บทที่ 9

ช่วงหัวค่ำน้ำฟ้าได้รับข้อความจากเอริค ให้เธอเข้าไปหาชายหนุ่มที่บ้านเร็วกว่าทุกวัน ระหว่างที่เธอเดินลัดเลาะไปตามทางเดินสวนข้างบ้านปานก็แอบมองดูเธออยู่ห่าง ๆ ด้วยความริษยา เพราะน้ำฟ้าได้ใกล้ชิดชายหนุ่มที่เธอหลงใหล แต่เขากลับไม่มีเธออยู่ในสายตาเขาเลยแม้สักเศษเสี้ยว

เมื่อน้ำฟ้าเปิดประตูห้องเข้าไปเธอก็ถูกเจ้าของห้องจู่โจมทันควัน ด้วยการผลักร่างไปติดกับประตูริมฝีปากหยักหนาบดขยี้จูบริมฝีปากบางสวยโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

"อื้อ..."ร่างบางทำได้เพียงเปล่งเสียงครางอยู่ในลำคอเปิดอ้าริมฝีปากไปโดยปริยาย

จ๊วบ! จ๊วบ! ริมฝีปากหนาจูบดูดนัวเนียริมฝีปากเธอไม่ยอมห่าง ลากเลื้อยลงไปยังลำคอเนียนมือสองข้างสอดเข้าไปใต้ชุดนอนกระโปรงบีบเคล้นคลึงเต้าอวบสองข้างไปมา สร้างความเคลิบเคลิ้มให้เธอจนอ่อนระทวยไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลย ในขณะนั้นร่างหนาก็ทรุดตัวนั่งลงคุกเข่ากับพื้น

"อย่าค่ะ"เสียงหวานเอ่ยแหบพร่าเมื่อเนินอวบอูมถูกลิ้นร้อนปาดลากเลียสะกิดเม็ดเสียว

"อร่อย"เสียงทุ้มเอ่ยอู้อี้ชิดร่องรัก

"อะ...อ่า"ร่างบางเกร็งบิดไปมาด้วยความเสียวซ่านมวนท้องเมื่อจังหวะรัวลิ้นถี่ขึ้นจนเสร็จสมคาลิ้นร้อน ร่างบางทิ้งตัวลงกับพื้นด้วยแข้งขาที่อ่อนแข็ง

"อมดูดมันเข้าไป"แก่นกายแข็งชูชันถูกจ่อชิดริมฝีปากบางระเรื่อ

จ๊วบ! หัวหยักบานใหญ่ถูกอุ้งปากครอบอมเข้าไปถึงลำคอ เอวสอบขยับกระทุ้งเข้าออกแรง ๆ จนเธอตาเหลือกลาน จุกคอหอยน้ำลายยืดไหลย้อยเคลือบท่อนเอ็นเป็นทางยาว

แค่ก แค่ก ทันทีที่แก่นกายถูกชักออกร่างบางก็ส่งเสียงสำลักออกมาพร้อมกับหายใจหอบถี่ ไม่ทันที่เธอจะได้หายใจทั่วท้องก็ถูกเอริคจับพยุงร่างขึ้นชิดประตูอีกครั้ง แล้วสอดแทงท่อนเอ็นเข้าในร่องสวาทในท่ายืนตรงสองขา ความฟิตคับแคบฝืดเคืองทำให้ชายหนุ่มแทบจะเสร็จทั้งที่ยังไม่ได้ขยับเขยื้อน

"ฟิตแน่น โคตร ๆ เลย"ร่างหนาเอ่ยพลางกระทุ้งท่อนเอ็นตอกเสยขึ้นเน้น ๆ สองสามที

"อื้อ...มันเข้ามาลึกมากเลย"ร่างบางสะดุ้งจิกปลายเท้ากับพื้นผวาเข้ากอดร่างหนาเอาไว้แน่น

"หึ เสียวใช่ไหมล่ะ"เอริคยิ้มด้วยความพึงพอใจ

"ค่ะ มันรู้สึกดีมากเลย"น้ำฟ้าจิกเล็บลงบนแผ่นหลังหนาจนเกิดรอยขีดข่วน

สิ้นเสียงหวานเอวสอบหนาก็กระเด้าตอกอัดท่อนเอ็นร้อนใส่ร่องสวาทแรงรัวถี่ขึ้นปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งแตกกระจายภายในมดลูก ร่างบางกระตุกสั่นเทาบ่งบอกว่ากำลังเสร็จสมคาอกกำยำ

เอริคไม่รอให้ขาดตอนสอดท่อนแขนทั้งสองข้างใต้ข้อพับเรียวขาสวยทั้งสองของน้ำฟ้ายกขึ้นเหนือพื้นจนอยู่ในท่าอุ้มแตง แก่นกายเสียบแทงกระเด้าตอกใส่ช่องรักเร็วถี่ยิบไม่ยั้งจนจับภาพไม่ทัน ร่างบางกรีดร้องเสียงหลงด้วยความเสียวซ่านกระตุกบิดเกร็งไม่หยุดเมื่อถูกส่งสู่จุดสุดยอดครั้งที่สองติดแขนเรียวกอดคล้องลำคอแกร่งไว้แน่นเป็นที่ยึดเหนี่ยว ด้วยกลัวจะตกลงสู่พื้น ภายในร่องรูกระตุกตอดรัดท่อนเนื้อขนาดใหญ่ไม่หยุดน้ำเชื้อเมล็ดพันธุ์เอ่อล้นไหลย้อยลงพื้นห้องเป็นทางยาว

ขณะที่แก่นกายยังคงทำที่หน้าขยับเข้าออกทำท้องน้อยปั่นป่วนร้อนวูบวาบไม่หยุด ร่างหนาก็เดินตรงไปยังเตียงนอนกว้างว่างเธอลงนอนราบ เสียบตอกกระทุ้งลำเอ็นใส่ร่องสวาทตามไปติด ๆ ไม่ให้ขาดช่วงสักวินาที อารมณ์ความปรารถนาภายในกายมันร้อนแรงเกินกว่าที่จะหยุดยั้งได้อีกแล้ว ร่างบางบิดเกร็งส่ายไปมาเมื่อเสร็จสมร่องรักตอดรัดลำเอ็นสั่นระริกน้ำตาเม็ดใสอาบแก้มด้วยความรัญจวนใจไม่เคยพบพานมาก่อน

เอริคขยับเอวเสียบตอกอัดใส่จุดสงวนที่เอ่อไปด้วยน้ำรักของเขาและเธอปนเปกันสองสามครั้งเน้นย้ำทั้งควงทั้งหมุนอยู่อย่างนั้นนานหลายนาที เมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างอ่อนแรงเต็มที เขาจึงยอมถอดถอนตัวตนออกจากร่องหฤหรรษ์อันสร้างความสุขสมให้เขาอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในตัวผู้หญิงที่เขาเคยร่วมบรรเลงบทพิศวาสมาก่อน

"เป็นไง แค่นี้ก็หมดแรงแล้วเหรอ เธอยังต้องเรียนรู้จากฉันอีกเยอะ สาวน้อย"เอ่ยพลางใช้นิ้วหัวแม่มือปาดเช็ดน้ำตาบนแก้มเนียนอย่างอ่อนโยน

"ฟ้าไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย ฟ้าอยากออกไปทำงานแล้วค่ะ"น้ำฟ้าเอ่ยเสียงสั่นเครือ

"โอเค วันนี้ฉันจะจริงจังแล้วก็ได้ เอานี่ของขวัญจากฉัน"เอริคเอ่ยพลางหันไปหยิบถุงแบรนด์ชื่อดังสีขาวส่งให้เธอแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

น้ำฟ้าเปิดดูข้างในถุงก็พบว่ามีน้ำหอมสองขวดกลิ่นต่างกัน ก้นถุงมีบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินนอนอยู่ มือบางหยิบมันขึ้นมาด้วยความไม่เข้าใจ

"ทำไม ไม่ชอบของขวัญจากฉันงั้นเหรอ"เอริคที่อยู่ในสภาพเรียบร้อยมองร่างบางเปลือยเปล่าตาเป็นมัน

"คือมันมากเกินไปค่ะ ฟ้ารับมันไว้ไม่ได้หรอก"เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม

"หมายความว่ายังไง"

"ฟ้าไม่ขอรับบัตรเครดิตนะคะ ฟ้ามีอยู่แล้วของคุณแม่ให้ไว้ค่ะ"

"หึ มีสองใบมันจะเป็นไรไป เธออยากจะรูดซื้ออะไรก็ตามสบายเลย เงินฉันก็ส่วนของฉัน เงินของคุณแม่ก็ส่วนของคุณแม่ เก็บเอาไว้เถอะ"

"แต่ว่า..."

"ชูว์...ถ้าขืนเธอยังพูดมาก ฉันจะไม่ให้เธอนอนเลยทั้งคืน"สายคมกริบมองโลมเลียเรือนร่างบางไม่วางตา

เมื่อน้ำฟ้ารู้ตัวว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาชายหนุ่มอยู่ เธอจึงรีบจัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าตนเองให้เรียบร้อย แล้วรีบเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำทันที ท่าทางรีบร้อนของเธอสร้างความขบขันให้เอริคไม่น้อย

ไม่กี่นาทีต่อมาน้ำฟ้าถูกจับให้นั่งบนเก้าอี้ทำงานของเอริค เบื้องหน้ามีโน๊ตบุ๊คเปิดค้างเอาไว้พร้อมกับประโยคภาษาอังกฤษ คางแหลมเกยก่ายไหล่บางเอาไว้อยู่ทางด้านหลังเธอ

"เธอมีปัญหาเรื่องการออกเสียงสนทนาสินะ"

"ใช่ค่ะ สำเนียงฟ้ายังไม่ดีพอ"

"โอเค ไหนเธอลองอ่านทุกประโยคในหน้านี้ให้ฉันฟังสิ อันไหนเพี้ยนฉันจะสอนให้"

"ค่ะ"

เวลาผ่านไปกว่าหลายชั่วโมงล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืน น้ำฟ้ายอมรับว่าเอริคเก่งมาก เขามีความรู้รอบตัวอยู่เต็มสมองสมกับที่เป็นหมอรักษาคนจริง ๆ วันนี้เธอได้อะไรจากชายหนุ่มเยอะเลย

น้ำฟ้าส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ เมื่อเธอถูกท่อนเอ็นร้อนกระหน่ำกระแทกช่องรักฉ่ำแฉะชุ่มไปด้วยน้ำหวานใสในท่าคุกเข่าหันสะโพกกลมกลึงให้เอริคตอกอัดไม่หยุด ร่างสั่นเทาเสียดเสียวร่องจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่

"เป็นงั้น ท่าหมามันเสียวถึงใจเธอไหม"ร่างหนาโน้มตัวไปข้างหน้าคว้าใบหน้าหวานมาบดจูบด้วยอารมณ์กำหนัดกำเริบร้อนแรง เอวหนากระเด้าใส่ร่องสวาทถี่รัวเร็วจนเกิดเสียงกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้อง

"ซี๊ด...สาวน้อยตอดฉันจะขาดแล้ว"เอริคซูดปากด้วยความเสียวซ่านแก่นกายแข็งกระตุกหงัก ๆ ใกล้แตกระเบิดออกมา

"คุณเอริค ฟ้าไม่ไหวแล้ว"น้ำเสียงหวานเอ่ยแหบพร่า

"เรียกพี่หมอสิ แล้วฉันจะช่วยเธอเอง"เอ่ยพลางกระแทกเน้นจังหวะแรง ๆ

"พี่หมอ ช่วยฟ้าหน่อยนะคะ"น้ำฟ้ายอมทำตามความต้องการของชายหนุ่มอย่างว่าง่ายเพราะร่างกายของเธอมันกำลังจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ

"ซี๊ด แตก แตกแล้ว"เอวหนาตอกอัดเข้าใส่ร่องรักหนักหน่วงเป็นจังหวะสุดท้ายปลดปล่อยน้ำเชื้อสีขาวขุ่นเข้าไปในตัวเธอทุกหยาดหยดจนร้อนวูบวาบไปทั่วท้องน้อย

"ดึกมากแล้ว ฟ้าขอตัวกลับห้องไปนอนก่อนนะคะ"ร่างบางเอ่ยขึ้นเมื่อเธอเป็นอิสระจากชายหนุ่มที่เพิ่งตักตวงความสุขจากกายเธอไม่ยอมหยุด

"จะไม่ค้างกับฉันสักคืนเหรอ"ริมฝีปากหยักจูบขบหัวไหล่มนเบา ๆ

"พรุ่งนี้ฟ้าจะออกไปที่ร้านกับคุณแอนค่ะ"

"ยัยแอนอีกแล้วเหรอ"เอริคผละออกจากร่างบางด้วยความเสียดาย

"ฟ้าอยากจะออกไปข้างนอกบ้างค่ะ"

"อืม จริง ๆ ถ้าเธออยากจะไปโรงพยาบาลไปกับฉันก็ได้นะ ก่อนที่จะทำงานก็ควรจะไปดูสถานที่สักหน่อย"

"เรื่องนั้น คุณแม่จะเป็นคนพาฟ้าไปเองค่ะ"

"งั้นเธอก็ไปบอกคุณแม่สิ ว่าจะไปกับฉัน"

"เอ่อ จะดีเหรอคะ"

"ทำไม เชื่อฉันเถอะยังไงคุณแม่ก็ตามใจเธออยู่ดี รักเหมือนลูกในไส้ซะขนาดนั้น เผลอ ๆ จะรักกว่าลูกแท้ ๆ อย่างฉันเสียอีก"

"เลืดอย่อมข้นกว่าน้ำอยู่แล้วค่ะ"ร่างบางเอ่ยด้วยความไม่สบายใจ

"รีบกลับไปนอนเถอะ ฉันก็ไม่อยากให้ใครสงสัยเหมือนกัน ถ้าขืนเธอยังค้างกับฉันทั้งคืน"เอ่ยพลางจับกุมมือบางของหญิงสาวขึ้นมาสูดดม

"ค่ะ เรื่องโรงพยาบาลฟ้าจะลองคุยกับคุณแม่ดูนะคะ"เอ่ยจบน้ำฟ้าก็รีบจัดการกับตนเองแล้วออกไปจากบ้านของหมอหนุ่มทันทีด้วยอาการปวดเมื่อยตามร่างกายโดยเฉพาะร่องสงวนที่ถูกรุกล้ำไม่หยุด ซึ่งไม่รู้เมื่อไรเธอจะคุ้นชินกับมัน

โปรดติดตามตอนต่อไป....