ตามรักวิศวะไร้ใจ

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านผืนบางกระทบเข้ากับร่างบางที่กำลังนอนหลับใหลฝันหวานจนน้ำลายไหลยืด ดวงตาคู่สวยกระพริบขึ้นลงช้าๆ เมื่อรู้สึกแสบตาจากแสงที่ส่องเข้ามา มือเรียวดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดใบหน้าหลีกเลี่ยงจากการรบกวนเพื่อนอนต่อ แต่แล้วเสียงสวรรค์หนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านล่าง“ไอ้จันทร์โว๊ยยยย!”พรึ่บคนตัวเล็กสลัดผ้าห่มลุกออกเตียงด้วยความเร่งรีบ เธอหยิบนาฬิกาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู ถึงได้เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเข้าไปแล้ว“ฉิบหาย เปิดเทอมวันแรกก็สายเลยกู” จันทร์กูลีกูจรอาบน้ำแต่งตัวให้ได้ไวที่สุด เสร็จแล้วก็รีบลงมาด้านล่างเพื่อกินอาหารเช้าด้วยความเร็วแสง“เหอะ รีบขนาดนี้จะติดคอตายก่อนเรียนจบ”แค่กๆ“พ่อออ” เธอหันไปหน้าง้อใส่คนเป็นพ่อ ที่พูดเหมือนแช่งกัน“หึ แล้วนี่จะไปอยู่หอเมื่อไหร่”“ก็วันหยุดนี้แหละ หนูไม่อยากนั่งรถไปมาเหนื่อย” ตอบพ่อพร้อมกับตักข้าวเข้าปากไปด้วย“ตั้งใจเรียนล่ะ อย่าเอาเวลาไปตามจีบผู้ชาย”“พ่อไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอก ยังไงหนูก็ไม่มีทางท้องก่อนเรียนจบ”“ใครบอกพ่อห่วงเอง ข้าห่วงผู้ชายโน้น ใครได้แกไปลำบากแย่”“อ้าวทำไม พ่อพูดงี้อ่ะ” เธอสวยใครเห็นก็ต้องชอบไหม ขนาดหมาหน้าปาก

หลังจากที่ถูกเขาน็อกด้วยประโยคกำกวมจันทร์เจ้าก็เดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วก็มานั่งรวมกับเพื่อนเพื่อทำกิจกรรมที่รุ่นพี่เป็นคนสั่ง ซึ่งวันแรกยังไม่มีอะไรมากส่วนใหญ่จะร้องเต้นกับแนะนำตัวประมาณนั้น และข่าวที่พึ่งได้รู้มาหมาดๆ จนเธอดีใจแทบเนื้อเต้นนั่นก็คือ เขาคนนั้น หรือ พี่เข็มทิศ เป็นรุ่นพี่ปีสามของคณะและสาขาเดียวกับเธอ ซึ่งจากที่ฟังรุ่นพี่บอกมาว่าพรุ่งนี้จะมีจัดกิจกรรมจับพี่บัดดี้ที่เปลี่ยนจากระบบพี่ว้ากที่เหี้ยมโหดมาเป็นอ่อนโยนแทน นั่นก็เท่ากับว่ามีโอกาสที่เธอกับเขาจะได้ใกล้ชิดกันแค่คิดก็มีความสุขแล้ว“โอ๊ยยย ปวดขาฉิบเป๋ง รุ่นพี่เขาคิดว่ากูเป็นแดนซ์เซอร์หรือไง ถึงได้เรียกไปเต้นอยู่นั่นแหละ”“เฮ้อ เอาน่ะรับน้องแค่ไม่กี่วันเอง” ตะวันเอ่ยปลอบไต้ฝุ่นที่งอแงไม่หยุดแล้วหันไปมองอีกคนที่เอาแต่นั่งยิ้มหน้าเบิกบาน ในขณะที่เพื่อนๆ เหนื่อยแทบตาย “แล้วนั่นมึงยิ้มอะไรไอ้จันทร์”“ฮะ กูเหรอ เปล่าๆ แค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย” จันทร์ที่พึ่งรู้ว่ามัวแต่เผลอคิดถึงเขาจนเพื่อนจับได้รีบปฏิเสธทันควัน“หิววะ ไปหาอะไรกินกันที่หน้า มอ ไหม ไหนๆ พี่เขาก็ปล่อยแล้ว” ไต้ฝุ่นเปรยขึ้นเพราะตอนนี้ท้องเธอร้องจ๊อกๆ แล

จันทร์เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใสตั้งแต่มาถึงคนตัวเล็กวิ่งตามหาเขาจนทั่วมารู้จากรุ่นพี่อีกทีว่าเขามาแล้วแต่เดินไปข้างหลังตึกเธอถึงตามมา“หนูหาพี่ตั้งนานมาอยู่นี่เอง” เธอไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาคนที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนเครียดอะไรสักอย่าง แต่คงไม่ใช่เพราะเธอหรอก“หาฉันทำไม” คนตัวสูงรีบทิ้งม้วนบุหรี่เมื่อคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ ไม่วายหันไปมองไอ้อาทิตย์ก่อนจะเอ่ยบอกให้มันออกไปก่อน “มึงไปก่อนเลยเดี๋ยวกูตามไป”อาทิตย์พยักหน้าพร้อมกับเดินออกไปด้วยรอยยิ้มมุมปากที่คนทั้งคู่ไม่ทันได้สังเกตเห็น เข็มทิศที่เห็นว่าเพื่อนเดินออกไปแล้วก็จับมืออีกคนให้ไปคุยกันที่อื่นเพราะตรงนี้มันเป็นมุมอับหากใครมาเห็นมันจะดูไม่ดี“อ๊ะ จะพาหนูไปไหน” จันทร์เอ่ยถามเมื่ออยู่ดีๆ ก็ถูกดึงให้เดินมายังหลังตึกคณะที่มีต้นไม้ใหญ่กับโต๊ะพร้อมกับเก้าอี้วางอยู่เพียงตัวเดียวเข็มทิศเหวี่ยงหญิงสาวที่ถูกลากให้มายืนด้านหน้า คนตัวสูงมีสีหน้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย เพราะไม่ค่อยชอบที่ถูกอีกฝ่ายมาตามตื๊อแบบนี้หรือเมื่อวานเขาจะพูดไม่ชัดหรือไงเธอถึงได้ดึงดันมาแบบนี้“มีอะไร” ถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ“มีรักมาฝากค่ะ” เอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใสชูถุงกระดาษที่บรรจุ

หลังจากที่ได้รับเสียงประกาศให้เรียกรวมเหล่ารุ่นน้องก็พากันมานั่งรวมกันที่ลานเกียร์โดยลำดับการนั่งนั้นเรียกตามรายชื่อของคนที่ลงทะเบียนในวันแรกซึ่ง ตอนนี้จันทร์เจ้ากับเพื่อนได้เป็นอันดับสุดท้ายของแถว จึงทำให้พวกเธอมีสีหน้าที่ไม่ค่อยจะเอ็นจอยเท่าไหร่นัก“ทำไมพวกเราต้องมาอยู่ลำดับสุดท้ายด้วยวะ เพื่อนคนอื่นออกเดินตามหาหมดแล้วเนี่ย” ไต้ฝุ่นบ่นออกมาเมื่อนั่งรอเวลาเรียกชื่อมาสักพักจนแทบจะไม่มีใครอยู่ในลานเกียร์แล้วนอกจากพวกเธอ“เอาน่า เดี๋ยวก็ถึง.......” ตะวันเอ่ยปลอบยังไม่ทันจบประโยคดี เสียงรุ่นพี่ก็เรียกเพื่อนของเธอออกไปเสียก่อนจึงทำให้ตอนนี้เหลือเพียงเธอกับจันทร์เจ้าที่นั่งบ่นอะไรไม่รู้พึมพำคนเดียว“มึงท่องอะไร ไอ้จันทร์” เห็นมันท่องนานแล้วไม่รู้บ่นอะไรนักหนา“มึงอย่าพึ่งกวนกูขอท่องแปบ”ตะวันได้แต่ขมวดคิ้วงุนงงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อปล่อยให้มันท่องของมันไปแบบนั้นเดี๋ยวมันก็หยุดเอง“เสร็จแหละ”“มึงท่องอะไร”“กูขอเจ้าแม่ทางไกล ให้กูจับได้พี่บัดดี้เป็นพี่เข็มสุดหล่อ”ยังไงวันนี้เธอก็ต้องจับเขามาเป็นบัดดี้ให้ได้ เพราะตอนที่ทำกิจกรรมที่ไปค่ายรุ่นน้องกับพี่บัดดี้ต้องตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาเธอจะใช่ว

เช้านี้อาจจะเป็นวันที่สดใสของใครหลายคนที่ต่างตื่นเต้นกับการออกค่ายในวันนี้ แต่กลับไม่ใช่สำหรับสาวน้อยผมสีชมพูที่มีสีหน้าบึ้งตึงทำหน้ามุ่ยตั้งแต่มาถึงมหาลัยสายตาคู่สวยกวาดมองหาคนที่ทำให้เธอนอนกระสับกระส่ายจนไม่เป็นอันหลับอันนอนทั้งคืน พลันสายตาก็หันไปเห็นกลุ่มของเพื่อนเขาที่กำลังนั่งรับประทานอาหารกันอยู่ คนตัวเล็กไม่รอช้าที่จะก้าวเดินเข้าไปหาทันที“สวัสดีค่ะ พี่ๆ ไม่ทราบว่าเห็นพี่เข็มทิศสุดหล่อ ของหนูบ้างไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยถามกับรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งที่น่าจะเป็นเพื่อนรวมรุ่นกันกับเขา ตั้งแต่เมื่อคืนที่เขาให้เบอร์โรงพยาบาลบ้ามา เธอก็นอนไม่หลับเพราะเอาแต่นอนหงุดหงิดโมโหให้เขา ที่เล่นแกล้งให้เบอร์อื่นกับเธอ คิดแล้วก็เจ็บใจไม่หาย ถ้าเจอตัวนะ จะเล่นงานให้เข็ดเพื่อนของเข็มทิศยิ้มตอบรุ่นน้องอย่างเป็นมิตรเพราะพอจะรู้เรื่องราวมาคร่าวๆ บ้างว่าน้องคนนี้กำลังตามจีบเพื่อนร่วมห้องตัวเอง“ไอ้เข็มเหรอ พี่เห็นมัน......” กำลังจะเอ่ยตอบรุ่นน้อง แต่สายตาดันไปสะดุดเข้ากับดวงตาคมเข้มที่จ้องเขม็งมายังพวกเขา จำต้องจำใจเบือนหน้าหนีแล้วหันไปสะกิดเพื่อนอีกคนเป็นการส่งสัญญาณหาทางหนีออกไปจากตรงนี้แทน“เอ่อ โอ๊ยปวดท