ANMELDENSa nakalipas na isang buwan, si Jessica ay namuhay na parang walang direksyon. Para bang naiwan siya sa gitna ng isang bagyong hindi niya alam kung kailan matatapos. Puno ang kanyang isipan ng mga alaala at pag-iisip tungkol kay Craige, hanggang sa tuluyan niyang nakalimutang darating na pala ang kanyang regla.Palagi siyang regular noon, ngunit ngayon ay isang buong buwan na itong delayed.Unti-unting bumalik sa kanyang alaala ang ilang gabi at sandaling magkasama sila ni Craige. Sa mga panahong iyon, hindi sila gumamit ng kahit anong kontraseptibo. Lagi nitong sinasabi na gusto nitong magpakasal at magkaanak, at siya rin ay hindi rin naman siya tumututol.Parang pareho nilang hinayaan ang lahat na mangyari nang natural, na para bang iyon ang tamang direksyon ng kanilang tadhana.'Posible kayang buntis ako?' tanong pa niya sa isipan.Hindi niya ito magawang sabihin sa kanyang ina. Natatakot siyang mag-alala ito, kaya pinilit niyang itago sa normal na anyo ang sarili.“Mom, wala
Tinawag siya ni Craige mula sa likuran. Ngunit hindi lumingon si Jessica.Sa sandaling iyon, unti-unting nanlabo ang paningin ni Craige. Muli niyang naramdaman ang bigat sa kanyang katawan hanggang sa tuluyan siyang mawalan ng malay.Kasabay ng malakas na tunog, bumagsak si Craige sa malamig na sahig.Nang marinig ni Jessica ang ingay, mabilis siyang napalingon. Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat.“Craige!”Akmang tatakbo siya palapit dito, ngunit sa mismong sandaling iyon, isang pamilyar na pigura ang mabilis na dumating. Si Alicia. Agad itong tumakbo papunta kay Craige.“Craige? Craige!” paulit-ulit nitong tawag, puno ng pag-aalala ang kanyang boses.Natigilan si Jessica sa kanyang hakbang. Parang biglang may humawak sa kanyang dibdib at pumigil sa kanya.Naalala niya ang kasunduan nila ni Alicia. Kapag iniwan niya si Craige, ibibigay nito ang Calophyllum Inophyllum.“Boss!” Dumating rin si George sa eksena, hingal na hingal. “Dok, bilisan ninyo!”Ilang sandali pa ay dum
Sa sandaling iyon, tumawag ang doktor mula sa labas.“George, pumunta ka rito sandali at kunin mo ang test report.”“Opo, papunta na.”Agad na lumabas si George.Sa loob ng hospital room, si Craige na lamang ang natira, nakahiga sa kama na walang malay.Sandaling katahimikan ang bumalot sa silid. Pagkatapos ay kasabay ng mahinang tunog, bumukas ang pinto at may pumasok.Si Jessica iyon. Dumating siya.Tahimik siyang lumapit sa tabi ng kama at tumitig kay Craige na hindi pa rin nagigising.Maputla ang mukha nito. Ilang araw na rin itong hindi nakapag-ahit kaya may manipis nang balbas sa panga nito, dahilan para mas lalong magmukhang pagod at pinahina ng sakit.Noon, si Craige ay isang mahirap na binatang matuwid, gwapo, at puno ng sigla ng kabataan.Sa paglipas ng panahon, naging isa itong tanyag na personalidad sa mundo ng negosyo, hinahangaan ng marami, tinitingala, at halos hindi maabot.Ngunit hindi pa kailanman nakita ni Jessica si Craige na ganito. Wala itong lakas, wal
Sa mga sandaling iyon, tuluyang gumaan ang loob ni Jessica, hindi dahil sa saya, kung hindi dahil sa mapait na pagtanggap.Dahil sa desisyon niya kagabi, hindi na siya pag-aari ni Craige. At marahil, hindi na rin siya nito gustong makita pa.“Maxine, alam kong naging abala ka nitong mga nakaraang araw. Sige na, asikasuhin mo na ang trabaho mo.”“Sige.”Natapos na ang tawag. Saglit na napahinga si Jessica nang malalim. Kahit paano, gumaan ang bigat sa dibdib niya. Ang tanging hiling niya ngayon ay ang mabilis na paggaling ni Craige kahit wala na siya sa tabi nito.Sa sandaling iyon, muling tumunog ang kanyang cellphone. Isang malamyos ngunit biglaang ringtone ang pumunit sa katahimikan ng silid.Sandaling natigilan si Jessica bago sinagot ang tawag.“Hello?” malamig ngunit kinakabahang sagot niya.“Hello, Miss Pablo. Ako po ito, Si George, ang assistanr ni Mr. Montero.”Agad na nag-iba ang ekspresyon niya.“George, bakit ka tumatawag?”“Miss Pablo, pakiusap, pumunta po kayo a
Nang magising si Craige, nakahiga na siya sa isang hospital bed. Bumabalot sa buong silid ang matapang at malamig na amoy ng disinfectant, habang ang suwero ay tahimik na nakasaksak sa kanyang kamay.Bahagya siyang kumilos at paos na tinig ang lumabas sa kanyang lalamunan.“Jessica…”Mabilis na lumapit si George, halatang gulat ngunit may halong ginhawa. “Boss, gising na po kayo. Halos ikamatay ko na po sa takot. Nahimatay po kayo sa gitna ng malakas na ulan. Alam n’yo po ba iyon? Sabi ng doktor, masyado raw pong hindi stable ang emosyon ninyo. Dahil sa matinding galit at lamig na pumasok sa katawan ninyo, nawalan po kayo ng malay.”Sinubukan ni Craige na bumangon, ngunit agad niyang naramdaman ang bigat at panghihina ng kanyang buong katawan. Umiikot pa rin ang kanyang paningin, parang hindi pa lubusang nagigising ang kanyang kamalayan.Agad siyang inalalayan at pinigilan ni George.“Boss, huwag po muna kayong bumangon. Sabi ng doktor kailangan ninyo ng mahabang pahinga. Hindi
Tiningnan siya ni Jessica nang malamig, at sa mga mata nito ay malinaw ang pagkainip at pagkasuklam.Mariing pinagdikit ni Craige ang kanyang manipis na labi, pilit na kinokontrol ang sariling emosyon.“Jessica, puwede kang magalit sa akin, pwede kang magtampo,” aniya sa mababang tinig. “Pero ang pakikipaghiwalay ay hindi dapat biro. Hindi ako makikipaghiwalay sa ’yo.”“Craige, bakit napakatigas ng ulo mo?” malamig na sagot ni Jessica. “Hindi mo ba talaga naiintindihan ang sinasabi ko? Sinabi ko na sa ’yo na gusto kong makipaghiwalay!”Humigpit ang tingin ni Craige at sinabi, “Bakit? Kahapon ay maayos pa tayo. Kagabi, magkasama pa tayo. Nagkasundo pa nga tayong magpapakasal pagbalik natin.”Habang nagsasalita siya, hinawakan niya ang magkabilang balikat ni Jessica, parang natatakot na bigla itong maglaho.“Jessica, kailangan ko ng dahilan. Sabihin mo sa akin kung bakit. May nangyari ba? Maaari mong sabihin sa akin—”Ngunit agad siyang pinutol ni Jessica.“Oo. May nangyari nga.”
Tiningnan ni Shawn si Jared, matalim ngunit may bahagyang pag-aalala ang mga mata niya.“Dapat muna kayong magpahinga nang maayos. Mag-uusap tayo bukas,” aniya, isang tinig na hindi tumatanggap ng pagtutol ngunit hindi rin kulang sa pag-aalala.Ngayong gabi, kapwa nanghihina sina Maxine at Jared,
Hindi mapakali sina Maxine at Jared habang hinihintay si Shawn na bumalik. Dumating na ang mga tauhan nito at mabilis na pinalibutan ang buong lugar, tiniyak na ligtas na makakaalis ang grupo anumang oras. Ngunit kahit gaano katagal silang naghintay, hindi pa rin lumilitaw si Shawn. Nagtagal ang kat
Bahagyang lumambot ang ekspresyon ni Shawn sa kanyang narinig mula kay Jessica.“Gusto ko talaga ang bag na ito. Bilang pasasalamat, iimbitahan ko si Monica na pumunta sa bahay bukas,” sagot ni Jessica.Ngumiti naman si Jessica nang sabihin iyon, at matagumpay niyang naayos ang pagbisita ni Monica
Nag-alinlangan si Crizza sa sinabi ni Monica. Sa totoo lang, hindi pa niya kailanman naisip ang ganoong posibilidad.“Monica, si Lucas ang gusto ko…”Tumawa si Monica, malamig at mapanlait iyon.“Crizza, tigilan mo na ang paghihintay kay Lucas . Nakatakda na ang kasal niya kay Ivory ng pamilya M







