LOGINShe's waking up early in the morning, because she's so excited to meet her new classmates and a friend as well. She fixed herself and she call her driver para ihatid na suya sa school ng 'di ma late. She hates late especially first day of school. She didn't want to miss any minute of it.
Nakasakay na siya sa loob at panay tingin sa smart wristwatch sa suot niya. "And thanks God! 'di pa naman ako late." bulong niya kasabay ng pagsukbit ng hermes shoulder bag at inantay na pag buksan siya ng kanyang personal driver. Bumaba ito ng limousine at pinag titinginan naman siya sa loob ng campus. She smile politely to them at simply saying thank you and goodbye to her personal driver. Naglakad siya ako papasok ng classroom at she's really thankful na wala pa ang professor nila ngayon. Nakakita siya ng vacant seat sa isang babae. She simply saying can I seat here beside you, and the girl nodder her head tanda ng pag sang-ayon nito. Mabilis naman siyang umupo at itinabi ang bag niya.. In a few minutes their professor arrived and starting to call them one by one, to introduce their self, because it's first day of school as usual nothing new. Tumayo ang babaeng katabi niya at nag simulang magpakilala. Transferee pala ito kya she's not look familiar. Galing pala 'to sa Masbate at Julianna pala ang name nito. Super makulit 'to at maingay kya medyo comfortable syang kausapin ito. When the spot light on her, madaming bulong bulungan dahil halos namangha sila sa mga sinabi niya. Well, totoo naman talagang billionaire ang uncle ko at halos sya ang pinaka mayaman sa El Nido Palawan, halos lahat ng makikita mo properties nya. She simply smile to them and she quietly sitting. Nang matapos ang class nila at break time na. Kinausap ko ang katabi at inaya na sumabay mag lunch medyo nahihiya man 'to pero sumama rin siya sa akin. Kumakain sila at nagkwe kwentuhan, at biglang nasabi nito na kailangan niya ng part time job. Nakaisip ko naman na ayain siya, bakit hindi na lang sa resort ng Tito ko. Hiring sila ngayon dahil nag tanan 'yong isang waitress nila. Thanks to her.. bulong niya. "Puwede kang mag part time sa resort ng Tito ko, akong bahala sa'yo." paninigurado na wika nito. "S-sure ka, aba'y hindi ko yan tatanggihan dahil kailangan ko talaga, medyo tight ang budget namin dahil nagsisimula pa lang mag tanim ang magulang ko." masayang nakangiting sabi nito. "Yah! sure ako, best friend na kasi tayo. By the way paano ka pala nakapag-aral dito, you know this is exclusive school and for rich and famous people can study here. Sorry to tell it, I'm not insulting you but I'm just wonder." mahabang litanya nito out of curiousity kaya nasabi at naitanong nya ang mga 'to. "H-ha! best friend tayo? paano kakakilala lang natin kanina. Sure ka ba 'dyan? Ahhm! 'di ko din alam bakit dito naisipan ng lolo ko napag aralin ako. In fact mayaman ang lolo ko kaso he hates us. Dahil mas pinili ng mom ko ang dad ko kahit anak 'to ng isang mag-sasaka, after that tinakwil na si mom ng lolo ko" gulat na tanong nito at sinimulan din na sagutin ang mga tanong nya. "Oo naman, nakikita ko naman na mabait ka and besides you need my help too. I see, that's great love. Kaya accepts my offer bago pa mag bago isip ko." pabirong sabi nito. "Hala, 'sya ok na sa'kin masaya ako sa offer mo. Kailan ba ako mag start." pag iiba nito sa usapan dahil ayaw na ayaw niya kasing malaman ng ibang tao na mayaman sila. "Bukas eto ang address namin puntahan mo ako." sabay abot ng kapirasong papel dito. Bigla naman nag ring ang bell, hudyat na kailangan na nilang bumalik sa classroom. Mabilis silang naglakad dahil malapit ng mag start ang last class nila. Magkasabay silang naglakad at pumasok ng classroom. Natapos ang araw nila na puro kwento at dahil diyan naging mas close talaga sila sa isa't-isa. Nagpaalam na din si Alianna sa bagong kaibigan dahil dumating na ang sundo niya. "I have to go Julianna , so see you at the resort." sabi nito sabay beso beso tanda ng pagpapaalam niya at mabilis na sumakay ng sasakyan. Naiwan namang mag-isa si at nag aantay na may mag stop na jeepney. Nakita nya na may paparating na jeepney agad niyang tinaas ang kanang kamay para mapansin ng drayber at hintuan siya. Mabilis siyang sumakay at umupo, at napa pikit na lang. Kinabukasan excited si Alianna dahil ngayon ang muling pagkikita nila ni Julianna. Samantalang maaga naman na umalis ng bahay 'to at saglit lang ang byahe at mabilis na nakarating sa resort. Naiimagine niya na hukluban na ang uncle nito. Namangha siya sa nakita at tama nga ang best friend, ang yaman nga nito. Pumasok siya sa loob n at 'di niya namamalayan na may maapakan siyang mga paa. Nagulat siya sa lakas ng aray nito at bigla na lang niyang na nasabi tuloy ang salitang ayyy hukluban. "What did you say hukluban, ako? aba bastos kang bata ka." nakakunot na sabi nito at sinusuri sya mula ulo hanggang paa. Tila napa stop si Julianna at tumigil ang bawat oras sa nakikita, iba ang kakisigan ng lalaking kaharap. Na star struck tuloy siya at kulang na lang tumulo ang laway nya sa pagka hotness nito at halos matutop ang dila nya at 'di siya makapag salita. "Kita mo 'tong babaeng to, kinakausap kita diba" naiinis na sabi ni Kiefer sa kaharap. Sa inis niya binatukan niya ito at napasigaw naman ang bata. "A-raaaaaay masakit 'yon hoy." habang hini himas ang ulo na binatukan nito. Yan ang tagpong naabutan ni Alianna. "Julianna, Uncle." magkakilala kayo at palipat lipat ng tingin sa dalawa. Sabay naman nag nagsabi ng nooooooooo ang dalawa sabay irap ni Julianna. "Kilala mo 'tong kutong lupa na 'to," tanong ni Kiefer saka'nyang pamangkin. "Yes uncle, infact siya 'yong nasabi ko sayo last time na best friend na gustong mag part time dito." nakangiting sabi nito at nag aantay ng sagot niya. "W-what, no way! ayoko sa bastos na batang yan." protesta ni Kiefer na ang sama ng tingin kulang na lang kainin siya ng buhay. "B-but uncle she's my best friend and she needs our help. Please uncle." pagsusumamo na sabi nito. Kapag ganyan ang pamangkin never nakaka tanggi si Kiefer mahal na mahal kasi nya 'to and he want her to be happy always. "F-fine but just make sure walang gagawing 'di maganda tong kutong lupa na 'to or else palalayasin ko yan." may diin na sabi nito sabay talikod. "S-sungit mong huklaban ka pasalamat ka guwapo ka." bulong sa sarili ni Julianna. Halika na bes anyaya nito, ituturo ko sayo ang locker room mo at ipapakilala kita sa mga staff dito. Sumama naman si Julianna agad, isa isa ngang pinakilala saka'nya ni Alianna ang mga tao doon. Gusto ng umalis ni Alexa dahil naiilang siya sa lagkit ng tingin ng binibigaynng isang lalaking staff saka'nya. Mukhang type pa ata siya nito. "Well! I don't like him, mas bet ko ung uncle ni Alianna! Napaka yummy, kulang na lang ay kanin." kalokohang tumatakbo sa isipan niyaBiglang nagpaputok na nang fireworks. Nawili ako kakatingala at nakalimutan ko nang mag tanong kung sino ang escort ko ng gabing 'yon. Lakad lang ako ng lakad hanggang sa makarating kami sa unahan. Natigil ang parada ng sagala ng nag salita si Mayor Carlos. Mas lalo akong hinintakutan ng makita ito, kung hindi si Carloa ang escort ko sino 'to. Kaya muli ko siyang binalingan. "Sino ka nga bang talaga? Pwede bang alisin mo nga yang maskara mo," utos ko rito. Ngunit hindi man lang ito kumilos at nang tatangkain kung alisin ang maskara nito. Maagap niyang nahawakan ang kamay ko at bigla niya na lang akong hinila papalayo roon. "Teka, saan mo nga ako dadalhin." tanong ko sabay piglas. Anong malay ko kung kidnapper ba ito. Pero natigilan ako ng nag simulang magpaputok ulit ng fireworks at halos manlaki ang mga mata ko nang mabasa ko ang mga naka sulat sa kalangitan. "Will You Marry Me, Lablab???" basa ko rito. Nang lingunin ko ang escort ko nakaluhod na ito at naka tingin sa'akin ha
"Nay, Tay, Janna, Karina?" sigaw niya ng mapansing sobrang tahimik ng buong bahay nila. "Nasaan kaya silang lahat?" nagtatakang tanong nito. Napaupo siya sa sofa at naghihintay kung may papasok o dadating ba. Pero ilang minuto na siyang naghihintay sa mga ito kaya naisipan niyang kumain na lamang mag-isa. Diretso siya ng kusina at nakita niya ang gga seafoods na paborito niya na nakatakip pa. Kaagad siyang nagutom nang malanghap ang amoy nito. "Ang sarap!" usal niya habang isa isang binabalatan ang hipon sabay subo. Nanhinginig pa siya sa asim ng sinigang na hipon na paborito niya na. Masarap at namiss niya talaga ang sinigang na may sampalok ng kaniyang Inay. Kaso bigla naman siyang nalungkot ng maalalang mag-isa lang siyang nakain. Saan kaya sila nag punta, bakit sabay-sabay naman yata. Dahil sa nawalan siya ng gana kumain. Mabilis niyang tinapos ang pagkain at umakyat sa itaas. Nang makarinig siya ng pag tawag ng kaniyang kapatid na si Karina mula sa ibaba. Nagmamadali siyang
Halos manlaki ang mga mata ko sa ganda ng gown na nasa harapan ko. Mas maganda pa ito sa gown na sinuot ko sa Palawan. Pero paanong nakabili sila Inay at Itay ng ganito kagandang gown??? "Nay, s-saan nyo po ito kinuha? Saan po kayo kumuha ng perang pang bili ng ganito kamahal na gown? Benenta nyo po ba ang bahay ang bukid?" sunod sunod na tanong ko. "Hwag kang OA anak, inarkila lang namin yan sa may bayan," sagot ni Inay at nasabihan pa akong OA. "Ah! Ganon po ba Nay, arkila lang naman pala. Siya nga po pala Nay, nasabihan niyo na ba si Ino na siya ang magiging kapareha ko sa sagala." tanong ko. "Si I-Ino? Ah! Oo anak alam na niya." nagulat na sagot ni Nanay. "Mukhang nagkakape na naman yata kayo Nay at napapadalas yata ang pagiging nerbyosa niyo." wika ko. "Hindi naman anak, basta mamaya ha. May darating rin pala na mag-aayos sayo." saad nito. "Ano po, nag bayad na naman kayo Nay. Gastos lang po yan, hindi na lang po ako pupunta." protesta ko at bago ko pa masabi ang s
"Enjoy the moment," pang-aasar nito. Bigla akong natauhan at tinulak ito. Tumayo ako at pinamaywangan ko siya sabay sabi na; "Hoy! Tanda! Hwag kang assuming. At bakit ka pala sumunod rito. Hindi ba sinabi kung mag hiwalay muna tayo." inis na wika ko. "Ikaw lang naman ang may gusto niyan. Hindi ako pumayag and I can't do that. Lablab, I really miss you." wika nito sa malambing na boses. "Pwes hindi kita na-miss at makaka alis ka na tanda." singhal ko. "Sure ka na ba dyan? Baka pag umalis ako hanap hanapin mo ako." pang-aasar nito. "Ewan ko sayo. Umalis ka na lang at paki dala ang mga bulaklak mo. Aanhin ko yan, hindi naman ako magtatayo ng flowershop." saas ko sabay ismid. "Fine! I'm going to leave now. Good bye! Julianna." mariing wika nito. Sabay tayo at lakad palabas ng bahay. Hindi man lang ito lumingon, bahala nga siya sa buhay niya. Ilang oras na ang nakakalipas buhat ng umalis ito at mukhang tinotoo nito ang sinabi. Mabuti na rin iyon para tahimik ang buhay ko ri
Matapos magsalita ang crew kaniya kaniya ng babaan ang mga tao sa loob maging ako. Nang makalabas ako sa eroplano pumasok ako ng airport at naglakad sa lobby. Matapos i-check ang papers ko nagmamadali akong lumabas ng airport at mabuti na lang rin nandito na ang private driver ko, kaagad akong sumakay sa sasakyan at pinaandar na rin niya ito. Pinadaan ko muna ito sa flower shop para bumili kami ng bulaklak na ipapadala ko sa bahay nila atlis mauuna na ang mga bulaklak bago niya ako makita.. Nang makarating kami rito. Kaagad akong pumasok at nag order ng bulaklak na iba't-ibang klase. "Hi! Sir, pogi anong mapaglilingkod ng dyosang katulad ko sayo?" tanong ng may edad ng matrona siguro 'to. "Can you deliver 1000 different kinds of flowers to Miss. Julianna Angeles." sagot ko. Halos manlaki ang mga mata nito ng marinig ang sinabi ko. "Pardon! Sir?" ulit na tanong nito. "I said pick me 1000 different kinds of flowers and deliver it to Miss. Julianna Angeles." sagot ko. Did yo
Maaga akong umalis sa bahay ng kaibigan ko, hinatid niya lang ako palabas ng bahay niya at labis akong nagpasalamat sa tulong niya. Matapos kaming magpaalamanan pumasok na ako sa kotse at nag drive papalayo rito. Sa pag-alis ko ng Palawan, dala ko ang pag-asa na mahahanap ko ang babaeng pakakasalan ko. Sa buong byahe ko wala akong inisip na masama o badvibes basta ang mindset ko goodvibes lang. Hanggang sa makarating ako ng airport at tinawagan ko na lamang ang secretary ko para kunin ang sasakyan kung maiiwan dito. Pumasok ako sa loob, dahil may na book na rin ito sa'akin. Kaya habang nasa eroplano ako, hindi ako mapakali na makita at mayakap ito. 2 days pa lang na malayo na ito sa'akin hindi ko na agad kaya. Mababaliw siguro ko o mamatay sa labis na lungkot. Nakikibalita rin naman ako sa Mansyon at sa mga kapulisan kung nakita o umuwi na ang pamangkin ko, pero lahat sila ay walang maisagot na maayos sa'akin. Nang marinig ko ang boses ng piloto hudyat na palipad na ang eroplano
"Nevermind. I just remind you, that's it. Shall we go?" aya nito sabay lahad nang kaniyang kamay. Pero dahil hindi tayo marupok ngayon, hindi ko tinanggap ang kamay niya. Kaya naman kumunot ang noo nito at biglang hinila ang kamay ko at pinagdaop ang mga palad namin. "Ano ba, bitawan mo nga ang
Panay tingin ako sa wall clock nang office ko, dahil nasasabik na akong mag gabi na, kung pwede ko lang hilahin ang oras ginawa ko na. May mga files pa akong 'di nache-check at kailangang matapos ko muna ang mga ito. Kaya iwinaksi ko muna ang mga iniisip ko lalo na para mamayang gabi at nag focus m
Kinabukasan nagising ako nang nakayakap pa rin ito sa'akin. Kaya pinilit ko nang kumawala bago pa ito magising at makita ang ayos namin at isa pa sobrang nakakahiya. Tumayo na ako sabay labas ng kuwarto. Nagpalinga linga muna ako sa buong bahay at hinahanap ang kasambahay nito, para ibilin. Sana
Medyo nare- relax naman ang mga paa ko sa ginagawa nito hanggang sa napahagalpak ako ng tawa ng bigla niyang kilitin ito. Pilit kong inaalis ang mga paa ko, ngunit hawak niya ito at mas malakas siya sa'akin. Kaya puro tawa ko lang ang maririnig sa kotse."Hoy, tanda naman e' walang kilitian, pagmam







