ห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม

เฉียวซุนไม่รู้ว่า ผู้ชายที่นอกใจต่างก็มีโทรศัพท์มือถือสองเครื่องหรือไม่

ขณะที่ลู่เจ๋อกำลังอาบน้ำ คนรักของเขาก็ส่งรูปเซลฟี่มาให้

เธอเป็นเด็กสาวที่มีหน้าตาละอ่อนและสวย แต่เธอกลับสวมเสื้อผ้าชั้นสูงที่ไม่เหมาะกับวัยของเธอเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นเธอจึงดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่พอสมควร

[คุณลู่ ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดนะคะ]

เฉียวซุนมองภาพนั้นอยู่เป็นเวลานานจนรู้สึกเจ็บตา เธอรู้มาโดยตลอดว่ามีคนอยู่ข้างกายของลู่เจ๋อ แต่เธอไม่คิดว่าจะเป็นผู้หญิงแบบนี้ไปได้ นอกจากอกหักแล้ว เธอยังรู้สึกประหลาดใจกับรสนิยมของสามีอีกด้วย

เธอรู้สึกว่า ตัวเธอเสียใจจริงๆ ที่ไปได้เห็นความลับของลู่เจ๋อเข้า

จากนั้นเสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ลู่เจ๋อก็ออกมาด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยหยดน้ำ เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวเหมือนหิมะของเขาห่อกล้ามเนื้อหน้าท้องและหน้าอกที่แข็งแรง ทำให้เขาดูสูงและเซ็กซี่แบบสุดๆ

“จะดูอีกนานแค่ไหน?”

เขาหยิบโทรศัพท์ออกจากมือของเฉียวซุน เหลือบมองเธอ และเริ่มแต่งตัว

เขาไม่มีท่าทางลำบากใจแบบคนที่โดนภรรยาจับได้เลยแม้แต่น้อย และเฉียวซุนก็รู้ดีว่า ความมั่นใจนี้มาจากความสามารถทางการเงินของเขานั่นเอง เพราะเฉียวซุนได้รับการเลี้ยงดูจากเขาที่บ้าน ถึงแม้ก่อนแต่งงาน เธอจะเป็นนักไวโอลินที่มีชื่อเสียงระดับประเทศก็ตาม

เฉียวซุนไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยเกี่ยวกับรูปถ่ายใบนั้น และเธอก็ทำแบบนั้นไม่ได้ด้วย

เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะออกไป เธอก็รีบพูดว่า “ลู่เจ๋อ ฉันมีเรื่องจะบอกคุณ”

ชายผู้นั้นคาดเข็มขัดช้าๆ แล้วมองดูภรรยาของเขา เมื่อนึกถึงท่าทีที่อ่อนน้อมและอ่อนแอของเธอบนเตียงก่อนหน้านี้ เขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ “คุณอยากได้อีกเหรอ?”

เพียงแต่ความใกล้ชิดนี้ ไม่มีอะไรมากไปกว่าความสนุกสนาน

เขาไม่เคยสนใจภรรยาคนนี้เลย แค่จำเป็นต้องแต่งงานกับเธอเพราะความผิดพลาดบางอย่างเท่านั้น

ลู่เจ๋อถอนสายตาจากเธอ ก่อนจะหยิบนาฬิกาปาเต็กฟิลิปป์บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมา แล้ววางบนข้อมือ จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบขึ้นมาว่า “ผมยังมีเวลาอีกห้านาที คนขับกำลังรออยู่ชั้นล่าง”

เฉียวซุนเดาว่าเขากำลังจะไปไหนและดวงตาของเธอก็มืดมนลง “ลู่เจ๋อ ฉันอยากออกไปทำงาน”

ออกไปทำงานเหรอ?

ลู่เจ๋อรัดสายนาฬิกาแล้วมองไปด้านข้างของเธอ หลังจากมองดูเธออยู่นาน เขาก็หยิบสมุดเช็คออกมาจากกระเป๋าแล้วจดตัวเลขชุดหนึ่ง ฉีกมันออกแล้วส่งให้เธอ “คุณเป็นแม่บ้านแม่เรือนอยู่ที่บ้านไม่ดีกว่าเหรอ งานไม่เหมาะกับคุณหรอก”

หลังจากพูดจบ เขาก็เดินออกไปทันที

เฉียวซุนไล่ตามเขา ด้วยท่าทีที่ต่ำต้อย “ฉันไม่กลัวงานหนักค่ะ! ฉันอยากออกไปทำงาน... ฉันเล่นไวโอลินได้นะ...”

ชายหนุ่มไร้ความอดทนที่จะฟัง

ในใจของเขา เฉียวซุนเปรียบเสมือนดอกไม้ที่อ่อนแอซึ่งต้องอาศัยผู้อื่นอยู่ตลอดเวลา เธอไม่เหมาะสำหรับการปรากฏตัวและอดทนต่อความยากลำบากหลังจากคุ้นเคยกับการถูกเลี้ยงไปแล้ว

ลู่เจ๋อยกมือขึ้นแล้วดูนาฬิกา “ถึงเวลาแล้ว!”

เขาจากไปอย่างไร้เยื่อใย เฉียวซุนไม่สามารถรั้งเขาเอาไว้ได้ ดังนั้น ตอนที่เขาจับลูกบิดประตู เธอจึงรีบถามว่า “วันเสาร์นี้เป็นวันเกิดพ่อของฉัน คุณมีเวลาหรือเปล่าคะ”

ลู่เจ๋อหยุดชะงักไปพักหนึ่ง “ค่อยว่ากันนะ!”

ประตูปิดลงเบา ๆ และเสียงรถที่เริ่มจากชั้นล่างก็ค่อย ๆ ห่างไกลออกไป

ไม่กี่นาทีต่อมา คนรับใช้ก็ขึ้นมาชั้นบน

พวกเขารู้ว่าสามีภรรยาไม่ได้แสดงความรักมากนัก จึงทำเป็นราวกับเป็นโทรโข่งให้แทน “ท่านครับ บอสจะไปที่เมือง H สักสองสามวัน เขาบอกว่าเขามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ นอกจากนี้ บริษัทเพิ่งส่งกระเป๋าเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนของนายท่านมา ไม่ทราบว่าท่านจะส่งไปซักหรือจะซักรีดด้วยตนเองดีครับ”

เฉียวซุนนั่งคุกเข่าบนโซฟา

เธอต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะกลับมามีสติและตอบกลับเบาๆ ว่า “ซักด้วยมือค่ะ!”

เนื่องจากลู่เจ๋อ ไม่ชอบกลิ่นของผงซักฟอกของร้านซักรีด เสื้อผ้าของลู่เจ๋อเกือบทั้งหมด รวมถึงเสื้อโค้ตสูทด้วย ซึ่งเฉียวซุนจะเป็นคนซักและรีดด้วยตัวเองทั้งหมด

นอกจากนี้ ลู่เจ๋อยังมีความต้องการในด้านอื่น ๆ สูงอีกด้วย

เขาไม่ชอบกินอาหารจากข้างนอก และเขาไม่ชอบให้มีร่องรอยเกะกะในห้องนอนด้วย

เฉียวซุนเรียนรู้การทำอาหาร จัดบ้าน และจัดดอกไม้...เธอค่อยๆ กลายเป็นแม่บ้านฟลูไทม์อย่างสมบูรณ์แบบ

ลู่เจ๋อ เกือบจะเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิตของเธอ

แต่ลู่เจ๋อก็ยังไม่ได้รักเธอ

เฉียวซุนก้มหน้าลงและจ้องไปที่เช็ค

เมื่อปีที่แล้ว ครอบครัวของเธอล้มละลาย พี่ชายของเธอถูกกล่าวหาและอยู่ในสถานกักขัง และการเจ็บป่วยกะทันหันของพ่อของเธอทำให้ต้องเสียเงินมากกว่า 500,000 หยวนต่อเดือน ทุกครั้งที่เธอกลับบ้าน ป้าเสิ่นก็จะบ่นว่าเธอรับเงินจากลู่เจ๋อน้อยเกินไป

“เขาเป็นประธานบริษัทเภสัชกรรมลู่ซื่อกรุ๊ป ซึ่งมีมูลค่าสุทธิหลายร้อยพันล้าน...เฉียวซุน เธอกับเขาเป็นสามีภรรยากัน สิ่งที่เขามีก็เป็นสิ่งของของเธอ ไม่ใช่หรือ?”

เฉียวซุนยิ้มอย่างขมขื่น

ลู่เจ๋อ จะเป็นของเธอได้อย่างไร?

ลู่เจ๋อไม่ได้รักเธอ และมักจะเย็นชากับเธอมาก การแต่งงานของพวกเขามีเรื่องบนเตียงเท่านั้น แต่ไม่มีความรัก เขาไม่อนุญาตให้เธอคลอดบุตรของเขา เขาจะเตือนให้เธอกินยาทุกครั้งที่มีอะไรกัน

ใช่ เธอต้องกินยา

เฉียวซุนแตะขวดยา เทยาออกมาหนึ่งเม็ดแล้วกลืนลงไปอย่างเงียบ ๆ

หลังจากกลืนยาแล้ว เธอก็เปิดลิ้นชักเล็กเบาๆ ข้างในมีไดอารี่เล่มหนาซึ่งเต็มไปด้วยความรักอันเต็มเปี่ยมของเฉียวซุนในวัย 18 ปีที่มีต่อลู่เจ๋อ ——