Kabanata 0002

Year 2014

Apat na taon buhat ng sila ay maikasal sa kagustuhan ng kani kanilang pamilya. Sa apat na taon nilang pagsasama. Batid niya na hindi naman nila mahal ang bawat isa. Umasa si Eula na mamahalin rin siya ng asawa dahil nang nalaman naman nito na buntis siya ay tuwang tuwa ito.

Malakas ang ulan at lumabas ng bahay si Eula para habulin ang kanyang alagang aso na tumakbo. Hindi niya napansin ang rumaragasang sasakyan at sa bilis nito nabangga si Eula sabay tumilapon.

Nagising na lamang siya na nasa loob na siya ng ospital. Wala na ang baby niya sa loob ng tyan at di na niya maramdaman ang pag galaw nito sa loob.

Nang pumasok ang doktora. "I am very sorry, Mrs. Villamor, we did our best to save your baby lives but the baby can't survive." wika nito.

Hindi nagsisink-in sa utak ni Eula ang lahat ng nangyayari. Alam naman niya na hindi dapat talaga nawala ang baby niya kung hindi dahil sa katangahan niya. Nang dumating si Ramon kasama ang secretary nito na kinaiinisan niya mula noon pa man.

"Eula, how's the baby?" bungad na tanong nito at hindi man lang tinanong ang kanyang kalagayan.

"The baby is gone." umiiyak na sagot ni Eula sa kanyang asawa.

"W-What? Are you joking right? I know your mad at me." natatawang wika ni Ramon sa pag-aakalang galit lang siya kaya na sabi ang ganoong bagay pero ang totoo hindi.

"No! I'm sorry. The baby is gone." ulit ni Eula at inalis ang kumot niya para makitang flat na ang tummy niya at wala na talaga ang baby nila.

"No! It can't be..." malakas na sigaw ni Ramon sabay hagis ng mga gamit sa loob ng ospital. Wala naman magawa si Eula para damayan ang kanyang asawa. Nagulat pa nga siya ng yakapin ito ng secretary niya mismo sa harapan pa niya. Sobrang sakit halos madurog ang puso niya sa kanyang nakikita.

Nang umalis si Ramon kasama ang secretary nito at naiwan siya. Biglang gumuho ang mundo ni Eula. Alam niya sa sarili niya na wala ng pag-asa pa para sa kanilang mag-asawa. He's nothing change at umasa lang siya na magbabago ito dahil nagka anak sila. Pero mas lalo itong lumala sa paglipas na panahon.

Nakasanayan na lang ni Eula na kumain mag-isa. Umuwi mag-isa at akala niya ganun lang lahat ang magiging kalbaryo niya sa buhay mag-asawa pero mas malalim pa pala ang simula nito.

Isang gabi galing siya sa kumpanyang itinayo niya. Walng suporta mula sa kanyang asawa at hindi rin naman siya naasa pa.

Ito na yata ang simula ng kahayupan sa kanya ni Ramon. Kahit alam nitong hindi pa siya totally heal. Walang pakundangang ginahasa siya ng kanyang asawa. Gusto niyang tumutol pero hindi niya magawa dahil babae lamang siya at mas malakas ang pwersa ng isang lalaking lulong pa sa ipinagbabawal na gamot. Nang hiklatin nito ang suot niyang nighthies at pwersahang pinasok ang pagkalalaki nito sa loob ng pagkababae niya. Naiyak siya sa hapdi. "Aray! Nasasaktan ako, Ramon. Tama na!!" mangiyak ngiyak na sambit niya pero ang hayop niyang asawa. Wala man lang awa sa kanya.

"Putang ina kang babae ka. Napaka arte mo talaga..Aaaaaah." ungol nito at siya lang talaga ang nasasarapan sa pang gagahasa niya sa asawa.

Nang makaraos ito. Agad itong umalis at lumipat ng kwarto. Ni minsan hindi siya magawang tabihan ng kanyang asawa kaya naging kalbaryo ang buhay niya rito.

Isa-isa niyang pinulot ang mga damit niyang sinira nito. Tinapon na lang niya sa trashcan at kumuha ng loose shirt. Alam naman niya na kahit anong effort niya para magwork pa ang pagsasama nila. Wala na ring saysay..

----

Habang nagkakape si Eula sa loob ng opisina. Bigla siyang nagbalik sa reyalidad ng katukin siya ng kanyang secretary na bestfriend na rin niya. Si Rheena isa sa pinaka mapagkakatiwalaan niya sa business niya. Ang EBeauty Cosmetics.

"Huy! Girl, tulala ka na naman dyan? Anong iniisip mo?" tanong ni Rheena at inagaw pa ang coffee niya.

"Wala. Wait, coffee ko yan. Magtimpla ka nga ng sayo." saway ni Eula.

"Sus! Kilala kita. Hwag mong sabihin mag-e-effort ka na naman para sa gago mong asawa." tanong ni Rheena sabay kunot ng kanyang noo.

"Hindi no. I've done my part, girl. Ok na ok na ako. Well infact nakaready na lahat ng isasampang kaso ko sa kanya." wika ni Eula sabay tingin sa malayo. Malayo na talaga ang Eula na mabait noon at mapag mahal. Kahit hindi niya mahal si Ramon. She's trying her best to fall for him. Pero ng nafall na siya saka naman dumating ang kalbaryo ng buhay niya kapiling ito.

"Good girl! Congratssss." papuri ni Rheena.

"High Five! Finally, nagising na ang bestfriend ko." aniya.

"Sira ka talaga! Wait wala ba akong schedule this week and next week?" tanong niya kay Rheena bukod kasi sa isa pa niyang secretary na si Cathy. Ito rin ang nakaka alam ng mga endeavors niya.

"Well! Let me see." sagot nito sabay kuha ng phone nito na bagong bago. Yan naman talaga ang hilig ng bestfriend niya ang magcollect ng mga brand new gadgets.

"Uhmm! Wala at may lakad tayo." wika ni Rheena.

"Huh? Saan?" gulat na gulat na tanong ni Eula.

"Uhmm! May company outing tayo. Bakit hindi mo alam?" tanong ni Rheena.

"Ah! Sorry, busy kasi ako sa mga kaso na isasampa ko kay Ramon. Alam mo naman mabigat ang kalaban ko ang buong angkan niya. Hindi naman nila ako maiintindihan girl." sagot ni Eula sabay lungkot at kitang kita iyon sa kanyang mga mata.

"Ok! Ok! Pero dapat humabol ka. Nandon si Dustin ah! Grabeee ang pogi niya pa rin." ani ni Rheena na halata naman na siya ang mas patay na patay sa manager na iyon at hindi siya.

"Sus! Hwag mo na nga akong idamay. Bakit hindi mo na lang gahasain iyong tao. Sa company outing hilahin mo sa loob ng kwarto." biro ni Eula sa kanyang bestfriend.

"Ayy! Tama ka girl, bakit hindi ko nga naisip yan." sang-ayon ni Rheena.

Maya maya lang hinila niya ang buhok nito. "Gaga! Talagang totohanin mo ang sinabi ko."

"Aray! Masakit iyon ah. Sadista ka talaga, nagmana ka ba sa asawa mo --"

Natahimik si Rheena. "Sorry! Hindi ko sinasadyang ipaalala." wika ni Rheena at baka sa mukha ang labis na pagsisi.

"Wala iyon. Ayos lang! Ano ka ba." sagot ni Eula. "Wala na sa akin iyon." dagdag pa nito.

"Oh! Siya sige tama na ang drama kailangan na nating magpaganda ulit. Aalis na ako."

"Ok!"

Tipid na sagot ni Eula bago umalis sa harapan niya si Rheena.