LOGINเพราะความแค้นที่มีต่อครอบครัวเธอ ทำให้เขาขังเธอเอาไว้ และใช้ร่างกายเย้ายวนนั้นเป็นเครื่องระบายอารมณ์
View Moreเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทยกว่าจะเดินทางถึงที่พัก ท้องฟ้าด้านนอกก็เปลี่ยนเป็นสีดำเสียแล้ว เรนนี่หมดแรงแทบจะปรือตาไม่ขึ้น จนสามีสุดหล่อต้องอุ้มเธอเข้าห้องพักของรีสอร์ตด้วยตัวเองส่วนลูกน้องคนสนิทก็ตีหน้านิ่งเหมือนไม่รับไม่รู้สิ่งที่เกิดขึ้นบนเที่ยวบิน ช่วยเจ้านายนำกระเป๋าสัมภาระไปเก็บแล้วแยกย้ายไปพักผ่อ
ผู้นำตระกูลหลินยังคงมีท่าทีสุขุมแต่ดวงตาก็แสดงออกชัดถึงความสุข เขาส่งสายตาให้ลูกน้องช่วยพาหลานชายออกไปยืนรอหน้าประตูโบสถ์ก่อน ลุกซ์จึงจำต้องยอมปล่อยมือจากมารดา แต่ก็ไม่วายมองตามเธอตาละห้อย“ทำเหมือนที่เคยซ้อมนะครับลุกซ์”“อื้อ”เด็กชายพยักหน้าแข็งขัน ก่อนจะรับช่อดอกไม้สีขาวจากเว่ยหลานมาถือมือเล็กยก
สองเดือนต่อมางานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในโบสถ์ใหญ่ใจกลางเมือง สนามหญ้ากว้างด้านนอกถูกเปลี่ยนเป็นสถานที่จัดเลี้ยง ตกแต่งด้วยดอกไม้โทนสีขาวเป็นหลักแซมใบไม้สีเขียวทั่วบริเวณผ้าปูโต๊ะสีสะอาดตาคลุมโต๊ะตัวยาวสามารถจุแขกได้เกือบห้าสิบคน เก้าอี้สีขาวแต่ละตัวผูกด้วยโบสีน้ำตาลทองคาดไปยังด้านหลังซึ่งยังม
ชายสูงวัยระบายลมหายใจยาว ไล่มองคนตรงหน้าอีกครั้ง จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิท ก็สัมผัสได้ถึงความหนักแน่นจริงใจส่งกลับมาท่าทีแข็งขรึมค่อย ๆ คลายลง เบนสายตากลับไปมองหน้าลูกสาวสุดที่รักอีกครั้ง“แกตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม”“ค่ะป๊า”“ถ้าแกเลือกแล้ว ป๊าก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่ขอให้จำไว้...” เฟยหลงเว้นช่วงไปเล็ก





