INICIAR SESIÓNMarriage is sacred and must be because of love…but in our family it is all about business and connections. I don’t want to get married and the last time that I let cupid in my heart I was left alone, like a girl who lost her favorite doll. Miss Michin. Ang bansag sa pinakamasungit sa mga apo ni Don Leano—si Frederica Liora Leano, panganay sa pamilya at sa mga magpipinsan, strikta, mahigpit, at prangka kung magsalita. Parang walang pagmamahal sa katawan. Matandang dalaga kung umasta at manamit. Hindi gusto na magpakasal, dahil hanggang ngayon ay may mga nakabaon pa ring tinik sa kan’yang puso mula sa nakaraan. Ngunit…sa isang iglap lahat ng iyon ay nawala. Aksidente. Dahil sa isang aksidenteng halik ay magpapakasal siya at kanino? Sa estrangherong hardinero nila na si Noel. Si Noel, palasagot, matapang, at hindi siya inuurungan. Napunta si Frederica sa sitwasyong iniiwasan niya. Gusto niyang tumakbo at umalis sa buhay na iginuhit na ng kan’yang Lolo. Pero paano kung sa gitna ng pagtakbo niya ay madapa siya sa maiinit na bisig ng kanilang hardinero? Anong mangyayari kung unti-unti na niyang pinapapasok si kupido sa sarado niyang puso? Panibagong sakit? Panibagong tinik? O mas babaon ang tinik ng kan’yang nakaraan? Paano kung sa mga maiinit na bisig ay may madiskubre siyang malamig na katotohanan? Makakatakbo pa kaya ang kan’yang mga paa? O tulad noon ay magiging batang nawalan ng manika?
Ver másIna Carter stood at the floor-to-ceiling window of her high-rise Manhattan apartment, watching the city that never sleeps.
Below, the streets buzzed with activity, a constant reminder of the ceaseless march of time and progress.
It was an intoxicating view, one that had always filled her with a sense of accomplishment.
Today, however, it filled her with an unnameable dread.
Ina had built her life on precision and control.
As the only daughter of a business magnate, she had grown up in boardrooms and learned to navigate corporate waters from an early age.
Now, at twenty-five, she was poised to take the reins of her father's empire, Carter Enterprises.
Her personal life seemed just as flawless; she was engaged to Martin Hayes, a charismatic entrepreneur who had swept her off her feet with his charm and vision.
But today, as she stared out at the glittering city, Ina felt a tremor of uncertainty.
She turned away from the window, trying to shake off the feeling. Her father's health had been declining, and the weight of responsibility was heavier than ever.
Yet, with Martin by her side, she believed they could weather any storm.
The sound of her phone vibrating on the marble countertop pulled her from her thoughts. It was a message from Emma, her secretary:
"Can we talk? It's urgent." Ina frowned. Emma was efficient and discreet, never one to disturb her after hours.
Something must be seriously wrong.
Without hesitation, Ina called her back.
The phone barely rang before Emma answered, her voice strained.
"Ina, we need to meet. Now."
"What's going on, Emma? Is it about the merger?"
Ina asked, her mind racing through the myriad of possibilities.
"It's not about the company.
It's personal. I need to see you in person."
Ina's heart skipped a beat.
Emma's tone was grave, almost desperate. "Okay. Where are you?"
"There's a café on 5th and Broadway. I'll be there in ten minutes."
"I'll leave right now," Ina said, already grabbing her coat and keys.
The café was dimly lit, a cozy refuge from the bustling city outside.
Ina spotted Emma in a corner, her usually composed face pale and drawn. She walked over, her heels clicking on the tiled floor, and sat opposite her.
"Emma, what's wrong?" Ina asked, trying to keep her voice steady.
Emma looked down at her hands, then up at Ina, her eyes filled with tears.
"Ina, I don't know how to say this, but you need to know the truth."
Ina's stomach tightened. "What truth?"
"It's about Martin.
And... and me."
Ina felt the ground shift beneath her. "What about Martin and you?"
Emma took a deep breath. "We've been seeing each other.
For the past six months. And... I'm pregnant."
Ina's world shattered in an instant.
She felt like she was falling, unable to grasp anything to steady herself. "You're... what?" she whispered, barely able to speak.
"I'm so sorry, Ina. I never meant for this to happen. It just did. And there's more."
Ina couldn't believe there could be more, but she braced herself.
"Go on."
"Martin... he's taken control of Carter Enterprises. He used some loophole in the board's regulations.
And he... he took out a loan using your house as collateral."
Ina's breath caught in her throat.
She felt like she was drowning, each revelation pulling her deeper into despair. "How is that possible? My father would never have allowed it."
Emma's voice broke. "He did it behind your back.
Your father was too ill to notice, and Martin... he manipulated everyone. I'm so sorry, Ina. I didn't know he was capable of this until it was too late."
Ina stood up abruptly, knocking over her chair. "I need to go," she said, her voice shaking.
Emma reached out to her. "Ina, please, let me explain—"
But Ina was already walking away, her mind a whirlwind of betrayal and disbelief.
She stumbled out of the café, gasping for air. The city around her felt like a cruel joke, its brightness mocking her pain.
She didn't know how long she wandered the streets, numb to everything.
When she finally found herself back at her apartment, she felt like a ghost of her former self.
She entered the apartment and sank to the floor, tears streaming down her face.
Her phone buzzed again. This time, it was her best friend, Lila.
"Ina, are you okay? I've been trying to reach you," Lila's concerned voice came through the line.
Ina could barely speak.
"Lila, I... I need you. Can you come over?"
"I'm on my way," Lila said without hesitation.
Within minutes, Lila was at her door. She took one look at Ina and enveloped her in a tight hug. "What happened?"
Through choked sobs, Ina recounted everything—Martin's betrayal, Emma's pregnancy, and the devastating news about the company and her home.
Lila listened, her face a mask of fury and compassion.
When Ina finished, she took her friend's hand. "Ina, I'm so sorry. I can't believe this. That bastard. He'll pay for this, I promise you."
Ina shook her head, tears still flowing. "I've lost everything, Lila. My father trusted me, and I failed him. I don't even know where to start."
Lila's eyes blazed with determination. "We start by getting you out of here. Let's go to the bar. You need to get out of your head for a while."
Ina wanted to protest, to wallow in her misery, but Lila was right. She needed to escape, even if just for a few hours.
She nodded, allowing her friend to pull her up.
They went to a nearby bar, one they had frequented in their younger days.
The familiarity was comforting, and for a moment, Ina felt a glimmer of hope. They found a table in the corner, and Lila ordered their drinks.
As the first sip of whiskey burned down her throat, Ina felt a tiny spark of warmth in the cold void that had become her heart. She looked at Lila, who raised her glass.
"To new beginnings," Lila said, her voice firm.
Ina clinked her glass against Lila's, a faint smile touching her lips. "To new beginnings."
As the night wore on, the alcohol dulled the edges of her pain, and for a brief moment, Ina allowed herself to believe that maybe, just maybe, she could rise from the ashes of her shattered life.
But as the bar lights dimmed and the world
outside grew darker, she knew that this was only the beginning of her fight.
And she would need every ounce of strength to reclaim what was rightfully hers.
BlessingSa loob ng kalesa. Katahimikan ang namamayani sa amin. Hindi ko alam kung dahil ba sa akin o dahil alam nilang may narinig ako noong nag-usap sila. Baka naman ayaw lang nila sa akin o masyado ko lamang iniisip ang lahat at dapat kong itigil, dahil baka kung ano pa ang maisip ko. Minsan kasi hindi ko na maintindihan bakit masyado kong iniisip ang isang bagay na hindi naman ako maaapektuhan. Sa sobrang pag-iisip ko tuloy nagiging pakielamera na ako. Iyon siguro ang tingin nila sa akin, dahil sinundan ko pa sila sa kubo. “Ang tahimik niyo naman, dahil ba sa akin ‘yan?” hindi napigilan ng bibig kong masabi.Mabilis pa sa alas kwatro ang pag tanggi ni Ligaya. “Ah hindi po, senyora. Talaga pong tahimik kami ni Noel.”“Sige,” pagpapanggap kong naniniwala ako sa dahilan nila. Eh para ngang maingay silang magkasama. “Noel, kailan mo nakilala si Ligaya? Magkababata ba kayong dalawa?” pagpapasaya ko sa loob. “Hindi po, galing akong Maynila senyora, doon ako lumaki, pero hindi rin
Plus OneKinaumagahan sa kusina. “Manang, magluluto po ako ngayon,” bungad ko kay Manang na abalang maghanda ng mga rekados. Lito niya akong tinignan. “Para kanino po, senyora? May bisita po bang darating?” Umiling ako bilang sagot at nagpaliwanag. “Wala naman po, gusto ko lang.”Kahit na nag-aalangan man at naninibago sa akin ay pinakawalan na rin ni Manang ang kusina at hinayaan ako sa nais. “Oh sige, sabihan mo nalang kami kung may matutulong kami.” Pagkalabas ni manang ay hinanap ko na ang mga kailangan ko para simulan na ang pagluluto,dahil sinasaktuhan ko ang oras ng pagpunta niya rito sa mansyon. Hindi ko alam kung bakit bigla akong ginanahan na magluto pagkagising ko, basta parang bumalik sa sigla ang buong katawan ko. Ginagawa ko lang naman ito kapag andito ang mga kamag-anak namin, ngayon lang na para sa iba kaya ako magluluto. Espesyal. Gusto kong lahat ng ito ay espesyal. Sa hapag. Nag-aayos ako ng mga kubyertos at pagkakainan, biglang pumasok ang malaking bulto n
Greetings “Bakit naman ako magtatampo dahil sa hilaw niyong bisita. Wala namang kainggit-inggit do’n,” yamot na sambit ni Noel. Hindi man niya ipinapakita ay nababasa ko ang bawat galaw niya. Umiwas siya ng tingin sa akin, hindi makatagal sa mga tingin ko. Iyon palang ang ginagawa niya ay halata kong may kakaiba na. Kaya hindi niya ako pwedeng paandaran ng ganiyan, dahil parang…paunti-unti ay…nakakabisado ko n ata siya. Pilit kong tinatago ang ngiting nais pakawalan ng labi ko. “Wala akong sinabi na naiinggit ka. Ang sinasabi ko kung nagtatampo ka dahil mas pinanigan ko siya kesa sa iyo,” paliwanag ko. Lumunok siya at hindi pa rin tumitingin sa akin. “Sanay na akong wala kang tiwala sa akin, senyora. Hindi na ako nagtaka ng siya ang panigan mo,” Hindi ko inaasahan na iyon pa rin ang sasabihin niya sa akin. Tila nga masama ang loob niya, dahil sa naging aksyon ko. Alam ko naman na may mali rin ako at gusto kong kahit papaano ay bumawi sa kaniya. Hindi ko maintindihan ang s
SulkyLumipas ang dalawang araw at hindi ako pinapansin ni Noel, madalang ko rin siyang makita sa mansyon. Sa hindi ko malamang dahilan ay parang may kulang sa mga araw na lumipas, siguro ay masyado akong nasanay sa pang-iinis at pang-aasar niya sa akin. Si Lindon umuwi na pabalik sa bansa niya, habang si Mil naman ay narito pa rin ang mga gamit pero lumuwas papuntang Manila. Ang lolo naman ay madalang ko rin makita, kaya hindi rin ako nagluluto ng agahan. Wala akong narinig mula kay lolo kung nasaan siya, hindi ko rin naman kasi pinapakielaman lalo na at sigurado akong tungkol sa negosyo. Masyadong payapa ang araw ko at parang hindi ako mapakali sa kama ko. Paikot-ikot sa kwarto, at gumugulong sa kama. Sa ganiyan ko labg napapalipas ang oras. Sumapit ang tanghali. Napagdesisyonan kong lumabas at pumunta sa hardin, mahapdi man sa balat ang hangin at tirik ng araw ay hindi ako nagpatinag. Para lang kasi akong nahihila na pumunta roon kahit wala nman akong gagawin. Ang nadatnan ko a
𝘏𝘶𝘴𝘣𝘢𝘯𝘥 Morning. “Good morning. Aalis muna kami, I will tour him around,” paalam sa akin ni Mildred. Napatingin ako sa labas ng bintana dahil sa kaniya. Hindi naman ganoon kainit kahit na alas nuebe na ng umaga, mukha ring malamig pa ang simoy ng hangin kaya baka masarap pang magliwaliw.
𝘙𝘦𝘭𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯𝘴𝘩𝘪𝘱 Pinili. Hindi ko alam kung anong meron sa akin at mas pinili kong sundan sina Noel. Hindi naman ako ganito, alam ko sa sarili kong pamilya muna bago ang iba at ang sarili, pero parang sa pagkakataong ito nawawala ang prinsipyo kong iyon. “Mil, may pupuntahan lang ako
BrawlHabang nakadungaw kami sa lawak ng planta ng pamilya namin ay naririnig ko ang bawat mahihinang himig ng aking katabi. Nakatayo kami ngayon at baka dahil din sa hangin kaya naririnig ko siya. “Bakit ba bulong ka nang bulong tuwing nagsasalita si Lindon?” hindi ko na mapigilang punain siya.












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reseñas