LOGINIsang araw na ang nakalipas mula nang mabisto ako ni Liam na nagsusuka sa harap ng camera. Nakahinga ako nang maluwag dahil hindi na siya nagpumilit na itakbo ako sa doktor kahapon, bagaman alam kong nananatili siyang praning sa kalagayan ko.
Halos tapos na ang lahat ng mga orders para sa mga kliyente ko rito sa Milan. Habang nagliligpit
Isabela’s POVIsang araw na ang nakalipas mula nang mabisto ako ni Liam na nagsusuka sa harap ng camera. Nakahinga ako nang maluwag dahil hindi na siya nagpumilit na itakbo ako sa doktor kahapon, bagaman alam kong nananatili siyang praning sa kalagayan ko.Halos tapos na ang lahat ng mga orders para sa mga kliyente ko rito sa Milan. Habang nagliligpit ako ng mga gamit at naghahanda nang umuwi, biglang tumunog ang phone ko mula sa isang hindi kilalang numero.Napakunot ang noo ko pero sinagot ko pa rin.“Hello?”“Ms. Alcantara, this is Sean. Remember me?” masiglang bati ng baritunong boses sa kabilang linya.“Se
Isabela’s POVHuminga ako nang malalim at nagmumog muli. Kailangan kong bumalik sa harap ng camera at humanap ng magandang palusot.Pero paano ko itatago ang katotohanan kung ang sarili kong katawan ay tila gustong-gusto nang ipagsigawan kay Liam na magiging ama na siya?Dahan-dahan akong lumabas ng banyo, pilit na inaayos ang aking mukha para hindi mahalata ang panghihina, habang ang boses ni Liam ay patuloy na tumatawag sa pangalan ko mula sa silid.Nanginginig ang mga kamay ko habang pinupunasan ang labi ko at humarap muli sa camera.Pagkakita ko sa screen, halos dumikit na ang mukha ni Liam sa phone dahil sa sobrang lapit. Na
Isabela’s POVKakatapos lang ng mahabang meeting ko kasama ang isang major client. Pagtingin ko sa phone ko, mag-aalas siyete na ng gabi. Bigla akong kinabahan, siguradong kanina pa hinihintay ni Liam ang tawag ko.Hindi ko kasi inaasahan na magiging ganoon kahaba ang aming pag-uusap. Halos tapos na ang gown na ginawa ko para sa kaniya kaya nagyaya siya ng meryenda, at sa sobrang tuwa niya ay hindi na ako nakatanggi.Buti na lang talaga at hindi masyadong malala ang morning sickness ko ngayong araw. Nagawa ko na ring isingit sa schedule ko ang pag-appointment sa isang OB-GYN dito sa Milan, sa Lunes na ang check-up ko.Hanggang ngayon, hindi ko pa rin masabi kay Liam ang magandang balita. Natatakot ako na baka kapag nalaman niyang buntis ako, iwan niya ang lah
Liam’s POV“Adriane, kumusta ang ongoing projects diyan?”Tanong ko habang itinatabi ang huling dokumentong pinirmahan ko,mga proyektong naiwan ni Daddy na kailangan ng agarang atensyon.Bahagya kong inayos ang aking upo habang kausap sa video call si Adriane na kasalukuyang nasa Singapore.“Liam, everything’s okay here. Huwag kang mag-aalala, kaya ko pa namang hawakan ang lahat,” kampanteng sagot niya.“Salamat, Adriane. I trust your judgment,” matipid kong sagot bago tuluyang
Isabela’s POV“I have been waiting for your call, but I haven’t received any,” simpleng sabi niya, pero ramdam ko ang bigat ng bawat salita.Bigla akong napahiya. Hindi ko akalain na seryoso pala si Sean sa offer niya sa akin noon. Masyado akong naging abala sa Dubai, at lalo na sa biglaang pagkamatay ni Tito Ben, kaya tuluyan ko nang nakalimutan ang tungkol sa kanya.“I’m sorry, Mr. Vance. A lot of things have really happened in my life over the past few months.” pagtatapat ko.“Yeah, I can clearly see that,” sagot niya, sabay sulyap sa direksyon ng tiyan ko.
Isabela’s POVHindi ako makapagsalita. Nanatili lang akong nakatitig sa lalaking nakatayo sa tapat ng seat ko habang unti-unting lumalabo ang paligid dahil sa hilo.Pamilyar ang kanyang mukha, iyung tipong parang nakita ko na sa isang panaginip o sa isang lumang alaala, pero kahit anong pilit ko, hindi ko mahukay ang kanyang pangalan sa isip ko.“Are you okay?” tanong niyang muli.Ang boses niya ay malalim at puno ng awtoridad, pero may halong tunay na pag-aalala.Napansin niya ang mahigpit kong pagkakahawak sa aking tiyan at ang pamumutla ng aking mga labi. Pilit akong ngumiti para hindi magmukhang kaawa-awa, pero ang totoo ay parang umiikot na ang buong cabin ng eroplano.
Liam’s POVPagkatapos kong ihatid si Celeste, dumeretso agad ako sa bahay. Mabigat ang bawat hakbang ko, kailangan kong makuha ang lahat ng mga dokumentong kailangang suriin. I need to be busy, to clear m
Isabela’s POVNanatili akong nakayuko, hinahayaan ang bawat patak ng luha na bumakat sa aking mga hita. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan sa pagitan namin, isang uri ng katahimikan na tila ba hudyat ng p
Isabela’s POVTulala akong napatingin sa paligid habang himas-himas ang aking tiyan. Ganito pala talaga iyon. Sa kabila ng takot at kawalang-kasiguraduhan, may tila kislap ng saya sa puso ko simula nang marinig at makita ko ang maliit na buhay na iyon sa ultrasound.Napalingon ako kay Casey nang ta
Casey’s POVHinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Isabela habang naglalakad kami papasok sa consultation room ni Ninang Agnes. Ramdam ko ang panginginig ng mga daliri niya, malamig, parang yelo. Kung hindi ko siguro siya inalalayan, baka bumigay na ang mga tuhod niya sa gitna ng hallway.Pagpasok nam







