LOGIN
Naiinip si maria noong araw na yon dahil wala siyang pasok sa trabaho, maya-maya nakita niya ang kanyang phone at binuksan niya ang kanyang fqcebook account at nakita niya ang mga nag-friend request may nakita siya sa friend request na nakapukaw sa kanyang mata, Napaka-guwapong lalaki sabi ni maria kaya in-accept niya ang friend request at nagsimula na silang mag-usap.At nagpakilala ito sa pangalang Ace..Raised and born in united kingdom at siya ay isang piloto by profession .
Hello pretty nice meeting you here on f******k,where are you from?chat niya sa akin. From Manila/Philippines.sagot ko sa kanya. That's nice, My name is Ace I was born and brought up in London but my dad is from India ,I saw your profile picture on my f******k page I was attracted to you and decided to add you to know more about you.Paliwanag niya sa akin. Nice to meet you too.Maikling sagot ko kay Ace. You really look so beautiful dear then you married?dagdag pa nito Itong mga arabo na'to nambobola na naman,akala siguro papatolan ko sila.Sabi ko sa kaibigan ko na kanina pang naka tanghod sa screen ng cellphone akala mo siya yong ka chat charizz No I'm not beautiful.tipid na sagot ko sa kanya.Ohh really can we be friend?Tanong ni Ace sa'kin. Ang kulit nito diba niya nahahalata na hindi ako interesado sa kanya.As if naman friend lang gusto nito baka puro kabastosan na naman i sesend nito mamaya katulad ng iba. Yes Friend..Napilitan na reply ko sa chat ni Ace. Lumipas ang dalawang araw na hindi ako nagbukas ng isa kung account kung saan chat ng chat yung ace na yon.Pero hindi ko matiis na hindi buksan ang account na yon kung may bagong message ba at ito ang bumongad sa akin. Ohh really what is your job over there? Hello pretty Good morning.. Good day my friend. Morning friend have you take your breakfast? Apat lang naman na message siguro yung ibang babae nito hindi nagrereply kaya ako na naman ang kinukulit nito.Pero syempre dahil wala akong pinagka abalahan kaya nagrereply ako. Yes friend no I'm not.. Pakimerot kung sagot sa kanya. Why?Good morning beautiful friend how was your night? At talagang nagreply agad piloto ba talaga to o nagpapanggap lang na piloto kasi parang hindi naman busy at baka hindi nagtatrabaho baka scammer lang ito.Pakikipagtalo ko sa isip ko. Good Morning my friend..yan nalang sinagot ko parang nakakawalang gana magreply kasi paulit ulit nalang ang tanong niya at mga sinasabi. How are you doing?can you send me your w******p number? W******p number daw? gusto pa talaga ng prebadong usapan para walang makaka alam sa kalokohan nila. Sorry I don't have W******p..sabi ko sa kanya. I know you are using w******p,the reason why I ask you to send me your WhatApp Number is because I am not here due to my work and my boss does allow me to security reason.try to understand me.I'm interested in knowing your good friend of mine.I promise I wont missuse your number,okay?Explain ni Ace sa akin,pero hindi ako convinced. Let me think of it my friend.tanging sagot ko sa kanya. Ohh yeah dear I promise you i will always be friend.sagot niya. Ok goodevening my good friend hows your day?I asked him. I'm cool.Anak ng hindi rin mahangin 'to. Good Morning friend. Message uli ni Ace sakin,minsan nakakatamad nang sumagot sa mga messages niya na paulit-ulit lang,kaya kahit inis ako nagrereply nalang ako sa mga message niya. How are you my friend?Sorry for late reply.Ang sagot ko sa kanya. It's okay what are you doing?tanong niya ulit sa akin. I got home how's your day my friend? Balik kung tanong sa kanya. "I'm cool" ang sagot niya ulit sakin. Hi naku sa loob - loob ko lumalakas na naman ang hangin sa paligid sa,kayabangan ng lalaking ito. At isang araw tumawag siya akin sa w******p at dahil sa inis ko kasi hindi naman siya mapipigilan.Bigla ko pinindot ang answer call. "You know I have a work you're so very slow to pick up the phone. Tsk..Tsk..Tsk.. Then he end the call na galit na galit ang boses pero hindi ko nakita ang face niya. Pero narinig ko yong malambing na boses niya kahit na galit siya.Kasi nung nagrequest siya na mag videocall kami bigla akong humiga yon din pala ang pag press on niya ng camera niya at late press ako,hindi ko na naabotan napaka sungit at napaka suplado akala mo may regla.He call again and i answered it i saw his face.Then i received another message from him." Check your w******p" pero kung ano man ang mensahe niya sa w******p,ay hindi ko na alam,kasi tinanggal ko na ang apps.At nag try ulit ako na maghanap nang makakausap para kapag,walang ginagawa may libangan ako at sa paghahanap may nakita akong name na Pilot Benjamin William.Na naka line up sa friend request at nung in-accept ko na biglang nag message."What is your name?"tanong niya. " I'm Maria" Sagot ko sa kanya.What are you doing?Benjamin asked me again." I'm tired of my friend"I answered." What kind of work do you have? " " I'm a secretary " I answered again " Are you at work? " At ang sagot ko ay "Yes" . " Can I call? "tanong niya ulit hay naku hindi rin makulit.Pero siya din kaya ito maaari bang iisa lang si Ace at si Benjamin dahil kung ang larawan lang ang pagbabasihan,iisang mukha at uniform ay walang pinagkaiba. " Can you wait until I got home? " I replied. Three thirty ng hapon nakauwi na ako sa bahay,at pagkalipas ng mahigit isang oras ay biglang nag ring ang cellphone ko at si Benjamin nga ang tumatawag aba at naka videocall pa masagot nga. Nung mag appear na sa screen yung mukha niya at mukha ko Aba! ang loko natulala akala nakakita ng multo ni kahit kurap hindi magawa. Pero infairness ang gwapo nito matangos ang ilong,makapal ang kilay,killer smile,bagong ahit ang bigote ( yan pa naman ang gusto ko yung nag a-ahit ng bigote ). Pero isa lang ang ipinagtataka kung bakit tulala padin siya at hindi nagsasalita habang nakatitig sa mukha ko? Then I asked him "What?" pero still hindi parin siya umiimik hanggang umabot sa sampung minuto na hindi siya nagsasalita at ni kahit kisap mata hindi niya ginawa.Hanggang sa may narinig akong ibang boses sa kabilang linya na nagsabi sa kanya na ( let's go there's no people outside ) sabi nung boses na lalaki na tumapik sa balikat niya pero hindi nagpakita ng mukha sa camera,yon din ang sabay pag off niya nang phone with out saying anything to me. Hindi rin bastos no? ang dali dali mag sabi ng babay ( b.a.b.a.y ) Parang sira lang,at sa ikalawang pagkakataon tumawag uli sa messenger ganoon parin nakatitig lang sa mukha ko pero hindi inabot ng limang minuto in-off na naman niya. Tawa ako ng Tawa ang sabi ko sa sarili ko may nabighani sa ganda ko,sabay harap ko sa salamin at tiningnan ko ang mukha ko kung may dumi ba?. Kung bakit siya ganon makatitig sa akin nag aayos naman ako,nagpulbo,nag lipstick at dress to kill pa nga. Pero deadma parin ang beauty ng lola niyo. Bakit? Maganda naman ako ah,hindi naman sa pinagyayabang Maputi ako,Mahaba ang buhok,Mestiza at Makinis ang skin pero yun nga lang sakto lang ang height kung sa ilong huwag niyo na itanong kasi bata pa lang ako at hanggang adult na yan ang pintas ng mga pinsan ko s a akin,na mestizang hilaw dahil pango ang ilong ko okay? Oopss..Huwag na kayong umangal pa pati kayo mga malicious din charot. Pagkalipas ng tatlong oras may message na dumating syempre kanino paba galing? Nung binuksan ko ang message niya. " I'm in the mall I want to buy and give something to you what do you want bags,shoes or cellphones?. I'm not a desperate girl so I replied to him. " What you buy me a cellphone? Then what asked me for money,like a scammer did? " Gigil na reply ko sa kanya sira ulo pala ito akala niya maiisahan niya ako..Katulad sa iba na madaling maluko kunwari bibilhan ako ng cellphone yon pala scammer huwag ako.. Pagkalipas ng sampung minuto bigla siyang nag-reply. " What? " he said to me,then he call and i answer it again " I know that style someone already ask me about it, What size of my shoes,buy a cellphone, a luxury bag and after that get my money for the shipping f*e, You're one of them right? Sabi ko pa sa kanya,eh diba ganyan naman talaga ang mga style ng scammer ngayon.Dylan's POVNagising ako sa mahinang sinag ng araw na tumatagos sa kurtina ng guest room.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko at ilang segundo akong nakatitig sa puting kisame. Hindi ko agad naalala kung nasaan ako.Hanggang sa marinig ko ang huni ng mga ibon sa labas at ang mahinang ingay ng mga sasakyang dumaraan. Australia.Napabuntong-hininga ako. Nasa Australia na nga pala ako. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama at lumapit sa bintana. Pagbukas ko ng kurtina, bumungad sa akin ang malinis na kalsada ng subdivision. Halos walang sasakyang dumaraan. Tahimik ang paligid. Napapalibutan ng matatandang puno ang magkabilang gilid ng daan. Hindi ko maiwasang humanga.Napakaiba nito sa Pilipinas. Tahimik. Maayos. At napakalinis. Ngunit sa kabila ng ganda ng tanawin... Hindi pa rin maalis sa isip ko ang isang tao. Maria. Napapikit ako sandali. "Hanggang kailan ba kita iisipin?" mahina kong bulong sa sarili. Napailing ako at pilit na inalis ang mga alaala sa isip ko. Hindi ako narito
Dylan's POVNagising ako sa mahinang sinag ng araw na tumatagos sa kurtina ng guest room.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko at ilang segundo akong nakatitig sa puting kisame. Hindi ko agad naalala kung nasaan ako.Hanggang sa marinig ko ang huni ng mga ibon sa labas at ang mahinang ingay ng mga sasakyang dumaraan. Australia.Napabuntong-hininga ako. Nasa Australia na nga pala ako. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama at lumapit sa bintana. Pagbukas ko ng kurtina, bumungad sa akin ang malinis na kalsada ng subdivision. Halos walang sasakyang dumaraan. Tahimik ang paligid. Napapalibutan ng matatandang puno ang magkabilang gilid ng daan. Hindi ko maiwasang humanga.Napakaiba nito sa Pilipinas. Tahimik. Maayos. At napakalinis. Ngunit sa kabila ng ganda ng tanawin... Hindi pa rin maalis sa isip ko ang isang tao. Maria. Napapikit ako sandali. "Hanggang kailan ba kita iisipin?" mahina kong bulong sa sarili. Napailing ako at pilit na inalis ang mga alaala sa isip ko. Hindi ako narito
Beng's POVHindi ako dinalaw ng antok nang gabing iyon.Tahimik na ang buong bahay. Mula sa salas ay naririnig ko ang mahinang ugong ng air conditioner at ang paminsan-minsang tawanan ng mga apo ko na unti-unti ring nawala habang isa-isa silang nakatulog. Ako lang ang naiwan.Tahimik. Gising. At inuusig ng sarili kong konsensya. Mahigpit kong hawak ang tasa ng mainit na tsaa habang nakatanaw sa malaking bintana ng bahay nina Marco. Sa labas ay maliwanag ang mga ilaw sa kalsada. Tahimik ang buong subdivision. Walang tila nag-aalala.Pero ako... Hindi mapakali ang puso ko.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mukha ni Dylan kanina habang kumakain kami. Ang pilit niyang ngumiti. Ang kakaunti niyang isinubong pagkain. At ang mabilis niyang pag-akyat sa silid.Kilalang-kilala ko ang anak ko. Ako ang nagsilang sa kanya. Kapag ganyan siya katahimik, ibig sabihin ay may dinadala siyang sakit na hindi niya kayang sabihin kahit kanino. Napapikit ako.Hindi ko na kailangang magtanong.Alam ko
Dylan's POV Tatlong buwan. Tatlong buwan kaming magbabakasyon ni Mama sa Brisbane, Queensland, Australia. Hindi ko pa rin lubos maisip na matutuloy talaga ang biyahe namin. Nakatayo ako sa sala habang hawak ang passport ko. Nakalatag sa mesa ang mga printed airline tickets, travel documents, at iba pang requirements na ipinadala ng kapatid kong si Marco mula sa Australia. "Siguraduhin mong kumpleto lahat ng papeles mo," sabi ni Mama habang isa-isang inaayos ang mga dokumento. Tumango ako. "Kumpleto na, Ma." Napabuntong-hininga siya. "Mabuti naman." Tahimik kaming dalawa sa loob ng ilang sandali. Hindi ko maiwasang mapatingin sa airline ticket.Manila to Brisbane. Noon... Ako sana ang nasaAustralia. bAko sana ang unang aalis ng bansa. Naalala ko ang araw na tumawag sa akin si Marco halos limang taon na ang nakalipas. "Kuya," masaya niyang sabi noon sa telepono. "May taong naghahanap sayo hiring daw sa airport." "Naghahanap sila ng tao." "Hinahanap ka diba may license kana at na
The typing indicator appeared... then disappeared.A few seconds later, it appeared again.I couldn't help smiling.Liam was probably deciding whether he should tell me the truth.Finally, his message arrived.Promise me you won't get mad.I raised an eyebrow.That depends on your answer.A few moments later, another message popped up.DC told me.I blinked.Of course.It had to be him.I immediately replied.He told you everything?Liam answered honestly.Not everything.Just enough to let me know that you weren't taking care of yourself.Another message followed.Maria...Do you honestly think I could sleep peacefully knowing you were skipping meals?I looked down at my phone.No.I knew Liam too well.He worried over the smallest things.If I caught a cold...He would remind me to drink water.If I had a headache...He would call just to make sure I had taken medicine.
After organizing every original photo and document, I leaned back in my chair and closed my eyes. For the first time since Maria ended our call, I felt a small sense of hope. Not because the pain was gone. It wasn't.But because the truth was finally beginning to take shape. Rachel had underestimated one thing. She forgot that I kept almost everything.Every trip. Every crew photo. Every airport memory.Every event. As a pilot, I had always enjoyed taking pictures with my crew after every successful flight. Those memories were important to me, and because of that habit, I had unknowingly kept the evidence that could clear my name. I opened another folder. More original photos appeared. Every single one matched the edited pictures Rachel had uploaded. She had cropped people out. She had changed backgrounds. She had manipulated angles.To anyone else, they looked authentic.But now I knew exactly where they had come from. I quietly backed up every file onto another external drive. I was







