Masuk“Why would this project be a success when this is a blank paper? Nothing essential,” mariing tanong ng isang kliyente. Nakatitig siya sa akin nang may pagdududa habang nasa loob kami ng conference room.
Narito ako ngayon, ipinipresenta ang proyektong apat na buwan kong pinagpuyatan. Imbes na mairita, isang tipid na ngiti ang sumi
Isabela’s POVHindi ako makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Sa harap ng lahat, sinaktan ni Liam si Sean.Alam kong nagseselos siya, pero hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataon na magpaliwanag.“Sean, I’m so sorry,” bulong ko habang pinapahid ang bahagyang dugo sa gilid ng kaniyang labi. Tumingin ako kay Liam nang may halong sakit at galit.Nang makita kong papunta ang security para sana paalisin si Liam, mabilis akong kumilos.Ayoko namang gawin nila iyon sa kaniya kaya nakiusap ako sa kanila. Nang malayo na ang lahat, tsaka ko lang muling tiningnan si Liam, puno ng
Liam’s POVHindi ako nakatulog simula nang makita ko ang pagsusuka ni Isabela kahapon ng gabi. Habang hindi niya alam, tila dinudurog ang puso ko nang makita ang putla niyang mukha at ang pilit niyang ngiti.Sa pagkakakita sa maputlang hitsura niya, biglang bumabalik sa alaala ko ang pagkamatay ni Daddy, ang takot na baka may sakit siyang itinatago, ang takot na baka mawala siya sa akin.Hindi ko makakaya. Sasama ako sa kanya kahit sa hukay, huwag lang siyang mawala.Kaya sa loob ng ilang oras inayos ko ang lahat para makapuntsa sa kanya, isinantabi ko ang lahat. Isinantabi ko ang trabaho sa Singapore, ang mga gulo sa kumpanya, dahil ano pa ang silbi ng tagumpay kung mawawala ang babaeng mahal ko?
Isabela’s POVHindi ko na napigilan ang paghagulgol. Ang lahat ng bigat na dinala ko sa loob ng maraming taon, ang pangungulila sa isang amang hindi ko nakilala at ang pakiramdam na may kulang sa pagkatao ko, ay tila biglang napunan ng katotohanang nasa harap ko ngayon.Dahan-dahang tumayo si Sean at lumapit sa akin. Kita ko ang pag-aalangan sa kanyang mga mata, tila natatakot na baka itaboy ko siya. Pero sa halip na umiwas, ako ang unang gumalaw.Tumayo ako at isinubsob ang mukha ko sa kanyang dibdib.Agad niya akong binalot ng isang mahigpit at protektibong yakap.Doon ko naramdaman ang "lukso ng dugo", isang uri ng init na ngayon ko lang naramdaman.
Isabela’s POVHalos hindi ko malunok ang pagkain sa sobrang kabado.Bawat galaw ni Sean, ang pag-abot niya ng baso ng tubig, ang bawat pag-asikaso niya sa akin, ay tila may halong labis na pag-iingat na nagpapailang sa akin.Pakiramdam ko ay isa akong babasaging kristal sa kanyang paningin.Dahil kaya alam niya na buntis ako? Sa isip ko“Mr. Vance,” panimula ko sabay bitaw ng kubyertos.“I’m okay, I can do it myself. Kumain ka na rin,” naiilang kong sabi.“Oh, I am so sorry, Isabela... I mean, Miss Alcantara. Sorry to make you feel uncomfortable,” mabilis niyang
Isabela’s POVIsang araw na ang nakalipas mula nang mabisto ako ni Liam na nagsusuka sa harap ng camera. Nakahinga ako nang maluwag dahil hindi na siya nagpumilit na itakbo ako sa doktor kahapon, bagaman alam kong nananatili siyang praning sa kalagayan ko.Halos tapos na ang lahat ng mga orders para sa mga kliyente ko rito sa Milan. Habang nagliligpit ako ng mga gamit at naghahanda nang umuwi, biglang tumunog ang phone ko mula sa isang hindi kilalang numero.Napakunot ang noo ko pero sinagot ko pa rin.“Hello?”“Ms. Alcantara, this is Sean. Remember me?” masiglang bati ng baritunong boses sa kabilang linya.“Se
Isabela’s POVHuminga ako nang malalim at nagmumog muli. Kailangan kong bumalik sa harap ng camera at humanap ng magandang palusot.Pero paano ko itatago ang katotohanan kung ang sarili kong katawan ay tila gustong-gusto nang ipagsigawan kay Liam na magiging ama na siya?Dahan-dahan akong lumabas ng banyo, pilit na inaayos ang aking mukha para hindi mahalata ang panghihina, habang ang boses ni Liam ay patuloy na tumatawag sa pangalan ko mula sa silid.Nanginginig ang mga kamay ko habang pinupunasan ang labi ko at humarap muli sa camera.Pagkakita ko sa screen, halos dumikit na ang mukha ni Liam sa phone dahil sa sobrang lapit. Na
Liam’s POVMadilim pa nang lisanin ko ang kwarto namin ni Isabela. Saglit akong tumigil sa gilid ng kama at pinagmasdan siyang mahimbing na natutulog. Bakas sa mukha niya ang kapayapaan, kabaligtaran ng mundong papasukin ko ngayong araw. Ginawaran ko siya ng isang malambing na halik.Hindi ko na
Liam’s POVHalos nalalasahan ko pa ang sarili kong katas sa mga labi ni Isabela habang magkadikit ang aming mga mukha. Ang bawat halik niya ay tila may halong pang-aakit na mas lalong nagpapatigas sa akin
Isabela’s POVHinayaan ko ang sarili kong malunod sa bawat dampi ng kanyang mga palad habang ipinagpapatuloy ni Liam ang pagpapaligo sa akin. Ang bawat haplos niya ay tila isang paglalakbay sa bawat kurba
Isabela’s POV“Are you full?” malambing na tanong sa akin ni Liam habang naglalakad kami sa lobby ng hotel.“Yeah...” nakangiti kong tugon habang inie-enjoy ang mainit na kamay ni Liam na nasa aking baywang.“Ikaw?” balik kong tanong sa kanya sabay tingin sa kanya.Tumunog ang elevator,“Ding” hudy







