loob ang tingin ni Colin. Galit na galit siya sa kanyang sarili dahil hindi siya sapat na may kakayahan, dahil sa paggastos ng kanyang sarili Sa halip na magtrabaho nang husto sa paglilinang, at dahil sa hindi magagawa isang bagay para sa estate. "Papatayin ko muna kayo bago ko p
"Ito ang Rotten Frog Liquid. Kung hindi ko lang naputol ang kamay mo, malamang natapos ka na parang tumpok ng mga buto sa ngayon," taimtim na sabi ni Blake. Bagama't nawalan ng kamay ang disipulo ng pamilya Hinckle, naunawaan niya na kung hindi niya ito puputulin, gagawin niya ito mamatay. "Salam







