Se connecterNAHAMIG ng ama ni Serena ang sarili at may pang-uuyam na pinasadahan ng tingin si Kevin; mukhang hindi kumbinsido sa narinig.
“Hoy, totoy. Alam kong guwapo ka at mukhang may pera kahit paano. Pero 'yang sinasabi mong bibilhin mo sa amin si Serena? Mukhang hindi ka pa yata tapos managinip.”
“Serena, bayad mo ba 'tong lalaking 'to? Kung may ganun ka naman pala kalaking pera, bakit hindi mo binigay sa amin? Bakit hindi mo pinagamot ang lola mo? Sinasabi ko na nga bang puro ka lang salita at yabang, e,” ani naman ni Jessa.
Pagkatapos nito ay sumubok uli itong lumapit kay Kevin na kunot na kunot ang noo. “Bakit hindi na lang ako ang samahan mo? Huwag na 'tong si Serena. Wala namang kwenta—”
Hindi na natapos si Jessa sa sinasabi nang samaan ito ng malamig na tingin ni Kevin kaya napaurong ito. Binalik ni Kevin ang mga mata sa ama ni Serena at inulit ang sinabi.
“10 Million for Serena. Take it or leave it? But even if I don't give money, she's still going with me because she's my wife.”
“Kevin, anong 10 Million! Sira ka ba? Ang laking pera n'yan para ibigay—”
Hindi natapos ang sasabihin ni Serena noong hatakin siya ni Kevin at kinulong sa mahigpit na yakap na kinagulat niya. “Hush, wife. I'll take care of everything, hmm?”
Hindi pa rin naniniwala ang ama ni Serena ngunit para subukan si Kevin, tumango-tango ito. “O sige, dalhin mo rito ang perang sinasabi mo nang magkasubukan tayo.”
“You'll cut your contact with Serena and sever your relationship with her as her father. She can only be with me.” May diin sa binitiwang salita ni Kevin.
Hindi pa nakakatango ang ama, ang tiyahin na ni Serena ang umoo. “Payag kami!”
When Kevin heard that, he pulled out his phone from his pocket and called someone on his phone. “Secretary Lim, please go to the address I'll forward you after this call.”
Serena was still flabbergasted at what happened. Pumunta lang naman siya rito para sabihin sa pamilya na wala na silang aasahan sa kanya dahil kasal na siya. Bakit napunta sa usaping ganito?
Tingin niya tuloy ay sobrang laki ng utang niya kay Kevin. Pagkatapos nitong gastusan ang lola niya ay ito na naman, gagastos uli para sa kanya.
Sa naisip, bumakas ang inis sa mukha ni Serena. Hinarap niya ang pamilya at umalis sa pagkakayakap ni Kevin. “Hindi kayo bibigyan ni Kevin ng pera. Pa, pinapunta mo ba ako rito para saan? Nilinaw ko na sa inyo na hindi ako papakasal kay Kevin, hindi ba? Kung kayo ay tanggap ang pagloloko niya, ibahin n'yo ako. Pero bakit nga ba ako magugulat kung si Mama nga ay niloko mo? Naging kabit mo nga ang tita ko na mismong pinsan ni Mama, hindi ba?”
Dumilim ang mukha ng ama ni Serena. “Sumosobra ka na, Serena! Hindi ka na nga nagpasalamat na pinalaki ka ng tita mo, ganyan pa ang sinasabi mo sa kanya? Suwail!”
Tumawa nang pagak si Serena. “Ako ang suwail? Pa, hindi ikaw ang nagpalaki sa akin kundi si Lola. Kinuha mo lang naman ako para ipakasal dahil sabi mo, malaki ang perang kailangan ni Lola sa operasyon niya. Kaya nga sinunod kita, 'diba? Pero hindi ko kaya na alam na ninyong niloko ako, ipapakasal n'yo pa ako! Wala talaga kayong pakialam sa akin!”
A hug from behind stopped Serena. She turned around and hugged Kevin back.
“Shhh, wife. I'll handle this.”
Sa narinig, nakakapagtaka na kumalma si Serena. Sa oras na rin na iyon ay dumating si Secretary Lim at agad na nilabas nito ang cheque book.
“10 Million. Sever your relationship with Serena.”
Nagkatinginan ang ama't tiyahin ni Serena. Kinuha ng tiyahin ang cheke at sinigurong totoo ang hawak. “Hindi ito tatalbog?”
Kevin snorted and Secretary Lim talked to those people. Naglabas din si Secretary Lim ng papeles at pinapirmahan sa pamilya ni Serena.
Simula sa araw na iyon ay kanya-kanyang landas na sila. Hindi na siya hahabulin ng pamilya. Ngunit imbes na matuwa, mabigat ang kalooban ni Serena.
LULAN ng sasakyan pauwi, hindi pa rin kumikibo si Serena at maya'tmaya ang tingin sa kanya ni Kevin.
Nagsalita si Serena. “Hindi mo dapat ginawa iyon.”
“Are you angry? Do you think I don't respect you for giving them money in exchange for you?”
Namumula ang ilong at nangingilid ang luha na hinarap niya si Kevin. “Alam mo naman pala, nagtanong ka pa.”
“I can see it in your face. But don't you think that because of that, they'll stop going after you? They won't bother you anymore. It will ease your mind.”
“Tulad ng ginawa mo kay Dahlia? Binigyan mo ng pera para hindi ka na guluhin? Tingin mo ba lahat masosolusyonan ng pera?” sarkastiko niyang sita.
“Am I in the wrong? Money can solve everything,” Kevin fired back.
Gusto niyang magreklamo pero hindi siya makapagreklamo kasi totoo ang sinabi ni Kevin!
Umiwas na lang siya ng tingin at tumingin sa labas ng bintana.
“About your mother...” Napalingon si Serena. “I'll investigate it. I don't trust your father about the information he knew. I don't think he will tell you the truth. Otherwise he would have told you that information a long time ago.”
Napayuko si Serena at doon pumatak ang luhang pinipigilan niya kanina pa.
Alam naman niyang ayaw sa kanya ng ama pero iba pa rin kapag harap-harapan ang ginawa nitong 'pagbenta ' sa kanya.
Maybe Kevin saw that she's devastated that's why he pulled Serena and wrapped his arms around her.
Binaba ni Kevin ang ulo at pinatakan ng halik ang labi ni Serena. Agad namang nag-iwas ng tingin ang driver at si Secretary Lim na nasa passenger's seat.
Tunog ng cellphone ang bumagsak sa kaganapan na iyon at agad na humiwalay si Serena kay Kevin. Siniksik niya ang namumulang mukha sa may dibdíb ni Kevin.
Kunot-kunot naman ang noo ni Kevin at masamang tingin ang pinukol nito sa business phone.
Sinagot ni Kevin ang tawag at mas lalong nangunot ang noo nito habang may kausap. Binaba nito ang tingin sa yakap na si Serena at nagpakawala ng buntong-hininga.
“Wife, I won't go home with you. I have something to do. If you have questions, ask the butler.”
Muli pa nitong hinalíkan ang tuktok ng ulo niya bago sinenyasan ang driver na ihinto ang sasakyan. Bumaba si Kevin at si Secretary Lim at nagtungo sa kotseng nakahinto sa malapit. Doon lang din napansin ni Serena na may nakasunod na kotse sa kanila at doon sunod na lumulan si Kevin.
Pinanood ni Serena umalis ang sasakyan at siya naman ang napabuntonghininga ngayon.
“Madamé, sa mansyon po ba tayo?”
Bago pa siya makasagot ay cellphone naman niya ngayon ang tumunog.
Hanni calling...
Sinagot niya ang tawag. “Hello, Hanni?”
“Kumusta honeymoon, Serena? Musta naman ang asawa mo?”
“Hindi...hindi natuloy ang kasal namin ni Alex, Hanni.”
“Ha?! Wait, ano?”
“Pero kasal na ako, bebs.”
Tili ang sunod na narinig ni Serena sa kabilang linya na kinangiwi niya.
*****
250.“Director Esmond, ano bang mali sa sinabi ko?” Tumingin si Nicole na parang inosente. Matagal na niyang alam ang selfish na feelings ni Gaven para kay Reola. Dahil malinaw na sa kanya yun, tuluyan na siyang sumuko matapos masaktan nang paulit-ulit at nagdesisyon na umalis nang walang pagdadalawang-isip.Nagkatitigan si Esmond at Nicole. Wala siyang makuhang impormasyon mula sa kanya, pero hindi na rin siya nagtanong pa. Para bang may iniisip siya.Habang mabigat ang hangin sa loob ng kwarto, biglang may kumatok sa pinto. Napakunot ang noo ni Esmond. Pinabantayan na niya yung pinto para walang istorbo, pero kumindat siya sa tao at pina-check kung sino.Pagkabukas ng pinto, nandoon si Serena, galit na galit, at tumitig kay Esmond. “Yulya, do you care about your son or not?”Galing lang sa banyo si Serena mula sa ward ni Nicole. Pagbalik niya, nakita niyang nakatayo si Gaven sa labas, binabantayan ng dalawang malalaking lalaki. Hindi na niya napigilan ang inis at tinawagan agad si Y
249.Nang sabihin niya iyon, parang hindi makapaniwala si Gaven. Tinitigan niya si Nicole na parang naglalagablab ang mga mata, halos mag-apoy. Ang mga kamay niya ay nakadiin sa sahig, lumilikha ng tunog na parang nabibitak. Mas lalo pang gumanda ang ngiti ni Nicole: “What? You think my words are rude and you want to hit me?”Galit na galit si Gaven, hingal na hingal at pulang-pula ang mga mata, malamig at matalim ang tingin. Bigla niyang hinablot ang panga ni Nicole, pinisil nang mariin at galit na galit na sabi: “Nicole, bakit hindi ka na lang tumama ng ulo sa pader noon at namatay ka na sana!”Hinila ni Nicole ang kamay niya palayo, tinaas ang buhok at ipinakita ang pula at bilog na peklat sa noo na kasing laki ng barya. Saglit na dumaan ang kirot sa mga mata niya. Ang isa niyang kamay na nasa ilalim ng kumot ay nakapikit nang mahigpit, bumaon ang mga kuko niya sa palad pero hindi man lang niya namalayan. Ngumiti siya at sinabi: “Gaven, kalalabas lang sa internet ng issue mo tungko
248.“Chiles, please don’t be in any danger.” Mahigpit na yumakap si Mirael sa leeg niya at mahina ang boses. Kinuha na ng Discipline Inspection Commission si Gaven para imbestigahan, at natatakot siya na baka pati si Chiles ay may mangyari rin.“Don’t worry, it’s not that easy to deal with the Sanchez.” Kalmado ang mukha ni Chiles. Noong may alitan siya kay Mary, nagbago ang ugali ng Old Commander Evangeles—mula sa suporta naging hindi na sang-ayon sa kanya. Alam niyang balang araw kikilos din ang pamilya Evangeles. Sunod-sunod na ring may nangyaring problema. Ngayon, si Reola ang nagpasimula at diretsong kinuha para imbestigahan si Gaven. Ibig sabihin, may kasunod pa itong mga galaw. Pero hindi papayag ang Sanchez na basta na lang sila pabagsakin.“Chiles, it’s not that I don’t trust you, it’s just that I’m scared.” Hinawakan ni Mirael ang malaking kamay niya at ipinatong iyon sa kanyang tiyan. “Naniniwala ako na magiging safe si Kuya Gaven sa huli, at alam ko rin na kaya mong ayusi
247.“Okay, Chiles, ikaw na ang sumama kay Mirael at kumain. Ako naman titingnan ko kung gaano na karami ang nutrient solution na nakuha ni Nicole. Kevin, pumunta ka muna sa rest room at maghintay sa akin sandali.” Kinuha ni Serena ang dalawang lunch box mula sa kamay ni Chiles at iniabot kay Kevin, tapos lumakad papunta sa ward ni Nicole.Hinawakan ni Chiles ang ilong niya, saka tumingin kay Kevin na nakasunod kay Serena dala ang lunch box. Pagkatapos ay pumasok siya sa ward ni Mirael.“You’re here!” Pagkakita ni Mirael na si Chiles ang pumasok, agad siyang natuwa at mabilis na umupo.“Well, I’m here.” Nilapag ni Chiles ang lunch box sa bedside cabinet, niyakap siya ng mahigpit at hinalikan ng marahan sa pisngi. “I’m sorry, honey, napahirapan ka.”“I’m fine…” ngumiti si Mirael at niyakap din siya sa baywang. Ramdam niya ang init ng katawan nito kaya nakaramdam siya ng kapanatagan.“Tumawag si Mom at sinabi niya sa akin.” Binitawan siya ni Chiles, hinawakan ang kamay niya at hinalikan
246.“Bakit mo pinapadaan pa sa kuya mo yung regalo para kay Reola?” malamig ang tono ni Esmond, may halong sarkasmo at galit. Halatang hindi sinabi sa kanya ni Reola ang buong totoo at may tinago pa.“Gusto rin kasi ng kuya ko si Reola, pero siya yung kasama ko noon. Kahit magkapatid kami, kailangan ko pa rin siyang paalalahanan, ‘di ba?” diretsong sagot ni Chiles, at may bakas ng galit na unti-unting lumalabas sa mga mata niya.Kung totoo nga ang sinabi ni Chiles, hindi sapat yung mga record ng mamahaling gamit na binibili ni Gaven taon-taon bilang ebidensya. Pati na yung recordings ni Reola na nagpapahayag ng feelings niya, kulang para patunayan na may niloloko siya. Kahit gusto siyang ilagay sa double supervision, kailangan pa rin ng malinaw at matibay na ebidensya.“Chiles, you’d better make sure na lahat ng sinasabi mo ay totoo.” Malamig ang tingin ni Esmond. Tinanggal niya ang sunglasses niya at tinitigan si Chiles ng matalim.“Mr. Esmond, kung convenient lang, ngayon na nakita
245.Nang magising si Mirael nang madaling-araw, nandoon na agad si Lorelei sa tabi niya. Pagkakita niyang gising na si Mirael, agad niyang kinuha ang almusal sa bedside table at paulit-ulit na nagtanong: “How are you? Are you feeling better?”Dahil sa nangyari kahapon, sobra siyang balisa at nag-aalala. Nanganak kasi si Mirael ng wala sa oras, kaya halos hindi siya iniwan ni Lorelei sa tabi.“Okay lang.” Ngumiti si Mirael at umiling, sabay hinaplos nang marahan ang tiyan niya. Natakot din talaga siya sa nangyari kahapon.“You, you almost scared me and Aunt Serena to death yesterday.” Hinila ni Lorelei ang kamay niya at hinawakan ang noo niya na parang naiiyak. “Thank goodness you’re okay.”“Sorry kung nag-alala kayo.” Mahinang ngiti ang pinakawalan ni Mirael. “Where’s Mom?”“Pumunta siya sa kabilang ward para alagaan ang hipag ko.” Sagot ni Lorelei habang lumingon sa pinto. May kumatok at pumasok—isang nurse na dumating para mag-check. Pagkakita niyang gising si Mirael, ngumiti siya.







