Natapos ang salu-salo at isa-isang nagsiuwian ang mga kasamahan, halatang magaan ang loob at masaya ang gabi.Si Sky na lang ang naiwan. Dahil sa maikli niyang buhok na hanggang balikat, leather jacket, hilig sa motorsiklo, at palaging malamig na ekspresyon, mukha siyang malaya at hindi basta-basta lapitan. Pero sa totoo lang, mahilig siyang kumapit kay Adelaide at magpa-cute.Ngayon, mahigpit siyang nakahawak sa braso nito, ayaw bumitaw. “Boss, isama mo ako. Ano bang saysay ng buhay kung hindi na kita makikita araw-araw?”Tinapik ni Adelaide ang noo ni Sky, halatang wala nang magawa. “Ilang taon ka na ba?”“Mas bata pa sa’yo.”“Eksakto,” sagot ni Adelaide. “Dahil mas bata ka, tandaan mong tawagan ako kapag may problema ka.”Namula ang mga mata ni Sky. Pilit niyang nilunok ang luha, ayaw magpakitang mahina.“Boss,” bulong niya habang mas lumalapit, “hindi mabuting tao ang matalik mong kaibigan. Mag-ingat ka sa kanya, hindi naman sa sinisiraan ko siya—ahh, basta! Mag-ingat ka sa kanya,
Ler mais