บทที่ 10

เช้าวันใหม่น้ำฟ้าออกจากบ้านไปกับแอนนี่และปานแต่เช้า ภายในห้องอาหารจึงเหลือเพียงผู้อาวุโสสองคนของบ้านและเอริคที่เพิ่งตื่นนอนด้วยใบหน้าสดใส แต่แอบไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่เช้าวันใหม่ไม่เจอหน้าสวยหวานของใครบางคน เสียงครางเบา ๆ ของเธอยังคงก้องอยู่ในหูของเขาไม่ลืม

"แม่ได้ยินมาว่าหนูลอเรนจะกลับมาเร็ว ๆ นี้ แม่ว่าจะชวนมาทานข้าวบ้านเราสักหน่อย"มยุราเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

"จริงสิ พ่อว่าลูกน่าจะแต่งงานสร้างครอบครัวได้แล้วนะ พ่อกับแม่อยากจะอุ้มหลานไวไว"เดวิดเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน

"ไม่ครับ ผมยังไม่อยากแต่งงาน"เอริคเอ่ยออกไปอย่างไม่สบอารมณ์

"ทำไมล่ะลูก หมั้นกับหนูลอเรนมาตั้งแต่เด็ก ๆ แต่งกันได้แล้วนะลูก"

"แม่ก็รู้ว่าผมไม่ได้รักลอเรน ให้ตายผมก็ไม่แต่งแน่นอนครับ"เอ่ยจบเอริคก็ลุกเดินออกไปทันที

มยุรากับเดวิดทำได้เเต่เพียงมองตามหลังลูกชายแล้วหันไปมองหน้ากันเท่านั้น มยุรายังคงหวังว่าสักวันลูกชายจะใจอ่อนให้ผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างลอเรนเข้าสักวัน

ทางด้านน้ำฟ้าเธอกำลังเดินชมเสื้อผ้าในร้านของแอนนี่ด้วยความเพลิดเพลิน เสื้อผ้าที่ทันสมัยสำหร้บสาวเซ็กซี่และเรียบหรูตามเทรนด์ถูกจัดเรียงรายด้วยความสวยงาม เธอทึ่งในความสามารถของแอนนี่มาก อีกทั้งทำเลที่ตั้งของร้านอยู่ในย่านธุรกิจผู้คนพลุ่งพล่านยิ่งทำให้เป็นที่น่าสนใจ ความกว้างขวางของร้านและโทนสีอ่อนทำให้มองไปทางไหนก็สบายตา

"เป็นยังไงบ้าง ชอบชุดไหนก็ลองได้เลยนะ ฟ้า"แอนนี่เอ่ยขึ้นทางด้านหลังน้ำฟ้า

"ชุดในร้านสวยทุกชุดเลยนะคะ คุณแอนเก่งมากเลย ตกแต่งร้านก็สวยเรียบหรูทันสมัยมากเลยค่ะ"น้ำฟ้าส่งยิ้มให้แอนนี่ด้วยความชื่นชม

"ขอบใจจ้ะ แอนยังต้องพัฒนาอีกเยอะเลย กว่าคนจะรู้จักและแบรนด์ติดตลาด ต้องเหนื่อยอีกเยอะเลย"

"ฟ้าว่าไม่เกินความสามารถของคุณแอนหรอกค่ะ ฟ้าเป็นกำลังใจให้นะคะ"

"ขอบคุณนะ แอนก็ขอเป็นกำลังใจให้ฟ้าเหมือนกันนะ ขอให้สมหวังในสิ่งที่คิดไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม"แอนนี่ส่งยิ้มให้น้ำฟ้า ระหว่างนั้นปานที่กำลังบริการลูกค้าอยู่ก็หันไปมองทั้งสองคนด้วยความอยากรู้

น้ำฟ้าอยู่ช่วยงานที่ร้านจนตกเย็นและแน่นอนน้ำใจของเธอถูกตอบแทนด้วยชุดเดรสจากแอนนี่ถึงสองชุด สร้างความไม่ชอบใจให้ปานไม่น้อย เหมือนน้ำฟ้ากำลังเข้ามาแทนที่เธอ

เมื่อช่วยกันปิดร้านเสร็จแอนนี่ก็พาน้ำฟ้าและปานไปทานมื้อเย็น จากนั้นก็ตรงไปยังไนต์คลับหรูหมอมาร์ตินเพื่อดื่มผ่อนคลายกับงานที่ทำมาทั้งวัน

ในระหว่างที่ทั้งสามสาวเดินเข้ามาภายในไนต์คลับชั้นล่าง มาร์ตินที่กำลังนั่งดื่มกับเอริคอยู่บนชั้นสองก็เหลือบมองเห็นเข้าพอดี

"น้องมึงมาวะ ว่าแต่พาใครมาด้วยก็ไม่รู้ไม่คุ้นหน้าเลย สวยหวานผมดำสเปกมึงเลย"มาร์ตินมองหญิงสาวทั้งสามคนที่อยู่ด้านล่างไม่วางตา โดยเฉพาะแอนนี่ที่วันนี้เธอแต่งตัวเซ็กซี่กว่าทุกครั้งที่เคยพบในเดรสเกาะอกสีแดง

"มึงว่าอะไรนะ"เอริครีบหันไปมองตามมาร์ติน

"เป็นไง แจ่มไหม"มาร์ตินเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่นิ่งค้างอยู่กับที่

"เด็กที่บ้านกูเอง"เอริคเอ่ยพลางมองน้ำฟ้าที่อยู่ในชุดเดรสสั้นเหนือเข่าสายเดี่ยวสีดำ ขับผิวให้โดดเด่นมากขึ้น

"เหรอวะ สวยใช่ย่อยเลย ว่าไหม"มาร์ตินเอ่ยพลางดูปฏิกิริยาของเพื่อนที่ยังคงนิ่งเฉยอยู่

"มึงหยุดพูดมากสักที"เอริคเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย

"ทำไม อย่าบอกนะว่าเสร็จมึงแล้ว"

"เสือก!"

"แหม แค่นี้ทำมีอารมณ์"

"แล้วมึงจะพูดมากทำไม"

"โอเค กูรู้แล้ว เหยื่อมาถึงปากถ้าไม่ขย้ำก็ไม่ใช่เสือแล้ว"มาร์ตินยิ้มมุมปากยกแก้วเหล้าขึ้นกระดก

"เดี่ยวกูมา"เอริคลุกขึ้นเต็มความสูงหมายจะเดินออกไป

"จะรีบไปไหนคะ คืนนี้เรายังไม่ได้สนุกกันเลย"สาวบริการขาประจำที่นั่งขนาบอยู่ข้าง ๆ รีบคว้าท่อนแขนแกร่งเอาไว้

"____"เอริคล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบเงินสดออกมายัดใส่ในมือของหญิงสาวแล้วจากไป

ชั้นล่างของไนต์คลับน้ำฟ้านั่งนิ่งมองแอนนี่กับปานยกดื่มแอลกอฮอล์อตาปริบ ๆ ส่วนเบื้องหน้าเธอมีน้ำส้มคั้นวางอยู่ เธอไม่ชินกับบรรยากาศและเสียงเพลงที่ดังคึกโครมเอาเสียเลย อีกทั้งมองไปทางไหนก็มีแต่คู่รักชายหญิงหรือไม่ก็คนแปลกหน้านัวเนียจูบกันไปมาเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับที่นี้

"ฟ้าจะไม่ลองดื่มสักหน่อยเหรอ ไหน ๆ ก็มาแล้ว"แอนนี่เอ่ยขึ้น

"นั่นสิ รับรองได้ลองแล้วจะติดใจ เชื่อฉัน"ปานเอ่ยคะยั้นคะยออีกคน

"งั้น ลองนิดหน่อยก็ได้ค่ะ"น้ำฟ้าเอ่ยพลางยื่นมือไปหยิบแก้วเหล้าที่ยังไม่มีเจ้าของขึ้นมาหมายจะกระดก

หมับ! แก้วในมือของน้ำฟ้าถูกคว้าออกจากมือของเธอด้วยมือปริศนาของใครบ้างคน พอหันไปมองจึงเห็นเอริคกำลังยืนดื่มอยู่ข้าง ๆ เธอ

"คุณเอริค"น้ำฟ้ามองชายหนุ่มด้วยความไม่เข้าใจ

"พี่คะ ไม่เห็นต้องแย่งฟ้าเขาเลย เดี๋ยวแอนสั่งให้ค่ะ"แอนนี่ขมวดคิ้วมองพี่ชายที่โผล่มาไม่มีปี่ไม่มีหลุ่ย

"พี่ว่า เราควรจะพากันกลับได้แล้วนะ"เอริคเอ่ยพลางเหลือบมองน้ำฟ้าที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายหลายคู่ด้วยความไม่ชอบใจนัก

"ได้ไง แอนเพิ่งจะมาเองนะคะ ส่วนพี่น่าจะมานานแล้วใช่ไหมล่ะ หน้าแดงเชียว"แอนนี่เอ่ยหยอกล้อพี่ชาย

"คุณเอริค ไม่นั่งดื่มด้วยกันสักหน่อยเหรอคะ"ปานที่อยู่ในชุดเดรสเกาะอกสีครีมจ้องมองชายหนุ่มตาเป็นมัน

เอริคทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ น้ำฟ้าทันทีสร้างความประหม่าให้กับหญิงสาวข้างกายไม่น้อย

"ชนแก้วกับปานหน่อยนะคะ"ปานลุกขึ้นเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างเอริคกับน้ำฟ้าพยายามเบียดตัวสัมผัสแนบชิดกับชายหนุ่ม

น้ำฟ้าเห็นอย่างนั้นก็ลุกลงจากเก้าอี้ออกไปยืนห่าง ๆ จากคนทั้งคู่ ระหว่างนั้นก็มีหนุ่มหล่อหน้าตาดีเข้ามาพูดคุยกับเธอเพื่อขอไลน์ติดต่อแต่เธอปฏิเสธ ซึ่งอยู่ในสายตาของเอริคตลอดเวลา น้ำฟ้าหันไปมองเอริคกับปานนั่งดื่มด้วยกัน เธอจึงสบสายตาเข้ากับชายหนุ่มพอดี

"ไง กูก็นึกว่ามึงหายหัวไปไหน ที่แท้ก็อยู่ที่นี้เอง"มาร์ตินเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะ

"เดี๋ยวกูก็จะกลับแล้ว"เอริคเอ่ยพลางยกแก้วขึ้นดื่ม

"อืม"มาร์ตินพยักหน้ารับ

"นั่งดื่มด้วยกัน หน่อยไหมคะ"แอนนี่เอ่ยชักชวนมาร์ติน

"ได้สิ"มาร์ตินทิ้งตัวนั่งลงข้างแอนนี่

"ไม่คิดจะแนะนำ สาวสวยให้รู้จักกันหน่อยเหรอ"มาร์ตินหันไปมองน้ำฟ้า

"นี่ น้ำฟ้าลูกสาวอีกคนของคุณแม่ค่ะ"แอนนี่เอ่ยแนะนำขึ้น

"ยินดี ที่ได้รู้จักครับ"มาร์ตินยื่นมือไปข้างหน้าน้ำฟ้า

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ"น้ำฟ้าเอื้อมมือไปจับมือหนาตามมารยาท

"พี่ว่าเธอทั้งสามคนควรจะกลับได้แล้วนะ"เอริคเอ่ยย้ำกับน้องสาวอีกครั้ง

"พี่อยากจะกลับก็กลับไปก่อนเลยค่ะ แอนจะดื่มกับพี่มาร์ตินสักหน่อย ฟ้าจะกลับกับพี่เอริคเลยก็ได้นะ ดูเหมือนที่นี้จะไม่ใช่ทาง"

"ว่าไงเธออยากจะกลับหรือยัง"เอริคหันไปถามน้ำฟ้าข้ามหัวปานไป

"ค่ะ"น้ำฟ้าพยักหน้า

"ปานกลับด้วยคนนะคะ"

"เธออยู่เป็นเพื่อนแอนจะดีกว่า"เอริคหันไปเอ่ยกับปานด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

"ไปเถอะค่ะ แอนกลับเองได้"แอนนี่โบกมือไล่ทุกคน

"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันดูแลเอง"มาร์ตินโบกมือไล่อีกคน

ทั้งสามคนพากันเดินไปยังลานจอดรถวีไอพีและแน่นอนทันทีที่เอริคปลดล็อครถคันหรูปานก็รีบชิงขึ้นไปนั่งข้างคนขับด้วยความรวดเร็ว น้ำฟ้าจึงขึ้นไปนั่งเบาะหลัง ด้วยความนิ่งเฉยท่าทางของปานที่แสดงออกเธอพอจะดูออกว่าหญิงสาวกำลังคิดอะไรกับหมอหนุ่ม เธอไม่แปลกใจเลยถ้าหากจะมีหญิงสาวเข้าหาชายหนุ่ม ด้วยท่าทางสุภาพ หล่อเหลามีเสน่ห์ดึงดูด แม้แต่เธอยังจัดการกับความรู้สึกของตัวเองไม่ได้เลย

ยิ่งได้ใกล้ชิดแนบชิดแทบทุกคืนก็ยิ่งได้เห็นตัวตนของชายหนุ่มมากขึ้น และยิ่งเมื่อได้สัมผัสก็ยิ่งรับรู้ว่าชายหนุ่มร้อนแรงแค่ไหน สำหรับเธอแล้วเอริคคือนิยามของคำว่า "อ่อนนอก แข็งใน"

ภายในห้องโดยสารเงียบกริบเมื่อรถแล่นสู่ท้องถนน แต่สายตาคมกริบกลับไม่ละจากใบหน้าหวานเลย กระจกมองหลังยังคงเห็นใบหน้าสวยอย่างชัดเจน

ใช้เวลาไม่กี่นาทีรถคันหรูก็แล่นเข้ามาในบ้านอันมีพื้นที่กว้างขวาง

"ขอบคุณ คุณเอริคมากนะคะ ปานไปนอนก่อนนะฟ้า"ปานเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มให้เอริค

"จ้ะ ฝันดีนะ"น้ำฟ้าเอ่ยตอบกลับ

น้ำฟ้าเดินตรงไปยังประตูหน้าบ้านเงียบ ๆโดยไม่ได้เอ่ยอะไรกับหมอหนุ่ม แต่เธอกลับถูกมือหนาจับหมับเข้าให้เสียก่อน

"ไปกับฉัน"ร่างบางถูกเอริคจับดึงให้เดินไปทางบ้านของเขา

"มันดึกมากแล้วนะคะ ฟ้าง่วงแล้ว"เสียงหวานเอ่ยขึ้นทางด้านหลังชายหนุ่ม

เอริคเลือกที่จะไม่ใส่ใจคำพูดของหญิงสาวแม้แต่น้อย แต่เขากลับผลักเธอไปติดกับประตูหน้าบ้านเมื่อมาถึง จากนั้นก็ละเลงจูบบดขยี้ริมฝีปากบางแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสด

ริมฝีปากหยักหนาจูบดูดดึงริมฝีปากบางอย่างเมามันหื่นกระหายโหยหาจนน้ำลายยืดเคลือบเลอะริมฝีปากบางสร้างความพึงใจให้หมอหนุ่มไม่น้อย เมื่อมันถูกขยี้ด้วยฝีมือของเขาไม่ใช่ชายอื่น

"อื้อ...ฟ้าหายใจไม่ออก"ริมฝีปากบวมเจ่อเอ่ยประท้วงชายหนุ่ม

"อ้าขาออก"มือหนาล้วงแหวกเนินสามเหลี่ยมเข้าไปในกระโปรงสั้น

"ไม่ได้นะคะ นี่มันหน้าบ้าน"น้ำฟ้าส่ายหน้าหุบขาเข้าหากัน

"ไม่มีใครเห็นหรอก ดึกขนาดนี้เข้านอนกันหมดแล้ว"เอ่ยพลางรูดซิปกางเกงล้วงแก่นกายใหญ่ออกมารับลม

"เร็วเข้า ทำให้เสร็จตรงนี้ จะได้เข้าบ้านกัน"เอริคเอ่ยพลางยกแหกเรียวขาสวยขึ้นข้างหนึ่งแล้วกระแทกลำเอ็นร้อนเข้าไปคราเดียวจนสุดมิดลำ

"อืม...อะ"น้ำฟ้าเปล่งเสียงครางออกมาเบา ๆ เมื่อถูกท่อนเอ็นตอกอัดใส่เน้น ๆ แรง ๆ หลายทีจนต้องเกาะคล้องคอแกร่งเป็นหลักยึดเอาไว้

เอวหนากระเด้าขยับเข้าออกเร็วแทงถี่รัวไม่ยั้งจนร่างบางหัวสั่นหัวคลอนเสียวเสียดร่องรักตอดสั่นระริกเกร็งกระตุกไปทั่วสรรพางค์ น้ำเชื้อเมล็ดพันธุ์พุ่งแตกกระจายภายในมดลูกตามเธอไปติด ๆ เอริคหายใจหอบถี่ยกยิ้มมุมปากพร้อมกับยกขาเรียวอีกข้างขึ้นจนอยู่ในท่าอุ้มแตง ด้วยความเสียวซ่านและอ่อนแรง อันเนื่องมาจากอยู่ในท่าเดิมนาน ๆ น้ำฟ้าจึงซบลงกับอกกว้างกำยำ เอริคใช้เท้าถีบประตูบานใหญ่แล้วอุ้มพาน้ำฟ้าเข้าไปข้างในบ้านทั้งที่ท่อนเอ็นร้อนยังคงคาค้างอยู่ในกายสาวไม่ห่าง

ภาพเบื้องหน้ามันสร้างความเจ็บใจอิจฉาริษยาให้กับปานเป็นอย่างมาก เธอไม่คิดเลยว่าการแอบตามทั้งสองคนมาห่าง ๆ ตั้งแต่ลงจากรถจะได้มาเห็นภาพบาดตาบาดใจแบบนี้ มันเกินความคาดหวังของเธอไปมาก เธอไม่คิดว่าว่าผู้หญิงใสชื่อที่เจ้าของบ้านรักนักรักหนาจะทำเรื่องน่าอับอายแบบนี้ได้ มีอย่างที่ไหนแอบมีความสัมพันธ์กับพี่ชายตัวเองถึงจะไม่ใช่สายเลือดแท้ ๆ ก็เถอะ ปานยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อเห็นหนทางที่จะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ได้

โปรดติดตามตอนต่อไป....