LOGINGerçekten çok öfkelenmişti.Aslında başta böyle bir şey yapmak istememişti. Ancak abim ısrar edince kabul etmek zorunda kalmıştı. Sonunda yine hayal kırıklığına uğramıştı.Yengem iyice tahrik olmuş ama bir türlü tatmin olamamıştı. Bu yüzden öfkelenmesi kaçınılmazdı.Abimin yengemden yediği azar yüzünden yüzü iyice asıldı. Sessizce sigarasını içiyor, tek kelime etmiyordu.Yengem de artık onunla ilgilenmek istemiyordu. Üstünü başını düzelttikten sonra özellikle ondan uzağa oturdu.Dikiz aynasından bu manzarayı izlerken yengem için içim sızladı.Yengemle daha önce birlikte olduğumdan, cinsel açıdan neye ihtiyaç duyduğunu iyi biliyordum.Abim o kadar çabuk boşalıyordu ki yengemin ihtiyaçlarını karşılaması neredeyse imkânsızdı.Yengem her seferinde böyle tahrik ediliyor ama bir türlü rahatlayamıyordu. Bu yüzden içindeki ateş giderek büyüyor, öfkesi de gittikçe artıyordu.Arabanın içindeki hava bir anda gergin ve son derece rahatsız edici bir hâl aldı.Neyse ki çok geçmeden varacağımız yere
Yüreğim bir anda ürperdi. "Ne demek dikkat çekmek?" diye düşündüm.O sırada yengemin daha önce söyledikleri aklıma geldi.Yengem, abimin bana bu kadar iyi davranmasının sebebinin yakışıklı olmam olduğunu söylemişti. Beni zengin kadınlara pazarlayarak onlar üzerinden kendisine bağlantılar ve nüfuz sağlamak istiyormuş.Yoksa abimin bu akşam beni davete götürmesinin amacı bu muydu?Bunu düşününce içimdeki suçluluk duygusu bir anda dağılıp gitti.Derin bir nefes alıp gülümsedim. "Ben de böyle büyük ortamları görmek istiyorum."Mehmet'le konuştuğumuz sırada yengem yatak odasından çıktı.Üzerindeki bordo elbise onu her zamankinden daha çekici ve baştan çıkarıcı gösteriyordu.Saçlarını açık bırakmıştı. İri dalgalar hâlinde omuzlarına dökülen saçları güzelliğine güzellik katıyordu.Üstelik oldukça ağır bir makyaj yapmıştı.Yoğun makyajın ona ne kadar yakıştığını fark ettim. Böyle makyaj yaptığında, eski Türk filmlerindeki kadın yıldızları andıran bir havası oluyordu.Gözlerimi ondan alamadım.
"Gerçekten mi?" Yengemin beni küçümsemek yerine teselli edeceği hiç aklıma gelmezdi.Bu sözler sayesinde biraz olsun rahatladım.Yengem kollarımın arasına sokulup, "İbo, heyecandan böyle olduğunu biliyorum. Eminim normalde böyle değilsindir. Yoksa Zehra sana bu kadar âşık olmazdı," dedi."Bunu nereden anladın?" diye sordum şaşkınlıkla. Yengem, Zehra'nın bana olan sevgisini nasıl fark etmişti?Yengem gülümseyerek, "Unutma, ben de bir kadınım. Zehra'nın sana karşı hissettiklerinin hepsini gözlerimle gördüm," dedi."Henüz Hasan'dan boşanmadı ama yine de kendini sana bırakmaya razı. Sence seni sevmeseydi böyle yapar mıydı?"Ciddi bir şekilde başımı salladım.Ben de Zehra'nın bana gerçekten âşık olduğunu düşünüyordum.Onunla ilk tanıştığımız günleri düşündüm. O zamanlar ne kadar utangaç, ne kadar çekingen biriydi!Benimle tek kelime konuşsa bile yüzü kızarırdı.Ama artık öyle değildi. Hem aklı hem de kalbi benimle doluydu.Çok mutluydum. Hem Zehra beni seviyor hem de yengem bana sevgisini g
Bu yüzden elimi geri çekmek yerine bilerek eteğinin altına doğru kaydırdım.Elim uyluğunun iç tarafına değdiğinde yengem hemen bacaklarını birbirine bastırdı.Alçak sesle, "Elini hemen çek!" diye fısıldadı.Yaramazca sırıttım ama yine de dediğini yapmadım.Onu biraz daha baştan çıkarmak istiyordum. Bakalım daha ne kadar dayanabilecekti?"Aylin, neyin var senin?" diye sordu Zehra aniden.Yengem telaşlandı ve hemen, "Y-yok bir şey. Birden kendimi biraz kötü hissettim. Artık yiyemeyeceğim, ben eve döneyim," dedi."Yenge, iyi misin?" diyerek ben de ayağa kalktım ve eşyalarını taşımasına yardım ettim.Oysa içim içime sığmıyordu.Nihayet eve dönüyorduk!Sonunda ben de istediğime kavuşabilecektim.Zehra, eve dönünce ne yapacağımızı tahmin etmiş olmalıydı. Bu yüzden bizi kalmamız için zorlamadı.Sonunda yengemle birlikte kendi evimize dönmeyi başardık.Eve girer girmez yengeme sarıldım ve onu ateşli bir şekilde öpmeye başladım.Öpüşürken nefes nefese kalmış, kendine hâkim olmakta zorlanmaya ba
"Vay seni İbo! Ne oldu da birden bu kadar cesurlaştın?" diye sordu yengem, gözlerini bana dikerek.Gülerek, "Çünkü seni istiyorum, yenge. Uzun zamandır sana karşı bir şeyler hissediyorum. Bu hayatta sana kavuşamazsam gözüm açık gider," dedim.Yengemin bakışları hayranlıkla doldu. "Gerçekten mi? Bu kadar mı etkileyiciyim?"Yengem hayat tecrübesi olan bir kadındı. Bugüne kadar pek çok erkek tanımıştı. Erkeklerin bir kadını kandırmak için akla hayale gelmeyecek yalanlar söyleyebileceğini de biliyordu.Ama o an, karşısında ben varken kendine hâkim olamadı.Bunun doğru olmadığını o da biliyordu. Ancak uzun zamandır içinde biriktirdiği duygular ve bastırdığı arzular yüzünden bana karşı koyamıyordu.Onu kandırdığımı bile bile bunu kabulleniyor, hatta bundan hoşlanıyordu.Üstelik ona yalan söylemediğime de inanıyordu.Yengemin dudaklarına dayanamayarak bir kez daha öpücük kondurdum. Ardından ciddi bir sesle, "Beni Zehra'yı ayartmaya yönlendirmeseydin, çoktan senin peşine düşmüş olurdum," dedim
Yengemin gönlünü alıp onu biraz olsun rahatlatmamı istiyordu.Yengem salonda sessizce ortalığı topluyordu. Benimle tek kelime bile konuşmuyordu."Yenge, bana kızdın mı?" diye kulağına fısıldarken arkasından sarıldım.Yengem hafifçe kıpırdanarak, "Ne yapıyorsun sen? Hemen bırak beni," dedi."Bırakmam. Kıskandığını biliyorum," dedim bilerek.Ama yengem ağzını sıkı tutuyor, kıskandığını bir türlü kabul etmiyordu. "Kim kıskanmış? Aklını mı kaçırdın? Hemen bırak beni!""Peki, kıskanmadıysan neden suratın asık?""Öyle mi?""Öyle değil mi? O zaman şurana dokunmama izin ver de görelim bakalım."Bunu söylerken elimi eteğinin altına doğru kaydırdım.Onu özellikle baştan çıkarmaya çalışıyordum.Yengem niyetimi anlayınca hemen elimi yakaladı. "İbrahim, çıldırdın mı sen? Burası Zehra'nın evi!""Yenge, yani bizim evde olsak her şeyi yapmama izin mi vereceksin?" diye yüzüne bakarak sordum.Yengem bu soru karşısında ne diyeceğini bilemedi. Gözleri telaşla sağa sola kayarken yanakları kıpkırmızı kesild