3. Bölüm

Sanki kötü bir şey yapmış bir çocuk gibiydim, hemen ayağa kalktım. "Şey... yenge, sen ne zaman geldin?"

Zehra da oldukça huzursuz görünüyordu. Hemen doğrulup kanepeye oturdu.

Güzel yüzü kıpkırmızı kesilmişti.

"Aylin, yanlış anlama. İbo'yla aramızda hiçbir şey yok. Sadece göğsüm daralıyordu, biraz masaj yapmasını istemiştim." Zehra aceleyle açıkladı.

Yengem gülerek, "Ben zaten aranızda bir şey var demedim ki. Neden bu kadar telaşlandın?" dedi.

"Yoksa benden gizlediğiniz bir şey mi var?"

Ben de Zehra da aynı anda başımızı salladık.

Fena halde panik olmuştuk.

"Resmen yengemin arkadaşına sulandım. Eğer bunu öğrenirse beni kesin kapının önüne koyar," diye düşündüm.

Zehra ise yerinde duramaz hâle gelmişti. Uydurma bir işi varmış gibi davranıp aceleyle kalktı ve çıktı.

Yengemin, Zehra'nın uzaklaşan silüetine dalgın dalgın baktığını gördüm.

Bir süre sonra yengem bana döndü. "İbo, benim bu arkadaşım hakkında ne düşünüyorsun?"

"Ne?" Yengemin böyle aniden sorması beni daha da gerdi.

Kekeleyerek cevap verdim: "Zehra abla gerçekten çok iyi biri. Hem güzel hem de vücudu çok düzgün, üstelik huyu da çok iyi."

"Peki, diyelim ki onu tavlamanı istesem... kabul eder miydin?"

Yengemin sözleri beni gerçekten şaşırttı.

Öyle paniklemiştim ki ne diyeceğimi bilemiyordum.

Asıl korkum, yengemin az önce arkadaşına sulandığımı görüp bilerek beni yokluyor olmasıydı.

Tam ben iyice gerilmişken yengem aniden elimi tuttu ve elimin üstüne iki kez vurdu. "Rahat ol. Dürüstçe cevap ver yeter."

"Yenge, beni zor durumda bırakma. Zehra abla senin arkadaşın, buna nasıl cesaret edebilirim ki?"

"Cesaretin yok mu? Öyleyse altın neden böyle sertleşti?" dedi yengem gözlerini oraya dikerek.

Utancımdan ne yapacağımı şaşırıp hemen iki büklüm oldum.

"Vay canına... Bu hiç de hafife alınacak gibi değilmiş."

Belki de bana öyle gelmişti ama yengemin oraya bakarkenki bakışlarının değiştiğini fark ettim.

Yengem konuşmaya devam etti: "Sana ciddiyim diyorum. Git, onunla yat, bunu abine bir iyilik yapıyormuşsun gibi düşün."

Hiçbir şey anlamamıştım, kafam iyice karışmıştı. Zehra ile yatmamın abime ne gibi bir faydası olabilirdi ki?

Yengem beni koltuğa oturttu ve durumu açıkladı: "Abinin şirketi ile Zehra'nın kocasının arasında iş ortaklığı var. Zehra'nın kocası dışarıda başka kadınlarla fingirdeşiyor; bu yüzden abinden, karısını baştan çıkaracak birini bulmasını istedi. Böylece en kısa sürede boşanabilecekler."

"Şimdi anladın mı?"

Hızla başımyla onayladım.

Anlamasına anlamıştım ama Zehra gibi güzel bir kadın varken kocasının neden dışarıda başka kadınlarla takıldığını bir türlü kavrayamıyordum.

Ben kendi düşüncelerime dalmışken, yengem bacağımı çimdikledi. "Ne düşünüyorsun?"

"Ah!" diye acıyla inledim ve hemen kafamı salladım. "Hiçbir şey."

"Bu sabah sana söylediklerimi hatırlıyor musun? Bir erkeğin o şeyi, doğru yerde kullanılmalı."

"Zehra'nın kocası yarım yılı aşkındır ona dokunmuyor. Sadece azıcık oynasan onu elde edebilirsin."

"Daha önce bir kadının içine hiç girmedin, değil mi? İşte bu, senin için büyük bir fırsat."

Duyduklarım karşısında yüzüm alev alev yanıyordu, alt tarafım iyice kontrolden çıkmıştı.

Tüm bunları bana söyleyenin yengem olması, beni ne kadar mahcup ediyordu.

Başka biri söylese belki bu kadar zorlanmazdım.

Yengem öylece hareketsiz oturduğumu görünce aniden yanıma ilişti.

O an burnuma mis gibi bir koku geldi.

Yengemle daha önce hiç bu kadar yakın oturmamıştık; vücudunun sıcaklığını bile hissedebiliyordum.

Bu durum kalbimin küt küt atmasına ve içimin titremesine neden oldu.

"Korkuyor musun? Kendine güvenin mi yok?" diye sordu yengem yumuşak bir sesle.

Deli gibi kafa salladım.

Korkmak ne kelime, ödüm kopuyordu.

Daha önce bir kız arkadaşım bile olmamıştı, şimdi ise benden evli bir kadını baştan çıkarmamı istiyorlardı. Nasıl korkmazdım?

Yengem tekrar ellerimi tuttu, sesi daha önce hiç olmadığı kadar yumuşaktı. "Korkma, o sadece yalnız kalmış bir kadın. Rahat ol ve peşinden git."

"Sana bir tüyo vereyim; yalnız bir kadınla başa çıkmanın en etkili yolu, içindeki arzuyu alevlendirmektir."

"Arzuları bir kez uyandı mı, artık tamamen kontrolden çıkar."

"O noktaya geldiğinde senin bir şey yapmana bile gerek kalmaz, her şey kendiliğinden olur."

"Anladın mı?"

Aklım beş karış havada, dalgınca başımı salladım. Aslında zihnim çoktan uçup gitmişti.

Sabah duyduğum o sahneler bir film şeridi gibi zihnimden geçiyordu.

Hatta yengeme bakarken, göğüslerinin ne kadar dolgun olduğunu hayal etmekten kendimi alamıyordum.

Hiç beklemediğim bir şey oldu; yengem bakışlarımı yakaladı.

"Büyük mü?" diye sordu aniden.

Kalbim ağzımda atıyordu, boğazım kurumuştu. Sanki dilim tutulmuş gibi, "Büyük," deyiverdim.

"Dokunmak ister misin?"

İçimdeki ateş iyice yükseldi, başım uğulduyordu.

Ama o kelimeyi söylemeye asla cesaretim yoktu.

Yengem aniden üzerime eğildi, göğüslerini doğrudan üstüme bastırdı.

Aptala dönmüştüm, beynim tamamen boşalmıştı.

"İstiyorsan istiyorsundur, utanacak ne var? Bunlar insanın en ilkel arzuları; bazen kendini serbest bırakmalısın."

Artık kendimi tutamıyordum, dişlerimi sıktım ve "İstiyorum! Hem de çok!" dedim.

"Ahaha, işte böyle. İçinden ne geçiyorsa öyle davran, o zaman hiçbir şeyden korkmazsın."

"Fakat bu yaptıklarını sadece Zehra üzerinde uygulayabilirsin. Sakın gelip bana yapmaya kalkma, anladın mı?"

İçimi bir anda hayal kırıklığı kapladı.

Yengemin bana kendini sunmaya hazırlandığını sanmıştım.

Meğer sadece kendimi nasıl serbest bırakacağımı öğretiyormuş.

Yine de böylesi daha iyiydi; eğer yengemle gerçekten bir şey yaşasaydım abimin yüzüne nasıl bakardım?

Artık orada kalmaya hiç cesaret edemedim, karnım ağrıyormuş gibi yalan söyleyip tuvalete koştum.

Az önce Zehra'ya masaj yaparken zaten çok fena olmuştum, üstüne bir de yengem böyle iyice azdırınca pantolonum patlayacak gibi oldu.

Her ne kadar yengem daha bu sabah "Azı karar, çoğu zarar," diyerek beni uyarmış olsa da, şu an kendimi kontrol etmem imkansızdı.

Üstelik havlulukta bir kadın külotu bulacağımı hiç tahmin etmemiştim. Düşünmeye bile gerek yoktu, bu kesinlikle yengemindi.

İçimde büyük bir çatışma ve tereddüt yaşıyordum; o külotu alıp almamak konusunda kararsız kalmıştım.

Kendimi sakinleştirmek için gözlerimi kapattığımda, sabahki sahneler yine zihnime hücum etti.

İçimden bir ses durmadan bağırıyordu: "Sadece kafanda biraz fantezi kuruyorsun, gerçekte bir şey yaptığın yok, bir şey olmaz. Hem bu hayatta belki de bir daha ele geçmeyecek bir fırsat, eğer şimdi kaçırırsan bir daha zor bulursun."

O şeytani sesin çığlıklarına daha fazla dayanamadım ve sonunda kendime hakim olamayarak o külotu oradan aldım.