เข้าสู่ระบบเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
“ม้าจะไปรอข้างนอกนะ บอกเรื่องนั้นให้เขารู้ด้วยแล้วกัน”“ค่ะ”เรนนี่รับคำมารดาด้วยรอยยิ้ม มองทั้งครอบครัวค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปรอด้านนอกเพื่อให้เวลาส่วนตัวแก่ทั้งคู่ลูคัสยืนนิ่งรออยู่ด้านหน้า ใจเขาบีบรัดหนักหน่วงตลอดระยะเวลาที่เดินทางกลับประเทศฮ่องกง จนทราบข่าวว่าทารกน้อยคลอดออกมาอย่างปลอดภัย ความอึดอ
โรงพยาบาลประเทศฮ่องกง“น่ารักจริง ๆ เลย”“ขอม้าอุ้มบ้างสิ”“นี่ครับ”“มาให้ยายอุ้มหน่อยนะเจ้าตัวเล็ก โธ่ หลับสนิทไม่ยอมตื่นเลย”เสียงพูดคุยค่อย ๆ ปลุกร่างบนเตียงให้รู้สึกตัวขึ้นมา ดวงตากลมสวยเปิดปรือขึ้นทีละน้อย กะพริบปริบ ๆ ปรับโฟกัสริมฝีปากกระจับคลี่ยิ้มหวานกับภาพตรงหน้า หัวใจพลันสงบและสุขใจอย่า
ยิ่งใกล้ถึงกำหนดคลอด เรนนี่ก็ยิ่งดูมีน้ำมีนวลขึ้นมาก หน้าท้องของเธอนูนเด่นชัดจึงทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวกนักใบหน้าสวยเบ้เล็กน้อย จุกหน่วงท้องจนต้องหยุดเดินแล้วบีบมือพี่ชายเอาไว้แน่น เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามหน้าผาก เป่าลมออกปากหลายครั้งบรรเทาอาการเจ็บปวดที่เกิดขึ้น“เป็นอะไร” ดีแลนถามเสียงเครียด มองหน้าน้
“ชิ! ยังจะพูดแบบนี้อีก”“ก็คุณเป็นคนชี้ให้ผมมองเอง ผมผิดตรงไหนเนี่ย”“ฉันไม่ได้บอกให้คุณชมสักหน่อย”ลูคัสหันกลับไปมองตามเสียงทะเลาะกันเบา ๆ ก็พบคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งกำลังง้องอนกันอยู่ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าทั้งคู่พูดถึงเขากับเรนนี่อยู่ ร่างสูงโปร่งก็ขยับเข้าใกล้คนตัวเล็กอัตโนมัติ ใบหน้าหล่อเหลาเปลี่ยนเป็







