로그인เด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
ชายสูงวัยระบายลมหายใจยาว ไล่มองคนตรงหน้าอีกครั้ง จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิท ก็สัมผัสได้ถึงความหนักแน่นจริงใจส่งกลับมาท่าทีแข็งขรึมค่อย ๆ คลายลง เบนสายตากลับไปมองหน้าลูกสาวสุดที่รักอีกครั้ง“แกตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม”“ค่ะป๊า”“ถ้าแกเลือกแล้ว ป๊าก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่ขอให้จำไว้...” เฟยหลงเว้นช่วงไปเล็ก
คฤหาสน์ตระกูลหลินแม้เขาจะรีบร้อนแค่ไหน แต่พอขึ้นรถจริง ๆ ลูคัสก็ใช้ความเร็วปานกลาง คำนึกถึงความปลอดภัยลูกชายมาเป็นอันดับแรกใช้เวลาสักพักรถก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่แล้วร่างสูงก้าวลงมาจากรถคนแรกเพื่ออุ้มลูกชายออกจากคาร์ซีต หัวสมองของเขาขาวโล่งไปหมด ยังไม่ได้เตรียมคำพูดใด ๆ เพื่อมาเจรจากั
“แล้วลุกซ์อยากให้ป๊ากับม้าอยู่กับลุกซ์ตลอดแบบนั้นไหมครับ”“อยากกกกก”“...”คนตัวสูงย่อกายลงกอดกระชับร่างของลูกชายก่อนจะช้อนมองใบหน้าหวานด้วยสายตาสื่อความหมายกลางอกเหมือนมีก้อนความรู้สึกบางอย่างกระจุกแน่นจนพูดสิ่งใดไม่ออก ดวงตาคู่สวยเห่อร้อนขึ้นมา ทั้งที่เธอพยายามทำหน้าที่แม่เต็มที่ และให้เขาได้ใช้เ
“ก็แค่ปลาเอง”เขาไม่สนใจคำเตือน การได้เห็นลูกชายมีความสุขก็ทำให้เขาสุขใจไปด้วย เรื่องแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมากที่พ่อแบบเขาจะทำให้ได้ทั้งหมดเดินชมทั่วอควาเรียม ก่อนจะพากันมาเดินชมสัตว์ป่าหายากต่อในส่วนถัดมา“หมา ~”เด็กชายกระตุกชายเสื้อพ่อพลางชี้นิ้วเล็กไปยังสัตว์ในกรงอย่างตื่นเต้น“นั่นหมีครับลุกซ์ ห







