ยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท็อป | พอร์ชxวันใหม่

นิยายเรื่อง “ยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท๊อป”

พอร์ชxวันใหม่

คำเตือนก่อนอ่านนิยาย

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ความรุนแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ควร

ทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะแก่บุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ

นิยายทั้งหมดของ นามปากกา พิชา - Phicha ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และผู้เขียนไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรส และความบันเทิงเท่านั้นค่ะ

“นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ ทำซ้ำ หรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย ให้ถึงที่สุด"

เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha”

You can follow #Phicha on these channels. It's an encouragement for me too. 😊❤

--------------------

สวัสดีทุกคนค่ะ ก่อนอื่นมาแนะนำก่อนนะคะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องรุ่นลูก ที่หลายคนก็คงเคยอ่านกันแล้ว หรือยังไม่อ่าน ตามอ่านเรื่องของพ่อแม่รอก่อนได้นะคะ

เล่ห์รัก (เพื่อน) วิศวะร้าย | เพิร์ธxนาบี (เรื่องของพ่อแม่พระเอก)

เล่ห์ร้าย (นาย) คนเลว | นายน์xฟ้าใส (เรื่องของพ่อแม่นางเอก)

ณ บ้านอัคราคินน์

เช้าวันหยุดสุดสดใส แสงแดดอุ่น ๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทักทายในช่วงฤดูหนาว แต่นั่นก็ไม่อาจปลุกหญิงสาวที่เพิ่งผ่านศึกหนักจากการปาร์ตี้มาทั้งคืนให้ฟื้นคืนชีพได้ เธอยังคงจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราอันแสนหวาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“อื้อออออ”

“คุณหนูคะ”

“อือออ ป้าใจ...วันนี้วันหยุดค่ะ” หญิงสาวงัวเงียตอบ เสียงอู้อี้อยู่ใต้ผ้าห่ม เธอรู้ดีว่าวันนี้ไม่มีเรียน เลยกะจะนอนกินบ้านกินเมืองให้หนำใจ

“วันใหม่ ตื่นหรือยังลูก”

“มะ...แม่!”

เสียงที่คุ้นเคยทำให้คนที่กำลังจะประท้วง ถึงกับตารีตื่น เธอรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา พลันนึกขึ้นได้ว่าวันนี้คือวันที่พ่อกับแม่จะกลับมาจาก ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ร่างบางดีดตัวขึ้นจากเตียงนุ่มทันที สลัดความง่วงทิ้งไปเป็นปลิดทิ้ง

“ยังไม่ตื่นเหรอลูก”

“ตะ...ตื่นแล้วค่ะแม่ แป๊บนึงนะคะวันใหม่โป๊อยู่”

“จ้ะ ป๊ากับแม่รออยู่ข้างล่างนะ อาบน้ำแล้วค่อยลงมานะ”

“ค่ะ ๆ แม่”

แล้วเวลาก็ผ่านไปกว่าชั่วโมง ที่หญิงสาวจะอาบน้ำและแต่งตัวสวย ๆ ลงมาหาพ่อกับแม่และน้องชาย ที่นั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น

วันใหม่ กัญญากร อัคราคินน์ ในวัย 21 ปี ลูกสาวสุดรักสุดหวง ของนักธุรกิจรุ่นพ่ออย่าง นายน์ กิติกร อัคราคินน์ กับ ฟ้าใส กัญจาวีร์ อัคราคินน์

ซึ่งเป็นความต้องการของกัญญากร ที่ตั้งใจจะเรียนและอาศัยอยู่ที่ประเทศไทยกับคุณปู่คุณย่าในบ้านของเธอที่อยู่ในรั้วบ้านเดียวกัน แทนที่จะไปอยู่ที่ซีแอตเทิลกับพ่อแม่ เพราะรู้สึกไม่ได้ชอบที่นั่น เท่ากับที่เมืองไทย เลยทำให้พ่อแม่ขัดอะไรไม่ได้ ต้องกลับมาหาลูกบ่อยเท่าที่จะทำได้

“ป๊า แม่ ธันน์” ร่างบางปรี่เข้าไปกอดออดอ้อนครอบครัวด้วยความดีใจ

ธันน์ ธันวา อัคราคินน์ น้องชายสุดที่รัก ในวัย 17 ปี ที่ยังอยู่กับพ่อแม่ ทำหน้าเซ็งกะตายตามประสาวัยรุ่นที่เริ่มโตเป็นหนุ่ม ยิ่งโดนพี่สาวจู่โจมกอดหอมแก้มฟอดใหญ่ เจ้าตัวก็ยิ่งขัดขืนแก้เขิน

“ไงเรา ทำไมตื่นสายขนาดนี้ได้” คนเป็นพ่อก็ลูบหัวลูกสาวที่เขาคิดถึงอย่างอ่อนโยนและทะนุถนอมเบา ๆ

“เอ่อ...” แล้วก็ต้องก้มหน้าลง เมื่อรู้แล้วว่าตัวเองไม่อาจปิดบังอะไรพ่อกับแม่ได้

“ไปเที่ยวกลางคืนมาอีกแล้วใช่ไหม” คนที่ผ่านมาทุกอย่างแล้วก็ไม่วายคิ้วขมวดเข้าหากัน

“แม่...” ใบหน้าสวยก็หันไปหาคนเป็นแม่อย่างขอความช่วยเหลือ

“ช่างเถอะคุณ อย่าบ่นลูกให้มากเลย แกก็ปี 3 แล้ว ปล่อยวางบ้างเถอะ ลูกคงรู้แล้วว่าอะไรควรอะไรไม่ควร คิดถึงสมัยตัวเองบ้าง” ด้วยที่ก็เคยมีอดีตเหมือนกัน และไม่อยากนึกถึงเรื่องเหล่านั้นอีก คนเป็นแม่ก็ทำได้แค่คอยติเตียน เวลาที่สามีชอบบ่นลูกและมีข้อห้ามอยู่เสมอแบบนี้

“ฟ้าใส...”

“คิดถึงลูกไม่ใช่เหรอ ถ้ามัวแต่บ่นจะไม่หายคิดถึงสักทีนะ”

“ก็ใช่ ฟอดดด” แล้วคนเป็นพ่อก็กอดหอมลูกสาวด้วยความรู้สึกที่คิดถึง

คนเป็นแม่ก็ได้แต่ยิ้มให้ เธอรู้ดีว่าสามีรักลูกสาวคนนี้มากแค่ไหน ตั้งแต่ที่ตอนท้องก็ไม่ได้เลี้ยงดู พอโตมาก็ต้องห่างกันแบบนี้อีก

“แล้วเรื่องผู้ชายล่ะมีเข้ามายุ่งวุ่นวายด้วยหรือเปล่า” แล้วก็ไม่วายถามเรื่องที่กังวลที่สุด

“ไม่มีหรอกค่ะป๊า วันใหม่ไม่ได้สนใจใครเลย เข้ามาก็ได้แค่เข้ามานั่นแหละ” เพราะปกติคนจีบเธอก็เยอะแยะมากมาย แต่เธอก็ยังไม่รู้สึกชอบและสนใจใครเลยซักคน

“ดีแล้ว ถึงเรื่องอื่นป๊าจะเด็ดขาดไม่ได้ แต่เรื่องผู้ชายป๊าคงยอมไม่ได้หรอกนะ” จากใบหน้าที่ดีขึ้นก็กลับมาบึ้งตึงเมื่อนึกถึงเรื่องนี้

“ค่ะป๊า จะมีใครที่ไหนล่ะป๊าไม่ต้องคิดมากเลย”

“ป๊าแค่ไม่อยากให้ลูกเจอคนไม่ดี”

“เพราะป๊าเองก็ไม่ใช่คนดี...” คนเป็นลูกสาวก็ได้แต่ช้อนตาขึ้นมอง พร้อมกับเอ่ยแซวในสิ่งที่คนเป็นพ่อเคยเล่าให้ฟังในสมัยอดีต ว่าตัวเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร เลยไม่อยากให้ลูกเจอคนไม่ดีแบบตัวเอง

“หึ ๆ พ่อลูกคู่นี้พอกันเลย” คนเป็นแม่ก็ถึงกับหลุดขำออกมา ลูกสาวเธอเกิดมาเพื่อปราบพยศพ่อจริง ๆ

“...” ถึงแม้จะอยากบ่นแต่ตอนนี้ด้วยคำพูดของลูกสาวสุดที่รัก ก็ทำให้คนเป็นพ่อที่มีอดีตอย่างเขาพูดอะไรแทบไม่ออก ได้แต่กอดลูกสาวจนแน่นด้วยความรู้สึกที่คิดถึง เพราะกว่าสามเดือนแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาเมืองไทยเลย

ด้วยเพราะช่วงนี้ก็มีงานยุ่งมาก จะบังคับลูกสาวให้ไปเรียนต่อที่นั่น ก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน ด้วยที่กัญญากรเติบโตมาจากที่นั่น และชอบบอกเสมอว่าชอบเมืองไทยมากกว่า ก็เลยได้ตามใจตลอดแม้กระทั่งว่าต้องห่างกันไปอีกหลายปี

แล้ว 4 คนพ่อแม่ลูก ก็นั่งทานของว่างด้วยกันด้วยความรู้สึกที่คิดถึง ถึงแม้ที่บ้านจะมีธุรกิจและกิจการใหญ่โตมากมาย แต่ธุรกิจส่วนตัวของครอบครัวพวกเขาก็ยังเน้นธุรกิจเรือสำราญและในต่างประเทศเป็นหลัก จนตอนนี้ทำได้แค่แวะมาหาลูก แล้วมาดูธุรกิจที่เมืองไทยแค่นั้น

ณ บ้านอัครพัฒนกุลชัย

แล้ววันนี้ก็เป็นเวลากว่าเที่ยงวันแล้ว ที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของบ้านยังไม่ตื่น จนคนเป็นแม่ที่เตรียมอาหารมื้อเที่ยงสำหรับวันหยุดไว้ให้ ก็ได้แต่บ่นเมื่อลูกชายนับวันยิ่งทำตัวไม่เอาไหนแบบนี้

“นี่แหละนะ ปล่อยให้ไปอยู่คอนโดแล้ว ก็ไปเที่ยวเตร่ที่คลับกลับมาบ้านแต่ละทีก็นอนยังไม่ตื่นจนเที่ยงวันแบบนี้”

“อย่าบ่นลูกเลยนะบี วัยรุ่นผู้ชายก็แบบนี้แหละ อีกอย่างก็ถือว่าลูกไปทำงาน” ด้านสามีที่พยายามจะแก้ต่างให้ลูกชาย ก็พูดได้แค่พอประมาณจะพูดมากก็ไม่ได้เดี๋ยวเรื่องถึงตัวเอง

“ก็เป็นซะแบบนี้ จะไม่ให้บีไม่บ่นได้ยังไง” เมื่อนึกไปถึงวีรกรรมเมื่อครั้งอดีตของสามี ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างคนที่ปลดปลง ดื้อเหมือนกันไม่มีผิด

“คุยอะไรกันครับป๊าแม่ เสียงดังไปถึงข้างบนเลย” แล้วก็เป็นจังหวะที่เจ้าตัวต้นเรื่อง เดินลงมาจากบ้านพอดี

พอร์ช พชร อัครพัฒนกุลชัย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ของนักธุรกิจหนุ่มรุ่นพ่อ อย่าง เพิร์ธ ภัทรวิชญ์ อัครพัฒนกุลชัย กับ นาบี ภูริชญา อัครพัฒนกุลชัย ที่ต้องบ่นในตอนนี้ ก็เพราะลูกชายคนโตของทั้งคู่ เมื่อโตมาแล้วก็ถอดแบบความเป็นพ่อสมัยเรียนมหาลัยมาแทบทุกกระเบียดนิ้ว ไม่ว่าจะเป็นการเที่ยวเตร่ ไปเรียนสาย หรือเจ้าชู้กับผู้หญิงไปเรื่อย จนคนเป็นแม่ต้องบ่นปากเปียกปากแฉะได้ทุกวัน

“ก็จะอะไรอีกล่ะ เมื่อคืนก็ไปอยู่ที่คลับแล้วกลับมาจนดึก”

“โธ่แม่ ก็แม่บอกเองนี่ครับว่าอย่ากลับดึกนะ ผมก็เลยกลับมาเมื่อเช้านี้เอง” แล้วคนที่ขี้เล่นอย่างเขาก็ไม่วายพูดติดตลก

“ยอกย้อน เหมือนคนแถวนี้ไม่มีผิด”

“อ้าวบี” คนเป็นพ่อที่พยายามนั่งเงียบ ๆ ก็ไม่เป็นผลเพราะเรื่องมาถึงตัวเองจนได้

“ฟอดดดด ไม่เอานะครับแม่ มีอะไรให้ทานบ้างหิวจะแย่” คนขี้อ้อนอย่างเขาก็ไม่วายเดินเข้ามากอดอ้อนหอมแก้มแม่ไปฟอดใหญ่ พร้อมกับคิ้วหนาที่หันไปเลิกให้พ่อ อย่างรู้กันเวลาที่แม่เขาโกรธวิธีนี้โคตรได้ผล

“ไม่ต้องเลยทีแบบนี้นึกถึงแม่”

“โธ่ ก็นึกถึงแม่ตลอดเลย ไปฮ่องกงก็รีบกลับมานะครับ คิดถึงมาก”

“หึ พอเลย แม่ไม่อยู่ก็ดูแลน้องดี ๆ ด้วยล่ะ”

“อันนั้นก็แน่นอนอยู่แล้ว”

“ดูแลน้องดี ๆ แล้วแกเองก็ต้องระวังตัวด้วย ป๊าไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีตามมาทีหลัง” คนเป็นพ่อก็พูดอย่างเตือนสติ เพราะเขารักและห่วงแหนลูกสาวมาก ส่วนลูกชายเองก็ภาวนาว่าถ้าเหมือนเขา ก็คงจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองเหมือนกัน

“ป๊ากับแม่ไม่ต้องห่วงเลยครับ ผมจะดูแลยัยพั้นช์ให้ดี ๆ ไม่ให้คลาดสายตาไปไหนเลย โอเคไหมครับ”

ตั้งแต่ย้ายออกไปอยู่ที่คอนโดสุดหรูใกล้มหาลัย เขาก็เป็นคนดูแลน้องสาวคนเดียว อย่าง พั้นช์ พัชชา อัครพัฒนกุลชัย ที่ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ปี 1 ในมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขา และด้วยที่อยากออกไปอยู่คอนโดเหมือนกัน ก็เลยต่อรองขอร้องกับพ่อแม่ จนในที่สุดก็สำเร็จแล้วได้ออกไปอยู่คอนโดด้วยกันตามที่หวัง แล้วเขาก็คอยดูแลน้องสาวแบบนี้ตามคำสั่งของพ่อแม่ ที่มักจะเน้นย้ำเสมอ

ทั้งด้านเขาที่ชอบเที่ยวเตร่เป็นชีวิตจิตใจอย่างที่แม่ว่า พ่อก็เลยยกหน้าที่ให้ดูแลคลับอย่าง Pwjem เขาเลยได้ใจเพราะมันเป็นงานที่ใช่ และเหมาะกับคนชอบความบันเทิงอย่างเขาเป็นที่สุด

เปิดเรื่อง ยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท็อป อย่างเป็นทางการค่ะ ฝากมาอ่านมาติดตามเรื่องนี้กันด้วยนะคะ ขอหัวใจ กดติดตาม กดเพิ่มเข้าชั้น คอมเม้น ให้ด้วยนะคะ

รับรองว่าเรื่องของลูกก็แซ่บไม่แพ้กัน ใครชอบแนววิศวะวัยรุ่นไม่ใส มาอ่านเรื่องนี้กันนะคะ