Mag-log inIsang matinding alon ng desperasyon ang bumalot kay Jessica.Sa isip niya, mahuhuli ba talaga siya ni Adrian ngayong gabi?Sa mismong sandaling iyon, isang taxi ang mabilis na sumulpot sa kalsada at biglang huminto sa tabi nila ni Thalia.Bumaba ang bintana ng driver.“Sakay.”Mababa at malamig ang tinig nito.Parang nakakita ng pag-asa si Jessica. Agad na nagningning ang kanyang mga mata habang mabilis niyang binuksan ang pintuan sa likod.“Thalia, bilis! Sakay!”Nagmadaling sumakay si Thalia sa likuran, habang si Jessica naman ay agad na pumuwesto sa passenger seat sa harapan.“Manong driver, pakiusap, bilisan n’yo po! Umalis na tayo!” nagmamadali niyang sabi.Walang kahit anong sagot ang driver. Sa sumunod na segundo, mabilis nitong inapakan ang accelerator at rumagasa ang taxi pasulong.Sakto namang nakalapit si Adrian kasama ang kanyang mga tauhan.“Huwag silang hayaang makatakas!”Ngunit huli na ang lahat. Mabilis nang nakalayo ang taxi at tuluyang naglaho sa mahaban
Pagkapatong ng mga paa ni Jessica sa lupa, agad siyang tumalikod at mabilis na tumakbo palayo.Napatawa si Adrian, ngunit puno iyon ng galit at panunuya. Matagal na niyang inaasahan na tatangka itong tumakas. Sa bilis ng kanyang paggalaw, agad niyang nahablot ang braso ni Jessica at marahas itong itinulak sa pader. Napasinghap si Jessica sa lakas ng impact.Mariing idiniin ni Adrian ang dalawang balikat niya upang hindi siya makagalaw. Nanlilisik naman ang mga mata nitong nakatitig sa kanya.“Jessica, bakit ka tumatakbo?”Matalim siyang tiningnan ni Jessica, punong-puno ng galit ang kanyang mga mata.“Adrian, ako dapat ang nagtatanong niyan sa ’yo. Ano ba talaga ang gusto mo?” malamig niyang tanong sa lalaki. “Tatlong taon na tayong tapos. Ay mali. Ang totoo, natapos tayo bago pa man tayo magsimula. Kaya bakit mo ginugulo mo pa rin ako hanggang ngayon?”Bahagyang humigpit ang hawak ni Adrian sa kanyang mga balikat habang seryoso siyang nakatitig dito.“Ayaw kong matapos tayo, Je
Samantala, masaya namang sumasayaw si Jessica kasama si Thalia nang biglang may malakas na humawak sa kanyang payat na braso.“Jessica!”Biglang naputol ang kanyang kasiyahan. Lumingon siya at agad na nakita si Adrian.“Adrian?”Sinubukan niyang bawiin ang kanyang braso.“Bitiwan mo ako!”Bahagyang kumunot ang noo ni Adrian. “Sino ang pumayag sa ’yo na pumunta rito at sumayaw?”Tumaas ang kilay ni Jessica, halatang naiinis.“Ano'ng pakialam mo kung sumasayaw ako rito o hindi?!”Hindi niya gusto ang kahit anong hawak mula rito kaya mariin niyang hinila pabalik ang kanyang braso.Humalakhak nang malamig si Adrian at sinabi, “Hindi ba mahilig kang sumayaw? Halika, sasayaw ako sa ’yo.”Naiirita siya sa mga lalaking nakapaligid sa dance floor. Ipinapakita nito ang alindog niya sa harap ng iba, ngunit sa loob ng tatlong taon, kahit ilang beses niya itong hanapin ay hindi siya nito kailanman pinansin.Tiningnan naman siya ni Jessica nang malamig.“Sino ba ang nagsabi na gusto k
“Bumaba ka rito!”Mahigpit na hinawakan ni Crizza ang mahabang buhok ng bunny girl at marahas itong hinila pababa mula sa kandungan ni Adrian.“Ah!”Isang biglang sigaw ang kumawala sa bunny girl habang bumabagsak siya sa sahig, halos mawalan ng balanse sa lakas ng hatak.Ngunit hindi siya nagpatinag. Mabilis siyang tumingala, puno ng galit ang mga mata.“Sinampal mo ako?! Akala mo ba madali akong apihin?!”Tumayo siya agad at sumugod pabalik kay Crizza. Ang mahahaba niyang kuko ay kumislap sa ilaw bago mabilis na sumabog sa mukha nito.“Ah—”Napaurong si Crizza nang maramdaman ang hapdi. Isang pulang guhit ang agad na lumitaw sa kanyang pisngi.“Ang mukha ko!” sigaw niya, nanginginig sa galit. “Ikaw, bruha ka! Sinira mo ang mukha ko! Papatayin kita!”Sa isang iglap, nagkagulo ang dalawa. Nag-uunahang sumugod, nagtutulakan, at nagbabangayan sa gitna ng magulong silid. Natumba ang mesa, natapon ang mga inumin at alak sa sahig at sa coffee table, habang nagkalat ang mga basag n
Isang matapang na bunny girl ang umikot nang dalawang beses sa hangin bago siya bumagsak nang eksakto sa harap ni Adrian, at walang kahirap-hirap na umupo diretso sa kandungan nito.Hindi man lang nagulat si Adrian. Sa halip, inunat pa niya ang isang kamay at inakbayan ang babae, kasabay nang maluwag at walang pakialam na tawa.“Ano, napagod ka na ba sa sayawan? Halika, umupo ka muna sa kandungan ko.”Si Adrian ay kilala sa pagiging ligaw, padalos-dalos, at walang disiplina pagdating sa babae. Para sa kanya, ang ganitong eksena ay isa lamang laruan sa gitna ng kanyang kasiyahan.Namula ang bunny girl, bahagyang tinulak ang dibdib nito kay Adrian habang nagtatampo.“Adrian, ang kulit mo.”Mabilis na sumabog ang tawa ng mga mayayamang second-generation heirs na nakapaligid sa kanila.“Adrian, ang kulit mo? Gaano ba ka-kulit? Hindi pa namin alam ’yan.”Lalong sumiksik ang bunny girl sa kandungan ni Adrian, tila ba ayaw nang bumitaw. Ang tingin niya ay nakapako na lamang sa guwapon
At dahil diyan, nagbago agad ang ekspresyon ni Crizza sa narinig.Tahimik siyang tiningnan ni Jessica mula ulo hanggang paa, malamig at may halong pang-uuyam.“Tatlong taon na ang nakalipas, iniwan ka ni Adrian,” malamig na sabi ni Jessica. “Pero hindi pa rin siya makapag-move on. May katuturan naman. Sobrang bilis ng pag-angat ni Adrian sa mga nakaraang taon kaya halos wala nang makakahabol sa kanya.”Bahagya siyang tumigil, saka tumalim ang tingin.“Pero ngayon, ayaw na niya sa 'yo. Nagbihis ka nang ganyan kaganda ngayong gabi para lang akitin siya, ‘di ba? Nakita mo 'yong mga internet celebrities, models, at bunny girls sa paligid ni Adrian kaya siguradong na-i-intimidate ka.”Sandaling nanigas si Crizza.Hindi niya inaasahan na ganoon kalalim ang pagkakaalam ni Jessica sa sitwasyon nila. Ngumisi naman si Jessica, walang kahit anong takot sa mukha.“Hindi ako naghahanap ng gulo sa inyo, kaya huwag n’yo rin akong guluhin. Wala akong interes sa magulong buhay n’yo.”Humakbang
Hindi na makapaghintay si Jessica kay Raven, kaya nagpasya siyang hanapin ito mismo. Hindi mahalaga kung hindi siya pupuntahan ni Raven dahil maaari siyang kumilos nang kusa.Pumunta siya sa casino at hinarang ang isa sa mga tauhan para tanungin ito.“Excuse me, pwede ko bang itanong kung narito s
Tuluyan nang na-speechless si Roberto. Nanatili lamang siyang tahimik, tila hindi alam kung paano tutugon.Bahagyang nainis si Maxine. Ngayon lamang niya lubos na napagtanto kung gaano kaliit ang pasensya ni Shawn, na kahit sa ganitong sandali ay nangingibabaw pa rin ang kanyang pagseselos.Tuming
Dinala ni Nora at ng mga doktor si Wilbert palayo.Bahagyang nagkunot ang noo ni Maxine habang sinusundan ng tingin ang kanilang pag-alis. Sa isip niya, bakit narito sina Nora at Wilbert? Posible bang dumating sila upang magbantay habang inihahanda niya ang antidote para kay Monica?Sa loob ng mar
Tumingin si Shawn kay Roberto at mariing nagsalita.“Uncle Roberto, uulitin ko. Hindi ko papakasalan ang anak ninyo na si Monica. Ang taong mahal ko ay si Maxine.”Agad na napuno ng sakit at hinanakit ang mukha ni Monica nang marinig 'yon.“Shawn!”Bigla namang hinila ni Shawn si Maxine, tuluyan







