LOGINShe's waking up early in the morning, because she's so excited to meet her new classmates and a friend as well. She fixed herself and she call her driver para ihatid na suya sa school ng 'di ma late. She hates late especially first day of school. She didn't want to miss any minute of it.
Nakasakay na siya sa loob at panay tingin sa smart wristwatch sa suot niya. "And thanks God! 'di pa naman ako late." bulong niya kasabay ng pagsukbit ng hermes shoulder bag at inantay na pag buksan siya ng kanyang personal driver. Bumaba ito ng limousine at pinag titinginan naman siya sa loob ng campus. She smile politely to them at simply saying thank you and goodbye to her personal driver. Naglakad siya ako papasok ng classroom at she's really thankful na wala pa ang professor nila ngayon. Nakakita siya ng vacant seat sa isang babae. She simply saying can I seat here beside you, and the girl nodder her head tanda ng pag sang-ayon nito. Mabilis naman siyang umupo at itinabi ang bag niya.. In a few minutes their professor arrived and starting to call them one by one, to introduce their self, because it's first day of school as usual nothing new. Tumayo ang babaeng katabi niya at nag simulang magpakilala. Transferee pala ito kya she's not look familiar. Galing pala 'to sa Masbate at Julianna pala ang name nito. Super makulit 'to at maingay kya medyo comfortable syang kausapin ito. When the spot light on her, madaming bulong bulungan dahil halos namangha sila sa mga sinabi niya. Well, totoo naman talagang billionaire ang uncle ko at halos sya ang pinaka mayaman sa El Nido Palawan, halos lahat ng makikita mo properties nya. She simply smile to them and she quietly sitting. Nang matapos ang class nila at break time na. Kinausap ko ang katabi at inaya na sumabay mag lunch medyo nahihiya man 'to pero sumama rin siya sa akin. Kumakain sila at nagkwe kwentuhan, at biglang nasabi nito na kailangan niya ng part time job. Nakaisip ko naman na ayain siya, bakit hindi na lang sa resort ng Tito ko. Hiring sila ngayon dahil nag tanan 'yong isang waitress nila. Thanks to her.. bulong niya. "Puwede kang mag part time sa resort ng Tito ko, akong bahala sa'yo." paninigurado na wika nito. "S-sure ka, aba'y hindi ko yan tatanggihan dahil kailangan ko talaga, medyo tight ang budget namin dahil nagsisimula pa lang mag tanim ang magulang ko." masayang nakangiting sabi nito. "Yah! sure ako, best friend na kasi tayo. By the way paano ka pala nakapag-aral dito, you know this is exclusive school and for rich and famous people can study here. Sorry to tell it, I'm not insulting you but I'm just wonder." mahabang litanya nito out of curiousity kaya nasabi at naitanong nya ang mga 'to. "H-ha! best friend tayo? paano kakakilala lang natin kanina. Sure ka ba 'dyan? Ahhm! 'di ko din alam bakit dito naisipan ng lolo ko napag aralin ako. In fact mayaman ang lolo ko kaso he hates us. Dahil mas pinili ng mom ko ang dad ko kahit anak 'to ng isang mag-sasaka, after that tinakwil na si mom ng lolo ko" gulat na tanong nito at sinimulan din na sagutin ang mga tanong nya. "Oo naman, nakikita ko naman na mabait ka and besides you need my help too. I see, that's great love. Kaya accepts my offer bago pa mag bago isip ko." pabirong sabi nito. "Hala, 'sya ok na sa'kin masaya ako sa offer mo. Kailan ba ako mag start." pag iiba nito sa usapan dahil ayaw na ayaw niya kasing malaman ng ibang tao na mayaman sila. "Bukas eto ang address namin puntahan mo ako." sabay abot ng kapirasong papel dito. Bigla naman nag ring ang bell, hudyat na kailangan na nilang bumalik sa classroom. Mabilis silang naglakad dahil malapit ng mag start ang last class nila. Magkasabay silang naglakad at pumasok ng classroom. Natapos ang araw nila na puro kwento at dahil diyan naging mas close talaga sila sa isa't-isa. Nagpaalam na din si Alianna sa bagong kaibigan dahil dumating na ang sundo niya. "I have to go Julianna , so see you at the resort." sabi nito sabay beso beso tanda ng pagpapaalam niya at mabilis na sumakay ng sasakyan. Naiwan namang mag-isa si at nag aantay na may mag stop na jeepney. Nakita nya na may paparating na jeepney agad niyang tinaas ang kanang kamay para mapansin ng drayber at hintuan siya. Mabilis siyang sumakay at umupo, at napa pikit na lang. Kinabukasan excited si Alianna dahil ngayon ang muling pagkikita nila ni Julianna. Samantalang maaga naman na umalis ng bahay 'to at saglit lang ang byahe at mabilis na nakarating sa resort. Naiimagine niya na hukluban na ang uncle nito. Namangha siya sa nakita at tama nga ang best friend, ang yaman nga nito. Pumasok siya sa loob n at 'di niya namamalayan na may maapakan siyang mga paa. Nagulat siya sa lakas ng aray nito at bigla na lang niyang na nasabi tuloy ang salitang ayyy hukluban. "What did you say hukluban, ako? aba bastos kang bata ka." nakakunot na sabi nito at sinusuri sya mula ulo hanggang paa. Tila napa stop si Julianna at tumigil ang bawat oras sa nakikita, iba ang kakisigan ng lalaking kaharap. Na star struck tuloy siya at kulang na lang tumulo ang laway nya sa pagka hotness nito at halos matutop ang dila nya at 'di siya makapag salita. "Kita mo 'tong babaeng to, kinakausap kita diba" naiinis na sabi ni Kiefer sa kaharap. Sa inis niya binatukan niya ito at napasigaw naman ang bata. "A-raaaaaay masakit 'yon hoy." habang hini himas ang ulo na binatukan nito. Yan ang tagpong naabutan ni Alianna. "Julianna, Uncle." magkakilala kayo at palipat lipat ng tingin sa dalawa. Sabay naman nag nagsabi ng nooooooooo ang dalawa sabay irap ni Julianna. "Kilala mo 'tong kutong lupa na 'to," tanong ni Kiefer saka'nyang pamangkin. "Yes uncle, infact siya 'yong nasabi ko sayo last time na best friend na gustong mag part time dito." nakangiting sabi nito at nag aantay ng sagot niya. "W-what, no way! ayoko sa bastos na batang yan." protesta ni Kiefer na ang sama ng tingin kulang na lang kainin siya ng buhay. "B-but uncle she's my best friend and she needs our help. Please uncle." pagsusumamo na sabi nito. Kapag ganyan ang pamangkin never nakaka tanggi si Kiefer mahal na mahal kasi nya 'to and he want her to be happy always. "F-fine but just make sure walang gagawing 'di maganda tong kutong lupa na 'to or else palalayasin ko yan." may diin na sabi nito sabay talikod. "S-sungit mong huklaban ka pasalamat ka guwapo ka." bulong sa sarili ni Julianna. Halika na bes anyaya nito, ituturo ko sayo ang locker room mo at ipapakilala kita sa mga staff dito. Sumama naman si Julianna agad, isa isa ngang pinakilala saka'nya ni Alianna ang mga tao doon. Gusto ng umalis ni Alexa dahil naiilang siya sa lagkit ng tingin ng binibigaynng isang lalaking staff saka'nya. Mukhang type pa ata siya nito. "Well! I don't like him, mas bet ko ung uncle ni Alianna! Napaka yummy, kulang na lang ay kanin." kalokohang tumatakbo sa isipan niya2 Months later isinilang ko na ang quadruplets at masaya ako na normal delivery lahat ang mga ito.. Matapos kong maipanganak sina Karry, Kiel, July at Joanna. Magkakamukha silang apat lalo ang sina Kiel at July nakuha nila lahat sa daddy nila at sina Karry at Joanna dahil babae sila sa akin naman lahat. Mabilis na lumipas ang bawat mga araw at heto na nga ang nakatakdang renewal vows naming dalawa ng aking mahal na asawa na dapat noon pa kung di lang naudlot. Nag simula na ang seremonyas at nag salita na rin ang priest. "Brothers and sisters. We are gathered here in the presence of God, family, and friends to unite Kiefer and Julianna in the holy matrimony. Marriage is an honorable estate, and is therefore not to be entered into lightly, but reverently, advisedly, soberly, and with God’s blessing. From today, they will receive God’s greatest gift; another person to share with, grow with, change with, be joyful with, and to stand with as one when trials and tribulations enter th
Nakarating kami ng ospital medyo kabado ako, dahil baka pagalitan ako ng ob-gyne ko at ngayon lang ako naka balik sa'kanya.. Pag pasok namin sa loob. Binati naman niya kami at pinahiga ulit ako sa bed. Kung noon dati ay may pinasok ito sa loob ng perlas ko, ngayon sa ibabaw ng tummy ko na niya inilagay. Pina ikot ikot niya ito hanggang sa may ipakita siya sa'amin sa screen. "Here's your babies." wika niya. Nagkatinginan kaming dalawa ng asawa ko. Babies, hindi baby. Ibig sabihin kambal ang anak namin. Pero mas nagulantang kaming dalawa nang sabihin nito na; "Congratulations parents! Your having a triplets." nakangiting sambit nito. "Quadruplets????" sabay pa naming sambit ng asawa ko. "Yes, quadruplets ang anak niyo." ulit nito. Nilapitan niya ako at hinalikan sa labi. Thank you, Lab.. usal niya.. Ngiti na lang ang isinagot ko sa'kanya. Dahil miski ako ay hindi pa rin makapaniwalang magkaka anak kami ng triplets. Masaya ako na may halong kaba. Dahil hindi ko alam kun
USA Time 3:00 pm in the afternoon. Mabilis lumipas ang bawat mga araw atfinally discharge na rin si Julianna.Almost One week rin kaming nasa hospital. Mabuti na lang na maayos lahat ng laboratory test niya at makakauwi na rin kami. Unti-unti ko na rin naku-kwento sa'kaniya ang mga tinagpi-tagpi kung istorya nang buhay namin. "Babe, kindly packed up my things." utos niya sa'akin. "Oh! Sure, babe. Are you feeling better now? We may stay more days, if your not really fine. Don't worry, our baby is safe.. Napabaling ito nang tingin sa'akin. Sabay ngiti! Napaka ganda talaga ng ngiti nito, mula noon hanggang ngayon walang nag bago sa ngiti niyang nakakatunaw sa'akin."I'm really fine ." tipid na sagot nito.Nang mapacked-up ko na lahat ng gamit niya. Inalalayan ko na siya sa pag-upo ng wheelchair, medyo mahina pa kasi siya kaya hindi muna siya pwede tumayo at baka mahilo pa siya. Tinulak ko na ang wheelchair palabas ng room. Naglalakad na ako sa hallway habang tulak tulak ko ang wheel
USA time 9:00 in the evening.Katatapos lang niyang bigyan nang anesthesia para muling makatulog, dahil nagwawala ito. Hindi ko pa siya masyadong makausap, kung totoo ngang hindi niya ako kilala. Magandang senyales 'to at mas mapapadali sa'aking itago siya dito sa America.I was checking my phone and trying to connect my ingrammble account here. But apparently I forgot my account so I can't access it for the mean time.Nag hintay akong mulis siyang magising. Para masigurado ko ngang hindi niya ako nakikilala. Nakaupo ako malapit sa hospital bed nito at binabantayan kung anong oras siya muling magigising. Binigyan na rin ako ng idea ng Doctor na baka nga talagang may Amnesia ito, kaya wala siyang maaalala miski na ako. Pag pwede na siyang i-discharge rito daldahin ko na siya sa bahay. Nabilinan ko na rin ang mga maid roon na may iuuwi akong girlfriend. Pina ligpit at linis ko na ang lahat. Maliban sa mga larawan nito na nasa room ko. "S-sino ka ba?" muling tanong nito na gising na p
Pagbalik ko ng headquarters dinampot ko lang ang cellphone ko at lumabas na rin ako kaagad. Wala akong time para makipag plastikan sakanilang lahat. Lalo lang akong naiinis sa mga sinasagot nila sa'akin. Kung ayaw nilang kumilos ako ang gagawa ng paraan. Kaagad akong pumasok sa sasakyan ko at nag drive papalayo rito. Nagpatulong na rin ako sa mga ilang kaibigan namin at nagbabakasakali ako na kapag mas maraming mag hanap, may mas malaking chance na mahanap namin ang asawa ko. Kasalukuyang nagda drive ako nang tumawag si Ate, hayan na naman siya sa pangungulit sa'akin na umuwi nang Mansyon. Hindi niya ba maintindihan ang nararamdaman ko, nawawala ang asawa ko at pwedeng mapahamak ang mag-ina ko kapag mas lalong tumatagal na hindi ko ito nakikita. Nag off ako nang cellphone para walang maka istorbo sa'kin, papunta naman ako sa bahay ni Mackenzie doon na lang napag usapan ng brotherhoods na magkita kita at para pag usapan ang mga plano at hakbangin na gagawin namin sa paghahanap. Maswer
Habang nagtatakbo ako palayo sa bakanteng gusali kung saan ako dinala nang masamang taong yon. Hanggang sa naririnig ko na ang boses ng mga tauhan niya."Hoy! babae sabing tumigil ka," sigaw nito, pero hindi ako lumilingon kahit anong gawin nila hindi nila ako mahuhuli. Hanggang sa nagpa putok na ito ng baril para lang tumigil ako, pero hindi pa rin ako nag patinag. Bahala sila humabol ng humabol, kailangan kung umalis dito. Mas binilisan ko pa ang pag takbo, sapagkat hindi nila dapat ako maabutan, dahil mas manganganib ang buhay naming mag-ina kung sakaling makukuha nila ulit ako. Kahit masakit na at nagkanda paltos paltos na ang paa ko tuloy pa rin ako sa pag takbo. "Poon, tulungan niyo nawa akong maka alis sa lugar na 'to," mahinang usal ko. Dahil pagod na pagod na rin ang katawan ko at gusto ko nang sumuko pero hindi talaga pwede. Tumakbo pa ako ng mabilis hanggang sa hindi ko namalayan ang sasakyan na umaandar at nabangga ako. Napa higa ako sa sahig at bago ako mawalan ng malay
"Hmmm! Bakit ba hindi mo madama. Oo na nag seselos nga ako. Alam mo naman 'yon, hindi ko na kailangang ulit ulitin pa sa'yo." saad nito. "At bakit parang kasalanan ko pa na nagseselos ka sa pinsan mo," sambit ko. Sa totoo lang wala naman dapat siyang pag selosan magkaibigan lang talaga kami ni s
Matapos makapag meryenda si sir Kiefer. Niyaya niya na kaming puntahan si Itay sa ospital, manghang mangha sina Inay, Janina at Jasmine sa magarang sasakyan nito."Inay, ate Julianna dyan po ba tayo sasakay?" curious na tanong ni Karina."Opo, makikisakay lang tayo sa kotse ni sir." sagot ko. "Tar
"Ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong nito. Sabay lapit sa'akin, heto na naman siya para na naman kakalas ang puso ko sa bilis nang pag tibok nito, lalo na kapag nasa malapit siya. "O-okay lang ako sir," pagsisinungaling na wika ko. Pero ang totoo ang sakit nang dila ko sa pagkapaso. "Are you su
Kinabukasan napangiti na lang ako bigla ang mga nangyari kagabi. Binuksan ko ang pintuan nang tent ko sabay sigaw na "Rise and Shine Palawan," sigaw ko. "Good Morning Julianna." bungad na bati nito. Waaah! Napasigaw ako nang malakas sa pag bungad niya sabay pasok muli nang tent. Bigla kasi akong







