บทที่ 9

วันนี้คือวันหยุด มะลิจึงตื่นมาแต่เช้าเพื่อมาช่วยป้าผ่องและเผือกทำอาหารเช้าให้กับทุกคน ในขณะที่กำลังเด็ดผักอยู่นั้น ลินดาก็เดินลงมาหาถึงในห้องครัว

“นี่มะลิ เรียกแท็กซี่ให้มารับฉันหน่อยสิ”

“ทำไมไม่ให้คุณหมอไปส่งล่ะคะ วันนี้คุณหมอไม่ได้เข้าโรงพยาบาลค่ะ”

“ไม่ล่ะ ตอนนี้เขาอาบน้ำอยู่ เขาไม่ค่อยได้นอน เลยไม่อยากจะรบกวน”

“เอ่อ ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”

เมื่อส่งลินดาขึ้นรถแท็กซี่ออกไปแล้ว ก็ได้เวลาความสะอาดห้องของเขาพอดี ในเมื่อเจ้าของห้องกำลังอาบน้ำ เธอจึงรีบฉวยโอกาสขึ้นไปเก็บกวาดเสียก่อนที่เขาจะออกมา

เสียงน้ำที่ไหลฝักบัวในห้องน้ำดังเล็ดลอดออกมาอย่างแผ่วเบา สาวน้อยจึงเปิดผ้าม่านให้มีแสงสว่างผ่านเข้ามาในห้อง เธอรีบถอดผ้าปูที่นอนที่ยับย่นพร้อมทั้งเปลี่ยนชุดเครื่องนอนให้กับเขาใหม่ยกชุด ก่อนจะปัดฝุ่นตามโต๊ะและชั้นต่างๆ แล้วรีบดูดฝุ่นทำความสะอาดที่พื้นอย่างรวดเร็ว

เธอเตรียมรวบชุดเครื่องนอนและอุปกรณ์ทำความสะอาดลงไปข้างล่าง ตาก็เหลือบไปเห็นถังขยะข้างเตียงที่ภายในมีถุงยางอนามัยใช้แล้วนอนแอ้งแม้งอยู่หลายชิ้น

สาวน้อยที่ไม่เคยเห็นเจ้าสิ่งนั้นในสภาพใช้แล้วแบบนี้มาก่อน ยืนจ้องสะกดจิตเศษซากขยะใช้แล้วนั่นอยู่นาน กำลังจะยื่นมืออันสั่นเทาไปมัดปากถุง ก็พอดีกับเจ้าของห้องที่เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่ ตามลำตัวมีหยดน้ำเกาะพราว

“ทำอะไร มะลิ”

“อุ๊ย หมอน่าน”

สาวน้อยสะดุ้งโหยง ยืดตัวยืนขึ้นแล้วหดมือกลับมาแทบไม่ทัน แม้ว่าเธอจะรู้ว่าผู้ปกครองของเธอมีคู่ขามากมายทั่วบ้านทั่วเมือง แต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่เขาจะพาใครกลับมาทำอะไรที่บ้านแล้วทิ้งหลักฐานให้เธอเก็บแบบนี้ จึงยังไม่เคยชินนัก

“อ้อ จะเก็บขยะหรอ แล้วทำไมไปยืนจดๆ จ้องๆ มันอย่างนั้นล่ะ”

แปลก ทุกทีก็เห็นว่าเธอมัดปากถุงแล้วยกออกมาจากถังอย่างปกติ วันนี้เป็นอะไร ทำตัวจดๆ จ้องๆ ยื่นๆ หดๆ มืออยู่อย่างนั้นเอง

ด้วยความสงสัย หมอหนุ่มจึงยื่นหน้าไปมองภายในถังนั้นก็ต้องตกใจ เขาลืมไปเสียสนิทว่าได้ทิ้งเศษซากอารยธรรมเอาไว้ในนี้หลายชิ้นทีเดียว เด็กสาวที่ยังไม่เคยมีแฟนอย่างเธอคงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจไม่ผิดแน่

“เห้ยย ขอโทษ เดี๋ยวฉันเก็บเอง”

“ค่ะ”

เขามัดปากถุงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกวาดสายตาหาเพื่อนรักที่นอนด้วยกันมาทั้งคืนก็พบเพียงความว่างเปล่า กระเป๋าสะพายใบสวยของเธอก็หายไปด้วย

“ลินล่ะ เข้ามาเจอไหม”

“คุณลินให้เรียกแท็กซี่ให้ กลับไปได้สักพักแล้วค่ะ”

“หรอ อืม ขอบใจมาก”

สาวน้อยมะลิที่ไม่ค่อยกล้าจะเงยหน้ามองผู้มีพระคุณเพราะสภาพล่อแหลมนั้น กำลังจะหมุนตัวกลับออกจากห้อง แต่ก็โดนรั้งเอาไว้

“จะไปไหน”

“หนูทำความสะอาดเสร็จแล้วค่ะ จะลงไปข้างล่างแล้ว”

“เธอยังทำหน้าที่ไม่เสร็จเลย ลืมแล้วหรอ”

“อะไรคะ”

คนตัวโตไม่พูด แต่เดินต้อนจนคนตัวบางค่อยๆ เดินร่นถอยหลังหนีจนสิ้นสุดที่แผ่นหลังบอบบางชนกับตู้เสื้อผ้าแบบบิลต์อินขนาดใหญ่เต็มผนัง

“คุณหมอ..”

“เสื้อผ้าของฉันล่ะ ไม่เห็นเตรียมเอามาแขวนให้อย่างทุกที”

“เอ่อ ที่จริงหมอก็เลือกเสื้อผ้าใส่เองได้ ไม่เห็นจะต้องให้หนูมายุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวเลยค่ะ”

“หัดเป็นเด็กขี้เกียจแล้วหรือ”

“ไม่ใช่ค่ะ หนูแค่..”

“ไม่ต้องเถียง สั่งอะไรก็ทำเถอะน่า เปิดตู้สิ แล้วเลือกชุดมาให้ฉัน”

เธอหมุนตัวกลับแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าทันที

“หมอจะไปไหนคะ”

“อยู่บ้าน”

เธอไล่มือไปตามเสื้อยืดสีขาวของเขาแล้วหยิบออกมาตัวหนึ่ง แต่มือใหญ่ก็แตะที่หลังมือเธอแล้วดันให้เธอเอากลับไปแขวนคืนไว้ที่เดิม

คนตัวบางกะพริบตาปริบๆ เขาไม่ถูกใจหรือ เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แล้วหยิบเสื้ออีกตัวออกมา แต่เขาก็ทำแบบเดิมอีก คราวนี้จากที่แตะเบาๆ ที่หลังมือ กลับกลายเป็นจับมือของเธอไว้แน่น แล้วบังคับพามือน้อยๆ ของเธอลากไปตามแนวไม้แขวนเสื้อจนได้ตัวที่เขาถูกใจ ก็บังคับให้เธอจับไม้แขวนเสื้อชิ้นนั้นออกมา

“กางเกงล่ะ”

เธอทำแบบเดิม คือเลือกตัวที่เขาชอบใส่ในวันหยุด แต่ดันไม่ถูกใจพ่อเจ้าประคุณเสียนี่ และเขาก็บังคับจับมือเธอให้ลากไปเลือกกางเกงแบบเดิมๆ จนได้

“เอ่อ เสร็จแล้วค่ะ หนูลงไปทำกับข้าวต่อนะคะ”

“ป่านนี้ทำเสร็จกันหมดแล้ว ค่อยลงไปพร้อมฉัน”

“แต่หนู..”

“จะยืนดูฉันแก้ผ้าตรงนี้หรอ”

“มะ ไม่ค่ะ”

“อืม งั้นก็ขยับออกมายืนข้างๆ สิ เลือกนาฬิกามาให้ฉันเรือนนึง”

“เดี๋ยวหมอก็ไม่ถูกใจอีก เลือกเองสิคะ”

“เห็นไหมว่าฉันไม่ว่าง กำลังจะแต่งตัว”

พูดจบก็ดึงผ้าเช็ดตัวลงทิ้งกองที่พื้นในทันที สาวน้อยสะดุ้งโหยง ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดตาแน่น แล้วส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ

“ว้ายยย หมอน่าน”

“หึหึ อะไร จะปิดตาทำไม”

“ก็ใครใช้ให้หมอมาแก้ผ้าต่อหน้าหนูล่ะคะ หน้าไม่อายจริงๆ หนูไม่ใช่เมียหมอนะ”

“หึหึ แล้วอยากเป็นป่ะล่ะ”

“หมอ...”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่แกล้งแล้ว ลืมตามาก่อนสิ ฉันใส่กางเกงตั้งนานแล้ว หลับหูหลับตากรี๊ดไม่เข้าท่า ถ้ามีคนเข้ามาเจอเธอกับฉันในสภาพนี้ โดยที่เธอหลับหูหลับตากรี๊ดๆ อยู่แบบนี้ แม่จับเธอแต่งงานกับฉันแน่”

“ไม่เอานะคะ”

สาวน้อยลดมือลงแล้วโพล่งออกไปด้วยความตกใจ จะให้เธอแต่งงานกับเขาหรอ นรกกินกบาลกันพอดี เขาคือผู้มีพระคุณสูงสุดของเธอรองจากพ่อกับแม่เลยนะ จะบ้าหรือเปล่า

“ทำไม ทำไมไม่เอา”

หมอหนุ่มฉุนจัดที่เด็กในปกครองโพล่งปฏิเสธออกมาโดยไม่ทันได้ผ่านสมองด้วยซ้ำ มันน่าหงุดหงิดนัก หมอน่านฟ้าที่ทั้งหล่อเหลาและร่ำรวย มีอะไรน่ารังเกียจจนเธอต้องโพล่งออกมาแบบนั้น

“ก็หมอเป็นผู้มีพระคุณของหนู แล้วหมอก็แก่กว่าหนูตั้ง 12 ปี หมอเปรียบเสมือนพ่อของหนูเลยนะคะ”

“แค่ก แค่ก ยัยมะลิ ฉันแก่ขนาดเป็นพ่อเธอได้เชียวหรือ ฮะ ยัยเด็กร้ายกาจ”

“หนะ หนูไม่ได้หมายความว่าหมอแก่เท่าพ่อของหนูค่ะ แต่หมอคือผู้มีบุญคุณ ให้หนูคิดอะไรกับหมอ นรกได้กินหัวหนูสิคะ ฟ้าผ่าตายเลย”

“เห้อ พอๆ ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกแย่ ไป ลงไปกินข้าวกันได้ละ ไหน ต้องเอาอะไรลงไปบ้าง เดี๋ยวช่วยถือ”

เขามองกองผ้าห่มและผ้าปูที่นอน แถมยังมีเครื่องทำความสะอาดและถุงขยะอีกหนึ่งใบ จึงหอบชุดเครื่องนอนและถุงขยะที่เขาทิ้งเรี่ยราดเอาไว้ลงไปข้างล่างทันที

“อ๊ะ อ๊ะ หมอน่าน อ๊า”

สาวสวยในชุดเดรสสีดำแหวกหน้าแหวกหลังที่หลุดลุ่ยลงมากองอยู่ที่เอวคอด กำลังโยกขย่มหมอหนุ่มอย่างเอาเป็นเอาตายบนโซฟาตัวยาวของห้องทำงานบนชั้นสองของผับชื่อดังใจกลางเมือง

ในตอนกลางวัน เขาเป็นผู้อำนวยการและหมอหนุ่มอนาคตไกล ส่วนตอนกลางคืนเขากลับกลายเป็นผู้บริหารผับชื่อดังและเป็นนักล่าที่สาวๆ ค่อนประเทศหมายปอง

แม้ว่าภายในโรงพยาบาลและผับแห่งนี้จะมีพนักงานสาวสวยเซ็กซี่เล่นหูเล่นตากับเขาแค่ไหน และถึงแม้ว่าเขาจะชอบนอนกับผู้หญิงมากหน้าหลายตาเป็นชีวิตจิตใจ แต่คนอย่างหมอน่านฟ้า ไม่ชอบที่จะกินไก่วัด เพราะมันทำให้เขารู้สึกว่าไร้ศีลธรรมเกินไป แถมหลังจากที่เขากินไก่วัดตัวขาวอวบพวกนั้น การปกครองของเขาจะเสียทันที นำมาซึ่งความวุ่นวายและอาจส่งผลกระทบต่อธุรกิจนับหมื่นล้านของเขาได้

ส่วนแม่สาวคนที่กำลังโยกขย่มเขาอย่างเอาเป็นเอาตายนี่หรือ ก็คือดาราดาวรุ่งที่กำลังมีผลงานเรื่องแรกที่โด่งดังเป็นพลุแตกไปทั่วบ้านทั่วเมืองอยู่ในตอนนี้ไง

เขากับเธอรู้จักกันในงานปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนรักอีกคนในกลุ่ม ที่ถึงแม้ว่าตอนนี้ พีท พิรัชย์ เพื่อนรักของเขามันจะแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาไปกับเด็กในปกครองของมันเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังมีเพื่อนในกลุ่มอีกหลายคนที่ยังคงโสดและรักสนุกเหมือนกันกับเขา

“ซี๊ดดด ขย่มแรงๆ”

“อื้อออ หมอ”

ร่างบางขยับโยกตอกกระแทกสุดแรงเกิด ก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินทางมาถึงเส้นชัย หมอหนุ่มแตกกระจายความใคร่ออกมาจนเต็มปลอกป้องกันพร้อมๆ กับสาวสวยที่เกร็งกระตุกเสร็จสมถึงสวรรค์ตามไปติดๆ

“อืออ หมอคะ คืนนี้ไปนอนที่คอนโดของนีน่านะคะ”

“ผมไม่สะดวก”

หมอหนุ่มยกร่างบางของดาราสาวขึ้นให้ท่อนร้อนของเขาหลุดออกมาจากร่องรักที่ไม่ได้ฟิตกระชับเท่าไหร่นัก กำลังจะรูดปลอกป้องกันทิ้ง อยู่ๆ ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดพรวดพราดเข้ามา