MasukPagkatapos marinig ni Raine ang explanation ni Lolo Faustino ay isang pasya ang nabuo sa kanyang isipan. Minabuti niya na dumistansiya na lang sa Daddy ni Crassus. Kaya hindi siya masyadong lumalabas ng kwarto kung hindi naman kinakailangan. Nagpapahatid lang din siya ng pagkain sa kwarto at panaka-naka ay bumibisita siya sa kwarto ni Lolo Faustino. Ito lang din ang kasama niya kung kumakain. Napagpasiyahan din nila na sa ibang oras na lang kakain— iyon ang kung gusto nila na parehong bumaba. Isang araw rin ay sinamahan ni Raine si Lolo Faustino sa hospital para sa check-up nito, at pagkatapos niyon ay iiba na siya ng rota para mag-review. Si Lolo Faustino naman ay roon mamalagi sa isa nitong bahay habang hinihintay siya.Naging ganoon ang routine nila Raine sa loob ng ilang araw. Minsan ay naabutan nila sa sala ang Daddy ni Crassus. Civil lang ang pakikitungo ni Raine— Sapat lang para hindi mapahiya ang bisita nila."Raine, have you already asked your mom?" Sergio asked as he k
Kakatapos pa lang ni Raine na painumin ng gamot si Lolo Faustino. Nag-aya nito na bumaba ng garden kaya sinamahan niya ito. Gusto raw nito magpahangin kaya pumayag siya. Kanina pa naka-alis si Crassus kaya siya na lang ang natira na pwedeng kumausap kay Lolo.Hindi niya alam kung saan ang Daddy ni Crassus ngayon. Hindi na niya ito nakita pagkatapos ng argumento nito kay Crassus. Hindi na rin niya ito hinanap, dahil kahit siya ay naguguluhan kung paano i-address ang mga ito.Ang pinag-alala ni Raine ay ang iniisip ni Lolo. Tiyak na naguguluhan na rin ito. Halata naman dahil kahit siya ay napapansin niya'ng umiiwas din ito. Kung iiwan nila ito, baka araw-araw ito'ng magdamdam. Hindi malabong mangyari iyon dahil wala ito ibang kausap sa bahay.Kakauwi pa lang ng anak nito pero halos oras-oras ay nagsasalpukan sina Crassus at ang Daddy nito. Sa tuwing magkita-kita ang ang mga ito ay hindi maiwasan na uminit ang kanilang mga ulo. Lalo na si Crassus. Kung wala lang siya ay baka mat
"Matagal ng patay ang Papa ko," matabang na sagot ni Crassus na siya'ng ikinaawang ng labi ni Sergio.Natahimik ito. Naitungo nito ang ulo at tulalang tumitig sa sahig. Hindi nakatiis si Victoria. Nilapitan niya ito at hinagod ang likod. Nasa ganoong paraan ba nito pinapakalma si Sergio."Crassus..." ani ni Victoria habang ang kamay ay humahaplos sa likod ni Sergio. "Can you be a little bit nice? After all—""You tell me why I should do that,” Crassus retorted. “Aside from being my father, has he ever done anything good?” Crassus retorted. "In the first place, ano ba ang rason ninyo at bakit naisip pa ninyo na umuwi? I thought you two were living comfortably in Spain. Ah..."Ngumisi si Crassus. Humakbang siya ng isang beses at tumango-tango."My bad, I remember now. My perfect father was diagnosed with depression right?" Crassus asked sarcastically.Namilog ang mata ni Raine sa narinig. Binalingan niya sina Victoria at ang Daddy ni Crassus. Parehong gulat din ito na
Nang marinig ni Raine ang sagot ni Victoria ay blangko ang kanyang ekspresyon. Tahimik niya ito'ng tinitigan.Sa totoo lang ay hindi niya alam kung paano ito pakitunguhan. Sa tuwing nakikita niya ito ay naalala niya ang reaksiyon ni Crassus. Iniisip din niya na dapat ay hindi siya manghimasok sa away pamilya nila Crassus, pero sa tuwing maalala niya ang dahilan kung bakit namatay ang mama nito ay hindi niya maiwasan madala. Hindi man vocal si Crassus sa nararamdaman nito, subalit alam niya'ng nasasaktan ito.Nasa pamamahay nila ang dahilan kung bakit namatay ang mommy nito. Lihim na ipinagsalamat ni Raine na hindi kasama ni Victoria ang ama ni Crassus, dahil kung hindi—mas lalo siyang ma-pepressure kung paano haharapin."Ano po ba'ng gusto mo'ng itanong?" malamig na tanong ni Raine."Ah..." Hilaw na ngumiti si Victoria. "Gusto ko lang sana malaman kung dito ba kayo nakatira ni Crassus."Umiling si Raine. "May sariling villa si Crassus. Doon po kami nakatira," malamig
Tulalang nakatitig si Raine sa sungkod na binato ni Lolo Faustino sa anak nito. Lumingon siya sa Papa ni Crassus. Kagaya niya ay gulat na gulat din ito."Sir," sabat ng babaeng kasama ni Sergio. " Alam namin na malaki ang kasalanan niya sa inyo, pero pwede bang ipagpabukas na natin ito? Bawal kay Sergio ang stress dahil—""You should’ve thought of that before you both barged in here,” Crassus said flatly. His jaw tightened slightly as irritation flickered across his face. “And what about Abuello? He’s old too. Hindi ni'yo ba naisip na makakaapekto rin sa kalusugan niya ang pagpunta ninyo rito?"Napayuko ang babaeng kasama ni Sergio dahil sa hiya. "Tama na," awat ni Raine. Bumuntonghininga siya. "Huwag na tayong magtalo. Pareho naman na walang pakikitunguhan na maganda kapag nagtatalo pa kayo," mahinahon niya'ng ani pero may bahid ng pangangaral ang tono. "Magakainitan kang kayo ng ulo.""And who are you?" Sergio asked.Lumingon si Raine sa ama ni Crassus. "She's m
"Sorry po, Señor pero parents mo po iyong bagong dating na bisita." Parang binuhusan ng malamig na tubig si Crassus. Tuluyan nawala ang kanyang antok. Kahit si Raine ay napabangon sa higaan nang marinig ang sinabi ni Manang Linda. Naglapat ng mariin ang labi ni Crassus. "Pakisabi, hintayin nila ako na bumaba. Magbibihis lang ako," malamig na wika niya. Tumango si Manang Linda. "Sige po," magalang na sagot nito. "Does grandfather know about this?" Crassus asked. Umiling si Manang Linda. "Hindi po, Señor," sagot niya. "Good." Crassus sighed in relief. Iminuwestra niya ang kanyang baba. "Paki-asikaso po muna sila, Manang. Thank you." Bahagyang yumuko si Manang Linda. "Walang anuman po, Señor," magalang na sagot niya sabay alis sa harap ni Crassus. Napatiimbagang si Crassus. Napahawak siya ng mariin sa hamba ng pinto. Napansin iyon ni Raine kaya bigla siyang nag-alala. "Samahan na kita," presinta ni Raine. Umalis siya sa kama at tumayo. **
Pikit-matang bumangon si Raine mula sa kanyang higaan. Kumunot pa ang kanyang noo habang nakatingalang napapikit. Hindi niya alam kung ilang minuto siya nasa ganoong posisyon. Wala siyang pakialam. Umagang-umaga pa lang ay tinamad na siya gumalaw. Parang mas gusto lang niya humilata buong araw sa
Paggising ni Raine sa umaga ay wala na sa tabi niya si Crassus. Napakurap siya. Pikit-matang siya bumangon at nag-inat ng braso. Tinitigan niya ang pwesto ni Crassus. Nang makitang maayos iyon at wala man lang ni kahit anong bakas ng amoy nito ay nalungkot siya. Lumaylay ang kanyang balikat. Hinap
Napaawang ang labi ni Raine. Nawalan ng lakas ang kanyang katawan kaya napaupo siya. Maang siyang napatitig sa mga nagkalat na papel sa loob ng kwarto nila. Binundol ng husto ang puso niya. Rinig na rinig niya ang pagtambol ng kanyang puso dahil sa kaba. Maging ang kamay ay nanginginig. Napatingin
Palinga-linga si Raine sa paligid habang hinihintay ang kanyang sadya. Napabuga siya ng marahas na hangin. Muli siyang napainom ng tubig.Kanina pa siya naghihintay pero hanggang ngayon, wala pa siya nakita ni bakas ng anino ng kanyang ka-meet. Habang tumatagal ay mas lalong nilulukob ng kaba ang k







