FAZER LOGINMapait ang gamot. Pinilit ni Adelaide na inumin iyon nang isang lagok. Ngunit nang tumaas ang pait sa kanyang lalamunan, nasuka siya. Naghanap siya ng tubig, pero wala siyang makita. Si Yohan lang ang may hawak na baso. Kinuha niya iyon at uminom nang marami para mapigilan ang pagsusuka.Tiningnan siya ni Yohan. Maitim ang mukha.Isinalbalik ni Adelaide ang baso. "Sa susunod, maghanda ka ng tubig para sa akin. Salamat."Isang buong umaga sana ang meeting. Ipinresenta ni Adelaide ang kanilang proposal sa ga. Ngunit dahil sa kakulangan ng oras, hindi pa ito ganap. Marami pang dapat isaalang-alang.Pero interesado ang ga. Aktibo silang nakipag-usap at tumulong sa pagpapaganda ng proposal. Buong araw ang meeting. At si Yohan, hindi umalis. Sa pagtatapos ng meeting, pumayag ang Galvez na makipagsosyo sa kanila. Tuwang-tuwa si Adelaide at ang kanyang mga kasamahan.Sumunod na dalawang linggo, tumira na lang si Adelaide sa opisina ng Yuchengco. Dahil sobrang ikli ng oras na ibinigay ng ga, ka
“Bakit naman? Magkaibigan tayo. Buntis ka at wala kang matuluyan, siyempre dapat kitang kaawaan.”“Kaawaan?” Napangiwi si Angela. “Ang sama naman pakinggan niyan.”“Ayaw mo? Pero sa tingin ko, nakakaawa ka naman talaga.” mahinahong sagot ni Adelaide. “Walang nagmamahal sa’yo, walang nag-aalaga… at pati career mo, sira na rin.”“Tama na!” napangiwi si Angela. Ramdam niya ang bigat ng mga salitang iyon. “Ma-mamaya lang ako rito. May susundo sa akin.”Napangisi si Adelaide. Umaasa pa rin si Angela sa pamilyang Villareal. Oo, susunduin nga siya ng mga iyon… pero hindi para sa kanya. Para lang iyon sa batang nasa sinapupunan niya. Para sa kanila, wala siyang halaga.Sa labas, malakas ang hangin at ulan. Pero mahimbing pa rin ang tulog ni Adelaide nang gabing iyon.Kinabukasan, nagising siya sa malakas na sigawan sa labas. Mabilis siyang bumangon at sumilip sa bintana.Nakita niya si Angela na nagmamadaling lumabas at binuksan ang gate habang sumisigaw.Sa may gate, nakaupo si Felix. Pagkabu
‘Diyos ko!’‘Sira na!’‘Malaking gulo ito!’‘Walang pinag-aralan ang babaeng ito o sobrang lakas lang ng loob?’‘Ang taong ito, hinawakan niya!’Iyan ay iniisip ng mga taong naroon sa pribadong silid. Noong naglalaro sila, hindi nila inaasahan na masasali ito sa laro.Hindi naman talaga ganoon kalakas ang loob ni Adelaide. Kaya nang halikan niya si Yohan, may halong kaba pa rin. Sa sobrang nerbiyos, natamaan pa niya ang ngipin nito.Lalong umitim ang mukha ni Yohan.Napansin iyon ni Adelaide kaya agad niyang pinahina ang halik. Dahan-dahan, paulit-ulit, parang nagmamakaawa na huwag siyang pagalitan.Inakala ng lahat sa loob ng kuwarto na itutulak siya ni Yohan—o baka sampalin pa nga.Pero iba ang nangyari. Hinawakan lang ni Yohan ang batok ni Adelaide, parang may hawak na kuting, at mahinahong inilayo siya mula sa pagkakasandal sa kanya.“Lumayo ka sa akin.” malamig nitong sabi.Hindi lang si Adelaide ang nakaramdam ng lamig sa boses na iyon. Pati ang ibang tao sa mesa ay tila natahim
"Mr. Ace, huwag kayong mag-alala. Ito na lang ang tsaa bilang paumanhin ko. Hindi na talaga ako umiinom, dahil pinagbawalan ako ng asawa ko."Si Yohan, na nakaupo at nag-aalis ng upos ng sigarilyo, ay bahagyang napahinto nang marinig ito. Napangisi siya."Oh, may asawa na pala si Miss Adelaide. Kilala ba namin ang asawa mo?" tanong ng isang lalaki.Anim na taon silang nagsama ni Felix, tiyak na may nakakaalam niyon.Nagpanggap na nahihiya si Adelaide. "Angas ng asawa ko. Black belt sa taekwondo, mahilig mag-gym, puro muscles. Kamao niya, parang paa ng oso. Isang suntok lang, bali buto."Nanakot siya. Isang suntok, bali buto… Pero sa sinabing ito, may ilan nga na natakot at tumahimik."Ha!" Hindi napigilan ni Andreau na matawa. Nang tumingin sa kanya ang iba, nagpaliwanag siya: "Ang galing ng asawa ni Miss Adelaide!"Kilala ni Andreau ang tungkol sa kanila ni Yohan. Napangisi si Adelaide. Tumayo siya at naglibot sa mesa nang pabaliktad."Laro lang naman ito. Dapat lahat tayo ay sang-ayo
“Miss Adelaide, ang ganda ng tiyempo! Nasa loob si Yohan. Isasama kita!” Masiglang sabi ni Andreau habang hinihila siya papasok. “Okay lang ‘yan, huwag kang mahiya. Mga matagal ko nang kaibigan ang nasa loob.”Hindi na nakapagtanggi si Adelaide. Halos itulak na siya ni Andreau papasok sa pribadong kuwarto.Sa gitna ng mga tingin ng lahat, diretsong pinaupo siya sa bakanteng upuan—sa tabi mismo ni Yohan.Kanina ay nakangiti pa si Yohan. Ngunit nang makaupo si Adelaide sa tabi niya, biglang nawala ang ngiti nito. Tumigas ang mukha at naging malamig ang tingin. Parang hindi siya welcome. Bahagyang napahiya si Adelaide. Sandali siyang napatigil, hindi alam kung tatayo ba siya at aalis o mananatili na lang.Samantala, ang ibang tao sa kuwarto ay tahimik na sinusuri kung sino siya. Noong annual party ng Guillermo, dalawang beses na siyang nakitang nakaupo sa pangunahing mesa, at katabi pa ni Yohan. Ibig sabihin, siguradong hindi siya ordinaryong tao.“May dumating na magandang babae, bakit b
“Ma-may gagawin pa ako,” uutal-utal na sabi ni Felix.“Nandito na rin naman ang lahat. Magpakita ka man lang at uminom ng isang baso. Pabor na lang sa akin, hindi ba?”Napasinghap si Felix at napilitan na lang ngumiti. “Mr. Guillermo, siyempre hindi ko tatanggihan ang pabor ninyo.”Saglit na natigilan si Andreau. Akala niya’y magalang lang na pagtanggi iyon. Hindi niya inasahang sasabay talaga si Felix. Pero wala na siyang nagawa—umakyat na siya sa hagdan.“Maraming salamat, Mr. Villareal, sa pagbibigay sa akin ng pabor na ito,” sabi niya habang naglalakad.Sumunod si Felix.Ang restaurant na ito ay may tatlong patyo. Para itong lumang bahay na ginaya sa estilo ng sinaunang panahon. May harang sa pasukan, mahahabang pasilyo, at sa gitna ay may artipisyal na bundok at maliit na lawa. Tahimik ang paligid, parang ibang mundo kumpara sa ingay sa labas.Habang sumusunod kay Andreau, palinga-linga si Felix. Hinahanap ng kanyang mga mata si Adelaide. Ngunit may mga kurtina ang bawat kuwarto,
Nagsimulang umulan nang walang maliwanag na dahilan, at kahit papaano ay nakabalik si Adelaide sa kanyang sasakyan.Sa pagtingin sa ospital sa unahan, ibinalik siya sa araw na iyon tatlong taon na ang nakalilipas."Hinanap ka ng iyong ina. Paano mo hindi alam kung nasaan siya?"Dahil sa aksidente sa
Nang marinig iyon, bahagyang nagulat ang sekretaryang nasa tabi niya. "Kasama mo si Mr. Yuchengco?"Ngumiti si Adelaide sa kanya nang may bahagyang paghingi ng paumanhin, saka muling tumingin kay Yohan. "Sana po ay mabigyan ako ni Mr. Galvez ng kaunting oras. Gusto ko sanang pag-usapan ang posible
“Tingnan ninyo ito,” diretsong sabi ni Adelaide habang naka-on ang camera ng kanyang telepono. “Ito ang klase ng kompanyang pinapasukan ninyo. Araw-araw akong nag-o-overtime para lang tuluyang maisara ang isang malaking proyekto. At ano ang kapalit? Tinanggal ako sa trabaho nang walang malinaw na da
At sa huli, dumating si Felix.Mas maaga pa kaysa sa inaasahan. Wala pang isang oras, apatnapu’t limang minuto lang.Kung tutuusin, kahit mabilis ang kotse, aabutin pa rin ng halos apatnapung minuto ang biyahe mula sa bahay ng pamilyang Villareal papunta sa apartment ni Angela.Ibig sabihin, kahit w







