LOGIN
Wrong Number
Last Updated : 2026-04-08
18
Share:
Report
After a brutal breakup and one too many whiskies, Arielle Lawson makes the mistake she swore she’d never repeat—she calls her ex. She never saved his number; she memorized it. Heart memory. Muscle memory. Bad-decision memory. But the man who answers isn’t Daniel. He’s calm. Controlled. Amused by the drunken stranger ranting about betrayal, wasted years, and ruined wedding plans. Arielle hangs up, mortified, convinced the mistake ends there. It doesn’t. Because the number she dialed belongs to Kael Virelli, the elusive leader of a multi-million-dollar anti-government underground syndicate known as The Black Ledger—a man feared by politicians, hunted by intelligence agencies, and obeyed without question. Kael should forget the call. He should erase the number. Instead, he calls back. What begins as anonymous late-night conversations becomes a dangerous ritual neither of them can break. Arielle finds comfort in the mysterious stranger who listens without judgment and understands her in ways no one ever has. Kael becomes addicted to the only person who speaks to him like he’s human—not a weapon, not a myth. Then fate intervenes. When Arielle unknowingly witnesses a violent operation tied to The Black Ledger, the voice she trusts becomes the name everyone fears. Overnight, she transforms from a stranger into a liability—a loose end that Kael’s world would normally erase without hesitation. But Arielle isn’t just anyone. She’s the woman who called him at his most human… and made him answer. Now Kael must choose between protecting the empire he built in shadows or protecting the girl who accidentally dialed her way into his life. Because in a world of secrets, betrayal, and blood money, the most dangerous mistake he ever made wasn’t answering the call. It was falling for the girl who made it.
View MoreChapter 1
Mistake 1
เสียงคลิกเมาส์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สะท้อนใบหน้าคมเข้มของชายคนหนึ่งคิ้วเข้มขมวดเล็ก ๆ ขณะมือขวาขยับเมาส์ มือซ้ายกดแป้นพิมพ์อย่างคล่องแคล่ว
เขาคือ โอม ภูมิทัต มาดนิ่ง ขรึม ดูหยิ่งนิด ๆ
และใครที่ไม่รู้จักเขาดีพอคงคิดว่าเขาเป็นคนเย็นชา แต่สำหรับคนที่รู้จักดีจริง ๆ อย่างฉัน…
เมื่อใดที่เขาต้องอยู่กับแฟน จากเสือร้ายกลับกลายเป็นแมวขี้อ้อน และนอกจาก แฟน ก็มี เกม นี่แหละ ที่เขาติดเป็นชีวิตจิตใจ
“โอม…” ฉันเรียกเขาเสียงอ่อนขณะเดินออกมาจากห้องครัวถือแก้วน้ำ
แต่เขาไม่ขยับ ไม่ตอบ และไม่ปริปากสักคำ
“โอม” ฉันลองเรียกอีกครั้ง พร้อมยืนเท้าเอวมองแผ่นหลังเขาที่กำลังตั้งอกตั้งใจฟาดฟันศัตรูในเกมอย่างไม่ลืมหูลืมตา
เหมือนเดิม... เงียบกริบ
ไม่ใช่เพราะเขาไม่ได้ยิน แต่เพราะ เขารู้…และตั้งใจจะเมิน
แบบนี้ทุกวัน ทุกคืน และทุกครั้งที่เขาเข้าสู่ “โหมดเกมเมอร์”
ส่วนฉันคือ ลลิล ลลิลดา สาวออฟฟิศธรรมดา ๆ ที่รักการเขียนนิยายและอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ
อาชีพเสริมคือ “คนบ่นผัวติดเกม”
สถานะปัจจุบัน กำลังคบกับผู้ชายที่พร่ำบอกทุกวันว่ารักฉันมาก แต่ก็ไม่เคยวางเมาส์ก่อนตีสอง
ตอนนี้พวกเราอยู่ในช่วง “คบศึกษาดูใจกันไปเรื่อย ๆ ถ้ารับความติสต์ของกันและกันได้ก็ไปต่อถึงขั้น...แต่งงาน”
ซึ่งฟังดูดีใช่ไหม? แต่ในความจริงมันคือ…
ช่วงทดสอบจิตใจว่าเมียอย่างฉันจะทนกับผัวติดเกมอย่างเขาได้นานแค่ไหน
และใช่ค่ะ ความรักมันเป็นสิ่งสวยงาม เมื่อไม่ต้องแชร์มันกับเกมยิงปืนออนไลน์ที่เสียงเพื่อนในดิสคอร์ดดังพอจะปลุกคนได้ทั้งซอย
ฉันนั่งลงบนโซฟาข้างหลังเขา หยิบสมุดโน้ตเล่มเล็กที่พกติดตัวออกมา ปากกาสีดำจดลงบนหน้ากระดาษสีขาวสะอาด
หัวข้อของบทความที่ฉันกำลังจะเขียนวันนี้คือ
“วิธีอยู่รอดกับแฟนติดเกม โดยไม่ฆ่าเขาก่อน”
ใช่ค่ะ ฉันกำลังเตรียมบทความลงเว็บและลงเพจส่วนตัว
เกี่ยวกับชีวิตคู่กับเกมเมอร์หนุ่มรูปหล่อที่เป็นแฟนฉันในตอนนี้หรือพูดให้ถูกคือ…บทความเพื่อเตือนตัวเองไม่ให้เอาหม้อฟาดหัวผู้ชายตรงหน้า
เสียงในเกมดังขึ้นอีกระลอก
“รีบฟื้นสิวะ สู้โว้ยยย!”
“อย่าให้แม่งหนีไปนะ!”
“โอมมมมม ยิงสิวะ!!”
เสียงเพื่อนในดิสคอร์ดตะโกนแข่งกับเสียงปืนในเกม
ฉันถอนหายใจยาวแล้วเขียนต่อข้อ 1: อย่าบ่นตอนเขาเล่นเกม
ผลลัพธ์: เสียงดิสคอร์ดจะกลบเสียงบ่นของลลิล
คำแนะนำ: บ่นในใจไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยตีกลางดึก
ฉันยกยิ้มบาง ๆ
ความรักมันก็แบบนี้ ไม่ใช่หวานทุกวัน แต่เต็มไปด้วยโมเมนต์เล็ก ๆ ที่ทำให้เรายังอยู่ข้างกัน
ฉันไม่ได้ต้องการให้เขาเลิกเล่นเกม แค่หวังให้เขาหันมามองฉันบ้าง…ในบางครั้ง
“โอม…” ฉันลองเรียกอีกรอบ คราวนี้เดินไปยืนข้างเก้าอี้เขา
เขาถอดหูฟังออกนิดหนึ่ง “ว่าไงเมีย”
“หิว” ฉันทำหน้านอยด์
เขาหันมาแวบหนึ่ง “ในครัวมีขนมนี่”
“ฉันอยากกินของร้อน” น้ำเสียงงอแง พลางทำหน้ามุ่ย
“รอก่อนนะ อีกแมตช์เดียว”
คำว่า อีกแมตช์เดียว ของเขาแปลได้ว่าอย่างต่ำหนึ่งชั่วโมง
ฉันเม้มปาก ก่อนจะก้มลงกระซิบที่ข้างหูเขาเบา ๆ
“ถ้านายไม่ไปกินกับฉันนะ คืนนี้ฉันไม่ให้กอด…”
เขาชะงัก
มือที่กำลังจะกดเมาส์หยุดชะงักกลางอากาศ เขาเหลือบตามองนาฬิกาดิจิทัลบนหน้าจอ แล้วค่อย ๆ ถอดหูฟังออกเหมือนกำลังตัดสินใจเรื่องคอขาดบาดตาย
“เฮ้ยเพื่อน…กูออกก่อนนะ” เสียงแผ่วเอ่ยบอกเพื่อนในทีมอย่างอดเสียดายไม่ได้ แต่สีหน้าเริ่มซีเรียส
“ไรวะโอม!!!!”
“มึงจะทิ้งทีมแม่งเฉย ๆ งี้เลย??”
“กะล่อนฉิบหาย เพิ่งไต่แรงก์มา-”
“เมียเรียก” เขาพูดสั้น ๆ แล้วกดออกเกมทันทีท่ามกลางเสียงโวยวายในดิสคอร์ดที่กำลังปะทุ
ฉันนิ่งค้างไปชั่วขณะ นี่มันโอมคนที่ฉันรู้จักจริงเหรอ?
เขาหันหน้ามาหาฉันมองสบเข้าอย่างจัง พลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ฉันทั้งรักทั้งหมั่นไส้
“ไปกินข้าวกัน” เขาพูดเสียงนุ่มเหมือนกำลังชวนไปเดตที่ห้องอาหารหรูหราในโรงแรมห้าดาว
“…นี่นายยอมออกเกมเพราะฉันจริง ๆ เหรอ?”
“เพราะเมียงอนเท่ากับหายนะไง” เขายักคิ้ว “แล้วผัวจะอยากนอนตายกลางดึก เพราะเมียไม่ให้กอดไหมล่ะ”
ฉันรู้สึดร้อนวาบที่ใบหน้ากะทันหันแก้มป่อง ๆ ขึ้นสีแดงก่ำชัดเจน ก่อนสะบัดหน้าซ่อนความเขินอายที่มีแล้วเดินไปหน้าประตู เขารีบเดินตามหลังมาติด ๆ
ระหว่างเดินมือเขาก็เอื้อมมาจับมือฉันอย่างไม่คาดคิด
“มือเย็น” เขาพึมพำ “…หนาวเหรอ”
“ไม่ได้หนาว” ฉันพึมพำเสียงแผ่ว “แค่หงุดหงิดเกมนายเฉย ๆ”
“โอ๋” เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู แล้วยกมือฉันขึ้นริมฝีปากหนาค่อย ๆ สัมผัสลงจุมพิตเบา ๆ บนหลังมืออย่างอ่อนโยน “งั้นผัวปรับให้”
“จะปรับอะไร”
“จากโหมดเกมเมอร์ เป็นโหมดผัวเลี้ยงเมีย”
“ไม่มีเมนูนั้นในชีวิตจริงหรอก”
“มีสิ นี่ไง” เขายิ้มแล้วเปิดประตูให้ฉัน “เวลาของเมีย... เริ่ม”
ฉันยืนมองหน้าเขาอยู่หนึ่งวินาที หัวใจเต้นแบบบ้าคลั่ง
ไม่ใช่เพราะเขาชวนไปกินข้าว แต่เพราะผู้ชายที่เคยเลือกเกมมาก่อน…วันนี้เขาเลือกฉันเสียงดิสคอร์ดยังดังลอดออกมาจากห้องเกม
“โอมมมมมม กลับมาก่อนนนน!”
“พวกกูโดนยิงยับเลย!!!”
“มึงเลือกเมียใช่ไหม!!!?”
เขาหันไปพูดผ่านประตูห้อง
“ใช่ครับ โอมเลือกเมีย”
แล้วปิดประตูลงอย่างภาคภูมิใจ
ฉันหัวเราะทั้งน้ำตาคลอ เพราะคำพูดที่เขาเคยบอกฉันในวันที่เราทะเลาะกันหนัก ตอนนั้นเขาบอกว่า “โอมไม่ได้รักเกมมากกว่าเมีย…แค่เมียไม่เข้าใจเกมโอม”
แล้ววันนี้อะไรล่ะ?
วันนี้เขาไม่ได้ทิ้งเกม แต่เขาเลือกจะ “ไม่ปล่อยมือฉัน” เมื่อฉันเรียกหา และนั่นมันก็มากพอแล้ว
ฉันมองเขาเดินนำไปสองก้าว ชายสวมเสื้อยืดสีดำธรรมดา โอมยุ่ง ๆ ของคนที่เล่นเกมจนดึก แต่หัวใจอุ่นที่สุดในโลก
เขาหันมามองพลางยิ้มบาง ๆ แล้วพูดเบา ๆ
“ทนหน่อยนะทูนหัว…ผัวติดเกม”
ฉันส่ายหัว ยิ้มจนแก้มจะแตก ปากจะฉีกถึงหู
ทนเหรอ?
อาจไม่ใช่คำที่ถูกสำหรับความรู้สึกตอนนี้ เพราะแท้จริงแล้ว…
ฉันไม่ได้ “ทน”
ฉันกำลัง “รัก”
รักผู้ชายธรรมดา ๆ ที่พยายามเรียนรู้จะรักฉันให้เป็น
เหมือนฉันเรียนรู้ที่จะรักโลกของเขาเช่นกันบางทีความรักไม่ได้มีแค่รูปแบบหวานฟุ้งเหมือนในหนัง
แต่เป็นแบบที่ทะเลาะกัน บ่นกัน งอนกัน แต่สุดท้าย…ก็เดินไปด้วยกันอยู่ดีเพราะเขาไม่ใช่ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ และฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เข้าใจทุกอย่าง
แต่เราคือคนสองคนที่เลือก “พยายาม” เพื่อกันและกัน
และนี่คือจุดเริ่มต้นเรื่องราวของเรา…
ผัวติดเกม × เมียขี้งอน กับความรักวุ่น ๆ ปนหวาน
ที่ทั้งหัวร้อน และหัวใจเต้นแรงไปพร้อมกันเรื่องราวที่อาจไม่ได้ยิ่งใหญ่ แต่จริงที่สุดในโลกของเรา
Love isn’t perfect.
It’s patient.
It’s effort.
And sometimes… มันคือการแย่งคีย์บอร์ดจากผู้ชายที่ลลิลรักมากที่สุดด้วย
เอาละ.... เกมเริ่มแล้ว
ไม่ใช่ในจอ แต่เป็นในใจ
Latest chapter
Wrong Number Mistake 28
"I need you to fuck me” she whispered, desperate for sensation, for presence, for proof of life in the midst of unraveling mystery. "I need to feel something real. Now."He lifted her, carried her to the bedroom, stripped them both with urgent hands. This wasn't careful, wasn't controlled—this was need, raw and mutual, him entering her hard and deep before they reached the bed, her back against the wall, legs wrapped around his waist."Look at me," he demanded, thrusting, relentless. "Stay with me. Don't go where I can't follow."She held his gaze, saw her own fear and hunger reflected, and came with his name breaking from her lips, her nails drawing blood on his shoulders.After, they lay tangled, breathing hard, the photograph forgotten on the other side of the apartment.But not gone.Never gone.They worked in parallel.Kael reached out to contacts he hadn't used in years—old men in European cities, intermediaries who remembered names, archives that didn't exist in official record
Last Updated : 2026-04-08Wrong Number Mistake 27
"What about my father?"Camille turned. Her face was wet, aged, stripped of the competence she wore like armor."He was powerful. Charismatic. Dangerous in ways I didn't understand until too late." She laughed, joyless. "I was young. Stupid. Though love could tame violence. When I realized it couldn't, I took you and ran. Changed our names. Hide.""Changed our names?""Lawson was my mother's maiden name. Before that..." Camille stopped. Shook her head. "It doesn't matter. He's gone. Dead, probably. It has been for years.""But?""But I see it in you. The attraction to darkness. The need to fix what can't be fixed." She moved to Arielle, touched her face with trembling hands. "Please. Don't repeat my mistakes. Don't let him destroy you."Arielle thought of Kael. Of his hands, gentle and violent. Of his honesty, brutal and rare. On the way he looked at her like she was the first real thing in a lifetime of performance."He's not destroying me, Mom. He's... seeing me. Really see me.""Th
Last Updated : 2026-04-08Wrong Number Mistake 26
Then Kael's voice, amplified, everywhere and nowhere: "You won't kill her. You need her. Alive, you have leverage. Dead, you have nothing." "I'll do it!" "You won't." Arielle spoke softly, almost sympathetically. "Because you're not a killer, Marcus. You're a businessman. You calculate risk, return, probability. Killing me has negative expected value." His grip tightened. "Then what? We stand here until—" "Until you listen." She reached into her pocket, was slow, careful, and withdrew papers. "Your financial structures. The shells, the loans, the laundering. I found them all. And in thirty minutes, unless I make a call, every document goes to the FBI, the SEC, and the New York Times." "You're bluffing." "Try me." She met his eyes. "I've killed a man with information before. You're already dead. I'm just offering you the choice of how." Vance stared at her. And saw what Kael had seen—what Daniel had missed, what her mother feared, what she herself was only beginning to understan
Last Updated : 2026-04-08Wrong Number Mistake 25
The StormThe attack came at 4 a.m.Arielle woke to the sound of breaking glass, Kael already moving, gun in hand from the nightstand. He pushed her behind him, toward the bathroom, the safe room built into the penthouse's core."Stay there. Lock the door. Don't come out until—""I'm not hiding." She grabbed her clothes, the knife, and her phone. "We face this together."He looked at her—really looked—and nodded. "Together."They moved through the dark apartment, silent, coordinated. Three intruders, she counted from the sounds. Professional, but not silent enough. Kael's world had made her learn the difference.The first man died in the kitchen. Kael's shot, precise, no hesitation. The second fell to Arielle's knife, thrown with desperate accuracy, catching him in the throat as he rounded the corner.The third ran.They pursued, down the fire stairs, into the street. He had a car waiting, engine running, and almost escaped.Almost.Kael's second shot took out the tire. The crash was
Last Updated : 2026-04-08Wrong Number Mistake 5
The Man Who Doesn’t MissKael Virelli’s morning began in silk and silence.The curtains in his penthouse did not open automatically. He disliked automation in spaces meant to feel human. Instead, the light filtered gradually through imported Italian linen, brushing gold across marble floors that ha
Wrong Number Mistake 4
The Cost of Being SeenThe third morning did not feel like morning.It felt like surveillance.Arielle lay awake long before her alarm went off, staring at the faint outline of light bleeding through her curtains. The city outside hummed faintly — distant traffic, an early siren, the low mechanical
Wrong Number Mistake 3
Luck has a Shadow Arielle did not wake up gently.She surfaced.Like someone breaking through water.Her eyes opened to her ceiling, but for a few seconds she didn’t remember where she was. Her mouth was dry. Her tongue heavy. Her head felt packed with cotton.Then the memory came.The bar.The ca
Wrong Number Mistake 2
Unknown CallerArielle didn’t remember pressing the call button.She only remembered staring at the empty space where Daniel’s number used to be saved… and then deciding she didn’t need it.She knew it.Her fingers moved on instinct.Nine digits.Her heart thudded violently in her chest as the phon
You may also like
Related Novels
Ravaged & Ruined by My Father's Enemies
Flimxy vic 20.7K viewsMARRIED TO MR POPULAR: My Husband Is An Arrogant Billionaire
Bernice. G.20.7K viewsLet Me In
Ali Parker20.7K viewsMr. CEO and His Secretary
Ruthiana Babs 20.7K viewsDispute Marriage: No Terms and Conditions
Niharika Nafisa20.7K viewsThe Billionaire’s unknown Heir
Grandpa preslee20.6K views
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
